Εγώ αυτό ξέρω: Αν έχεις κάποια στιγμή ερωτευτεί, έστω λίγο, όταν χωρίσεις, για όποιο λόγο κι αν χωρίσεις, θέλεις δε θέλεις, έχεις αγαπήσει και σίγουρα θα πονέσει.
Κατ' επέκτασιν, θα θέλεις πάλι πίσω τη γλυκειά, όμορφη κατάσταση.
Θα θέλεις τις καλές στιγμές, θα σου λείπει η αγκαλιά και η ασφάλεια. Έστω λίγη νοσταλγία, θα έχεις.
Αν είναι αυτά τόσα, ώστε να σου λείπει πολύ, σκέφτεσαι να κάνεις το βήμα πίσω.
+100
Σκέψεις με επιχειρήματα...
Συμφωνώ με το Γιδάκι, διότι πράγματι όταν είσαι φρεσκοχωρισμένος/η είναι δύσκολο να κρίνεις αντικειμενικά αν έπραξες σωστά. Εν τω μεταξύ, όλες αυτές οι ωραίες στιγμές που μοιράστηκες αρχίζουν να σου λείπουν (πιστεύετε ότι είναι η δύναμη της συνήθειας; ) και έρχεται αναπόφευκτα η σκέψη της επανασύνδεσης...
Κατά τη γνώμη μου αυτό συμβαίνει σε όλες (σχεδόν) τις περιπτώσεις. Σε καμία περίπτωση βέβαια στον ίδιο βαθμό: ένας που είχε μία σχέση μόνο για το σεξ πιθανώς να μην θελήσει την επανασύνδεση (ίσως πάλι και ναι) αλλά σίγουρα θα σκεφτεί (έστω και για
πολυ λίγο) όλα όσα..έζησε. Εκτός πάλι κι αν δεν ένοιωσε τίποτα σε καμία στιγμή, οπότε αυτόματα είναι εκτός θέματος ("
Ερωτευμένος..Αντέχεις?")
Ένας πάλι που είχε πάρει και είχε δώσει πολλά στη σχέση που μόλις άφησε θα σκέφτεται αυτές τις στιγμές πιο εμπεριστατωμένα. Αυτές οι σκέψεις θα τον βασανίζουν για κάποιο Χ, Ψ χρονικό διάστημα, το οποίο, εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Δεν λέω ότι
όλοι έχουν δυσκολία στο να ξεκολλήσουν από μία σχέση που άφησαν - προς Θεού! - αλλά απλώς ότι θα υπάρξει μία τουλάχιστον στιγμή που θα νοσταλγήσεις όλα αυτά που πέρασες (μπορεί να είναι 5 δευτερόλεπτα, 3 μήνες, κλπ)
Το πόσο κολλημένος θα παραμείνει κανείς στη σχέση που άφησε εξαρτάται όπως είπα από διάφορους παράγοντες:
Ένας από αυτούς είναι πόσος καιρός θα περάσει από την οριστική ρήξη (Γιδάκι speaking). Όταν "κρυώσει" η ιστορία θα μπορέσεις να δεις αν πραγματικά άξιζε, τι πραγματικά αποκόμισες, αν άξιζε που τελείωσε έτσι όπως τελείωσε κλπ. Τότε και μόνο θα έχεις μία πιο καθαρή εικόνα για το αν ενδιαφέρεσαι ακόμα ή όχι (ξεκάθαρη εικόνα δυστυχώς είναι δύσκολο να αποκτήσουμε γρήγορα, όποιοι καταφέρνουμε τελικά να την αποκτήσουμε).
Επίσης μπορεί να ξεκολλήσει σχετικά εύκολα εάν γνωρίσει κάποιον/α άλλη που μπορεί να του/της κινήσει το ενδιαφέρον. Τότε όμως έχουμε τα ακόλουθα ερωτήματα:
- Για να μπεις -σχετικά γρήγορα- σε κάποια άλλη σχέση πάει να πει πως δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά για τον/την πρώην σου;
- Μήπως βλέπεις στον καινούριο σου έρωτα τον παλιό;
- Μήπως θέλεις απλώς να ξεκολλήσεις από την παλιά σου σχέση; Σε αυτήν την περίπτωση όμως για να συνάπτεις κάποια άλλη σχέση πάει να πει πως δυσκολεύεσαι, άρα ενδιαφέρεσαι ακόμα (μπορεί βέβαια και να μην το έχεις συνειδητοποιήσει).
- Σε αυτήν την περίπτωση δηλαδή (και με αυτές τις συνθήκες) κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Αξίζει;
- Μήπως όμως πρέπει να συνεχίσεις για να έχεις μία πιο ξεκάθαρη άποψη για την προηγούμενή σου σχέση;
Μία από τα ίδια μπορεί να ισχύουν αν απλώς κόψεις επικοινωνία, χωρίς κατ' ανάγκην να έχεις βρει κάποια άλλη σχέση.
Αν συνεχίσεις μπορεί κάλλιστα μετά από καιρό να κοιτάς πίσω και να λες "Χα, έριξα τόσο κλάμα για αυτόν/ήν;" και όντως να σου έκανε καλό που για κάποιο χρονικό διάστημα κορόιδευες τον εαυτό σου (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζες).
Με λίγα λόγια αξίζει να προσπαθήσεις να ξεκολλήσεις "με τη βία"; (Κόβοντας λ.χ. κάθε επικοινωνία) Ίσως και να αξίζει... Λένε ότι "το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω". Ίσως να είναι έτσι, δεν μπορώ να ξέρω. Μπορώ να εγγυηθώ για πολλά πράγματα, όχι όμως αν πρέπει να χρησιμοποιήσω τις λέξεις "πάντα" ή "ποτέ". Δεν χάνεις πολλά κάνοντας μία προσπάθεια.
Sorry για το μακροσκελές post μου αλλά προσπάθησα να καλύψω κάθε δυνατή περίπτωση. Αυτά από έναν 19χρονο που δεν έχει ζήσει και πάρα πολλά...
ΥΓ. "Καλύτερα να μετανοιώσεις για κάτι που έχεις κάνει, παρά για κάτι που δεν έχεις κάνει ποτέ": αξιοποιήστε το όπως καλύτερα νομίζετε...
