Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 82,873 εγγεγραμμένα μέλη και 2,848,366 μηνύματα σε 81,996 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 866 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Διδακτικές Ιστορίες

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 16:49, 11-04-08:

#1
Εδώ γράφουμε μικρές ιστορίες που έχουν κάτι να μας διδάξουν!
Δεκτές και Ιστορίες Ζεν.




Αυτός που κρεμόταν στον γκρεμό
Μια μέρα ένας άνθρωπος ενώ περπατούσε στην ερημιά, συνάντησε μια επιθετική τίγρη. Έτρεξε αλλά σύντομα έφτασε στην άκρη ενός ψηλού γκρεμού. Απελπισμένος θέλοντας να σώσει τον εαυτό του, έπιασε ένα αμπέλι και άρχισε να κατεβαίνει, αιωρούμενος πάνω από τον γκρεμό. Όπως ήταν κρεμασμένος εκεί, δυο ποντίκια εμφανίστηκαν από μια τρύπα του βράχου και άρχισαν να μασάνε το αμπέλι. Ξαφνικά, ο άνθρωπος παρατήρησε πάνω στο αμπέλι μια παχουλή άγρια φράουλα. Την άρπαξε και την έβαλε στο στόμα του. ήταν απίστευτα νόστιμη!



#######################
## Mήνυμα moderation ##
#######################

Προστέθηκε κατάλογος με τις ιστορίες που βρίσκονται στο παρόν θέμα.


Κατάλογος Ιστοριών
1) Αυτός που κρεμόταν στον γκρεμό
2) Το φυλακτό
3) Το κόκκινο κουμπί
4) Ο Χότζας και η κατσίκα
5) Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΦΕΡΔΙΝΑΝΔΟΣ (παλιό αλλα classic)
6) Ο χρόνος φθείρει
7) Άδειασε το ποτήρι σου
8) Eίναι γεμάτο το βάζο;
9) Ο Χότζας και οι μύγες
10) Ο Δράκος και η Νεράιδα

11) Αγάπη και χρόνος
12) Ο άρρωστος που ήθελε να δει τον ήλιο
13) Το παιχνίδι των Αισθήσεων
14) Μπα, αλήθεια;
15) Η Σκοτεινη Πλευρα του Ηλιου
16) Διατίθενται κουτάβια
17) To "καλό" και το "κακό"
18) Πατέρας πεθαίνει, γιος πεθαίνει, εγγονός πεθαίνει.
19) Το δώρο του Θανάτου
20) ”Θα με βοηθήσει ο Θεός”

21) Ο Μικρός Πρίγκιπας (Απόσπασμα)
22) Θυμάσαι; από Λεο Μπουσκάλια
23) Η καρύδα από Λεο Μπουσκάλια
24) Επισκέπτες...
25) Αναλυτικό Τιμολόγιο & Ο λαγός και το κοράκι
26) Αγώνας βατράχων
27) Η πάλη των λύκων
28) To τρένο της ζωής
29) Ο γεωργός και οι κόρες του
30) Ο λαγός και η διδακτορική διατριβή

31) Η Συζήτηση των Κυμάτων
32) Επίσκεψη στο Δαφνί
33) Η ιστορία δυο φίλων που περπατούσαν στην έρημο.
34) Ο χωρικός
35) Τα μπισκότα
36) Η δύναμη της συλλογικής προσπάθειας
37) Τα δώρα της ζωής από Λεο Μπουσκάλια
38) Παιδική Απορία
39) Ο Καπετάνιος
40) Η εξάσκηση οδηγεί στην τελειότητα

41) Η πιο όμορφη καρδιά (video)
42) Η πιο όμορφη καρδιά (κείμενο)
43) Ο μαχητής που καυχιόταν
44) Ο Δάσκαλος Bankei
45) Απόσπασμα από Paulo Coelho
46) Καρότο, Αυγό Ή Κόκκος Καφέ….
47) Το μονοπάτι είναι η ευτυχία
48) Αλλάζει το πεπρωμένο;
49) Η κακή γυναίκα και το κρεμμυδάκι
50) Αληθινή ιστορία αγάπης από την Κίνα

51) Τί έκανα για να το αξίζω αυτό;
52) Συμπόσιο, Πλάτων
53) Έρως και ψυχή
54) Η ζωή της πεταλούδας
55) Επιθυμίες
56) Οι σκαντζόχοιροι
57) Christa Wolf : Nachdenken uber T.
58) Ο κύκνος και το κοράκι
59) Πως επιτυγχάνεται η Αυτογνωσία
60) Η ωραιότητα βρίσκεται στο καθετί

61) ...με τις ιστορίες κοιμούνται τα παιδιά και ξυπνάνε οι μεγάλοι
62) Οι άγγελοι
63) Ο φόβος
64) Τί θέλουν πραγματικά όλες οι γυναίκες;
65) Θα σ΄αγαπώ ό,τι κι αν γίνει
66) Ο γεράκος
67) Η ευτυχία
68) Ο γάιδαρος
69) Η Όαση


70) Τα τέσσερα κεριά
71) Πλούτος, Ευτυχία & Αγάπη...
72) Τα επτά θαύματα του κόσμου
73) Ο δρόμος προς την ευτυχία
74) Ο μεγάλος Γκάρικ
75) Ευτυχία
76) Η λύση είσαι εσύ
77) Το τραίνο της ζωής
78) Οι ψυχές
79) Η αμοιβάδα και ο ύφαλος

80) Η καρδιά της μάνας
81) Το ραγισμένο δοχείο
82) Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς
83) Ενδειξη Ανθρωπιας και προσφορα Αγαπης...
84) Το καλό φέρνει μονο καλό
85) Ο μικρός Πάντσο...
86) Η Πραγματική Φιλία
87) Αργοπεθαίνει όποιος...
88) Ο Κύκλος της Χαράς
89) Ανέκδοτα της Αρχαιότητας

90) H αληθινη ιστορια ενος ατυχηματος...
91) Μια αληθινή ιστορία
92) Βεβαιότητα, Επιλογή και Αμφιβολία
93) Το αίνιγμα
94) Ένας γέρος συμβουλεύει...
95) Ροζ & Γαλάζια Κυκλάμινα
96) Το τυφλό κορίτσι
97) “Η τριπλή διύλιση του Σωκράτη”
98) Θλίψη και Οργή
99) Τα φτερά είναι για να πετάς

101) Οι δέκα φίλοι
102) Ο ιερωμένος
103) Η αίθουσα με τους καθρέπτες
104) Ο Άνθρωπος και η Μοίρα
105) Η Αλήθεια & το Ψέμα
106) Η ψυχη και ο έρωτας
107) Πούπουλα στον άνεμο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 01-03-09 στις 00:38. Αιτία: προσθήκη λίστας ιστοριών
23 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 16:53, 11-04-08:

#2
Ένα βράδυ:

-Δάσκαλε τι έχασες να σε βοηθήσω?
-Έχασα το φυλακτό μου.
-Και που το έχασες Δάσκαλε?
-Έξω στον κήπο!
-Τότε γιατί το ψάχνεις μέσα στο δώματιό σου?
-Γιατί εδώ έχει περισσότερο φως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Παναγιώτης)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Παναγιώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Επιχειρηματίας και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17,345 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 01:27, 12-04-08:

#3
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Εδώ γράφουμε μικρές ιστορίες που έχουν κάτι να μας διδάξουν!
Δεκτές και Ιστορίες Ζεν.




Αυτός που κρεμόταν στον γκρεμό
Μια μέρα ένας άνθρωπος ενώ περπατούσε στην ερημιά, συνάντησε μια επιθετική τίγρη. Έτρεξε αλλά σύντομα έφτασε στην άκρη ενός ψηλού γκρεμού. Απελπισμένος θέλοντας να σώσει τον εαυτό του, έπιασε ένα αμπέλι και άρχισε να κατεβαίνει, αιωρούμενος πάνω από τον γκρεμό. Όπως ήταν κρεμασμένος εκεί, δυο ποντίκια εμφανίστηκαν από μια τρύπα του βράχου και άρχισαν να μασάνε το αμπέλι. Ξαφνικά, ο άνθρωπος παρατήρησε πάνω στο αμπέλι μια παχουλή άγρια φράουλα. Την άρπαξε και την έβαλε στο στόμα του. ήταν απίστευτα νόστιμη!
Αν ρωτήσω το ηθικό δίδαγμα, θα ακουστώ πολύ ηλ$%$54;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 47 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,036 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 14:51, 12-04-08:

#4
Όχι, δεν θα φανείς καθόλου ηλίθιος, όχι τουλάχιστον περισσότερο από εμένα που θα ήθελα μια εξήγηση. Τελικά όμως, θα δείτε ότι τα πράγματα είναι πιο απλά απ' ότι φαίνονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 15:48, 12-04-08:

#5
Η μικρή ιστορία που δημοσίευσα σίγουρα έχει παραπάνω του ενός ηθικά διδάγματα. Θα σας πω όμως πως το εξέλαβα εγώ και μακάρι να βρεθούν κι άλλοι να εκφράσουν τις δικές τους εκδοχές.

Μ' αρέσουν τα θέματα που οι απαντήσεις δε χωρίζονται σε σωστές και λανθασμένες αλλά όλες μαζί συνθέτουν ένα ψηφιδωτό απόψεων...

Ο ήρωας της μικρής αυτής ιστορίας χαίρεται τη στιγμή χωρίς να ενδιαφέρεται για το τι θα φέρει η επόμενη. Ζει το τώρα, απολαμβάνει τη "φράουλα" ενώ στην πραγματικότητα ξέρει ότι σε λίγα λεπτά θα είναι νεκρός. Θα μπορούσε να μεμψιμοιρήσει για την τύχη του αλλά αυτός επιλέγει να γευτεί ό,τι του μένει να απολαύσει ακόμα.
Σαν τον Τρελό της Ταρώ πηδά στο κενό έχοντας γνώση της κατάστασής του αλλά και δίχως να παίρνει τη ζωή πολύ στα σοβαρά.

Κανείς άλλωστε δε μας βεβαιώνει στην ιστορία, ότι αυτή ήταν τελικά και η τελευταία του στιγμή. Πάντως ακόμα κι αν ήταν, αυτός θέλησε να τη ζήσει στο έπακρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 16:22, 12-04-08:

#6
Θα με ενδιέφερε πολύ να ακούσω το ηθικό δίδαγμα και της δεύτερης ιστορίας.
Πραγματικά πολύ όμορφο θέμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 43 ετών και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 16:49, 12-04-08:

#7
εγώ αυτό που σκέφτηκα σαν δίδαγμα για την πρώτη ιστορία είναι παρόμοιο με αυτό που είπε η Ισι αλλά όχι ακριβώς αυτό...
Για μένα το νόημα ήταν ότι ακόμα και μέσα στις πιο δύσκολες καταστάσεις μπορείς να βρεις ένα θετικό...
Αυτό που πάντα λέμε ότι "βρες τα θετικά της κατάστασης που είσαι και δες το αλλιώς"

όσο για τη δεύτερη ιστορία της Ισι αυτό που εγώ πήρα ήταν ότι, ακόμα κι αν κάτι φαίνεται αδύνατον να ισχύει, δεν χάνεις κάτι να ψάξεις να το διαπιστώσεις
προφανώς είμαι μακρυά απ το πραγματικό νόημα αλλά αυτό μου βγήκε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Scandal (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Scandal
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 2,777 μηνύματα.

O Scandal έγραψε στις 16:51, 12-04-08:

#8
Μήπως όσοι παραθέτετε ιστορίες - εφόσον το γνωρίζετε- να αναφέρετε και το ηθικό δίδαγμα;

Και οι χαζοί έχουμε θέση σε αυτό το κόσμο.



-petros

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

12 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 47 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,036 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 21:47, 13-04-08:

#9
Το ενδιαφέρον φίλε Πέτρο, θα είναι να δίνουμε οι υπόλοιποι το ηθικό δίδαγμα που καταλαβαίνουμε και μετά να μας λέει και τη γνώμη του ο παραθέτων την ιστορία, ώστε να μην μας προκαταλαμβάνει. Θα είναι πολύ σημαντικό να δούμε πώς εκλαμβάνει ο καθένας την ιστορία. Μπορεί να βγουν πράγματα που δεν τα φανταζόμαστε...

Για τη δεύτερη ιστορία της Isi, εγώ προσωπικά έβγαλα το εξής συμπέρασμα:

Οι άνθρωποι ψάχνουμε για την αλήθεια, όχι εκεί που αυτή βρίσκεται στην πραγματικότητα, αλλά εκεί που μας βολεύει, ή που μπορούν να κατανοήσουν το μυαλό ή οι αισθήσεις μας. Φυσικά, εκεί δεν πρόκειται να βρούμε τίποτε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

12 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 00:31, 16-04-08:

#10
Συνεχίζω με μια ιστορία που είδα σε ένα επεισόδιο του Twilight Zone πριν από αρκετά χρόνια και μάλλον θα τη βρείτε πολύ εύκολη στην κατανόησή της:



Το κόκκινο κουμπί

Βλέπουμε ένα νιόπαντρο ζευγάρι πολύ ερωτευμένο που όμως του λείπει η οικονομική άνεση για να ολοκληρώσει την ευτυχία του. Μια μέρα χτυπά η πόρτα και ένας αλλόκοτος άντρας τους προσφέρει ένα κουτί που έχει επάνω ένα κόκκινο κουμπί.
-Αν πατήσετε αυτό το κουμπί, λέει ο άντρας, θα γίνετε πολύ πλούσιοι και κάποιος που δε γνωρίζετε θα χάσει τη ζωή του.
Ο άντρας φεύγει κι αφήνει πίσω του το ζευγάρι προβληματισμένο.
Μια ολόκληρη εβδομάδα παλεύουν με τη φτώχεια τους και την απόφαση να πατήσουν το κουμπί όταν η γυναίκα προτείνει να το πατήσουν!
-Έτσι κι αλλιώς αυτός που θα πεθάνει, δεν είναι κάποιος που ξέρουμε. Τι μας νοιάζει λοιπόν;
Ο άνδρας συμφωνεί και πατούν μαζί το κουμπί.

Την άλλη μέρα στο κατώφλι του σπιτιού τους εμφανίζεται ξανά ο αλλόκοτος άνδρας που ήρθε να πάρει πίσω το κουτί και να τους γεμίσει με πλούτη.

-Δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να ανησυχήσετε για χρήματα. Δώστε μου τώρα το κουτί. Πρέπει να το παραδώσω σε κάποιον...που δε γνωρίζετε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 16-04-08 στις 00:41.
39 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Αννουλα
H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε στις 12:47, 16-04-08:

#11
Για την δευτερη ιστορια εγβαλα το συμπερασμα πως οταν εχουμε ενα προβλημα δεν καταφερνουμε να το δεχτουμε και να το πολεμισουμε με θαρρος οσο και δυσκολο να ειναι αυτο αλλα καταφευγουμε σε αλλες λυσεις οι οποιες ειναι μη αποδοτικες ισα ισα για να δειξουμε οτι προσπαθησαμε,ενω κατα βαθος γνωριζουμε οτι ειμαστε ευθυνοφοβοι,και πως η λυση του προβληματος απαιτει προσπαθεια η οποια μπορει να μας κοστιζει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,635 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 12:56, 16-04-08:

#12
Ένα βράδυ:

-Δάσκαλε τι έχασες να σε βοηθήσω?
-Έχασα το φυλακτό μου.
-Και που το έχασες Δάσκαλε?
-Έξω στον κήπο!
-Τότε γιατί το ψάχνεις μέσα στο δώματιό σου?
-Γιατί εδώ έχει περισσότερο φως.



Για τη δεύτερη ιστορία της Isi, εγώ προσωπικά έβγαλα το εξής συμπέρασμα:

Ο Παππούς έχει αρχίζει να τα παίζει, οπότε αν οι Μοναχοί γουστάρουν εκείνα τα οικοπεδάκια στο Ορεινό Θιβέτ, να τον πάνε στον συμβολαιογράφο τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:07, 16-04-08:

#13
λατρέυω τις ιστορίες οπότε πάρτε μια που αγαπώ πολλύ

Ένας φτωχός μεροκαματιάρης, μόλις γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του, πάει στον Χότζα και του εκθέτει το πρόβλημά του και ζητάει λύση: Δε χωράει πλέον στο ένα και μοναδικό δωματιάκι όλη η οικογένεια.
- Κατσίκα έχεις; τον ρωτά ο Χότζας.
- Έχω, απαντά ο φτωχός.
- Βάλ' την κι αυτή στο δωμάτιο.
- Μα εδώ δε χωράμε οι τέσσερις.
- Κάνε αυτό που σου λέω.
Περνάνε οι μέρες, ξαναπάει ο φτωχός στο Χότζα.
Έκανα ό,τι μου είπες, αλλά η κατάσταση έγινε χειρότερη, του λέει.
- Γελάδα έχεις;
- Έχω.
- Βάλ' την κι αυτήν μέσα.
- Μα, είναι και η κατσίκα μέσα, δε χωράμε.
- Κάνε ό,τι σου λέω.
Περνά ο καιρός, ξανά στον Χότζα ο φτωχός.
- Είμαι απελπισμένος. Δεν μπορούμε ούτε να κουνηθούμε.
Για να μην τα πολυλογούμε, ο Χότζας τον συμβούλεψε να βάλει μέσα και το σκύλο. Κι αυτός ο διάλογος συνεχιζόταν, μέχρι που τελικά όλα τα κατοικίδια στριμώχτηκαν μέσα στο ένα δωμάτιο.
Πάει πια τρελαμένος ο φτωχός στο Χότζα.
- Όχι μόνο δε βελτιώθηκε η κατάσταση, αλλά τώρα πια κινδυνεύουμε έτσι που είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο.
- Βγάλε έξω την κατσίκα, απαντά ο Χότζας.
Λίγες μέρες αργότερα, καθώς έκανε τη βόλτα του στο μαχαλά, ο Χότζας συναντά το φτωχό.
- Έκανες ό,τι σου είπα; Τι έγινε;
-Να σ' έχει ο Αλλάχ καλά. Μόλις έβγαλα την κατσίκα, ανασάναμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 13:13, 16-04-08:

#14
Με λιγα λογια ... "απο τα χειριστα ...τα χειροτερα..."
Το κοινο..."υπαρχουν και χειροτερα"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Idril

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Idril
H Idril αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 530 μηνύματα.

H Idril (in a world of magnets but no miracles) έγραψε στις 13:18, 16-04-08:

#15
Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΦΕΡΔΙΝΑΝΔΟΣ (παλιό αλλα classic)

Ο ένδοξος ιππότης Φερδινάνδος, ο μέγας εξολοθρευτής των δράκων, είχε μια επικίνδυνη εμμονή: να χώσει το πρόσωπό του στα πλούσια στήθη της βασιλίσσης, αλλά ήξερε ότι για κάτι τέτοιο η ποινή είναι θάνατος.

Μια μέρα εξομολογήθηκε αυτό το μυστικό του στο σύντροφό του, τον Λεόντιο τον ιατρό, ο οποίος ήταν και ο αρχίατρος του βασιλιά. Ο Λεόντιος ο ιατρός, αφού σκέφτηκε, του είπε ότι βρήκε έναν τρόπο για να του ικανοποιήσει την επιθυμία του, αλλά όλη η ιστορία θα του κόστιζε 1.000 χρυσά νομίσματα.

Χωρίς δισταγμό, ο ιππότης Φερδινάνδος συμφώνησε με το ποσό.

Την επόμενη μέρα, ο Λεόντιος ο ιατρός παρασκεύασε μια φαγουρόσκονη και έριξε λίγη στο στηθόδεσμο της βασιλίσσης, όταν αυτή έκανε μπάνιο. Αμέσως μετά η βασίλισσα ντύθηκε και η φαγουρόσκονη άρχισε να ενεργεί. Όταν τον κάλεσαν στα ιδιαίτερα βασιλικά δωμάτια για να αντιμετωπίσει το περιστατικό, ο Λεόντιος ο ιατρός πληροφόρησε τον βασιλιά και τη βασίλισσα ότι μόνο ένα ειδικό σάλιο, αν εφαρμοστεί για τέσσερες ώρες, θα μπορούσε να θεραπεύσει αυτή τη φαγούρα. Και, σύμφωνα με τα τεστ, το μόνο κατάλληλο σάλιο, ως αντίδοτο, ήταν αυτό του ιππότη Φερδινάνδου, του μεγάλου εξολοθρευτή των δράκων.

Ο βασιλιάς αμέσως προσκάλεσε τον ιππότη Φερδινάνδο στο παλάτι. Ο Λεόντιος ο ιατρός έδωσε στον ιππότη το αντίδοτο της φαγουρόσκονης, το οποίο γρήγορα έβαλε στο στόμα του, και έτσι, για τις επόμενες τέσσερες ώρες, ο ιππότης εργαζόταν με ζήλο πάνω στα πλούσια και υπέροχα στήθη της βασίλισσας. Η φαγούρα πράγματι πέρασε, η βασίλισσα ανακουφίστηκε και ο ιππότης έφυγε ικανοποιημένος και τιμημένος σαν ήρωας.

Όταν ο ιππότης Φερδινάνδος επέστρεψε στο σπίτι του, βρήκε τον ιατρό Λεόντιο, ο οποίος απαίτησε την πληρωμή των 1.000 χρυσών νομισμάτων. Αλλά τώρα που η επιθυμία του είχε εκπληρωθεί, ο ιππότης Φερδινάνδος, επειδή γνώριζε ότι ο Λεόντιος ο ιατρός δεν θα μπορούσε ποτέ να αναφέρει την απάτη που κατασκεύασαν στο βασιλιά, τον έδιωξε χωρίς να του πληρώσει τίποτα.

Την άλλη μέρα ο Λεόντιος ο ιατρός έχυσε μια πολύ μεγάλη δόση φαγουρόσκονης στο εσώβρακον του βασιλιά. Ο βασιλιάς αμέσως εκάλεσε τον ιππότη Φερδινάνδο.

................................................

Ηθικόν δίδαγμα;

Να πληρώνεις τα χρέη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

24 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:27, 16-04-08:

#16
Αυτήν την ιστορια την ακούω χρόνια τώρα σας την παραθέτω


Κάποτε ήταν κάποιος που γνώρησε μια κοπέλα, τρελλά ερωτευμένος και μαγεμένος απο εκείνη την ζητάει σε γάμο, οι φίλοι του του έλεγαν πώς δεν κάνει για εκείνον αλλα εκείνος δεν άκουγε κανέναν, όλοι έλεγαν πώς έχει προβλήματα σωμάτικά και πώς θα το μετανιώσει...

Τεσπά ο τύπος την παντρέυτηκε και ο έρωτας του ήταν απίστευτος, οι φίλοι του που τολμούσαν να πούν λέξη για την γυναίκα του ήταν στην λίστα των ανεπιθύμητων, τεσπά ΄τον πρωτο χρόνο εκεί που μηλούσαν λέει στην γυναίκα του
-αγάπη μου τι έπαθες;
-Τι έπαθα;
-Κουτσαίνεις χτύπησες κάπου;
Τον κοιτάζει με απορεία και του λέει:
-Αγάπη μου απο τότε που με γνωρησες κουτσαίνω, τι σε έπιασε;
το προσπερνάει και περνάει άλλος ένας χρόνος

Ξαυνικά εκεί που μηλούσαν της λέει:
Γυναίκα οταν μου μηλάς να με κοιτάς στα μάτια
-Μα σε κοιτάζω στα μάτια του λέει αποριμένη
-Μα ρε γυναίκα εσύ κοιτάς αλλου, αλληθόρησες;
-απο τότε που με γν΄'ωρησες έχω πρόβλημα με το μάτι μου

Μετά απο 3 χρ'όνια ξανα και ξανα και ξανά έβρησκε απο ένα πρόβλημα στην γυναίκα του...

Τη ιστορια αυτή την είπε ο πατέρας μου στον αδερφό μου όταν ήταν να παντρευτεί, ιθικό δίδαγμα δικό σας, έυκολο και απλό....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

T_Chameleon

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη T_Chameleon
Ο T_Chameleon αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 224 μηνύματα.

O T_Chameleon έγραψε στις 14:34, 16-04-08:

#17
Ήταν κάποτε ένας πρύτανης πανεπιστήμιου και πήγε στο Θιβέτ θέλοντας να μάθει τα μυστικά τον μονάχων .τελικά έφτασε και συνάντησε τον μέγα δάσκαλο και του είπε ο καθηγητής για τον λόγο που ήρθε ο μέγας δάσκαλος του πρόσφερε ένα τσάι και άρχισε να το γεμίζει σε λιγια ώρα το ποτήρι ξεχείλισε αλλά ο μέγας δάσκαλος συνέχιζε να το γεμίζει τότε ο πρύτανης του είπε φτάνει δεν βλέπεις πως ξεχείλισε? Και του απάντησε εσύ είσαι σαν το ποτήρι με το τσάι πως θέλεις να σου μάθω τα μυστικά μας όταν έρχεσαι ιδη γεμάτος από τον δικό σας κόσμο…και ο καθηγητής έφυγε χωρίς να πει τπτ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 14:40, 16-04-08:

#18
Μια ιστοριούλα που μου άρεσε:

Eίναι γεμάτο το βάζο;

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία.

Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;

Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών.

Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;

Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων.

Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;

Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
- Ναι είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου.

Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;

Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.

Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.

Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.

Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.

Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα τα πολύ μικρά της ζωής.

Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας.

Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.

Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
- Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;

Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΥΡΙΤΣΕΣ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

36 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 47 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,036 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 15:23, 16-04-08:

#19
Εξαιρετική η ιστορία του Bill, όμως όλα τα διδάγματα μας τα έχει δώσει ήδη, έτσι δεν έχω κάτι να σχολιάσω.

Επίσης μου αρέσουν οι ιστορίες του Χότζα, θα παραθέσω κι εγώ μερικές παρακάτω. Ευχαριστώ τη Μάνια που μου τις θύμισε. Θα πρέπει να έχουμε υπόψιν μας, ότι οι ιστορίες του Χότζα προέρχονται από τη Σουφική παράδοση και αποτελούν αποστάγματα σοφίας, μιας από τις σημαντικότερες εσωτερικές αδελφότητες της Πρόσω Ανατολής. Η ιστορία που μας παρέθεσε, έχει κι ένα ακόμη δίδαγμα, εκτός από αυτό που βρήκε η Νεράιδα: Η εξουσία έχει τον τρόπο να επιβάλει δυσάρεστα μέτρα, εκφοβίζοντας αρχικά μέσω της προπαγάνδας της ότι θα πάρει πολύ χειρότερα μέτρα και τελικά να παίρνει τα μέτρα που είχε αρχικά σκοπό, παρουσιάζοντάς τα όμως ως "υποχώρηση" από αυτά που δήθεν θα έπαιρνε. Ο θείος Γιόζεφ έχει γράψει γι' αυτήν την τεχνική. Ο Όργουελ περιγράφει κάτι παρόμοιο στο 1984. Οι ιστορίες του Χότζα, έχουν και στοιχεία "κυβερνητικής" και σχολιάζουν την εξουσία, όπως αυτή που θα παραθέσω παρακάτω...

Αρχική Δημοσίευση από T_Chameleon
Ήταν κάποτε ένας πρύτανης πανεπιστήμιου και πήγε στο Θιβέτ θέλοντας να μάθει τα μυστικά τον μονάχων .τελικά έφτασε και συνάντησε τον μέγα δάσκαλο και του είπε ο καθηγητής για τον λόγο που ήρθε ο μέγας δάσκαλος του πρόσφερε ένα τσάι και άρχισε να το γεμίζει σε λίγη ώρα το ποτήρι ξεχείλισε αλλά ο μέγας δάσκαλος συνέχιζε να το γεμίζει τότε ο πρύτανης του είπε φτάνει δεν βλέπεις πως ξεχείλισε? Και του απάντησε εσύ είσαι σαν το ποτήρι με το τσάι πως θέλεις να σου μάθω τα μυστικά μας όταν έρχεσαι ήδη γεμάτος από τον δικό σας κόσμο…και ο καθηγητής έφυγε χωρίς να πει τπτ
Πολύ ωραία ιστορία επίσης. Το δίδαγμα που παίρνω εγώ, είναι πως δεν μπορείς ν' αναζητείς τη Γνώση, όταν νομίζεις ήδη ότι γνωρίζεις. Ας θυμηθούμε το Σωκρατικό "Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα". Μόνο η αγνή καρδιά ενός παιδιού, ή ενός τρελού μπορεί να χωρέσει τη Γνώση, ακριβώς όπως ο Ιησούς είπε "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτοίς εστί η Βασιλεία των Ουρανών" και "Αν δεν γίνετε σαν τα παιδιά, δεν σας ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών". Στην αναζήτηση προσερχόμαστε με το μυαλό κενό και την καρδιά καθαρή. Το ποίημα του Άλιστερ Κρόουλυ "Αχυράνθρωποι" σχετίζεται με αυτά που προαναφέρω. Δεν είναι τυχαίο ότι ο "Επίσημος Τρελός του Ταξιδιού" των Ταρώ επέλεξε αυτήν την ιστορία για να μας πει κάτι. Σύντομα στις Ταρώ θα δημοσιευτεί ένα κείμενο περί των Διδασκάλων Ζεν...


Και η πρώτη δική μου ιστορία:

Ο Χότζας καθόταν ακίνητος στον ήλιο, με το πρόσωπό του καλυμμένο από μύγες, οι οποίες τον απομυζούσαν. Αυτός όμως καθόταν ατάραχος και τις ανεχόταν, χωρίς ν' αντιδρά καθόλου. Ξαφνικά, βγαίνει έξω η γυναίκα του και βλέπει την όλη κατάσταση. Παίρνει λοιπόν ένα πανί και διώχνει τις μύγες από το πρόσωπο του Χότζα. Αυτός έγινε έξω φρενών και άρχισε να τη βρίζει και να τη μαλώνει. "Μα γιατί άντρα μου με μαλώνεις, αφού έδιωξα τις μύγες που σου ρουφούσαν το αίμα", άρχισε αυτή να κλαίει. "Ανόητη, ανόητη", φώναζε ο Χότζας, "αυτές οι μύγες ήταν χορτάτες. Τώρα που τις έδιωξες θα έρθουν άλλες κι αυτή τη φορά θα είναι πεινασμένες"...

Αυτήν την ιστορία τη θυμάμαι κάθε φορά που έρχονται εκλογές, αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν ψηφίζω. Αποτελεί σχόλιο για την εξουσία, έμμεσο βέβαια και συγκαλυμμένο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 08-02-09 στις 00:57.
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 16:13, 16-04-08:

#20
Ήταν κάποτε ένα δράκος. Ζούσε μοναχός σε χαμένες στα βουνά σπηλιές. Περνούσε τη μέρα του τριγυρνώντας από εδώ από εκεί.. αν και τον περισσότερο χρόνο καθόταν και συλλογιζότανε.
Τι να κάνει ένας φτερωτός δράκος σε αυτά τα μέρη; Γιατί δεν βρίσκει άλλους δράκους να συναντήσει ;
Μία ημέρα εκεί που καθόταν ήρεμα, ήρθε μία παιχνιδιάρα νεράιδα και άρχισε να του πειράζει τα αυτιά.

Ξαφνιάστηκε. Ήταν η πρώτη φορά που κάτι έμψυχο δεν φοβότανε μπροστά στην θέα του .
Γύρισε και την κοίταξε κατάματα ενώ αυτή συνέχιζε να του χαμογελάει.

- Δεν φοβάσαι μήπως σε καταπιώ ;
- Όχι.. είμαι πολύ μικρούλα για να χορτάσεις.
- Δεν φοβάσαι μήπως σε φυλακίσω για πάντα ;
- Όχι.. όποτε θέλω εξαφανίζομαι.
- Δεν φοβάσαι μήπως σε αγαπήσω ;

Η νεράιδα σάστισε. Γιατί ένας δράκος να αγαπήσει μία νεράιδα . Γιατί μία νεράιδα να μη φοβάται ένα δράκο.

(η νεράιδα συνέχισε..)
- Όχι... όλοι θέλουν κάποτε να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.

Ο δράκος ένοιωσε ξαφνικά την επιθυμία να την αγκαλιάσει.. να την φιλήσει.

Άπλωσε τα χέρια του αλλά τα νύχια μπήκαν βαθειά στη σάρκα της .
Άνοιξε το στόμα του αλλά έβγαλε φωτιές και τα φτερά της νεράιδας κάηκαν.
Έβγαλε δάκρυα από τα μάτια του αλλά αυτά την έπνιξαν.

Η νεράιδα κάθισε και πέθανε στην αγκαλιά του.. ο δράκος ήταν και πάλι μόνος.

....!???!!!!

Ηθικό δίδαγμα :

Δεν αρκεί να το θέλεις.. πρέπει και να μπορείς..

.. να αγαπήσεις τον άλλον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 16:26, 16-04-08:

#21
ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Όλοι τότε την περιγελούσαν και της έλεγαν «εμείς πάντα το λέγαμε ότι μόνο η αγάπη δεν φτάνει».
Αγέρωχη, με ψηλά το κεφάλι, παρά τα δάκρυα που θόλωναν το βλέμμα της, βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μία λαμπρή θαλαμηγό και τον ρωτάει :
«Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος.
«Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία , που επίσης περνούσε από μπροστά της μʼ ένα εντυπωσιακό σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησε με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου», της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Ευδαιμονία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά κι αυτή δεν της έδωσε σημασία. Χαμένη στον γυάλινο κόσμο της ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
«Λύπη, άφησε με να έρθω μαζί σου»
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη, που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Το Μίσος έριχνε άγριες ματιές στην Αγάπη και η Ειρωνεία μισογελούσε και της μόρφαζε, ενώ συνέχιζαν να κάνουν βόλτες με μια γρήγορη θαλαμηγό, απολαμβάνοντας το θέαμα: το νησί βούλιαζε κι η αγάπη μόνη στʼ ακρογιάλι…

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».
Ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε.
Όταν έφτασαν ασφαλείς στην στεριά, ο κύριος την άφησε στο πανέμορφο «λιμανάκι της αγκάλης» και συνέχισε αργά και σίγουρα το δρόμο του.
Η Αγάπη ένοιωσε γεμάτη ευγνωμοσύνη για τον άγνωστο αλλά ήταν τόση η ταραχή της, που ξέχασε να τον ρωτήσει το όνομά του.

Γνωρίζοντας πόσα του χρωστούσε, που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση :
« Γνώση, ποιος με βοήθησε;»
« Ο Χρόνος», της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
« Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

29 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Αννουλα
H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε στις 16:38, 16-04-08:

#22
Αρχική Δημοσίευση από mania
λατρέυω τις ιστορίες οπότε πάρτε μια που αγαπώ πολλύ

Ένας φτωχός μεροκαματιάρης, μόλις γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του, πάει στον Χότζα και του εκθέτει το πρόβλημά του και ζητάει λύση: Δε χωράει πλέον στο ένα και μοναδικό δωματιάκι όλη η οικογένεια.
- Κατσίκα έχεις; τον ρωτά ο Χότζας.
- Έχω, απαντά ο φτωχός.
- Βάλ' την κι αυτή στο δωμάτιο.
- Μα εδώ δε χωράμε οι τέσσερις.
- Κάνε αυτό που σου λέω.
Περνάνε οι μέρες, ξαναπάει ο φτωχός στο Χότζα.
Έκανα ό,τι μου είπες, αλλά η κατάσταση έγινε χειρότερη, του λέει.
- Γελάδα έχεις;
- Έχω.
- Βάλ' την κι αυτήν μέσα.
- Μα, είναι και η κατσίκα μέσα, δε χωράμε.
- Κάνε ό,τι σου λέω.
Περνά ο καιρός, ξανά στον Χότζα ο φτωχός.
- Είμαι απελπισμένος. Δεν μπορούμε ούτε να κουνηθούμε.
Για να μην τα πολυλογούμε, ο Χότζας τον συμβούλεψε να βάλει μέσα και το σκύλο. Κι αυτός ο διάλογος συνεχιζόταν, μέχρι που τελικά όλα τα κατοικίδια στριμώχτηκαν μέσα στο ένα δωμάτιο.
Πάει πια τρελαμένος ο φτωχός στο Χότζα.
- Όχι μόνο δε βελτιώθηκε η κατάσταση, αλλά τώρα πια κινδυνεύουμε έτσι που είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο.
- Βγάλε έξω την κατσίκα, απαντά ο Χότζας.
Λίγες μέρες αργότερα, καθώς έκανε τη βόλτα του στο μαχαλά, ο Χότζας συναντά το φτωχό.
- Έκανες ό,τι σου είπα; Τι έγινε;
-Να σ' έχει ο Αλλάχ καλά. Μόλις έβγαλα την κατσίκα, ανασάναμε!
Αυτο μου θυμισε ενα ρητο ''καποτε στεναχωριομουν που δεν ειχα παπουτσια εως οτου ειδα καποιον στο δρομο που δεν ειχε ποδια"
δεν εχω να πω κατι παραπανω εκτος του οτι εμεις οι ανθρωποι δεν συμφιλιωνομαστε με το γεγονος οτι πρπει να αρκουμαστε στα αγαθα που εχουμε ως τωρα και θα πρπει να ειμαστε περηφανοι για οσα εχουμε αποκτησει!Υπαρχουν ανθρωποι που δεν εχουνε αυτα που εμεις ειτε απλωχερα αποκτησαμε ειτε προσπαθησαμε για αυτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,635 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 00:15, 17-04-08:

#23
Ένας φτωχός μεροκαματιάρης, μόλις γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του, πάει στον Χότζα και του εκθέτει το πρόβλημά του και ζητάει λύση: Δε χωράει πλέον στο ένα και μοναδικό δωματιάκι όλη η οικογένεια.
- Κατσίκα έχεις; τον ρωτά ο Χότζας.
- Έχω, απαντά ο φτωχός.
- Βάλ' την κι αυτή στο δωμάτιο.
- Μα εδώ δε χωράμε οι τέσσερις.
- Κάνε αυτό που σου λέω.
Περνάνε οι μέρες, ξαναπάει ο φτωχός στο Χότζα.
Έκανα ό,τι μου είπες, αλλά η κατάσταση έγινε χειρότερη, του λέει.
- Γελάδα έχεις;
- Έχω.
- Βάλ' την κι αυτήν μέσα.
- Μα, είναι και η κατσίκα μέσα, δε χωράμε.
- Κάνε ό,τι σου λέω.
Περνά ο καιρός, ξανά στον Χότζα ο φτωχός.
- Είμαι απελπισμένος. Δεν μπορούμε ούτε να κουνηθούμε.
Για να μην τα πολυλογούμε, ο Χότζας τον συμβούλεψε να βάλει μέσα και το σκύλο. Κι αυτός ο διάλογος συνεχιζόταν, μέχρι που τελικά όλα τα κατοικίδια στριμώχτηκαν μέσα στο ένα δωμάτιο.
Πάει πια τρελαμένος ο φτωχός στο Χότζα.
- Όχι μόνο δε βελτιώθηκε η κατάσταση, αλλά τώρα πια κινδυνεύουμε έτσι που είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο.
- Βγάλε έξω την κατσίκα, απαντά ο Χότζας.
Λίγες μέρες αργότερα, καθώς έκανε τη βόλτα του στο μαχαλά, ο Χότζας συναντά το φτωχό.
- Έκανες ό,τι σου είπα; Τι έγινε;
-Να σ' έχει ο Αλλάχ καλά. Μόλις έβγαλα την κατσίκα, ανασάναμε!
Hθικό δίδαγμα:

Μην κάνεις ό,τι κουταμάρα σου πει ο κάθε Χότζας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 02:17, 17-04-08:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Ένα βράδυ:

-Δάσκαλε τι έχασες να σε βοηθήσω?
-Έχασα το φυλακτό μου.
-Και που το έχασες Δάσκαλε?
-Έξω στον κήπο!
-Τότε γιατί το ψάχνεις μέσα στο δώματιό σου?
-Γιατί εδώ έχει περισσότερο φως.
Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να δεχτεί και μια άλλη εξήγηση:
Χρειάζεται να ξεκινάει κανείς τις αναζητήσεις του από αυτά που μπορεί να κατανοήσει, από αυτά που φαίνονται ευκολότερα, "φωτεινότερα", πιο κοντά στη λογική του και έπειτα να καταπιάνεται με τα πιο απρόσιτα και ..."σκοτεινά".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 02:32, 17-04-08:

#25
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Ηθικό δίδαγμα :

Δεν αρκεί να το θέλεις.. πρέπει και να μπορείς..

.. να αγαπήσεις τον άλλον.
Αυτή με έκανε να σκεφτώ.
Μερικές φορές οι άνθρωποι είμαστε εγωϊστές και δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να "μπορεί" να αγαπήσει τον άλλο.

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να δεχτεί και μια άλλη εξήγηση:
Χρειάζεται να ξεκινάει κανείς τις αναζητήσεις του από αυτά που μπορεί να κατανοήσει, από αυτά που φαίνονται ευκολότερα, "φωτεινότερα", πιο κοντά στη λογική του και έπειτα να καταπιάνεται με τα πιο απρόσιτα και ..."σκοτεινά".
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Για τη δεύτερη ιστορία της Isi, εγώ προσωπικά έβγαλα το εξής συμπέρασμα:

Οι άνθρωποι ψάχνουμε για την αλήθεια, όχι εκεί που αυτή βρίσκεται στην πραγματικότητα, αλλά εκεί που μας βολεύει, ή που μπορούν να κατανοήσουν το μυαλό ή οι αισθήσεις μας. Φυσικά, εκεί δεν πρόκειται να βρούμε τίποτε...
Μ' αρέσει πάντως η προσέγγιση που έχει μια κοινή βάση,δηλαδή ξεκινάμε από εκεί που μπορούμε, αλλά από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Αν και από οτι καταλαβαίνω η δεύτερη προσέγγιση της ISi θα μπορούσε να είναι μια επέκταση σε αυτή του Chaos.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 47 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,036 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 03:04, 17-04-08:

#26
Αρχική Δημοσίευση από Αννουλα
Αυτο μου θυμισε ενα ρητο ''καποτε στεναχωριομουν που δεν ειχα παπουτσια εως οτου ειδα καποιον στο δρομο που δεν ειχε ποδια"
δεν εχω να πω κατι παραπανω εκτος του οτι εμεις οι ανθρωποι δεν συμφιλιωνομαστε με το γεγονος οτι πρπει να αρκουμαστε στα αγαθα που εχουμε ως τωρα και θα πρπει να ειμαστε περηφανοι για οσα εχουμε αποκτησει!Υπαρχουν ανθρωποι που δεν εχουνε αυτα που εμεις ειτε απλωχερα αποκτησαμε ειτε προσπαθησαμε για αυτα!
Είναι εξαιρετικό το γεγονός ότι κάθε αναγνώστης έχει και κάτι διαφορετικό να δει από μια τέτοια σοφή ιστορία. Έτσι είναι το σωστό. Κανείς δεν κατέχει από μόνος του το κλειδί της απάντησης. Το συλλογικό υποσυνείδητο έχει πολλούς τρόπους να δει και να κατανοήσει τα σύμβολα. Η δύναμη του συνειρμού ενώνει ομοειδείς έννοιες. Αυτό είναι και το απόσταγμα της Σοφίας, που από τις γνώσεις, γεννάει τη Γνώση. Να μπορεί να κωδικοποιηθεί μέσα σε μια τόσο απλή ιστορία, που να μπορεί να την καταλάβει ο καθένας. Ακόμη κι ένα παιδί...

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Ήταν κάποτε ένα δράκος. Ζούσε μοναχός σε χαμένες στα βουνά σπηλιές. Περνούσε τη μέρα του τριγυρνώντας από εδώ από εκεί.. αν και τον περισσότερο χρόνο καθόταν και συλλογιζότανε.
Τι να κάνει ένας φτερωτός δράκος σε αυτά τα μέρη; Γιατί δεν βρίσκει άλλους δράκους να συναντήσει ;
.............................................
Άπλωσε τα χέρια του αλλά τα νύχια μπήκαν βαθειά στη σάρκα της .
Άνοιξε το στόμα του αλλά έβγαλε φωτιές και τα φτερά της νεράιδας κάηκαν.
Έβγαλε δάκρυα από τα μάτια του αλλά αυτά την έπνιξαν.

Η νεράιδα κάθισε και πέθανε στην αγκαλιά του.. ο δράκος ήταν και πάλι μόνος.

....!???!!!!

Ηθικό δίδαγμα :

Δεν αρκεί να το θέλεις.. πρέπει και να μπορείς..

.. να αγαπήσεις τον άλλον.

Η πολύ συγκινητική ιστορία που μας χάρισε η Νεράιδα, έχει και άλλο τρόπο ανάγνωσης, ο οποίος δεν έρχεται αναγκαστικά σε αντίθεση με το παραπάνω ηθικόν δίδαγμα:

Είναι ένα σχόλιο, πάνω στη σκληρή μοίρα όσων διαφέρουν τόσο πολύ από τους άλλους, ώστε ακόμη κι αν αγαπήσουν κάποιον, αυτό να δημιουργεί τον κίνδυνο να καταστρέψουν αυτό που αγαπάνε. Υπάρχει ολόκληρη φιλολογία γύρω απ' τα "freaks" αυτού του κόσμου. Η αέναη μοναξιά (Solitude Aeturnus) τους επιφυλάσσεται ως μητριά.

Υπάρχει και μια άλλη θέαση: Ο Δράκος συμβολίζει το βαθύ ασυνείδητο. Η Νεράιδα την ψυχή.
Ο συμβολισμός είναι προφανής. Εδώ απεικονίζεται ο φόβος για απώλεια της ψυχής, σε περίπτωση που αυτή αφεθεί στην αγκαλιά του βαθύτερου "Θέλω" μας, του Θελήματός μας. Φυσικά, έχει και τη "λιμπιντική" πλευρά του το θέμα.

Οι δύο παραπάνω ερμηνείες συσχετίζονται εννοιολογικά. Αυτός ο φόβος είναι που κάνει κάποιους ανθρώπους να νιώθουν ως freaks και να επιλέγουν ασυναίσθητα τη μοναξιά, προκαλώντας άθελά τους τη σκληρή μοίρα που φαινομενικά τους κατατρέχει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 03:12, 17-04-08:

#27
Είναι κρίμα μια τόσο όμορφη ιστορία να μην συμπεριληφθεί σε αυτό το τόπικ.
Οι περισσότεροι την έχετε ήδη διαβάσει, αλλά πιστεύω ότι δικαιωματικά έχει μια θέση εδώ (Σας παρακαλώ μην ψηφίσετε αυτό το πόστ, εγώ απλά μετέφερα την ιστορία):

Αρχική Δημοσίευση από kloyklos
Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες.

Το κρεβάτι που βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.

Οι άντρες κατέληξαν να μιλάνε ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους, την θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.

Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει για αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες, που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.

Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας, μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.

Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο. Άρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.

Ένα πρωινό σε μια επίσκεψη της νοσοκόμας στο δωμάτιο βρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.

Μετά από ένα χρονικό διάστημα για να μην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Εκείνη με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος. Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.

Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος!

Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: Πώς μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραψε; Πώς μπορούσε να μου μιλάει για τόσο ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;

Και η νοσοκόμα του απάντησε: "Ω Θεέ μου... Δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει."

Εάν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

11 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,621 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 03:51, 17-04-08:

#28
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Είναι εξαιρετικό το γεγονός ότι κάθε αναγνώστης έχει και κάτι διαφορετικό να δει από μια τέτοια σοφή ιστορία. Έτσι είναι το σωστό. Κανείς δεν κατέχει από μόνος του το κλειδί της απάντησης. Το συλλογικό υποσυνείδητο έχει πολλούς τρόπους να δει και να κατανοήσει τα σύμβολα. Η δύναμη του συνειρμού ενώνει ομοειδείς έννοιες. Αυτό είναι και το απόσταγμα της Σοφίας, που από τις γνώσεις, γεννάει τη Γνώση. Να μπορεί να κωδικοποιηθεί μέσα σε μια τόσο απλή ιστορία, που να μπορεί να την καταλάβει ο καθένας. Ακόμη κι ένα παιδί...
Αν και συμφωνώ, με προβλημάτισε λίγο. Τελικά οι διδακτικές ιστορίες έχουν σκοπό να μας βάλουν απλά σε σκέψεις ή να μας διδάξουν αυτό για το οποίο δημιουργήθηκαν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών και επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,884 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 03:54, 17-04-08:

#29
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Αν και συμφωνώ, με προβλημάτισε λίγο. Τελικά οι διδακτικές ιστορίες έχουν σκοπό να μας βάλουν απλά σε σκέψεις ή να μας διδάξουν αυτό για το οποίο δημιουργήθηκαν;
Μάλλον να μας βάλουν σε σκέψεις... Διότι δύσκολα θα καταλάβεις ένα ηθικό δίδαγμα που δεν πιστεύεις πριν από την ανάγνωση της ιστορίας ή, ακόμα κι αν το καταλάβεις, δεν πρόκειται να το ενστερνιστείς λόγω της ιστορίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 43 ετών και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 09:11, 17-04-08:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Αννουλα
Αυτο μου θυμισε ενα ρητο ''καποτε στεναχωριομουν που δεν ειχα παπουτσια εως οτου ειδα καποιον στο δρομο που δεν ειχε ποδια"
off topic μεν αλλά για να μαθαίνουμε όλοι δε
ήμουν λυπημένος γιατί δεν είχα παπούτσια έως ότου αντίκρισα κάποιον χωρίς πόδια
Μενέλαος Λουντέμης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fielda

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη fielda
H fielda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 479 μηνύματα.

H fielda έγραψε στις 12:18, 17-04-08:

#31
Μία μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.Η τρέλα, επειδή λυπήθηκε την ανία, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η περιέργεια που δεν μπορούσε να κρατηθεί ρώτησε: «τι είναι το κρυφτό»; Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την ευφορία και η χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το δίλημμα και την απάθεια να παίξουν κι αυτοί.

Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν : Η αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.

«Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η τρέλα…

Η πρώτη που κρύφτηκε πίσω απ΄ τον πρώτο βράχο ήταν η τεμπελιά που βαριόταν. Η πίστη πέταξε στους ουρανούς και η ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του θριάμβου, που με τη δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Ο αλτρουισμός δεν μπόρεσε να κρυφτεί, γιατί κάθε μέρος που έβρισκε το άφηνε για κάποιον άλλο, ενώ η γενναιοδωρία κάθε κρυψώνα που έβρισκε την παραχωρούσε σε όποιον της την ζητούσε. Ο εγωισμός αντίθετα βρήκε καλή κρυψώνα, αγνοώντας όλους τους γύρω του, ενώ ξοπίσω του έτρεξε η ρουφιανιά. Το ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού, ενώ το πάθος και ο πόθος κρύφτηκαν μέσα σ΄ ένα ηφαίστειο.
Ο έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.
«....1000» μέτρησε η τρέλα και άρχισε να ψάχνει.

Την πρώτη που βρήκε ήταν η τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την πίστη που μίλαγε φωναχτά στον ουρανό με το Θεό. Ένιωσε το σεισμό του πόθου και του πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και, αφού βρήκε τη ζήλια, δεν δυσκολεύτηκε να βρει και το θρίαμβο που θριαμβολογούσε για την κρυψώνα του. Βέβαια, βρήκε πολύ εύκολα το δίλημμα που δεν είχε αποφασίσει ακόμα που να κρυφτεί. Η γενναιοδωρία αποκαλύφθηκε μόνη της για να βοηθήσει, οπότε ο αλτρουισμός φιλοτιμήθηκε και βγήκε δίπλα της. Στο μεταξύ, η ρουφιανιά, πηγαίνοντας να καρφώσει τον εγωισμό, αποκαλύφθηκε μαζί του.

Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους, εκτός απ΄ τον έρωτα. Η τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι απ΄ το θυμό της άρχισε να τον κλωτσάει νευρικά, ώσπου ακούστηκε ένα βογγητό πόνου. Ήταν ο έρωτας, που τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς τον είχαν τυφλώσει!

Η τρέλα ταράχτηκε, δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη… Στο τέλος, μην μπορώντας να ξαναδώσει το φως του στον έρωτα, ορκίστηκε να γίνει ο οδηγός του.

Κι από τότε, ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

18 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

T_Chameleon

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη T_Chameleon
Ο T_Chameleon αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 224 μηνύματα.

O T_Chameleon έγραψε στις 18:16, 17-04-08:

#32
Ευχαριστώ για τα λόγια σου Great Chaos…όντως έτσι είναι…σχετικά με το Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα….το έχω ως τίτλο στο blog μου σύμπτωση?()Σχετικά με την ιστορία σου όντως πολλή ωραία και με μεγάλο νόημα..()

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 02:28, 18-04-08:

#33
Μπα, αλήθεια;

Ο δάσκαλος Χάκουιν ήταν φημισμένος για την αγνότητα της ζωής του και για την αυστηρότητα των ηθών στη σχολή του. Όλοι τον επαινούσαν.

Μια όμορφη νέα κοπέλα ζούσε με τους γονείς της κοντά στη σχολή. Ξαφνικά έμεινε έγκυος. Οι γονείς της θύμωσαν και ήθελαν να μάθουν ποιος ήταν ο υπαίτιος. Με πολλά παρακάλια και πολλές απειλές τελικά η κοπέλα ομολόγησε πως εραστής της ήταν ο δάσκαλος Χάκουιν.

Εξοργισμένοι οι γονείς πήγαν στο Χάκουιν να του τα ψάλλουν. Εκείνος άκουε.

«Μπα, αλήθεια;» είπε μόνο όταν τέλειωσαν.

Οι γονείς γύρισαν σπίτι. Όταν το παιδί γεννήθηκε το έφεραν στο Χάκουιν και το άφησαν εκεί. Στο μεταξύ ο δάσκαλος δυσφημίστηκε, έχασε την υπόληψή του στην κοινότητα, έχασε και πολλούς μαθητές. Αλλά όποτε κανένας έκανε μνεία για το επεισόδιο εκείνος απαντούσε: «Μπα, αλήθεια;».

Με τη βοήθεια λίγων μαθητών που του έμειναν πιστοί, ο Χάκουιν ανάθρεψε το βρέφος δίνοντάς του όση φροντίδα μπορούσε.

Μετά από λίγους μήνες η κοπέλα δεν μπορούσε να βαστάξει πια. Κλαίγοντας ομολόγησε την αλήθεια: πως ο πατέρας του παιδιού δεν ήταν ο δάσκαλος αλλά ένας νεαρός που δούλευε στην αγορά. Οι γονείς της πήγαν αμέσως στο Χάκουιν, απολογήθηκαν και με πολλές υποκλίσεις ζήτησαν να τους συγχωρέσει. Μετά, φυσικά, ζήτησαν πίσω το παιδί, εκφράζοντας πάλι τη λύπη τους για το σφάλμα που έκαναν.

«Μπα, αλήθεια;» είπε εκείνος κι έδωσε πίσω το βρέφος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 10:42, 18-04-08:

#34
Απο το βιβλιο "Η Σκοτεινη Πλευρα του Ηλιου" της Χρυσας Δημουλιδου....

Η ΤΡΕΛΑ και η ΛΟΓΙΚΗ ειναι πρωτες ξαδερφες. Κατοικουν στο ιδιο σπιτι σε διαφορετικα δωματια. Στο δωματίο της Τρελας δεν υπαρχουν παραθυρα, δεν υπαρχουν καθρεπτες, δεν υπαρχουν μνημες, επικρατει ακαταστασια, ομως δεν υπαρχει μοναξια. Η Τρελα σερνει τα κουρελια της και τα αχτενιστα μαλλια της με περισσια αξιοπρεπεια. Δεν την ενδιαφερει τι γινεται εξω στον κοσμο. Μιλαει ωρες ατελειωτες με τους τοιχους θεωρωντας τους φιλους της. Ειναι οι φιλοι της - νοιωθει ευτυχισμενη!!

Στο δωματιο της Λογικης υπαρχουν παραθυρα, υπαρχουν καθρεπτες, υπαρχουν μνημες, επικρατει ταξη, καμμιά φορα ομως υπαρχει μοναξια. Η Λογικη, καλοντυμενη και καλοχτενισμενη, δεχεται φιλους, ομως ειναι δυστυχισμενη!

Αν και βρισκονται τοσο κοντα, δεν εχουν καμμια επαφη μεταξυ τους. Καποια μερα ομως ξαφνικα η Λογικη αποφασιζει να χτυπησει την πορταα της εξαδελφης της. Η Τρελα, αν και λιγο ξαφνιασμενη απο την απροσμενη αυτη επισκεψη, την υποδεχεται με ανοιχτη αγκαλια. Οι δυο εξαδελφες αγκαλιαζονται τρυφερα, νοιωθοντας μια περιεργη αγαλλιαση.
Λιγο καιρο αργοτερα η Λογικη ξαναεπισκεπτεται την Τρελλα και αυτο επαναλαμβανεται ολο και πιο συχνα, τοσο που διαπιστωνει, οτι ο τροπος ζωης της εξαδελφης της της ταιριαζει περισσοτερο. Αποφασιζει να συγκατοικησει μαζι της.

Δε σπαταλα πια χρονο σε καθρεπτες, αδιαφορει για την εμφανιση της, για τους φιλους της, σβηνει σιγα σιγα τις μνημες απο το μυαλο της, τ' αφηνει ολα στην τυχη τους και επιτελους αρχιζει να μη νοιωθει αυτη την απεραντη μοναξια, αυτη την απογνωση, αυτον τον πονο που σιγοτρωει τα σωθικα της. Λιγο καιρο αργοτερα νοιωθει λυτρωμενη, ευτυχισμενη και κυριως δεν ποναει πια.

Ο ΠΟΝΟΣ!!! Ο καταραμενος πονος ειναι η βασικη αιτια της αναπαντεχης συμφιλιωσης.
Οι δυο εξαδελφες εχουν γινει πια ενα σωμα, μια ψυχη. Η προσωπικοτητα της Λογικης εχει αφομοιωθει ολοκληρωτικα απο την προσωπικοτητα της Τρελας.

Η Λογικη δεν υπαρχει πια.

Υπαρχει μόνο η Τρελα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ss198621

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ss198621
Ο ss198621 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2 μηνύματα.

O ss198621 έγραψε στις 17:41, 20-04-08:

#35
Πολυ ωραιες ολλες αυτες οι ιστοριες αλλα πιστευω οτι η ποιο σοφη ιστορια
με το μεγαλυτερο ηθικο διδαγμα ειναι η αγαπη και η καρδια μας......

ας μου πει καποιος αν υπαρχει κανενας σε αυτον τον κοσμο που να μην εχει

πληγωθει, χαρει,ονειρευτει,τρελαθει ακομα και να πεθανει στο ονομα της αγαπης....

οποτε πιστευω οτι δεν χρειαζεται να χρησιμοποιουμε,πιστευουμε και να κανουμε ""διασημες"" φρασεις αλλον γνωστων ανθρωπων για να βγαλουμε καποιο ηθικο διδαγμα
γιατι πραγματικα ολλα τα ηθικα διδαγματα και ολλες οι σοφες φρασεις και προτασεις

κρυβονται μεσα στην καρδια ολλον μας.

στα-στα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 47 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,036 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 02:45, 21-04-08:

#36
Αρχική Δημοσίευση από ss198621
γιατι πραγματικα ολλα τα ηθικα διδαγματα και ολλες οι σοφες φρασεις και προτασεις
κρυβονται μεσα στην καρδια ολλον μας.
Δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με αυτό το τελευταίο. Πράγματι η ψυχή των μύθων βρίσκεται εγχαραγμένη στην καρδιά όλων μας.

Αλήθεια, θυμάσαι με βάση ποια δεδομένα έφτασες τόσο γρήγορα σε αυτό το συμπέρασμα;
Μήπως ακούγοντας μικρός τέτοιες διδακτικές ιστορίες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 13:22, 21-04-08:

#37
Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από
το κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.

Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας:

"Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι";
Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 30 έως 50 δολάρια.

Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "
Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια";

Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.
Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια.
Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα
άλλα κουταβάκια.
Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει";
Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο
γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.


Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα:
"θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό
κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω"...
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το
κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει
το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.

Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά
δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου
όπως τα άλλα σκυλιά...".


Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να
ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό
σίδερο.
"Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του...
επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".


Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.
Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "εύχομαι... όλα τα
κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα"...



Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε δέχεται
και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

27 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:27, 23-04-08:

#38
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Οι άνθρωποι έχουμε την πίστη ότι μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό. Στην πράξη όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά...
Θυμήθηκα μια ακόμα ιστορία που παρουσιάζει τη ρευστότητα αυτού που ονομάζουμε "καλό" και "κακό":

Ζούσε κάποτε ένας γέρος γεωργός που δούλευε στα χωράφια του για πολλά χρόνια.
Μια μέρα το άλογό του το έσκασε! Οι γείτονες έτρεξαν τότε να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους αφού χωρίς άλογο η εργασία του γεωργού θα γινόταν με δυσκολία.
"Πολύ κακή τύχη" έλεγαν με συμπάθεια.

"Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός...

Την επόμενη μέρα το άλογο γύρισε κι έφερε μαζί του τρία ακόμη άγρια άλογα.
"Τι καλοτυχία!" είπαν τότε οι γείτονες.

"Θα δούμε" απάντησε ο γεωργός...

Μια μέρα αργότερα, ο γιος του γεωργού δοκίμασε να δαμάσει ένα από τα άγρια άλογα και πέφτοντας έσπασε το πόδι του.
Οι γείτονας ήρθαν ξανά να εκφράσουν τη συμπόνια τους:
"Άτυχος στάθηκε ο γιος σου" έλεγαν με γνήσια πικρία.

"Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός...

Ξημερώνοντας η επόμενη μέρα, στρατιωτικοί αξιωματούχοι ήρθαν στο χωριό να στρατολογήσουν νέα παλληκάρια για τον επικείμενο πόλεμο που επρόκειτο να ξεσπάσει. Βλέποντας το σπασμένο πόδι του γιου του γεωργού, τον προσπέρασαν και δεν τον πήραν μαζί τους.
Οι γείτονες σχολίασαν με στόμφο την καλοτυχία του παιδιού και την τροπή που είχε πάρει το ατύχημά του.

Και ο γεωργός απάντησε:

"Θα δούμε..."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chimera

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chimera
H Chimera αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών . Έχει γράψει 256 μηνύματα.

H Chimera In the deathcar έγραψε στις 01:56, 24-04-08:

#39
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Θυμήθηκα μια ακόμα ιστορία που παρουσιάζει τη ρευστότητα αυτού που ονομάζουμε "καλό" και "κακό":

Ζούσε κάποτε ένας γέρος γεωργός που δούλευε στα χωράφια του για πολλά χρόνια.
Μια μέρα το άλογό του το έσκασε! Οι γείτονες έτρεξαν τότε να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους αφού χωρίς άλογο η εργασία του γεωργού θα γινόταν με δυσκολία.
"Πολύ κακή τύχη" έλεγαν με συμπάθεια.

"Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός...

Την επόμενη μέρα το άλογο γύρισε κι έφερε μαζί του τρία ακόμη άγρια άλογα.
"Τι καλοτυχία!" είπαν τότε οι γείτονες.

"Θα δούμε" απάντησε ο γεωργός...

Μια μέρα αργότερα, ο γιος του γεωργού δοκίμασε να δαμάσει ένα από τα άγρια άλογα και πέφτοντας έσπασε το πόδι του.
Οι γείτονας ήρθαν ξανά να εκφράσουν τη συμπόνια τους:
"Άτυχος στάθηκε ο γιος σου" έλεγαν με γνήσια πικρία.

"Θα δούμε" απαντούσε ο γεωργός...

Ξημερώνοντας η επόμενη μέρα, στρατιωτικοί αξιωματούχοι ήρθαν στο χωριό να στρατολογήσουν νέα παλληκάρια για τον επικείμενο πόλεμο που επρόκειτο να ξεσπάσει. Βλέποντας το σπασμένο πόδι του γιου του γεωργού, τον προσπέρασαν και δεν τον πήραν μαζί τους.
Οι γείτονες σχολίασαν με στόμφο την καλοτυχία του παιδιού και την τροπή που είχε πάρει το ατύχημά του.

Και ο γεωργός απάντησε:

"Θα δούμε..."
Συγκεντρώνει πολλή σοφία αυτή η ιστορία. Την είχα ακούσει και στην ταινία Charlie Wilson's War

Gust Avrakotos: There's a little boy and on his 14th birthday he gets a horse... and everybody in the village says, "how wonderful. the boy got a horse" And the Zen master says, "we'll see." Two years later The boy falls off the horse, breaks his leg, and everybody in the village says, "how terrible." And the Zen master says, "We'll see." Then a war breaks out and all the young men have to go off and fight... except the boy can't cause his legs messed up. and everyone in the village says, "How wonderful."
Charlie Wilson: And the Zen master says, "We'll see."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 01:21, 25-04-08:

#40
Ένας πλούσιος άνθρωπος ζήτησε από έναν δάσκαλο του Ζεν, να γράψει κάτι που θα ενίσχυε την ευημερία της οικογένειάς του τα επόμενα χρόνια.

Σε ένα μεγάλο χαρτί ο Δάσκαλος έγραψε:

«Πατέρας πεθαίνει, γιος πεθαίνει, εγγονός πεθαίνει»

Ο Πλούσιος άνθρωπος θύμωσε πολύ όταν είδε το έργο του Δασκάλου:
«Σου ζήτησα να μου γράψεις κάτι που θα έφερνε χαρά και ευημερία στην οικογένειά μου. Γιατί μου προσφέρεις κάτι τόσο αποκαρδιωτικό;»

«Αν ο γιος σου πέθαινε πριν από σένα» είπε ο σοφός Δάσκαλος, «αυτό θα προκαλούσε αβάσταχτο πόνο στην οικογένεια σου και σε σένα. Αν ο εγγονός σου πέθαινε πριν από το γιο σου, αυτό επίσης θα έφερνε θλίψη. Αν όμως η οικογένειά σου χάνεται γενιά με τη γενιά όπως περιέγραψα, θα είναι η φυσική ροή της ζωής.

Αυτό είναι αληθινή χαρά και ευημερία!»








Ήσουν για μένα παράδειγμα υπομονής, επιμονής, πίστης και δύναμης! Θαύμασα το κουράγιο σου! Αν και δε σε γνώρισα όσο θα ήθελα, δε θα σε ξεχάσω. Α...και θα τους προσέχω...Καλό ταξίδι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 25-04-08 στις 02:05.
15 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,635 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 14:50, 28-04-08:

#41
Isi αυτό που γράφεις στην επεξεργασία αποτελεί το πιο διδακτικό πράγμα στον κόσμο.









Μπροστά του οι ιστορίες ζεν δεν πιάνουν μία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

10 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 43 ετών και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 21:18, 02-05-08:

#42
όταν ήμουν 13 χρονών έχασα ένα θείο μου σε πολύ νεαρή ηλικία...
ήμουν πολύ μικρή για να μπορέσω να το ξεπεράσω χωρίς να με πιάσει ο φόβος και ο πανικός ότι μπορεί να χάσω και τους γονείς μου
ο φόβος με είχε καταβάλει... μέχρι που η γιαγιά μου, μου είπε την παρακάτω ιστορία


Ο Θεός ικανοποιημένος από τα δημιουργήματα του, αποφάσισε να κάνει ένα τελευταίο δώρο σε αυτά...
Να τους δώσει το δώρο του θανάτου κι έτσι να μπορούν κάποια στιγμή να είναι κοντά του...
Στην αρχή έδωσε τον θάνατο στα μεγαλοπρεπή βουνά... όταν όμως πέθανε το πρώτο, τα υπόλοιπα άρχισαν να θρηνούν τόσο δυνατά που σειόταν όλη η γη και τίποτα πάνω της δεν μπορούσε να στεριώσει...
Πήρε το δώρο του θανάτου απ τα βουνά και το έδωσε στα ποτάμια.... όταν όμως πέθανε το πρώτο ποτάμι, ο θρήνος των υπολοίπων ήταν τόσο δυνατός που η βουή που έκαναν δεν μπορούσε με τίποτα να είναι ανεκτή σε κανένα πλάσμα...
Το έδωσε λοιπόν στην συνέχεια στις λίμνες και στις θαλασσες... όμως όταν πέθανε η πρώτη λίμνη, οι υπόλοιπες στέρεψαν και οι θάλασσες ξεχύλισαν...
Τον έδωσε στα σύννεφα, αλλά μετά τα υπόλοιπα κλαιγαν συνεχώς και η βροχή κόντεψε να πλυμηρίσει τα πάντα...
Το δοκίμασε σε όλα τα δημιουργήματα του και στο τέλος έφτασε στον άνθρωπο...
Όταν πέθανε ο πρώτος άνθρωπος, ο Θεός είδε ότι ο άνθρωπος κλαίει βουβά αλλά αντέχει... συνεχίζει και ζει και ... είδε ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος ξαναχαμογελάει...
Ικανοποιημένος από αυτήν την αναπάντεχη εξέλιξη... είδε ότι ο άνθρωπος αξίζει αυτό το μεγάλο δώρο του θανάτου και του το έδωσε για πάντα... για να μπορεί κάποια στιγμή να είναι δίπλα στον δημιουργό του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

18 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ss198621

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ss198621
Ο ss198621 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2 μηνύματα.

O ss198621 έγραψε στις 18:02, 17-05-08:

#43
πολυ καλη αυτη η ιστορια. πραγματικα κρυβει πολυ νοημα. σκεψου τι μπορει να κανει ο ανθρωπος για το χρημα......τα παντα.....πραγματικα μπορειτε να φανταστειτε τη ζωη μας χωρις χρηματα???πιστευω οτι ολλα θα ηταν πιο αληθηνα γυρω μας..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dark_kronos (Rognan)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Dark_kronos
Ο Rognan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,878 μηνύματα.

O Dark_kronos Όλα είναι ψεύτικα έγραψε στις 19:14, 17-05-08:

#44
Σοφη η γιαγια σου Κουε! Απο αυτην πειρες προφανος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 17:07, 26-05-08:

#45
Ένας άντρας είχε αποκλειστεί στη σκεπή του σπιτιού του κατά τη διάρκεια μιας νεροποντής που κατέληξε σε πλημμύρα. Απελπισμένος έπεσε στα τέσσερα και άρχισε να προσεύχεται με ευλάβια.
Λίγο αργότερα πέρασε από εκεί ένας άντρας με μια βάρκα και προσφέρθηκε να τον βοηθήσει.

-Δε χρειάζομαι βοήθεια, είπε ο άντρας στη στέγη. Ο Θεός θα με σώσει!

Έπειτα από λίγο έφτασαν τα σωστικά συνεργεία και προσπάθησαν να τον βοηθήσουν.

-Φύγετε, ούρλιαξε ο άντρας! Ο Θεός θα με σώσει!

Δεν άργησε να βρει φριχτό θάνατο μέσα στα μανιασμένα νερά που τον κατάπιαν...

Όταν έφτασε λοιπόν στον Παράδεισο, είπε στο Θεό:

-Προσευχήθηκα να με βοηθήσεις, μα εσύ με άφησες να πνιγώ.

Και ο Θεός απάντησε:

-Εγώ σου έστειλα μια βάρκα και τα σωστικά συνεργεία...




Τα θαύματα έρχονται στη ζωή μας, πολλές φορές, ενδεδυμένα με το μανδύα της καθημερινότητας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

17 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 02:50, 16-06-08:

#46
Όσοι την έχετε διαβάσει ξέρω πως δεν θα αντισταθείτε και θα την ξαναδιαβάσετε, κι όσοι τη διαβάζετε για πρώτη φορά, ξέρω πως θα μαγευτείτε:

Ο Μικρός Πρίγκιπας

Κεφάλαιο Εικοστό Πρώτο:

Τότε ήταν που παρουσιάστηκε η αλεπού:
- Καλημέρα, είπε η αλεπού.
- Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ' όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε.
- Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά ...
- Ποια είσαι συ; είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη ...
- Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού.
- Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος ...
- Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη.
- Α! συγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας. Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε:
- Τι πάει να πει «εξημερωμένη»;
- Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις;
- Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη;
- Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες;
- Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει «εξημερώνω»;
- Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς».
- Δημιουργώ δεσμούς;
- Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...
- Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω πως μ' έχει εξημερώσει...
- Καθόλου απίθανο, είπε η αλεπού. Πάνω στη Γη βλέπει κανείς κάθε λογής πράματα ...
- Ω! Αυτό δεν έγινε στη Γη, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Η αλεπού φάνηκε να ενδιαφέρεται πολύ.
- Σ' ένα άλλο πλανήτη;
-Ναι.
- Υπάρχουν κυνηγοί σε κείνο εκεί τον πλανήτη;
- Όχι.
- Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον! Και κότες;
- Όχι.
- Τίποτε δεν είναι τέλειο, αναστέναξε η αλεπού. Όμως, η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της:
- Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να 'ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα 'ναι υπέροχα όταν θα μ' έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ' αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.
Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.
- Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με, είπε!
- Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, μα δεν έχω καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.
- Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν την δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!
- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα ...
Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.
- Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν' ανησυχώ. Θα 'χω ανακαλύψει το τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε να φορέσω στην ψυχή μου τα καλά της... Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.

- Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.
- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύν καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα 'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα του αποχωρισμού:
- Αχ! είπε η αλεπού ... Θ' αρχίσω τα κλάματα.
- Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.
- Μα συ θα βάλλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Και βέβαια, είπε η αλεπού.
- Τότε, από αυτό, δεν κερδίζεις τίποτε! - Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού είναι το χρώμα του σταριού.
Ύστερα πρόσθεσε:
-Πήγαινε πάλι να δεις τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο.
- Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις κι εγώ θα σου κάνω δώρο ένα μυστικό.
Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να πάει να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα:
- Δεν είναι ολότελα όμοια με το δικό μου, ακόμη δεν είσαστε, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και σεις δεν έχετε εξημερώσει κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Κι εκείνη δεν ήταν παρά όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες. Όμως εγώ την έχω κάνει φίλη μου κι είναι τώρα μοναδική στον κόσμο.
Και τα τριαντάφυλλα έδειξαν να τα 'χουν πειράξει πολύ τα λόγια του μικρού πρίγκιπα.
- Είσαστε όμορφα, μα είσαστε άδεια, πρόσθεσε. Κανείς δεν θα μπορούσε να πεθάνει για σας. Σίγουρα, κάποιος τυχαίος περαστικός, βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει. Μα, από μόνο του αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί αυτό είναι που του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που τις άφησα για να γίνουν πεταλούδες). Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή να περηφανεύεται ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και γύρισε προς την αλεπού.
- Γεια σου, είπε ...
- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.
- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό.
- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλό μου ... έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου ...
- Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου... επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να μην το ξεχάσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 16-06-08 στις 03:02. Αιτία: ορθογραφικό
19 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

peplos

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη peplos
Ο peplos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4 μηνύματα.

O peplos έγραψε στις 22:27, 03-07-08:

#47
Πάρα πολύ ωραίο θέμα! Οι υπέροχες ιστορίες σας ήταν η αφορμή για να εγγραφώ στο στέκι σας. Σας ευχαριστώ πολύ και καλή συνέχεια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:36, 03-07-08:

#48
Εύχομαι το στέκι μας, να γίνει και δικό σου στέκι. Καλωσόρισες στην παρέα μας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Άγιο Πνεύμα (Σέρρες). Έχει γράψει 4,698 μηνύματα.

O Νωεύς !!!???... έγραψε στις 22:55, 03-07-08:

#49
Αρχική Δημοσίευση από Κακή Επιρροή
όταν ήμουν 13 χρονών έχασα ένα θείο μου σε πολύ νεαρή ηλικία...
ήμουν πολύ μικρή για να μπορέσω να το ξεπεράσω χωρίς να με πιάσει ο φόβος και ο πανικός ότι μπορεί να χάσω και τους γονείς μου
ο φόβος με είχε καταβάλει... μέχρι που η γιαγιά μου, μου είπε την παρακάτω ιστορία


Ο Θεός ικανοποιημένος από τα δημιουργήματα του, αποφάσισε να κάνει ένα τελευταίο δώρο σε αυτά...
Να τους δώσει το δώρο του θανάτου κι έτσι να μπορούν κάποια στιγμή να είναι κοντά του...
Στην αρχή έδωσε τον θάνατο στα μεγαλοπρεπή βουνά... όταν όμως πέθανε το πρώτο, τα υπόλοιπα άρχισαν να θρηνούν τόσο δυνατά που σειόταν όλη η γη και τίποτα πάνω της δεν μπορούσε να στεριώσει...
Πήρε το δώρο του θανάτου απ τα βουνά και το έδωσε στα ποτάμια.... όταν όμως πέθανε το πρώτο ποτάμι, ο θρήνος των υπολοίπων ήταν τόσο δυνατός που η βουή που έκαναν δεν μπορούσε με τίποτα να είναι ανεκτή σε κανένα πλάσμα...
Το έδωσε λοιπόν στην συνέχεια στις λίμνες και στις θαλασσες... όμως όταν πέθανε η πρώτη λίμνη, οι υπόλοιπες στέρεψαν και οι θάλασσες ξεχύλισαν...
Τον έδωσε στα σύννεφα, αλλά μετά τα υπόλοιπα κλαιγαν συνεχώς και η βροχή κόντεψε να πλυμηρίσει τα πάντα...
Το δοκίμασε σε όλα τα δημιουργήματα του και στο τέλος έφτασε στον άνθρωπο...
Όταν πέθανε ο πρώτος άνθρωπος, ο Θεός είδε ότι ο άνθρωπος κλαίει βουβά αλλά αντέχει... συνεχίζει και ζει και ... είδε ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος ξαναχαμογελάει...
Ικανοποιημένος από αυτήν την αναπάντεχη εξέλιξη... είδε ότι ο άνθρωπος αξίζει αυτό το μεγάλο δώρο του θανάτου και του το έδωσε για πάντα... για να μπορεί κάποια στιγμή να είναι δίπλα στον δημιουργό του
:

Όμως, "Ο Θεός ουκ εποίησε θάνατον, ουδέ τέρπεται επ' απωλείας ζώντων"!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:31, 05-08-08:

#50
"Θυμάσαι τη μέρα που δανείστηκα το καινούργιο σου αυτοκίνητο και το τράκαρα;
Νόμισα πως θα με σκότωνες, μα δεν το έκανες.
Και θυμάσαι τη φορά που επέμενα να πάμε στη θάλασσα κι εσύ έλεγες οτι θα βρέξει, και έβρεξε;
Νόμιζα πως θα μου΄λεγες, "Στο' χα πει". Μα δεν το έκανες.
Θυμάσαι τη φορά που φλερτάρισα με όλους τους άνδρες για να σε κάνω να ζηλέψεις, και σύ ζήλεψες;
Νόμιζα πως θα με παρατούσες, μα δεν το έκανες.
Θυμάσαι τη φορά που λέρωσα την ταπετσαρία του αυτοκινήτου σου με κρέμα φράουλα;
Νόμιζα πως θα με χτυπούσες, μα δεν το έκανες.
Και θυμάσαι τη φορά που ξέχασα να σου πω πως ο χορός ήταν επίσημος κι ήρθες με το τζήν; Νόμιζα πως θά 'φευγες αλλά δεν το έκανες.
Ναι, υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που δεν τα έκανες.
Αλλά με δέχτηκες και μ' αγάπησες και με προστάτεψες.
Υπήρχαν χιλιάδες πράγματα που ήθελα να σου ανταποδώσω όταν θα γύριζες από το Βιετνάμ.


Αλλά δεν γύρισες..."




Από το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια "Να ζεις ν'αγαπάς και να μαθαίνεις"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

22 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους