×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,801 μέλη και 2,440,910 μηνύματα σε 76,697 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 224 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ο ένας πλάι στον άλλον..

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 8,690 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 15:58, 29-09-07:

#1
"Δραματικό τέλος έδωσε στη ζωή ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ. Ο 84χρονος φιλόσοφος αυτοκτόνησε μαζί με τη σύντροφό του, η οποία έπασχε από ανίατη ασθένεια στην κατοικία τους στο Βοσνόν. Τα πτώματα βρέθηκαν το ένα πλάι στο άλλο, ενώ δίπλα τους βρέθηκαν γράμματα προς τους οικείους τους. Μάλιστα, προ ημερών ο Γκορζ εκμυστηρεύθηκε σε στενή φίλη ότι τον προβλημάτιζε πολύ η ραγδαία επιδείνωση της υγείας της Ντορίν.

Για την «Ντορίν του» στο πρόσφατο βιβλίο «Ιστορία της Ντ., ιστορία μιάς αγάπης» ο Γκορζ είχε γράψει: «Μόλις συμπλήρωσες τα 82, όμορφη, χαριτωμένη, ποθητή. Ζούμε μαζί 58 έτη και σε αγαπώ σήμερα περισσότερο από ποτέ. Εσχάτως, σε ξαναερωτεύτηκα άλλη μια φορά και να γνωρίζεις, φέρω μέσα μου ένα 'κενό', το οποίο εντούτοις με κατακλύζει, και που ξεπερνιέται μόνον όταν σε αγκαλιάζω».



Με σόκαρε.. όντας 84 χρόνων πόσα χρόνια του έμεναν πια να ζήσει ακόμη χωρίς την Ντορίν του? Θα ήταν τόσο αβάσταχτη η απουσία της? Ή απλά δεν άντεχε να την βλέπει να βασανίζεται, η επί τόσα χρόνια αγαπημένη του, κι ήθελε να δώσει ένα τέλος? Ποια αγάπη είναι αυτή που οδηγεί σε μια τέτοια απόφαση?

Διαβάζοντας τα λόγια αγάπης που της έγραψε, μετά από 58 χρόνια, δεν αισθάνεστε «λιγότεροι», «μικρότεροι» συγκριτικά με όλα αυτά (τα αισθηματικά) που κατά καιρούς μας προβληματίζουν? Ή είμαι μόνο εγώ που με θλίβει βαθειά, όχι η αυτοκτονία – δολοφονία αλλά η διαπίστωση της ύπαρξης μιας τέτοιας αγάπης? Πείτε! Υπάρχει? Ποια αγάπη είναι αυτή?"

Είναι από άλλο φόρουμ και μου το έδειξε η Vkey, αλλά δεν μπορούσα παρά να το μεταφέρω αυτούσιο. Συγκινήθηκα κι ένιωσα τόσο μικρή..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

viki_thess (ΒΑΣΩ)

Διάσημο Μέλος

H ΒΑΣΩ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,814 μηνύματα.

H viki_thess έγραψε: στις 16:00, 29-09-07:

#2
ναι υπαρχει καγιρι μου εγω το πιστευω ακραδαντα αυτο
ειναι θεμα τυχης να σου συμβει ετσι κατι τετοιο...αλλα ναι συμβαινει.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Scandal (Πέτρος)

Διαχειριστής

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Web developer και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

O Scandal έγραψε: στις 16:18, 29-09-07:

#3
Μια χαρά το βρίσκω. Δική τους ήταν η απόφαση άλλωστε.
Βέβαια, κρίμα που εφόσον αγαπιόντουσαν τόσο αναγκάστηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Ίσως φοβόντουσαν ένα διαφορετικό τέλος (του να φύγει κάποιος από τους δύο πρώτος και να μείνει ο άλλος μόνος).
Έζησαν χρόνια πάντως και αυτό είναι πολύ καλό.

Όλα - καλά και κακά- τελειώνουν κάποτε, τι να κάνουμε

Πιστεύω ότι υπάρχει τέτοια αγάπη - μακάρι όλοι να γίνουμε κάποτε πρωταγωνιστές μιας τέτοιας αγάπης


-petros
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών . Έχει γράψει 2,762 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε: στις 16:26, 29-09-07:

#4
πολυ ωραιο το βρισκω μακαρι να υπαρχει τετεια αγαπη σε ολα τα ζευγαρια μεχρι τα γεραματα...

ο ανθρωπος απλα δεν αντεχε να βλεπει την γυναικα του να βασανιζετε αλλα δεν αντεχε κ την ζωη του χωρις αυτην...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 842 μηνύματα.

H Niyia έγραψε: στις 16:58, 29-09-07:

#5
ανατρίχιασα μόλις το διάβασα από τη συγκίνηση....
υπάρχει ακόμα βρε παιδιά τέτοια αγάπη σε άτομα της ηλικίας μας? ή είναι κάτι που μπορούσαν παλιά οι άνθρωποι να νιώσουν???
δε ξέρω...εγώ έχω απογοητευτεί
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 642 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε: στις 17:42, 29-09-07:

#6
Τερμάτισε τη δική του ζωή γιατί έλεγε καθαρά πως χωρίς την αγκαλιά της αισθάνονταν κενός. Και η κενότητα είναι ισοδύναμη με την ανυπαρξία.

Τώρα για το ερώτημά σου:

Αρχική Δημοσίευση από kajira
Ποια αγάπη είναι αυτή που οδηγεί σε μια τέτοια απόφαση?

Διαβάζοντας τα λόγια αγάπης που της έγραψε, μετά από 58 χρόνια, δεν αισθάνεστε «λιγότεροι», «μικρότεροι» συγκριτικά με όλα αυτά (τα αισθηματικά) που κατά καιρούς μας προβληματίζουν? Ή είμαι μόνο εγώ που με θλίβει βαθειά, όχι η αυτοκτονία – δολοφονία αλλά η διαπίστωση της ύπαρξης μιας τέτοιας αγάπης? Πείτε! Υπάρχει? Ποια αγάπη είναι αυτή?"

Είναι η αληθινή αγάπη. Δεν μπορώ να το εκφράσω αλλιώς.
Γιατί όμως λες πως σε θλίβει η ύπαρξη μιας τέτοιας αγάπης;
Εγώ χαίρομαι. Τέτοια παραδείγματα με κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
Το αν συμφωνούμε ή όχι δεν έχει σημασία. Αυτό που έγινε είναι πολύ σπάνιο σήμερα, δεν έχουμε το δικαίωμα να το αποτρέψουμε.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 8,690 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 18:09, 29-09-07:

#7
Δεν το έγραψα εγώ Αρκτούρε αυτό το κομμάτι Προσωπικά δεν θλίβομαι από την ύπαρξη μιας τέτοιας αγάπης, θλίβομαι μόνο γιατί θεωρώ πως μια τέτοια αγάπη ποτέ δεν θα μου συμβεί εμένα (όχι σε ερωτικό επίπεδο έστω, η μαμά μου μ' αγαπάει ήδη έτσι).
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zanin

Περιβόητο Μέλος

H zanin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 1,169 μηνύματα.

H zanin έγραψε: στις 18:41, 29-09-07:

#8
και εγώ μπορεί να αυτοκτονούσα αν πέθαινε ο έρωτας της ζωής μου ή ήταν βαριά άρρωστός. βεβαία δεν θα το έκανα αν ήμουν 20 30 ή 60. πάντος πιστεύω πως από τα 60 και μετά ίσως να το έκανα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 842 μηνύματα.

H Niyia έγραψε: στις 18:50, 29-09-07:

#9
Αρχική Δημοσίευση από kajira
Δεν το έγραψα εγώ Αρκτούρε αυτό το κομμάτι Προσωπικά δεν θλίβομαι από την ύπαρξη μιας τέτοιας αγάπης, θλίβομαι μόνο γιατί θεωρώ πως μια τέτοια αγάπη ποτέ δεν θα μου συμβεί εμένα (όχι σε ερωτικό επίπεδο έστω, η μαμά μου μ' αγαπάει ήδη έτσι).
+1000
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 842 μηνύματα.

H Niyia έγραψε: στις 18:51, 29-09-07:

#10
Αρχική Δημοσίευση από zanin
και εγώ μπορεί να αυτοκτονούσα αν πέθαινε ο έρωτας της ζωής μου ή ήταν βαριά άρρωστός. βεβαία δεν θα το έκανα αν ήμουν 20 30 ή 60. πάντος πιστεύω πως από τα 60 και μετά ίσως να το έκανα.

δλδ?
η αγάπη είναι διαφορετική στα 20, 30, 60 κτλ?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zanin

Περιβόητο Μέλος

H zanin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 1,169 μηνύματα.

H zanin έγραψε: στις 19:04, 29-09-07:

#11
όχι φυσικά


απλά στα όταν είσαι 20 σκέφτεσαι πως ακόμα δεν έχεις δει τιποτα... έχεις μπροστά σου άλλα 40 χρόνια... θες να κάνεις οικογένεια να ζήσεις με τον -την συντροφό σου.

στα 30 έχεις κάνει παιδί και αν σκεφτείς να αυτοκτονήσεις τότε καταστρέφεις και τη ζωή του μωρού σου.

στα 60 ίσως δεις εγγόνι.... αλλά και πάλι η καλή ζωή που μπορεί να κάνεις μπορεί να μην είναι πανω από 10-15 χρόνια. σκέψου πως αν είσαι 65 και πεθάνει ο συντροφός σου, έχεις πολλές πιθανότητες να πάθεις κατάθλιψη, να νιώθεις μοναξιά και να αρρωστήσεις στην ιδέα πως πια θα είσαι μόνος. σε αυτήν την ηλικία ουτε κάνεις ευκολα φιλίες, ουτε βρίσκεις εύκολα συντροφο, πέρα του ότι τρέχεις συνέχεια στα νοσοκομεία. εγώ αν ήμουν 65-70 και πέθαινε ο συντροφος μου μπορεί να μην ήθελα να συνεχίσω άλλο τη ζωή μου ΜΟΝΗ.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Rempeskes

Επιφανές Μέλος

Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,659 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε: στις 19:45, 29-09-07:

#12
Ή είμαι μόνο εγώ που με θλίβει βαθειά, όχι η αυτοκτονία ? δολοφονία αλλά η διαπίστωση της ύπαρξης μιας τέτοιας αγάπης? Πείτε! Υπάρχει? Ποια αγάπη είναι αυτή?"


Έχει να κάνει με τον άνθρωπο.


Αυτός πχ. Πόσες γυναίκες να αγάπησε στη ζωή του;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 842 μηνύματα.

H Niyia έγραψε: στις 23:50, 29-09-07:

#13
Αρχική Δημοσίευση από zanin
όχι φυσικά


απλά στα όταν είσαι 20 σκέφτεσαι πως ακόμα δεν έχεις δει τιποτα... έχεις μπροστά σου άλλα 40 χρόνια... θες να κάνεις οικογένεια να ζήσεις με τον -την συντροφό σου.

στα 30 έχεις κάνει παιδί και αν σκεφτείς να αυτοκτονήσεις τότε καταστρέφεις και τη ζωή του μωρού σου.

στα 60 ίσως δεις εγγόνι.... αλλά και πάλι η καλή ζωή που μπορεί να κάνεις μπορεί να μην είναι πανω από 10-15 χρόνια. σκέψου πως αν είσαι 65 και πεθάνει ο συντροφός σου, έχεις πολλές πιθανότητες να πάθεις κατάθλιψη, να νιώθεις μοναξιά και να αρρωστήσεις στην ιδέα πως πια θα είσαι μόνος. σε αυτήν την ηλικία ουτε κάνεις ευκολα φιλίες, ουτε βρίσκεις εύκολα συντροφο, πέρα του ότι τρέχεις συνέχεια στα νοσοκομεία. εγώ αν ήμουν 65-70 και πέθαινε ο συντροφος μου μπορεί να μην ήθελα να συνεχίσω άλλο τη ζωή μου ΜΟΝΗ.
Σωστά. Απ'αυτή την άποψη, έχεις δίκιο.
Εγώ το βλέπω διαφορετικά (ότι είναι πάντα το ίδιο) λόγω υπερευαισθησίας μου .
Όπως κ να χει όμως, το να αυτοκτονήσει κάποιος είναι πολύ εγωιστικό...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

adespoto

Περιβόητο Μέλος

H adespoto αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Εκπαιδευτικός και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 3,271 μηνύματα.

H adespoto ειμαι ερωτευμένη!!!! έγραψε: στις 00:08, 30-09-07:

#14
Η αγάπη μπορεί να οδηγήσει στα πάντα. Θεωρώ οτι αυτό που τους οδήγησε σε αυτήν την απόφαση πηγάζει από το γεγονός οτι αγαπούσαν τόσο πολύ ο ένας τον άλλον ώστε τελικά να είναι αυτό που λέμε δύο άνθρωποι σε ένα σώμα. Ήθελαν να φύγουν μαζί από τη ζωή και να φύγουν ευτυχισμένοι που έζησαν ο ένας δίπλα στον άλλο τόσα πράγματα.
Είναι πράγματι πολύ σπάνιο να υπάρξουν τέτοια συναισθήματα και μάλιστα αμοιβαία.

Υ.Γ. Όσο για το πότε αποφασίζει να φύγει κανείς από τη ζωή, πιστεύω οτι δεν έχει καμία σχέση με την ηλικία. Νομίζω μάλιστα οτι όσο μεγαλύτερος είναι κάποιος τόσο πιο πολύ θέλει να ζήσει. Όταν έχεις φτάσει στα 60 (που πλέον δεν είσαι και ετοιμοθάνατος στα 60), θέλεις να ζήσεις και την τελευταία σου στιγμή.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zanin

Περιβόητο Μέλος

H zanin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 1,169 μηνύματα.

H zanin έγραψε: στις 10:04, 30-09-07:

#15
εγώ δεν θεωρώ εγωιστικό εκ μέρους κάποιου να θέλει να αυτοκτονήσει.

ο καθε ένας έχει δικαίωμα στη ζωή , αλλά και στο θάνατο.

αν δείτε την ταινία "η θάλασσα μέσα μου" -νομίζω αυτή είναι η ταινία-
θα καταλάβετε γιατί λέω πως όταν κάποιος θέλει να τελειώσει την ζωή του δεν πρέπι κανείς να τον αποτρέψει.
ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ να αυτοκτονήσει γιατί αγαπουσε πολύ τη ζωή του για να σκεφτεί πως θα ζουμε ακόμα λίγα χρόνια χωρίς τη συντροφιά της γυναίκας του.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 4,179 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε: στις 15:14, 30-09-07:

#16
Αρχική Δημοσίευση από kajira
Με σόκαρε.. όντας 84 χρόνων πόσα χρόνια του έμεναν πια να ζήσει ακόμη χωρίς την Ντορίν του? Θα ήταν τόσο αβάσταχτη η απουσία της? Ή απλά δεν άντεχε να την βλέπει να βασανίζεται, η επί τόσα χρόνια αγαπημένη του, κι ήθελε να δώσει ένα τέλος? Ποια αγάπη είναι αυτή που οδηγεί σε μια τέτοια απόφαση?
Το τι πραγματικά σκεφτόταν δεν νομίζω ότι θα το μάθουμε ποτέ... ποιος ήταν ο λόγος...αλλά θέλω να πιστεύω ότι ήταν η αγάπη του γι' αυτή την γυναίκα...

Για εμένα είναι η απόλυτη αγάπη...είναι αυτή η αγάπη που διαβάζουμε στα μυθιστορήματα, στα ποιήματα και συναντάμε στα παραμύθια...
Νομίζω ότι μόνο αυτό τον ορισμό μπορώ να δώσω...και ότι μόνο αυτός ο ορισμός της ταιριάζει πραγματικά


Αρχική Δημοσίευση από kajira
Διαβάζοντας τα λόγια αγάπης που της έγραψε, μετά από 58 χρόνια, δεν αισθάνεστε «λιγότεροι», «μικρότεροι» συγκριτικά με όλα αυτά (τα αισθηματικά) που κατά καιρούς μας προβληματίζουν? Ή είμαι μόνο εγώ που με θλίβει βαθειά, όχι η αυτοκτονία – δολοφονία αλλά η διαπίστωση της ύπαρξης μιας τέτοιας αγάπης? Πείτε! Υπάρχει? Ποια αγάπη είναι αυτή?"
Δεν ξέρω αν με θλίβε...σίγουρα με κάνει να ζηλεύω το ότι κάποιοι ένιωσαν τόσα πολλά...και έζησαν τόσα πολλά που αποφάσισαν όχι μόνο να ενωθούν στην ζωή αλλά και στο θάνατο....
Αν είναι κάτι που πρέπει να με θλίβει είναι ίσως γιατί μέχρι στιγμής εγώ δεν έχω νιώσει ούτε το 1/3 από αυτά που εκείνος περιγράφει για την γυναίκα του...κι ακόμα κι αν τα ένιωσα ήταν τόσο φευγαλέα που χάνουν αυτόματα την αξία τους...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 642 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε: στις 15:22, 30-09-07:

#17
Αρχική Δημοσίευση από kajira
Δεν το έγραψα εγώ Αρκτούρε αυτό το κομμάτι Προσωπικά δεν θλίβομαι από την ύπαρξη μιας τέτοιας αγάπης, θλίβομαι μόνο γιατί θεωρώ πως μια τέτοια αγάπη ποτέ δεν θα μου συμβεί εμένα (όχι σε ερωτικό επίπεδο έστω, η μαμά μου μ' αγαπάει ήδη έτσι).
Εντάξει, νόμισα πως το έγραψες εσύ.
Όντως είναι θλιβερό, αλλά μια τέτοια αγάπη στις μέρες μας όπως πολύ σωστά λες μόνο η μητρική μπορεί να είναι.
Το παράδειγμα όμως του ανθρώπου αυτού είναι μήνυμα ανθρωπιάς και αγάπης..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,331 μηνύματα.

O Lorien έγραψε: στις 03:02, 01-10-07:

#18
Δεν ειναι ενα δειγμα "απολυτης αγαπης". Ουτε "πραγματικης αγαπης", ουτε εντυπωσιακο απο μονο του. Ειναι η αγαπη. Τελεία. Αυτο ονομαζεται αγαπη.

Απλα εμεις εχουμε αφησει τους εαυτους μας να απομακρυνθουμε τοσο πολυ απο το τι σημαινει να αγαπας και να νοιαζεσαι. Αυτη ειναι η αγαπη. Και ολα τα υπολοιπα που ζει πολυς κοσμος, απλα ΔΕΝ ειναι το real thing. Ειναι υποκαταστατα, ειναι ρηχα, ειναι προσεγγισεις, ειναι (κυριως) συμβιβασμοι, ειναι πλασματικά, ειναι συμφεροντα, ειναι ευσεβεις ποθοι.

Το ιδιο πραγμα θυμαμαι με τον παππου και τη γιαγια μου, και ελεγα απο μεσα μου, μακαρι να βρισκαμε ολοι κατι τετοιο.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 10:02, 01-10-07:

#19
βλέπω κάποιους από σας απογοητευμένους, πικραμένους, δύσπιστους στο αν υπάρχει τέτοια αγάπη, αν θα τη βρείτε κλπ....

Αν καταφέρετε και φτάσετε 80φεύγα και είσαστε 50φεύγα χρόνια με έναν άνθρωπο μαζί... ΤΙΠΟΤΑ άλλο να μην κάνετε και να μην λέτε εκτός του να μοιράζεστε πλάτη με πλάτη το ίδιο κρεβάτι, να είσαστε σίγουροι ότι δεν θα αντέχετε να ζήσετε χωρίς την δεύτερη πλάτη να σας πιάνει το μισό χώρο στο κρεβάτι.

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να μειώσω τη δύναμη των αισθημάτων καθώς και τα ίδια τα αισθήματα κανενός...
Παντόφλες όμως να είχατε επί 50 χρόνια τις ίδιες που σας είχαν βολέψει, δεν θα αντέχατε να ζήσετε χωρίς αυτές αν χάλαγε η σόλα τους!
Πόσο μάλλον αν έχεις ζήσει με έναν άνθρωπο, αν έχεις μοιραστεί όνειρα, αν έχεις δει αυτά τα όνειρα να πραγματοποιούνται, αν έχεις κάνει μαζί του παιδιά, αν έχεις μαλώσει μαζί του χιλιάδες φορές κι άλλες τόσες έχεις μονιάσει....
Βάλτε τα παραπάνω σαν γεγονότα σε διάρκεια 50 χρόνων.... διαιρέστε το με τα χρόνια που είσαστε (όσοι είσαστε) σε σχέση με τον άνθρωπο σας... και δείτε ότι ΑΝ συνεχίσετε να είστε κι εσείς μαζί του 50 χρόνια... το ίδιο θα είσαστε.

Η αγάπη υπάρχει παντού.... μην ζηλεύετε τις ξένες ιστορίες αλλά φτιάξτε και γράψτε τη δική σας ιστορία αγάπης...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 8,690 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 10:12, 01-10-07:

#20
Ναι βρε Κουεδίνι, δεν διαφωνώ ακριβώς, αλλά εσύ πόσους ξέρεις στην εποχή μας που μένουν πενήντα χρόνια με κάποιον; Εδώ ένα τρίμηνο δυσκολεύεσαι σε πολλές περιπτώσεις, όχι 50 χρόνια! Εννοώ πως δεν είναι τόσο απλό όσο το κάνεις να φαίνεται.. θέλει να προϋπάρχει χημεία και επικοινωνία που δύσκολα μπορείς να βρεις.. Αυτός την έβλεπε και όμορφη 50 χρόνια μετά, δεν ήταν απλά συνηθισμένος στη παρουσία της! Πράγμα που σημαίνει πως δεν μιλάμε για μια σχέση συμβιβασμού, ο άνθρωπος την ΗΘΕΛΕ και την ήθελε παρόλο που είχαν περάσει 50 χρόνια!!! Το θεωρείς εύκολο και καθημερινό αυτο;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια