×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,789 μέλη και 2,440,576 μηνύματα σε 76,682 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 186 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Σε ποια ηλικία θεωρείτε σωστό να σταματούν οι "γονικές παροχές";

Subject to change (Λία)

Founder

H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,258 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε: στις 22:43, 31-07-05:

#1
Τώρα τελευταία βρέθηκα σε μια συζήτηση πέρι αγγλίδων και ελληνίδων και σε κάποιο σημείο ειπώθηκε οτι στο εξωτερικό οι γονείς σταματάνε να χαρτζιλικώνουν τα παιδιά τους μόλις κλείσουν τα 18 και μάλιστα οτι το θεωρούν αδιανόητο να συνεχίσουν. Στην Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζουμε η χρηματοδότηση συνεχίζεται μέχρι την περάτωση των σπουδών αλλά και πολλές φορές μετά απο αυτή.
Εσείς ποιά απο τις 2 αντιλήψεις ενστερνίζεστε?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 17,207 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε: στις 23:47, 31-07-05:

#2
Γενικά πιστεύω ότι όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο. Δυστυχώς πολλές φορές οι γονείς στην ελλάδα προσπαθούν να επειρεάσουν τις αποφάσεις των παιδιών τους χρησιμοποιόντας το οικονιμικό. Αυτό φυσικά τις περισσότερες φορές φέρνει σε σύγκρουση γονείς και παιδία
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Founes

Περιβόητο Μέλος

Ο Founes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,073 μηνύματα.

O Founes έγραψε: στις 23:48, 31-07-05:

#3
εγώ βρήσκομαι κάπου στη μέση θα έλεγα... απλά μετά απο κάποια ηλικία πρέπει να αρχίζουν τα παιδιά να ψάχνουν απο μόνα τους άλλο τρόπο στο να κερδίζουν χρήματα. Βέβαια σε αυτό παίζει συμαντικό ρόλο και ο γονιός με την παιδεία του και με το πώς εχει μεγαλώσει το παιδί του. Το θέμα είναι να αλλάξουν τα πράγματα μετά απο κάποια ηλικία όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί το θέλουν.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,258 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε: στις 23:54, 31-07-05:

#4
Κι εγώ κάπου στη μέση είμαι... Θεωρώ οτι είναι καλύτερο όταν υπάρχει καλή σχέση γονέα-παιδιού να χρηματοδοτούνται οι σπουδές αλλά όταν τελειώσουν να χαράξει το παιδί το δικό του δρόμο. Δυστυχώς πολλές φορές όμως, δεν υπάρχει fair play σε αυτό το θέμα οπότε καταλήγει είτε ο γονιός να χρησιμοποιεί τα χρήματα σαν μέσο για να ελεγξει το παιδί, είτε το παιδί να καλοπερνάει με τα λεφτά των γονιών και να τελειώνει τη σχολή στο διπλάσιο και βάλε του προβλεπόμενου χρόνου αδιαφορόντας για το άν οι γονείς του ζορίζονται για να το σπουδάσουν...
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Founes

Περιβόητο Μέλος

Ο Founes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,073 μηνύματα.

O Founes έγραψε: στις 00:12, 01-08-05:

#5
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
το παιδί να καλοπερνάει με τα λεφτά των γονιών και να τελειώνει τη σχολή στο διπλάσιο και βάλε του προβλεπόμενου χρόνου αδιαφορόντας για το άν οι γονείς του ζορίζονται για να το σπουδάσουν...
Σε αυτή την περίπτωση δεν φταίνε οι γονείς? (νομίζω οτι αυτή η συμπεριφορά που ίσως να έχει το παιδί τους, είναι δικό τους λάθος)
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,258 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε: στις 00:14, 01-08-05:

#6
Αρχική Δημοσίευση από Founes
Σε αυτή την περίπτωση δεν φταίνε οι γονείς? (νομίζω οτι αυτή η συμπεριφορά που ίσως να έχει το παιδί τους, είναι δικό τους λάθος)
Δεν νομίζω ότι φταίνε μόνο οι γονείς... Κυρίως το καταλογίζω στον αδύναμο χαρακτήρα του ανθρώπου...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

gilie

Δραστήριο Μέλος

H gilie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 461 μηνύματα.

H gilie έγραψε: στις 09:59, 01-08-05:

#7
και μενα μου δινουν ακομη οι γονεις μου χρηματα κατα καποιο τροπο αφου πληρωνουν καποια εξοδα μου, δεν το θεωρω κακο απο την στιγμη που θα μπορουσα να τα πληρωνω και μονη μου, δλδ οι γονεις μου ξερουν καλα πως δεν εξαρτωμαι απο την οικονομικη ενησχιση που μου δινουν.

Για μενα το προβληματα ξεκινουν οταν τα παιδια εξαρτωνται απο την οικονομικη ενυσχιση των γονιων
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 11:49, 01-08-05:

#8
Καμία φορά αντι για καλό ποιό πολύ κακό γίνεται. Αν τα παιδιά ξέρουν ότι έχουν πάντα πλάτη τους γονείς τους δεν πέρνουν ρίσκα και δεν ζορίζονται αρκετά. Καλο είναι μετά απο μια ηλικία ο καθένας να ορίζει την ζωή του και οι γονείς να είναι απλά μαι λύση ανάγκης (αν χρειαστεί) Εγώ απο τα 23 πληρώνω σπίτι και όλα τα έξοδα του και απο τα 17 μου είμουν οικονομικά ανεξάρτητος.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 17,207 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε: στις 14:02, 01-08-05:

#9
Αρχική Δημοσίευση από yiannis
Καμία φορά αντι για καλό ποιό πολύ κακό γίνεται. Αν τα παιδιά ξέρουν ότι έχουν πάντα πλάτη τους γονείς τους δεν πέρνουν ρίσκα και δεν ζορίζονται αρκετά. Καλο είναι μετά απο μια ηλικία ο καθένας να ορίζει την ζωή του και οι γονείς να είναι απλά μαι λύση ανάγκης (αν χρειαστεί) Εγώ απο τα 23 πληρώνω σπίτι και όλα τα έξοδα του και απο τα 17 μου είμουν οικονομικά ανεξάρτητος.
Από τα 17, εννοείς ότι δούλευες από τα 17;

Για μενα το προβληματα ξεκινουν οταν τα παιδια εξαρτωνται απο την οικονομικη ενυσχιση των γονιων
Για εμένα το πρόβλημα ξεκινάει όταν οι γονείς εκμεταλλεύονται την εξάρτηση αυτή.
Γενικά για έναν φοιτητή ή γενικά για κάποιον που είναι στο μάζεμα των εφόδιων. δεν το θεωρώ κακό να ειναι εξαρτημένος οικονομικά απο γονείς, το θεωρώ απόλυτα λογικό.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 14:14, 01-08-05:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Από τα 17, εννοείς ότι δούλευες από τα 17;


Για εμένα το πρόβλημα ξεκινάει όταν οι γονείς εκμεταλλεύονται την εξάρτηση αυτή.
Γενικά για έναν φοιτητή ή γενικά για κάποιον που είναι στο μάζεμα των εφόδιων. δεν το θεωρώ κακό να ειναι εξαρτημένος οικονομικά απο γονείς, το θεωρώ απόλυτα λογικό.

Ναι! απο τα 17 δουλέυω. Στην τελική όσο τους αφήνεις τους γονείς να σου παίρνουν, να σε βοηθάνε κτλ τόσο μεγαλύτερη άποψη έχουν για ότι κάνεις. Και φυσικά δεν μιλάμε για φοιτιτές δεν μπορείς να είσαι οικονομικά ανεξάρτητος και φοιτητής δεν γίνονται και τα δυο μαζί κάτι θα κάνεις λάθος. Δυο γνωστά μου άτομα κάθονται και τα ξήνουν όλη την μέρα ο ένας ειδικά τεραστιος κοπρίτης επειδή οι γονείς του είναι ματσό, το μόνο που κάνει είναι να βγαίνει κάθε βράδυ και να παίζει με το playstation. 24 είναι ούτε δουλειά ούτε σχολή, τίποτα απλά βγένει και κάνει ισόβιες διακοπές, απαράδεκτος!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 17,207 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε: στις 14:22, 01-08-05:

#11
Αρχική Δημοσίευση από yiannis
Ναι! απο τα 17 δουλέυω. Στην τελική όσο τους αφήνεις τους γονείς να σου παίρνουν, να σε βοηθάνε κτλ τόσο μεγαλύτερη άποψη έχουν για ότι κάνεις. Και φυσικά δεν μιλάμε για φοιτιτές δεν μπορείς να είσαι οικονομικά ανεξάρτητος και φοιτητής δεν γίνονται και τα δυο μαζί κάτι θα κάνεις λάθος. Δυο γνωστά μου άτομα κάθονται και τα ξήνουν όλη την μέρα ο ένας ειδικά τεραστιος κοπρίτης επειδή οι γονείς του είναι ματσό, το μόνο που κάνει είναι να βγαίνει κάθε βράδυ και να παίζει με το playstation. 24 είναι ούτε δουλειά ούτε σχολή, τίποτα απλά βγένει και κάνει ισόβιες διακοπές, απαράδεκτος!
Εντάξει αυτό είναι το ένα άκρο. Όσο για τους φοιτητές που και δουλεύουν και είναι φοιτητές αρκετή είναι αυτή που τα έβγαλαν πέρα αλλά δεν πιστεύω ότι αξίζει ούτε στο έλαχιστο. Μόνο για καμία ημιαπασχόληση ή σε περίπτωση ανάγκης
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

gilie

Δραστήριο Μέλος

H gilie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 461 μηνύματα.

H gilie έγραψε: στις 14:31, 01-08-05:

#12
και γω ειμαι αρκετα χρονια οικονομικα ανεξαρτητη και συντηρω σπιτι απο τα 24(οχι μονη μου αλλα με τον αντρα μου) αλλα δεν πιστευω οτι ολοι οι γονεις βοηθουν για να ελεγχουν, εμενα μου πληρνουν οτι εχει να κανει με service και ασφαλεια αυτ/του γιατι ο πατερας μου ασχολειται με το αμαξι αποκλειστηκα (οχι ποτε δε μου τη λεει αν το ψιλοτρακαρω) και οταν παμε για ψωνια με τη μαμα μου πληρωνει παντα εκεινη, αλλα μεχρι εκει.
Γενικα πιστευω οτι ειναι θεμα νοοτροπιας αν οι γονεις ειχαν παντα διαθεση να ελεγχουν πολυ το παιδι θα το κανεουν για οσο καιρο το παιδι τους το επιτρεπει
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 14:53, 01-08-05:

#13
θα συμφωνήσω ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Και ναι σίγουρα υπάρχουν γονείς που με τα χρήματα "δένουν" τα παιδιά τους, αλλά υπάρχουν και παιδιά που εκμεταλεύονται τους γονείς.
Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα φοιτητών που ενώ η σχολή δεν απαιτεί καθημερινή παρουσία, έχουν μείνει 3-4 μαθήματα για πτυχίο και κάθονται σπίτι και τα ξύνουν ενώ κάποιοι άλλοι κοπιάζουν για να "σπουδάσει" το καμάρι του σπιτιού.

Πιστεύω ότι ναι μεν είναι θέμα χαρακτήρα του παιδιού αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης το έχουν οι γονείς και το τι διαπαιδαγώγηση έχουν δώσει στο παιδί τους.

Θυμάμαι όταν ήμουν 16 χρονών και ζήτησα για πρώτη φορά να πάω διακοπές μόνη μου....
Οικονομικό πρόβλημα δεν υπήρχε αλλά μου είπαν ότι αν θέλω να πάω διακοπές μόνη μου θα πρέπει να τις ΚΕΡΔΙΣΩ με τον ιδρότα μου.
Δούλεψα δύο μήνες και πήγα τον τρίτο μήνα διακοπές με τα δικά μου χρήματα, και τα "ρέστα" τα έδωσα στο σπίτι μου για όλα όσα μου προσέφεραν.
Στα 18 άρχισα να σπουδάζω, και από το δεύτερο έτος της σχολής μου, δούλευα και σπούδαζα ταυτόχρονα ενώ και πάλι δεν υπήρχε οικονομικό πρόβλημα σπίτι.
Γενικώς έμαθα από αρκετά μικρή τη δυσκολία του να βγάζω χρήματα με τη δουλειά μου και γιαυτό έμαθα να σέβομαι και να εκτιμώ τις παροχές των γονιών μου.
Ακόμα και σήμερα, οι γονείς μου πυκνά συχνά με βοηθάνε οικονομικά είτε το χρειάζομαι είτε όχι. Δεν το θεωρώ κακό να με ενισχύουν αν μπορούν και το θέλουν από τη στιγμή που και εγώ με τη στάση μου χρόνια τώρα έχω δείξει ότι δεν το εκμεταλεύομαι και αυτοί με τη σειρά τους έχουν αποδείξει ότι δεν το χρησιμοποιούν σαν μέσον για να με καβαλάνε!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 4,179 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε: στις 21:14, 01-08-05:

#14
Δουλεύω από τα 16 μου...κάνοντας μικρά διαλλείματα ενδιάμεσα..Σαν φοιτήτρια επέλεξα να δουλεύω συγχρόνως....Δεν μου έκανε κακό ενώ οι γονείς με αντιμετώπιζαν πολύ διαφορετικά!Και δεν μπορούσαν να επεμβούν για τα σ/κ που έφευγα ή για τις διακοπές....Υπήρχαν στιγμές που τσοντάριζαν ή στιγμές που έβγαινα με τη μαμά για ψώνια και τις τα έκανα εγώ δώρο...Το συναίσθημα απερίγραπτο...Από Σεπτέβριο σκοπεύω να μείνω και μόνη μου ώστε να ανεξαρτοποιηθώ πλήρως 8)
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dark_kronos (Rognan)

Επιφανές Μέλος

Ο Rognan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 13,507 μηνύματα.

O Dark_kronos . έγραψε: στις 01:27, 02-08-05:

#15
Δεν διαβασα το θεμα καθολου και απλα απανταω στην αρχηκη ερωτηση

Εγω πιστευω πως το σωστο ειναι οι γονεις να στηριζουν τα παιδια οικονομικα (και οχι μονο) μεχρι αυτα να ορθοποδισουν. Εφοσων αυτο γινει στα 18 εχει καλος, εφοσον ομως υπαρχουν σπουδες και πιθανος καπια χρονια μετα της σπουδες οσπου να διαρτει καπου αυτο το "παιδι" πως να ζησει;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

bunny217 (Ποιός Ξέρει???)

Διακεκριμένο μέλος

H Ποιός Ξέρει??? αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 3,896 μηνύματα.

H bunny217 Περίεργα συναισθήματα έγραψε: στις 14:36, 06-08-05:

#16
Εγώ θα συμφωνήσω με την κακή επιρροή και την Τζίλι
κι εγώ δουλέυω απο τα 15 μου στις διακοπές του σχολείου μετα φοιτήτρια πάλι σε διακοπές αλλά σε 2 μήνες έβγαζα παρα πολλά και μόνο 2 μήνες ή 3 χρειάζοταν να μου στέλνουν λεφτά οι γονείς μου.
Ταυτόχρονα με σπουδές δεν δούλευα δεν ήθελα γιατί δεν θα μπορούσα ταυτόχρονα και την σχολή να τα πάω τόσο κάλα οσο τα πήγα. και έχω ζωντανά παραδείγματα απο άτομα που δούλευαν και σπούδαζαν ταυτόχρονα.
Πάντως οι γονείς μου δεν μου κάουν κουμάντο λόγω χρημάτων.
Πιστεύω πως οι γονείς πρέπει να βοηθούν οικονομικά μέχρι τα παιδιά να ορθοποδήσουν.
δεν εννοω να είναι 27 χρόνων γαιδούρι να τα ξύνει και να ζει απο τους γονείς.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

billthevampire

Δραστήριο Μέλος

Ο billthevampire αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 258 μηνύματα.

O billthevampire έγραψε: στις 15:13, 18-08-05:

#17
Εγώ θα συμφωνήσω με τον Dark_kronos.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

antonis_wrx

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο antonis_wrx αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών . Έχει γράψει 116 μηνύματα.

O antonis_wrx έγραψε: στις 01:50, 20-08-05:

#18
πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολα να είσαι (συνεπής) φοιτητής και να βγάζεις αρκετά ώστε να μην έχεις ανάγκη για οικονομική βοήθεια από το σπίτι σου. Νομίζω ότι είναι σωστό οι γονείς να στηρίζουν το παιδί μέχρι να βγάλει την σχολή του αλλά χωρίς υπερβολές... δηλαδή άμα θέλει το παίδι να αγοράσει κάτι ακριβό το όποιο δεν έχει και ανάγκη (ότιδηποτε και να είναι αυτό) να στρώσει τον κώλο του να δουλέψει να το αγοράσει...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,894 μηνύματα.

H dooo έγραψε: στις 10:59, 06-09-05:

#19
Αρχική Δημοσίευση από yiannis
... Και φυσικά δεν μιλάμε για φοιτιτές δεν μπορείς να είσαι οικονομικά ανεξάρτητος και φοιτητής δεν γίνονται και τα δυο μαζί κάτι θα κάνεις λάθος...
Διαφωνώ. Αν είναι στον άνθρωπο (και επομένως και στον φοιτητή), θα μπορεί να δουλέψει παράλληλα με τις σπουδές του. Και καλό θα του κάνει, και θα είναι οικονομικά ανεξάρτητος, όσο μπορεί βέβαια. Τουλάχιστον δεν θα τρέχει στους γονείς του να του δώσουν χρήματα να πάει για καφέ.

Λάθος δεν κάνεις ποτέ αν αποφασίσεις να σπουδάσεις και να δουλέψεις. Για μένα, δείχνει προσγειωμένο άνθρωπο που παίρνει στα σοβαρά ΚΑΙ τη ζωή ΚΑΙ τις σπουδές.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

e-stekoumenos

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο e-stekoumenos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 92 μηνύματα.

O e-stekoumenos έγραψε: στις 21:34, 06-09-05:

#20
Νομίζω οτι το θέμα έχει να κάνει περισσότερο με το τι κρύβεται πίσω απ τη γονική παροχή παρά με το αν είναι σωστό ή λάθος για το πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να ο γονιός να δίνει και το παιδί να παίρνει.Είναι σχέσεις ανάμεσα σε αδύναμες και εξαρτώμενες προσωπικότητες όπου ο γονιός προσπαθεί με το συνεχές σπονσοράρισμα να δέσει το παιδί του ψυχολογικά για καθαρά εγωιστικούς λόγους ( εξασφαλίζει την αφοσίωση και την αγάπη του παιδιού του για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα,έτσι όπως βέβαια την εννοεί ως "αγάπη" ο ίδιος ο γονιός).Το παιδί απ την άλλη (όντας ακόμα και απείθαρχο) συνηθίζει στην εύκολη ηδονή του έτοιμου και δεν μπαίνει στη διαδικασία να κερδίσει το ίδιο απο μόνο του κάτι γιατί αυτή η διαδικασία συνεπάγεται κάποια μορφή πόνου (κούραση,αγώνας) με αποτέλεσμα να γίνεται εξαρτώμενο όν.Έτσι ο ψυχικά εξαρτημένος γονέας σιγουρεύει τη σχέση του με το υλικά εξαρτημένο παιδί του και ο ένας προσφέρει στον άλλον σε υπερβολικό βαθμό (εξάρτηση) αυτό που τους λείπει.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα



Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια