Μάλιστα, φίλε μου αυτή η απάντηση δεν είναι τόσο απλή.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να σε εμπνεύσουν να κάνεις πράγματα που με άλλους δεν θα μπορούσες.
Ως γενικό κανόνα σίγουρα δεν θα μπορούσα να κάνω πράγματα που αφορούν "βαριά" φετίχ τύπου κοπρολαγνεία,ουρολαγνεία κλπ.
Θες να μάθεις και γιατί;Είναι αυτονόητο σιχαίνομαι και με τίποτε δεν με ανάβει.
Επίσης σε καμμία περίπτωση δεν θα δεχόμουν ανταλλαγή συντρόφων δλδ να αλλάξουμε παρτενέρ με κάποιο άλλο ζευγάρι.Γιατί δεν είμαι ακόμη τόσο "προχωρημένη" ώστε να πίνω το πρωί καφέ με κάποια που το βράδυ πηγα με τον φίλο της και κείνη με τον δικό μου.
Διευκρινιση #2 (κατι μου λεει οτι θα ακολουθησουν κι αλλες!
)
Αυτο που εννοω, ειναι το κομματι που απαντας "Ως γενικό κανόνα...", δηλαδη, στην ουσια, τί δεν θα εκανες ποτε και
με κανεναν.
Οσον αφορα το υπολοιπο κομματι:
1. Οτιδηποτε θα εκανες μεσα σε μια σχεση ή γενικα πανω στο σεξ θα επρεπε να σ' αναβει για να το κανεις;
2. Η ανταλλαγη συντροφων δεν χρειαζεται να ειναι με γνωστους. Οπως και να χει παντως, με τον τροπο που τ'αναφερεις εσυ, το προβλημα θα ηταν ντροπης εν γενει, ή απλη η επιπροσθετη δυσκολια που θα επεφερε στη σχεση σου με το αλλο ζευγαρι (αμηχανια, κα) ;
EDIT:
Νομίζω η κλέφτρα έχει δίκιο... ότι και να απαντήσουμε σε αυτό το thread δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ειναι 100% αυτό που δεν θέλουμε ή αυτό που θέλουμε...
Ο Insomniac έδωσε ενα παράδειγμα με τα κοριτσάκια στο σχολείο. Κάτι παρόμοιο μπορείς να δώσεις για το κάθε τι... Γιατί αν κάτι είναι άγνωστο και σου ζητήσουν να το κάνεις, δεν μπορείς να ξέρεις αν πραγματικά σου αρέσει ή όχι... Βέβαια υπάρχουν και ορισμένες ακραίες περιπτώσεις που φέβγουν πλέων απο τα όρια του βίτσιου ή του ταμπού...
Ποιος όμως γνωρίζει τα πραγματικά του όρια, για να γνωρίζει και των άλλων?
Μα αυτα ακριβως ειναι τα "νοηματα" του thread!
(1) Κατα ποσο ειμαστε ανοικτοι σε νεες εμπειριες, οι οποιες δεν ειναι παραιτητα δικες μας φαντασιωσεις. (2) Ποσο ντρεπομαστε για κατι που ισως πραγματικα θελουμε, ακομα και αν ειναι με το συντροφο της ζωης μας. (3) Ακομα, αν αυτο που καποτε λεγαμε (ή λεμε τωρα) οτι δεν θα καναμε ποτε, καποια αλλη στιγμη της ζωης μας, μας φαινεται οχι απλα αδιανοητο, αλλα...trivial (οχι pursuit!
Εννοω ανευ βαρυτητας, καθημερινης φυσης, διαδικαστικο)
