Η υποκριτική τέχνη στην παιδική ηλικία

C.M.

New member

Η C.M. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 253 μηνύματα.
To συζητούσα με ένα πατέρα χθες και το θέτω κι εδώ.

Το κοριτσάκι του, ηλικίας 5 χρόνων, πάει μαθήματα θεάτρου και το βάζουν κατά καιρούς και πρωταγωνιστεί σε τηλεσειρές, θεατρικά έργα κλπ. Είναι ταλέντο η μικρή απ'όσο άκουσα. Μου λέει λοιπόν ο πατέρας της "πλέον δεν ξεχωρίζω πότε μου λέει αλήθεια και πότε υποκρίνεται και αναγκάζομαι να την αμφισβητώ συνέχεια και έντονα μερικές φορές"... και μου αποτυπώθηκε μια εικόνα ενός παιδιού που πριν καλά καλά μάθει τον πραγματικό κόσμο γιατί δεν έχει τις ικανότητες να το πράξει (είτε αυτές είναι βιολογικές είτε φυσιολογικές είτε άλλες), τον κόσμο που ζει, διαπλάθει αυτή την πρώτη ύλη της ειλικρίνειας και της αθωότητας και της αμεσότητας του σε μελετημένο, σε επιτηδευγμένο ρόλο.

Μήπως υπάρχει ή θα έπρεπε να υπάρχει κάποια ηλικία η οποία θα μπορούσε να τεθεί ως κατώτατο όριο για την έναρξης μιας τέτοιας σπουδής υποκριτικής ή χάριν του θεάματος και του καλλιτεχνικά ωραίου είναι κανείς διατεθειμένος να ρισκάρει τη ψυχολογία του παιδιού του;

Μήπως υπάρχει ως καθησυχαστική παράμετρος που απλά αγνοώ κάποια ξεχωριστή κατηγορία "δασκάλων" θεάτρου που ανταποκρίνονται ακριβώς σε τέτοιες ηλικίες και έχουν τις κατάλληλες σπουδές ή συνεχείς υποστηρίξεις από παιδοψυχολόγους και γενικά μήπως όλο αυτό το πακέτο είναι πιο ασφαλές απ'όσο φαντάζομαι;
 

Buggs

New member

Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 58 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.
Τα παιδιά εξασκουν τεχνικές εξαπάτησης σχεδόν αυτοματα. Το κλάμα, οταν κάτι δεν ειναι κάν επώδυνο, η τοσο στεναχωρο, οταν ειναι κάτι που θα εχουν ξεχάσει στα δυο μόλις επόμενα λεπτά, είναι μια απόδειξη της υποκριτικής ικανότητας - ταλέντου, ολων των παιδιών.

Πιστεύω ότι όλα τα παιδιά αν τα πήγαινες σε σχολές θεάτρου ειδικα στα 4-5 θα ενθουσιάζονταν. Ειναι ακριβώς η ηλικ'ία όπου δοκιμάζουν συμπεριφορές μιμούμενα διαρκώς ρόλους. Ο πατέρας αυτός κάνει πολύ άσχημα και νευριάζει, αφού ο ίδιος αποφάσισε να πάει το παιδί εκεί. Το παιδί είναι φυσικό να χρησιμοποιήσει την εξαπάτηση σαν τρόπο να πάρει αυτό που θελει, να αποφύγει ευθύνες ή τιμωρίες. Κάθε παιδί το κάνει σε μεγαλ'υτερο η μικρότερο βαθμό.

Πιστεύω ότι μια λύση άπαξ και επέλεξε να πάει το παιδι εκει, (ειναι και τα λεφτά στη μεση, το παιδί του φέρνει λεφτά), είναι να εμπνεύσει την εμπιστοσύνη στο παιδί του ότι μπόρει να του λέει ότι θέλει χωρίς να φοβάται και να χρειάζεται να καταφεύγει στην τέχνη της υποκριτικής.
 

roumana

New member

Η Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 47 ετών, επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 2,122 μηνύματα.
Τα παιδιά εξασκουν τεχνικές εξαπάτησης σχεδόν αυτοματα. Το κλάμα, οταν κάτι δεν ειναι κάν επώδυνο, η τοσο στεναχωρο, οταν ειναι κάτι που θα εχουν ξεχάσει στα δυο μόλις επόμενα λεπτά, είναι μια απόδειξη της υποκριτικής ικανότητας - ταλέντου, ολων των παιδιών.

Πιστεύω ότι όλα τα παιδιά αν τα πήγαινες σε σχολές θεάτρου ειδικα στα 4-5 θα ενθουσιάζονταν. Ειναι ακριβώς η ηλικ'ία όπου δοκιμάζουν συμπεριφορές μιμούμενα διαρκώς ρόλους. Ο πατέρας αυτός κάνει πολύ άσχημα και νευριάζει, αφού ο ίδιος αποφάσισε να πάει το παιδί εκεί. Το παιδί είναι φυσικό να χρησιμοποιήσει την εξαπάτηση σαν τρόπο να πάρει αυτό που θελει, να αποφύγει ευθύνες ή τιμωρίες. Κάθε παιδί το κάνει σε μεγαλ'υτερο η μικρότερο βαθμό.

Πιστεύω ότι μια λύση άπαξ και επέλεξε να πάει το παιδι εκει, (ειναι και τα λεφτά στη μεση, το παιδί του φέρνει λεφτά), είναι να εμπνεύσει την εμπιστοσύνη στο παιδί του ότι μπόρει να του λέει ότι θέλει χωρίς να φοβάται και να χρειάζεται να καταφεύγει στην τέχνη της υποκριτικής.
Buggs, με τρομάζεις. :)
Δεν νομίζω ότι τα παιδιά υποκρίνονται. Αντιθέτως, είναι τα πιο αληθινά πλάσματα στον κόσμο. Κλαίνε για να αποκτούν αυτό που θέλουν γιατί αυτή είναι η δυνατότητα τους, δεν ξερουν άλλο τροπο. Μεγαλώνοντας, φεύγοντας από τον αθώο κόσμο των παιδικών χρόνων, μαθαίνουν να υποκρίνονται για να αποκτούν κάτι.
Για τους μικρούς "ηθοποιούς" η υποκριτική είναι άλλο ένα παιχνίδι, και ίσως, έναν τρόπο να περάσουν σε ένα κόσμο του παραμυθιού.
 

Buggs

New member

Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 58 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.
Παίζουμε ενα παιχνιδι στην οικογένειά μας. Οταν ο ένας απο τους δυο Ντενις μου κανει τον ποοοοολύ θυμωμενο για κάτι, οι άλλοι του λεμε οτι θα του θυμώσουμε κι εμείς πάρα πολύ και του κανουμε αμεσως κι εμεις τους ποοοοοοοολυ θυμωμένους με επιδεικτική ηθοποιία. Δεν ξέρω πώς μου κατέβηκε αυτό το κόλπό όμως στις 9 απο τις 10 φορές, σε δυο λεπτά όλοι μαζί έχουμε ξεκαρδιστεί στα γέλια...:)
 

Neraida

New member

Η Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,328 μηνύματα.
Να ρωτησω κατι...?
Εχεις Μπαγκς ιδεα πως γινονται τα μαθηματα υποκριτικης σε παιδια..?
 

Κακή Επιρροή

New member

Η Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 49 ετών και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.
Μου λέει λοιπόν ο πατέρας της "πλέον δεν ξεχωρίζω πότε μου λέει αλήθεια και πότε υποκρίνεται και αναγκάζομαι να την αμφισβητώ συνέχεια και έντονα μερικές φορές"...
με κάθε σεβασμό προς έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζω....
μάλλον ο ίδιος δεν μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά του ως πατέρας παρά η κόρη του ως ηθοποιός
Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να μπορέσει ένα τόσο μικρό παιδί να ξεγελάσει τον γονιό του όσο καλή ηθοποιός κι αν είναι
Παρά μονάχα αν ο γονιός, είναι γονιός της Κυριακής απόγευμα

Οι γονείς έχουν το "ταλέντο" να βλέπουν απλά το παιδί και να τα ξέρουν ΟΛΑ (σε αυτές τις ηλικίες, όχι όταν πιάσουν τα 10-12-15 που αρχίζουν πλέον και παίζουν το παιχνίδι των ενηλίκων)
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 60 μέρες:
  • Φορτώνει...
Top