×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,228 μέλη και 2,423,444 μηνύματα σε 75,657 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 414 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Η απελπισία, ως αρχή μίας νέας ελπίδας;- Με αφορμή τις α΄εκλογές του Καλλικράτη

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε: στις 12:07, 08-10-10:

#1
Η απελπισία έρχεται συνήθως, όταν διαψεύδεται μία ελπίδα( και με τις πολλές, το ίδιο κάνει!) και δημιουργείται «κενό ελπίδας», μία «αίσθηση του μηδενός», προσανατολισμένου προς το ###8230;αρνητικό πρόσημο. Για παράδειγμα, η «Ελλάδα μας», ως λαός, κοινωνία, έθνος και ###8230;γεωγραφικός προσδιορισμός. Τσιγαριζόμαστε ως ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι στο τηγάνι των ΓΑΠ-Καρατζαφέρη- Ντόρας-ΔΝΤ-ΕΕ και Αντώνη, επειδή για το προηγούμενο πιάτο του Κώστα###8230;την πληρώσαμε ακριβά!
Μιλάμε για τσιγάρισμα με «3ετές ορίζοντα». Και με την πιο αίσια έκβαση μας εκεί, θα έχουμε φθάσει στο «-3» που «επιτρέπει το Μάαστριχ». Το απελπιστικό βέβαια, της «Ελλάδας μας», δεν θα είναι αυτό το όριο ελέους του Μάαστριχ, αλλά το κοντά στο μισό Τρις ?, που θα χρωστάει προς το «Εξωτερικό», μόνον το «Ελληνικό Κράτος». Με όρους σχετικά αρχαίους, μιλάμε για πανεθνική απελπισία: κάτι χειρότερο από εκείνο που έπαθε ο Ελληνισμός, το Καλοκαίρι 1974 στην Κύπρο. Μιλάμε για χρέος που, αν ήμασταν λαός που δεν χρωστάει(σε Τράπεζες, Εφορία, Ασφαλιστικά Ταμεία, γείτονα, φίλο, αδελφό κλπ) και προκειμένου να διατηρήσουμε το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού μας, θα μπορούσαμε ενδεχόμενα(!), να ξοφλήσουμε κατά το πέρας του διανυόμενου αιώνα. Αλλά από τσιγαρισμένο κρεμμυδάκι, τι ζουμί να περιμένει κανείς;
Ενώπιον αυτής της ιστορικής αλήθειας-περί κενού ελπίδας μιλάμε!- καλούμαστε, δέκα ημέρες πριν την «γιορτή του Πολυτεχνείου», να ψηφίσουμε: ή «Μνημόνιο» ή «Μνημόσυνο»; Έμεινε μόνο του το ΚΚΕ, να επιμένει, για ###8230;Εθνική Απελευθέρωση, κάτι σαν «νεκρανάσταση» δηλαδή! Γιατί, και προφανώς, μόλις σε λίγο καιρό θα έχουμε φθάσει σε κάποιο «ζενίθ απελπισίας»( «ιστορικές αναγκαιότητες» πχ), φτιαγμένοι και ραμμένοι πάλαι ποτέ από τους «διεθνείς τοκογλύφους» και ξεμονταρισμένοι πια από τα ΜΜΕ και τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, θα αποδεχθούμε ως «ρυθμιστή» μάλλον τον ΛΑ.Ο.Σ.( για πλάκα επιμένει ο Άδωνις στην οξεία, παρά τους###8230;Κουκουέδες! Τότε, μου φαίνεται πως θα φανεί πιο εύλογο, να φανεί ότι σκεφθήκαμε: « Καλύτερα Καρατζαφέρη, που τον προτιμάνε και οι ###8230;Γερμανοί, παρά την Παπαρήγα, που δεν τη θέλουν ούτε και οι ###8230;Κινέζοι»!
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια