×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,803 μέλη και 2,441,116 μηνύματα σε 76,704 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 234 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Υπάρχει ιεραρχία στο θάνατο αγαπημένων προσώπων;

Υπάρχει ιεραρχία στον πόνο?

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 32)
Ναι
23
71,88%
Όχι
7
21,88%
Δεν ξέρω
2
6,25%

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 14:59, 17-11-06:

#1
Αρχική Δημοσίευση από ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
υπάρχουν και χειρότερα!
Υπάρχει ιεραρχία στο θάνατο αγαπημένων προσώπων;
Σίγουρα είναι ό,τι χειρότερο να χάνει ένας γονιός το παιδί του, αλλά στο θάνατο δε νομίζω να υπάρχουν διαβαθμήσεις. Και από τη στιγμή που σου συμβαίνει κάτι άσχημο, αυτό είναι και τέλειωσε, τα χειρότερα δε πρέπει να σε απασχολούν σε μια τέτοια φάση. Το ότι δε πέθανε ένας νεότερος δεν είναι λόγος να απαλύνει ο πόνος για κάποιον μεγαλύτερο σε ηλικία που έφυγε απ' την ζωή.
Συγγνώμη βρε κουε μου, πάντα μου χτυπάει άσχημα αυτή η φράση
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη ]ifrit[ : 17-11-06 στις 15:19.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 15:06, 17-11-06:

#2
φυσικά και υπάρχουν ιεραρχίες ifrit μου ακόμα και στον πόνο ακόμα και στην απώλεια....
ναι φυσικά και πονάει η travel... πάρα πολύ πονάει... το ξέρω πάρα πολύ καλά αυτό, πίστεψε με....
ομως ναι, υπάρχουν ιεραρχίες ακόμα και στον πόνο και στον θάνατο!

αν υπάρχουν μανάδες που συνεχίζουν και ζουν την ζωή τους ακόμα και μετά την απώλεια του παιδιού τους, τότε σίγουρα και εγώ και η τράβελ κι ο οποιοσδήποτε που έχασε ένα αγαπημένο του πρόσωπο, σαφως και μπορουν να σηκώσουν το ανάστημα τους απέναντι στον πονο!
όλα είναι μέσα στο μυαλό μας ifrit.. και όσο σπαστικό κι αν είναι ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!
και δεν το λέμε αυτο για να χρυσωσουμε το χάπι σε αυτον που πονάει αλλά γιατί ειναι καλυτερα να ερθει αντιμετωπος με την πραγματικοτητα οποια κι αν ειναι οσο κι αν ποναει


Αν μη τι άλλο, φαντάζομαι οτι ειναι ξεκάθαρες ποιες ειναι οι προθέσεις μου
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 15:12, 17-11-06:

#3
Δεν έθιξα τις προθέσεις σου, αλίμονο
Σου το είπα και πριν, αυτή η φράση μου χτυπάει στο μάτι.
Είναι σαν να έρθει ο άλλος που έχασε πχ το χέρι του σε ατύχημα, ή απέκτησε κάποια άλλη αναπηρία και να σου πει "Ευχαριστώ το Θεό που μου πήρε μόνο το ένα χέρι"
Το έχω ακούσει αυτό και είναι ό,τι πιο κακομοίρικο μου έχουν πει.
Επειδή είμαι ήδη off-topic, απλά στη θέση της travel δε θα μου έφτιαχνε την διάθεση αν μου έλεγε κάποιος τα χειρότερα.
Case closed.



Υ.Γ:Προφανώς δε χαρακτηρίζει μια αναπηρία έναν άνθρωπο ούτε κατά το έλαχιστο, απλά το παράδειγμα σχολίαζω
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 15:23, 17-11-06:

#4
να λοιπόν ένα ωραίο θέμα
πάρε κόσμε ένα σπλιτ και απάντα χωρίς φόβο και στην δημοσκόπιση (είναι κρυφη)


τι λέτε λοιπόν? υπάρχει ιεραρχία στον θάνατο και στον πόνο?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 15:25, 17-11-06:

#5
Οχι, και δεν λέω ότι βιώνουμε τον κάθε θάνατο αγαπημένου προσώπο με τον ίδιο πόνο και την ίδια θλίψη, απλά πιστεύω δεν μπορούν να μετρηθούν.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 15:27, 17-11-06:

#6
να μετρηθουν όχι... να συγκριθούν όμως?
πόνος απώλειας αγαπημένου προσώπου ο ένας..... πόνος απώλειας αγαπημένου προσώπου και ο άλλος....

Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 15:28, 17-11-06:

#7
Ιεραρχία είναι κάτι σε φάση:
1.Παιδί
2.Αδερφός



....


Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 15:31, 17-11-06:

#8
ακριβως.....



εγώ λοιπόν λέω ότι όταν πεθαίνει ένα δικό σου άτομο ΦΥΣΙΚΑ και πονας πολύ αλλά....

1. αν πεθάνει το παιδί σου είναι το τοπ
2. αν πεθάνει ο γονιός σου είναι το δεύτερο
3. αν πεθάνει ο/η αδερφός σου είνατι μετά (δεν είμαι σίγουρη πάει και πριν ίσως)
4. αν πεθάνει ο σύντροφος σου είναι άλλο
5. αν πεθάνει ο παππους ή η γιαγιά
6. αν πεθάνει ο θειος...
7. αν πεθάνει ο θείος που ειχες δει μια φορα οταν ήσουν 5 χρονων....


ΟΛΟΙ οι παραπάνω είναι αγαπημένα προσωπα... συγγενείς...
δε νομίζω όμως ότι η πιθανή απωλεια κάποιου μπορεί να πονάει το ιδιο με κάποια άλλη... καθώς επισης και ο ΤΡΟΠΟΣ και ο ΧΡΟΝΟΣ με τον οποιο έφυγε κάποιος

Και ναι ρε συ... το να χάσεις το ένα σου χέρι ειναι καταστροφή... αλλα ειναι πιο μεγαλη καταστροφη να χάσεις και τα δυο σου χέρια!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 15:34, 17-11-06:

#9
Τον έβδομο γιατί τον αγάπησες ακριβώς;
Τέλος πάντων, πιστεύω ότι κάθε θάνατο τον βιώνεις διαφορετικά.

Οσο για το χέρι, θα μπορούσες επίσης να χάσεις και το ένα πόδι, και να κολλήσεις AIDS, να τυφλωθείς (όλα αυτά μαζί ), αλλά δε σημαίνει ότι είσαι τυχερός που δε τα έπαθες
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 15:36, 17-11-06:

#10
Η ιεραρχία δεν είναι βάση τι συγκένεια έχεις αλλα το τι σημαίνει για εσένα.
Υπάρχουν γιαγιάδες που έχουν σταθεί και μάνες που έχουν παρατήσει τα παιδιά τους.
Δεν υπάρχει λίστα ρε παιδιά με βαθμό απώλειας
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 15:38, 17-11-06:

#11
νταξει ρε... έπιασα τι λέτε.... πιάσατε κι εσεις τι λέω...


ας μιλήσει και κανένας υπέρ μου
οι υπολοιποι που ειναι υπερ του ιφριτ να σωπασουν ε?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 8,690 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 15:43, 17-11-06:

#12
Eγώ νομίζω πως υπάρχει διαβαθμιση. Είναι εντελώς διαφορετικό να χάνεις πολύ κοντινό συγγενικό προσώπο μεγάλης ηλικίας από κοντινό συγγενικό πρόσωπο πιο μικρής ηλικίας (εκεί σε τρώει και το γιατί.. που στην 1η περίπτωση δεν μπορείς να το έχεις, αφού έτσι είναι η πορεία της ζωής..) Το να χάσει γονιός το παιδί του.. δεν το συζητώ καν, είναι πάνω απ' όλα και είναι πόνος αβάσταχτος που δεν ξέρω αν ξεπερνιέται ποτέ.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Oralee : 17-11-06 στις 16:50.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,086 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε: στις 16:25, 17-11-06:

#13
Το μονο κορυφαια τραγικο θεωρω το να χανει γονιος το παιδι του. Εκει πιστευω πραγματικα οτι η παρανοια ειναι πολυ κοντα. Το παιδι μπορει να ξεπερασει τον χαμο του πατερα η της μητερας, κυκλος της ζωης κτλκτλ, το αντιστροφο μπααα.
Κατα τ'αλλα συμφωνω με τον γιαννη, ο πονος της απωλειας για το καθε ατομο εχει να κανει με το τι αισθανοσουν γι'αυτο.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

]ifrit[ (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,126 μηνύματα.

O ]ifrit[ υπό την απειλή λουκουμόσκονης έγραψε: στις 16:26, 17-11-06:

#14
Κι εγώ συμφωνώ ότι η απώλεια ενός παιδιού έχει ειδικό βάρος για τον γονέα...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 17:54, 17-11-06:

#15
Αρχική Δημοσίευση από ]ifrit[
Κι εγώ συμφωνώ ότι η απώλεια ενός παιδιού έχει ειδικό βάρος για τον γονέα...
Και σίγουρα παραπάνω για την μάνα
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 12:39, 18-11-06:

#16
Αρχική Δημοσίευση από ]ifrit[
Κι εγώ συμφωνώ ότι η απώλεια ενός παιδιού έχει ειδικό βάρος για τον γονέα...

Αρχική Δημοσίευση από Γιάννης
Και σίγουρα παραπάνω για την μάνα

ε τότε πως λέτε μωρέ ότι δεν υπάρχει ιεραρχία στον πόνο του θανάτου?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,521 μηνύματα.

O epote ) έγραψε: στις 13:08, 18-11-06:

#17
1. αν πεθάνει το παιδί σου είναι το τοπ
2. αν πεθάνει ο γονιός σου είναι το δεύτερο
3. αν πεθάνει ο/η αδερφός σου είνατι μετά (δεν είμαι σίγουρη πάει και πριν ίσως)
4. αν πεθάνει ο σύντροφος σου είναι άλλο
5. αν πεθάνει ο παππους ή η γιαγιά
6. αν πεθάνει ο θειος...
7. αν πεθάνει ο θείος που ειχες δει μια φορα οταν ήσουν 5 χρονων....
εχοντας μια σχετικη εμπειρια, ο θανατος του γονιου δεν ειναι ΤΙΠΟΤΑ μπροστα στα αλλα.

1) παιδι, ενταξι, αν σκεφτω πως εννοιωσα οταν το ηλιθιο γατακι μου επεσε απο το τριτο οροφο (ευτυχως δεν επαθε τιποτα) δεν θελω καν να φανταστω πως ειναι να χανεις το παιδι σου
2) συντροφος. Βλεποντας το πατερα μου μετα το θανατο της μαμας μου και τι αισθανομαι οταν ανησηχω για τη κοπελια μου...nope, not doable φρικτο
2) αδελφος/αδελφη. Δεν μπορω να το διαχωρισω αλλα αν παθει κατι η αδελφη μου (που δεν ειναι καν πραγματικη μου αδελφη) δεν υπαρχει περιπτοση να το ξεπερασω.

και μετα το χαος, ενταξι παππουδες γιαγιαδες κτλ αυτα ειναι φυσικα πραγματα
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 2,118 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε: στις 18:38, 11-12-06:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Γιάννης
Η ιεραρχία δεν είναι βάση τι συγκένεια έχεις αλλα το τι σημαίνει για εσένα.

Δεν υπάρχει λίστα ρε παιδιά με βαθμό απώλειας
Ήθελα να απαντήσω αυθόρμητα ακριβώς αυτό. Ευτυχώς είπα να διαβάζω και άλλες απαντήσεις.

Συμπληρώνω απλά ότι ο θάνατος του παιδιού είναι αξεπέραστο για μένα. Όλα τα άλλα ξεπέρνιουνται επειδή υπάρχουν τα παιδιά μου.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

avantis

Νεοφερμένος

H avantis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 14 μηνύματα.

H avantis έγραψε: στις 20:06, 11-12-06:

#19
Για μενα ο θανατος ειναι θανατος,ο πονος ειναι πονος,δεν μπαινει,σε ιεραρχια οταν χασεις καποιον που αγαπας,η ειναι νεος η ειναι γερος,οπως αι να εχει υποφερεις.
Το μονο ισως που μπορει να αλλαζει,ειναι ο χρονος,που χρειαζεται καποιος για να το ξεπερασει(οχι να ξεχασει).
Σιγουρα,οταν χασεις ενα μεγαλο σε ηλικιαπροσωπο το ξεπερνας γρηγοροτερα,απο οτι αν χασεις ενα παιδι.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 12,565 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε: στις 20:25, 11-12-06:

#20
Εξάκτλι!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια