Ενεργονία: Μόλις κυκλοφόρησε!

[Buggs]

Σας προσκαλώ να γνωρισετε το πρώτο μου βιβλίο. Σας αρέσει η επιστημονική φαντασία; Η φιλοσοφία; Η αναζήτηση ενός πιο ευχάριστου τρόπου ζωής;

ΕΝΕΡΓΟΝΙΑ απο τις εκδόσεις Οξυ. Για όσους βαρέθηκαν να τα βλέπουν όλα μαύρα.

Ελπίζω να το απολαύσετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Καλό θα ήταν να μας έβαζες κάποιο απόσπασμα του βιβλίου σου και για να μας δελεάσεις, αλλά και για να δούμε περί τίνος πρόκειται.

Όπως και να 'χει εύχομαι οι αναγνώστες να ανταποκριθούν θετικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Ευχαρίστως Ισι,

Λοιπόν το βιβλίο ξεκινάει με τον τυπωμένο πανηγυρικό λόγο του ηγέτη της Ενεργονίας, ενός ιδεατού κράτους-μοντέλου διακυβέρνησης που θα προκύψει τα επόμενα 20-25 χρόνια σύμφωνα με τα συμφραζόμενα και είναι μάλλον η Ευρωπαική Ένωση (μπορεί να είναι και η Ελλάδα).

ΕΝΕΡΓΟΝΙΑ
Ο κόσμος όπως θα είναι,
αν επιζήσει


Αξιότιμοι πολίτες της Ενεργονίας,

Σήμερα γιορτάζουμε τα 20 χρόνια από την επίσημη ίδρυση της Ενεργονίας. Ο εορτασμός μας συμπίπτει με ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Την προσάρτηση των ΗΠΑ στο Ενεργονιακό μοντέλο και την αποδοχή στο εξής, των κανόνων λειτουργίας του από του κατοίκους της.

Ο κόσμος της Ενεργονίας δημιουργήθηκε σε μία στιγμή που την ανθρωπότητα απειλούσε περισσότερο από κάθε άλλη εποχή ίσως η φτώχια. Στα παλαιότερα συστήματα φτώχια θεωρείτο η έλλειψη υλικών αγαθών. Ήταν μία λανθασμένη αντίληψη δεδομένου ότι η υλική ανεπάρκεια του τότε κόσμου, όπως αποδείχτηκε, ήταν πλασματική.

Η φτώχια ήταν πολυεπίπεδη, δραματική όσο και επικίνδυνη. Ήταν πολιτισμική, φιλοσοφική, στην συνέχεια ψυχική, συναισθηματική και στο τέλος μόνο κατέληγε υλική φτώχια. Μέσα από κοινωνικές διαδικασίες που προκαλούσαν τεράστιες φθορές και μηχανισμούς που κατανάλωναν απίστευτες ποσότητας ενέργειας προκειμένου να επιτελέσουν ένα δυσανάλογα μικρό έργο. Η υπερεπάρκεια πόρων της Ενεργονίας που απολαμβάνουμε σήμερα είναι ένα φιλοσοφικό περισσότερο παρά ένα τεχνολογικό θαύμα.

Στα χρηματοκεντρικά συστήματα η γενικευμένη φτώχια ήταν αναπόφευκτη. Ήταν ένα παράδοξο αφού πλούτος τότε εννοείτο ο πλούτος σε χρήμα και χρήματα υπήρχαν πολλά. Πράγματι, τα κοινωνικά αυτά μοντέλα, ήταν σαν τεράστια εργοστάσια που κατάπιναν κάθε είδους πόρους ανθρώπινους και φυσικούς μετατρέποντας τους σε χρήμα. Το οποίο στην συνέχεια συσσωρευόταν χωρίς να χρησιμοποιείται στο μεγαλύτερο μέρος του.
Είχαν φτιάξει δύο κόσμους που ο ένας αυτός των προνομιούχων, αποστράγγιζε τον άλλον της συντριπτικής πλειοψηφίας. Εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, δημιουργούσαν μία ψευδαίσθηση νικητών και χαμένων. Το απατηλό ήταν πως δεν υπήρχαν ταυτόχρονα και δύο πλανήτες για να φιλοξενήσουν τους δυο αυτούς κόσμους. Όταν τρως έναν καρπό, πετάς τα εναπομείναντα φλούδια στα σκουπίδια. Μετά την αποστράγγιση ολόκληρου του οικοσυστήματος, και των ανθρώπινων πόρων, θα πετούσαν ολόκληρο τον πλανήτη στα σκουπίδια;

Πράγματι, αυτό ήταν το αποκορύφωμα του παραλογισμού των παλαιοτέρων συστημάτων. Μετά που θα συγκέντρωναν όσο περισσότερα χρήματα μπορούσαν, από την εκμετάλλευση και τον εκφυλισμό όλων έμψυχων και άψυχων, οι προνομιούχοι είχαν συλλάβει το σχέδιο που ονομάστηκε "Νέα Αρχή".….

Κατόπιν ο ηγέτης αναφέρεται στο «Βιβλίο του Τρελού Συγγραφέα» από το οποίο όπως λέει ξεκίνησαν όλα. Είναι ένα βιβλίο με φιλοσοφικά κείμενα σαν θεωρία και αντίστοιχα διηγήματα ή άλλα κείμενα στη συνέχεια που δείχνουν αυτές τις θεωρίες στην πράξη. Όλα αφορούν την επιδιωκόμενη «στροφή της σκέψης» όπως την ορίζει ο ηγέτης της Ενεργονίας με την οποία έγινε η κατάκτηση του αύριο.
Παραθέτω μερικά αποσπάσματα κάτωθι προς τέρψη και δελέαση σας όπως είπε και η αγαπητή Ισι.

(από το φιλοσοφικό κεφάλαιο Εισαγωγή Δεδομένων)

.....Η περίπτωση του να πιστεύει κάποιος σε έναν όμορφο ειρηνικό κόσμο και βγαίνοντας στην ζωή να τον βρει έτσι, ούτε μας ενοχλεί ούτε μας προβληματίζει. Δεν μας προβληματίζει επίσης αν κάποιος γαλουχημένος στον κυνισμό και την κακία, βγαίνοντας στον κόσμο διαπιστώσει ότι ο κόσμος δεν είναι έτσι. Θα είναι και γι'αυτόν μία ευχάριστη έκπληξη. Η δυσάρεστη έκπληξη είναι όταν η οικογένεια επικοινωνεί τις αξίες στο άτομο, το γαλουχεί μ'αυτές, και βγαίνοντας ο καινούργιος άνθρωπος στον κόσμο διαπιστώνει ότι οι αξίες δεν υπάρχουν. Ότι η πλειοψηφία δεν τις ασπάζεται ούτε τις εφαρμόζει.

Ο κακός που θα έβγαινε τυχόν σε έναν καλό κόσμο, θα αντιμετώπιζε έκπληξη όμως τα επακόλουθα θα ήταν ευχάριστα γι'αυτόν. Διαρκής καλοσύνη από τη πλειοψηφία των άλλων, διαρκής ευχάριστη, τίμια και ειρηνική συμπεριφορά, θα τον πίεζαν βέβαια να αναθεωρήσει τις απόψεις του όμως κι αυτό δεν θα του ήταν κάτι δυσάρεστο.

Οι άνθρωποι αντίθετα που από τις οικογένειες τους βγαίνουν καλοκάγαθοι σε έναν, κατά πλειοψηφία, κακό κόσμο δοκιμάζουν πέραν της δυσάρεστης έκπληξης και πολλά δυσάρεστα επακόλουθα. Τους εξαπατούν, τους πληγώνουν, τους κοροϊδεύουν μέχρι να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις καλές τους απόψεις και να προσαρμοστούν στην καινούργια κατάσταση λειτουργώντας όπως οι άλλοι.....

(από το φιλ.κεφάλαιο Η επανάσταση έχει αρχίσει)

Όλοι περιμένουν κάτι να γίνει. Να έρθει ο Αντίχριστος να έρθει ο Μεσσίας, να έρθει η Αποκάλυψη. Η κοινή διαίσθηση είναι σωστή, όλοι περιμένουν μία κοσμογονική αλλαγή άσχετα αν αυτή μεταφράζεται (συνήθως) με θρησκευτικά μηνύματα ή προσδοκίες. Όμως ίσως είναι πιο λογικό να δώσουμε στις εξελίξεις πού έρχονται απλές ανθρώπινες και καθημερινές ερμηνείες, άλλωστε πάντα έτσι ήταν. Γιατί η επανάσταση έχει αρχίσει πάλι. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και λάβαρα, μία φορά, χωρίς πάθος. Παρ' όλ' αυτά τώρα έχει μάλλον περισσότερο γούστο, αν το δει κανείς με μία νότα αισιοδοξίας.

Παγκόσμια προβλήματα μπορεί να λύνονται με απλή αριθμητική. Είναι μία σκέψη. Αφού όλες οι φιλοσοφικές θεωρίες δεν δείχνουν να οδηγούν σε εξηγήσεις, ίσως μία απλή προσέγγιση να μπορεί.

Το 1920 για να σκαφτούν τα θεμέλια ενός σπιτιού χρειάζονταν 20 εργάτες να σκάβουν για 20 μέρες. Αντίθετα το 1960 ένας εργάτης με μία μπουλντόζα τα έσκαβε σε μία μέρα. Αυτό σημαίνει πώς το 1960 οι υπόλοιποι 19 εργάτες θα έμεναν άνεργοι για 19 μέρες εκτός και αν κτίζονταν ξαφνικά 19 φορές περισσότερα σπίτια στα ίδια χρονικά διαστήματα. .....

(από το φιλ. κεφάλαιο Το Δίλημμα του Πολιτισμού)

......Πέρα από τους εγκληματίες, όπου πάει πρώτα η σκέψη, που και κατά νόμο εγκληματούν, πάρα πολλοί παρατυπούν καθημερινά κάτω από αυτή την πίεση με πάρα πολλούς τρόπους που δεν φαίνονται εγκληματικοί, τουλάχιστον όχι σύμφωνα με το νόμο. Ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να σκαρφιστεί και να εφαρμόσει οποιοδήποτε κόλπο προκειμένου να επιβιώσει και να πλουτίσει. Αυτό είναι το σύστημα ο σώζον εαυτόν σωθείτο. Αφού δεν υπάρχει σύστημα.

Σʼαυτό το πέλαγος της απελπισίας το μόνο που έχει δημιουργήσει το σύστημα είναι μία τεράστια σανίδα σωτηρίας. Τις δημόσιες υπηρεσίες. Οι δημόσιοι υπάλληλοι γίνονται τέτοιοι για να εξασφαλίσουν εργασία και εισοδήματα για τη ζωή τους. Χωρίς να αναγκάζονται να αποδίδουν ιδιαίτερα, να έχουν κάποιο ιδιαίτερο στόχο ή ταλέντο, να είναι αποδεδειγμένα αναγκαίοι σʼαυτή τη θέση ή ακόμη και χρήσιμοι.

Έστω και κατά παράφραση το δημόσιο αποτελεί ήδη μία εφαρμογή της ενεργειακής κοινωνικής οργάνωσης όπου η πόροι διατίθενται στο κοινό δωρεάν. Εδώ δεν διατίθενται εντελώς δωρεάν, ο ένας στους δέκα πληρώνεται γιατί αποδίδει και είναι χρήσιμος. Αυτός είναι ο ευτυχής δημόσιος υπάλληλος.

Δυστυχώς ακόμη και στο δημόσιο η αναλογία ευτυχισμένων πολιτών είναι ελάχιστη. Είναι λογικό, αφού δεν υπάρχει κανένα σύστημα για την ευτυχία της πλειοψηφίας και, ακόμα και στο δημόσιο, οι εννιά στους δέκα το ξέρουν και το νοιώθουν καθημερινά ότι παρασιτούν έναντι όλων των άλλων. Όμως το σύστημα είναι ότι δεν υπάρχει σύστημα.....

(από το φιλ. κεφάλαιο Τα επαγγέλματα)

.....Στο ντοκιμαντέρ του Φαρενάιτ 9/11 ο Μάικλ Μούρ αναφέρει την περίπτωση του προέδρου των ΗΠΑ και του δικού του προσωπικού διλήμματος του πολιτισμού. Ο πρόεδρος λοιπόν των ΗΠΑ έχει μισθό σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ 400,000 δολάρια ετησίως. Ισοδυναμεί με περίπου 320,000 Ευρώ ετησίως, τα οποία πληρώνεται για να νοιάζεται για τα συμφέροντα των Αμερικανών. Διεξοδικά στην ταινία φαίνεται κάτι που το υποψιαζόμασταν λίγο έως πολύ όλοι πριν από την ταινία αυτή. Ότι ο Τζ. Μπούς προτίμησε να πάρει πολλά περισσότερα χρήματα αναγκάζοντας, από την ισχύ της θέσης του, τους αμερικανούς να χρηματοδοτήσουν έναν ακόμη άδικο πόλεμο. Από τον οποίο ο ίδιος, μέσω της πολυεθνικής στην οποία είναι κύριος μέτοχος, όπως μας πληροφορεί ο κ. Μούρ, θα αντλεί 1,4 δις δολάρια το χρόνο.

Θα απορεί κανείς πώς τέτοιες δηλώσεις μπορούν να λέγονται δημοσίως, να κυκλοφορούν σε ταινία και όμως να μην γίνεται τίποτα. Για να γίνει κάτι όμως πρέπει κάποιοι να κατακρίνουν συστηματικά τον κύριο Μπούς από τα ΜΜΕ και όχι μόνο ο κύριος Μούρ. Αυτοί θα είναι κάποιοι επαγγελματίες που πληρώνονται μέσα από ένα ορισμένο σύστημα. Των ΜΜΕ. Το οποίο μέχρι σήμερα πληρώνεται εργολαβικά για να παρουσιάζει ότι όλα είναι εντάξει. Αν υποθέσουμε ότι αυτό γίνεται, σαν από θαύμα, μετά την κατακραυγή πάλι κάποιοι εισαγγελείς θα πρέπει να του απαγγείλουν κατηγορίες και κάποιοι αστυνομικοί ή στρατιωτικοί θα πρέπει να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στη δικαιοσύνη. Αν και αυτό το θαύμα γίνει τέλος πάλι κάποιοι ένορκοι που θα αποτελούντα από κοινούς θνητούς και κάποιοι δικαστές θα πρέπει να τον δικάσουν και να τον καταδικάσουν. Ώστε αυτό που κάνει να καταδικαστεί......

(από το διήγημα Η συνείδηση του Νίκου)

......Ήτανε μια υπέροχη γυναίκα. Εργαζόταν κάπου στον πρώτο όροφο στο μάρκετινγκ. Ο Νίκος ήταν στις πωλήσεις. Σκεφτόταν ότι θα πρέπει να'βγαζε περισσότερα από κείνη. Αυτή ήταν η δεύτερη σκέψη που έκανε μόλις την γνώρισε. Η πρώτη, ήταν αρκετά συγκεχυμένη. Κάτι μεταξύ μιας επιθυμίας ζωώδους γαρνιρισμένης με λίγες, πολύ λίγες εναπομείνασες ρομαντικές πινελιές. Έπειτα είχε κάνει και μια τρίτη σκέψη. Την έβρισκε λίγο τρελούτσικη και ίσως- πράγμα που ταίριαζε περισσότερο στις απόψεις του για τις γυναίκες- λίγο ανόητη συνάμα.

Ο Νίκος ευχότανε να είναι αρκετά ανόητη. Γιατί μόνο τότε θα ερχόταν μαζί του. Δεν πίστευε πώς είχε πολλά να προσφέρει σε μια κάπως καλλιεργημένη γυναίκα. Αντιμετώπιζε την κατάκτησή τους σαν μία ακόμα πώληση ενός από τα καταπληκτικά ψυγεία που πλασάριζε, πάντα με τη γνωστή μελετημένη παρουσίαση. Την είχε αποστηθίσει πια ύστερα από τόσα σεμινάρια...

"Και τόσες πωλήσεις" σκέφτηκε με υπερηφάνεια.

Ήταν ο πρώτος πωλητής της εταιρείας. Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να την "ρίξει" . Ευγένεια, κολακεία, χαμόγελα, ευδιαθεσία, προσποιητός θαυμασμός, άπειρη κατανόηση, ατέλειωτο ενδιαφέρον... Όλα αυτά του άνοιξαν τελικά τις πύλες της Βαβυλώνας!!

Είχε περάσει ένας μήνας που έβγαιναν μαζί και η Λίζα ήταν ερωτευμένη μαζί του, ευτυχισμένη και τον αγαπούσε. .....

( από το διήγημα Rock)

.......Το ξυπνητήρι χτυπούσε αργά. Έτσι τού φαινόταν, ότι χτυπούσε αργά. Σηκώθηκε βαριεστημένα. Ένα γύρω παγωνιά και ακαταστασία. "Υπέροχο διαμέρισμα" σκέφτηκε, για άλλη μια φορά. Η βρώμα πλάκωνε απ' το ταβάνι έτσι, που έπρεπε να περπατάς σκυφτός. Τσιγαρίλα, καλτσίλα, "σκατά ανεξαρτησία", σκεφτόταν επίσης, μερικά πρωϊνά σαν κι αυτό.

Περπάτησε ανάμεσα στα κουτιά τής μπύρας και τα περιοδικά, τα ρούχα πού'ταν σκόρπια. Βρωμούσε κλεισούρα.

"Άντε ν' ανοίξεις το παράθυρο με τέτοιο κρύο. Τα δύο πρόσωπα τού θανάτου, κλεισούρα και παγωνιά", μουρμούρισε μακιαβελικά.

"Το σπίτι θέλει καθάρισμα".

«Γιατί δεν το καθαρίζεις;» ρωτάει η καλοζωϊσμένη, καθωσπρέπει μαμά.

«Ο τοίχος θέλει άσπρισμα. Όταν γίνω πλούσιος θα τον γκρεμίσω».

Αυτοειρωνία, ονειροπόληση, αυτοσαρκασμός. Πάει στο μπάνιο. 6.15'. Ώρα που ξυπνάνε οι κόκκορες.

«Το σύστημα, εγώ, η επανάσταση, νάτα μαλάκα! Μόνο τα ζώα ξυπνάνε στις 6.15'. Προλεταριάτο το παίζεις; Συγχαρητήρια!»

«Η ελευθερία κοστίζει την απώλεια τής ελευθερίας;» λέει ύστερα. Μπερδεύεται κάνει μια γκριμάτσα, φτύνει στο νιπτήρα. "Φτού! φιλοσοφία τα άγρια ξημέρωτα, τι σημασία έχουν όλ' αυτά;"......

Και ο πίνακας περιεχομένων

Αξιότιμοι πολίτες της Ενεργονίας
Εισαγωγή
Λειτουργικό σύστημα & εισαγωγή δεδομένων
Η επανάσταση έχει αρχίσει.
Το δίλημμα του πολιτισμού (θεωρία)
Τα επαγγέλματα
Τι συνέβη στην πρόοδο;
Εκσφαλματώνοντας ένα διάσημο πρόγραμμα (debugging JESUS CHRIST )
Ενεργόνια. Eκσφαλματώνοντας κι άλλο....
Ο νόμος της αναγκαστικής κατανάλωσης
Το νόημα είναι ότι δεν υπάρχει νόημα
Η συνείδηση του Νίκου
Όλα Εντάξει !
Rock
Έρωτας στα χρόνια του AIDS
Εγώ και ο κλώνος μου
Σχέσεις στοργής
Το δίλημμα του πολιτισμού (στην πράξη)
Γιατί χρειάζομαι όλα αυτά τα χρήματα
Η Αγάπη και η Τελειότητα

Αγαπητοι συμφορουμίστες,
Σπεύσατε να το αγοράσετε πριν εξαντληθεί (lol)
Σας εύχομαι να το απολαύσετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Και το blog αν θέλετε να αφήσετε σχόλια σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Δεν ξερω ακόμη σε ποια βιβλιοπωλεία μπορείτε να το βρείτε. Σαν πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας δεν νομίζω ότι θα γίνεται μάχη ποιός θα το πουλησει πρώτος. Προς στιγμη εκτός από το ΟΞΥ μπορείτε να το αγοράσετε στου Πατάκη (δώστε αναζήτηση "Ενεργονία") και εδώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Σας συνιστώ να διαβάσετε το κείμενο "Η επανάσταση έχει αρχίσει" απο το βιβλίο μου ΕΝΕΡΓΟΝΙΑ και να μου πείτε (σε σχέση με όσα γίνονται σήμερα): Είμαι μήπως προφήτης;

Γράφτηκε πρίν 12 χρόνια και δημοσιεύτηκε στο ΜΕΝ ΙΟΥΛΙΟΥ 1998 των εκδόσεων Τερζόπουλου, σαν κύριο άρθρο στην Αρένα.

Απαγορεύεται κάθε δημοσίευση με οποιοδήποτε μέσο μέρους ή όλου του βιβλίου χωρίς την έγραφη έγκρισή του εκδότη μου οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας παραπέμψω στα κεντρικά βιβλιοπωλεία. Νομίζω ότι θα σας αρέσει και μάλλον πολλά κείμενα του θα τα βρείτε εξαιρετικά επίκαιρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Σας συνιστώ να διαβάσετε το κείμενο "Η επανάσταση έχει αρχίσει" απο το βιβλίο μου ΕΝΕΡΓΟΝΙΑ και να μου πείτε (σε σχέση με όσα γίνονται σήμερα): Είμαι μήπως προφήτης;

Γράφτηκε πρίν 12 χρόνια και δημοσιεύτηκε στο ΜΕΝ ΙΟΥΛΙΟΥ 1998 των εκδόσεων Τερζόπουλου, σαν κύριο άρθρο στην Αρένα.

Απαγορεύεται κάθε δημοσίευση με οποιοδήποτε μέσο μέρους ή όλου του βιβλίου χωρίς την έγραφη έγκρισή του εκδότη μου οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας παραπέμψω στα κεντρικά βιβλιοπωλεία. Νομίζω ότι θα σας αρέσει και μάλλον πολλά κείμενα του θα τα βρείτε εξαιρετικά επίκαιρα.

- Προφήτες της επανάστασης είναι μόνον οι επαναστάτες κι αυτοί ποτέ δεν ανέχονται απαγορεύσεις εκδοτών, φίλε Μπανγκς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δεσμώτης]

"Αντί να καταργήσουμε τους πλούσιους, ίσως είναι ευκολότερο να καταργήσουμε τους φτωχούς"

Χεχε..

χαμογελώ γιατί είτε διαβάζεις πολύ Σαντ,
είτε σε διαβάζει αυτός πολύ από την άλλη όχθη.

Και παραθέτω απόσπασμα απ' τη ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΝΤΟΥΑΡ (εκδ. ΕΞΑΝΤΑΣ):

Ο Ντολμανσέ (άκου όνομα τώρα, άντε να τον πάρεις στα σοβαρά) συνομιλεί με την Ευγενία για την καλοσύνη και τη φτώχεια:

"Μη γελιέσαι καθόλου, χαριτωμένη μικρή μου:
η καλωσύνη προέρχεται περισσότερο από το ελάττωμα της υπερηφάνειας,
δεν είναι αυθεντική ψυχική αρετή...
δε βοηθάμε ποτέ τον πλησίον μας με τη μοναδική πρόθεση να κάνουμε το καλό,
αλλά από επίδειξη..
θα ενοχλούμαστε εξαιρετικά αν η πράξη μας δεν έβρισκε τη μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα.

Και μη πιστεύεις, Ευγενία, ότι αυτή η πράξη έχει τα καλά αποτελέσματά που πιστεύει ο κόσμος...
προσωπικά τη θεωρώ τη μεγαλύτερη απάτη..
εθίζει το φτωχό σε μιά βοήθεια που εξασθενεί την ενεργητικότητά του..
όταν προσδοκά τη φιλανθρωπία σου παύει να εργάζεται και γίνεται, όταν τη στερηθεί, κλέφτης ή δολοφόνος.
Ακούω γύρω μου ν' αναζητούν τρόπους για να εξαλείψουν τη ζητιανιά και στο μεταξύ κάνουν ό, τι μπορούν
για να μας ενθαρρύνουν.
Δε θέλουμε μύγες στην κρεββατοκάμαρά μας;
Ας μη σκορπίζουμε ζάχαρη για να τις προσελκύσουμε!
Δε θέλουμε φτωχούς στη Γαλλία;
Ας πάψουμε να μοιραζόμαστε γλυκά και, προπάντων, ας κλείσουμε τα φτωχοκομεία.
Έτσι το άτομο που γεννιέται στη δυστυχία θα στερηθεί αυτά τα επικίνδυνα δεκανίκια
και θα φροντίσει για τον εαυτό του επιστρατεύοντας όλα τα μέσα που του προσφέρει η Φύση
για να ξεφύγει από την κατάσταση όπου γεννήθηκε¨.


Εύκολη η συμβουλή να καταργείς τις συνήθειες των άλλων αλλά εσύ να παραμένεις
συμβουλάτορας σε όλη σου τη ζωή.

Καρδιές διάσωσης, όμως έχουμε ;
Γιατί δεν καταργείς απλώς τους ανθρώπους σα να ήταν
κάποιο κακό χημικό συντηρητικό ως συστατικό της κοινωνίας.

Εκτός και θέλουμε δια νόμου να καταργήσουμε τα 999/1000 της ανθρωπότητας
ή λες κι οι φτωχοί διάλεξαν στο φουλ να ναι τέτοιοι για να επιβεβαιώσουν το μότο "η φτώχεια θέλει καλοπέραση"
για να καλοπερνούν και να μη δίνουν λόγο ούτε και στον Θεό, όντας φτωχοί.

Όσο για το αν η επανάσταση έχει αρχίσει,
νιώθω πως εκούρσεψε μέσα μας μια συμπαντική βλακεία
να πιστεύουμε ότι ο εντοπισμός (κι η συναλήθευση) του οτιδήποτε εκτός από χρυσό, διαμάντι και ραδιενεργά υπολείμματα
άλλαξε ποτέ τις ζωές μας, σημαντικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

- Προφήτες της επανάστασης είναι μόνον οι επαναστάτες κι αυτοί ποτέ δεν ανέχονται απαγορεύσεις εκδοτών, φίλε Μπανγκς!

Προφήτες μιας επανάστασης είναι όσοι την έχουν προβλέψει. Αλλά αφού προτιμάς να σχολιάσεις χωρίς να διαβάσεις το βιβλίο, δεν θα σε πιέσω.
Επίσης οι επαναστάσεις είχαν πάντα τους διανοητικούς τους οδηγούς. Μάλιστα θα ήταν απόλυτα ακριβές αν λέγαμε ότι χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν ποτέ επαναστάσεις. Και τώρα, αν ξεκινήσει μια δυναμική αντιπαράθεση, θα είναι επειδή ακριβώς η επανάσταση έχει αρχίσει πολύ καιρό πρίν. Οι επαναστάσεις δεν είναι η αιματοχυσία στους δρόμους. Αυτή είναι συνήθως η απότυχία των επαναστάσεων, και δεν είναι άλλη απο την αποτυχία ημών, (των συγγραφέων δηλαδή) να πείσουμε για την αναγκαιότητα της πραγματικής αλλαγής, τουτέστιν πραγματικής επανάστασης, τους απο πάνω.

Οι εκδότες λοιπόν, σ'αυτον τον κύκλο, είναι ενας σεβαστός κρίκος της αλυσίδας, απόλυτα αναγκαίος και σημαντικός, και τους σεβόμαστε μαζί με τα δικαιώματα τους όπως η επανάσταση μας ακριβώς υποστηρίζει ότι γίνεται για τα δικαιώματα όλων.


Δεσμώτη, το σχόλιο σου φαίνεται να δικαιολογεί την επιλογή του άβαταρ του. Αν διάβαζες εστω και μερικές γραμμμές απο το μπλογκ και δεν έπαιρνες ίσα τον τίτλο για να πείς τα δικά σου, θα έβλεπες παρακάτω ότι "καταργηση των φτωχών" γίνεται με δυο τρόπους. Ο ένας που λέω εγώ καταργόντας την φτώχια την ίδια, και ο δεύτερος που είπες εσύ καταργώντας τους φτωχούς . Σκοτώνοντας δηλαδή ή εξαφανίζοντας το 999/1000 του πλανήτη!
Πάντως ακόμη και χωρίς να διαβάσεις όσα γράφει το παρακάτω του τιτλου κείμενο, απορώ πώς σου πέρασε κάν η ιδέα ότι επαγγελματίας συγγραφέας θα ήταν δυνατόν να υποστηρίξει ποτέ μια τέτοια άπόψη ! Μήπως εσύ φλερτάρεις με αυτή την ιδέα της εξαφάνισης των φτωχών σαν τις μύγες απο το δωμάτιο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Προφήτες μιας επανάστασης είναι όσοι την έχουν προβλέψει. Αλλά αφού προτιμάς να σχολιάσεις χωρίς να διαβάσεις το βιβλίο, δεν θα σε πιέσω.
Επίσης οι επαναστάσεις είχαν πάντα τους διανοητικούς τους οδηγούς. ...

- Σου υπόσχομαι ότι θα το διαβάσω σύντομα, αλλά επιμένω, φίλε μου, πως κάθε πρόβλεψη επανάστασης ανοίγει την αυλαία της. Ο Κ. Μαρξ πχ ξεκίνησε μία επανάσταση και μόνον που έκανε κριτική αποκαθήλωση όλων εκείνων που φαίνονται ως αυτονόητα στον Καπιταλισμό. Ο Σ. Φρόυντ ξεκίνησε μία επανάσταση και μόνον που άγγιξε την αποκλειστικότητα των λογής- λογής μάγων, ιερέων και λοιπών χρηστών της Εξομολόγησης. Οι "διανοητικοί οδηγοί" κάθε επανάστασης όμως, λογοκρίνονται μόνον από την ιστορία, αγαπητέ μου φίλε Μπανγκς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δεσμώτης]

@Buggs,


Να τα πω με μπούλετς γιατί με ξεκουράζει. (if you don't mind Μπαγκσάδαμε)

1. Το κατιναριό του διαδικτύου είναι η καθημερινή διασκέδαση των φτωχών. Το ποστ σου λοιπόν, το παίρνω σαν δώρο ζωής.

2. Αρχίζει να ζωντανεύει μπροστά μου η λογοτεχνία του Γερμανικού Μεσοπολέμου που τόσο αγαπώ…
(ο αισθητισμός περιέχει απανθρωπία…)

3. Καλά το κελαηδάει η Τζούλια… η μισή Αθήνα έψαχνε τον παρτεναίρ, η άλλη μισή θα δαφνοστεφανώνει τους ενεργόνιους αστρομάντηδες και οράκλ επαναστάσεων που άρχισαν ή σιγοβράζουν στο τσουκάλι απ'τη κουζίνα της μαμάς...

4. Tη μαδήσαμε τη μαργαρίτα….:
Δεν μ' αγαπά
https://www.youtube.com/watch?v=TVs7oyYhUPQ&feature=related

Μʼαγαπά

https://www.youtube.com/watch?v=SHRGTzvav9U

Και μένει κι ένα φυλλαράκι…

5. Τα δέκα δευτερόλεπτα (του Γουόρχωλ?) σε αντικατοπτρίζουν, απλώς όπου δευτερόλεπτα βάλε τη λέξη αράδες και μια ασπρόμαυρη αφίσα που αναπαριστά αχνίζουσα φωτεινή ακτίνα, θα'ναι μάλλον η σκιά του ενεργόνιου.

Θα'γραφα (μα το Θεό) ένα τετράστιχο μικρούλι ποιηματάκι μόνο για σένα
μάλιστα το είχα μόλις επινοήσει
αλλά η τελευταία στροφή σπάει τη συμμετρία της τετρακτύος
άσε που τα ενεργόνια ενεργήστηκαν και μου προκάλεσαν υπερταλάντωση εντέρου
με τα γνωστά ριζάλτς.

6. ο υπεζωκότας μου ακόμα πάλλεται με το αγιοποιητικό ιεραποστολικό σχόλιό σου περί των πουπουλένιων ψυχών των εκδοτών.
Την εταιρεία συγγραφέων, φαντάζομαι θα τη ξέρς.

Μέλη από την εταιρεία αυτή (που διαφημίζεται ως μη κερδοσκοπική, γκουγκλιάσου) υπήρξαν (ή και υπάρχουν) κι ως εκδότες. (δεν αναιρεί η συμμετοχή ως μέλος σε μια τέτοια εταιρεία τη συμμετοχή σε μια εκδοτική προσπάθεια, ναι? ναι..)

Μόλις πρόσφατα διάβασα για την πρωτοβουλία της Εταιρίας Συγγραφέων, να συλλέξει υπογραφές, που θα συνοδεύουν ένα απαντητικό κείμενο στη δυσφήμιση της χώρας που επειχειρήθηκε από το περιοδικό Φόκους και μπράβο τους.

Δες τώρα κάτι υπερβατικά ειρωνικό:
Πολλοί από αυτούς, είδαν αρκετές φορές τη δική τους αξιοπρέπεια να κουρελιάζεται, με τις συνεχείς και αναίτιες απορρίψεις, αφού στο τέλος τους δέχτηκαν.

Έχω λοιπόν την εξής απορία που θα παρακαλούσα να μου τη λύσεις μιας και παριστάνεις τον καλυφτή και υπερασπιστή των εκδοτάδων:
Πώς μπορείς εσωτερικά να ανέχεσαι τέτοιες αναξιοπρεπείς πρακτικές και να μαζεύεις υπογραφές για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της χώρας;
Διότι το δεύτερο είναι φυσική συνέπεια του πρώτου. Ή όπως θα μπορούσε κάποιος να πει: όταν η αναξιοπρέπεια είναι όρος εισδοχής στην Εταιρία Συγγραφέων, έχουμε ήδη κάνει τό εσωτερικό προαπαιτούμενο για να θίξουν την αξιοπρέπειά μας απέξω.
Κι αυτό το γεγονός εκφράζει αρίστως και ειδικά το γενικότερο δικαίωμα που έχουμε δώσει σε όλους τους τομείς του βίου μας για τις έξωθεν επιθέσεις.

Κανονικά να τους γ@μ@ς θα έπρεπε γιατι εκτός απο εκδότες βιβλίων είναι και εκδότες των δικών τους ψυχών κι αν τόσο αναίμακτα αυτοεκδίδονται φαντάσου που είναι ικανοί να φτάσουν για συγγραφείς σαν εσένα, ενεργόνιε Buggs...

Τη μάνα τους μοσχοπουλάνε για να...διαδώσουν (με αγγελιοφόρο τον Ξενοφώντα) ιδέες επαναστατικότητας? Αυτό πιστεύεις?

Αν ναι, τοτε κι εγώ πιστεύω ότι αυτή η κορυφογραμμή της ασυνουσίαστης γραφής σαν άλλη παιδική αφέλεια θυμίζει άτομο που ικανοποίησε τους πάντες αλλά όχι τον εαυτό του, γράφοντας..
Πως το λένε αυτό; Δεν έχω στύση; έχω νεύρα; Τα μαντάτα σας τα έλεγα για αυτό πάρτε κανα βιβλίο μου γιατί στη τηλεόραση το πολύ να δείτε αποσπάσματα Τζούλιας και μόνο οι φράουλες θα λείπουν από το σκηνικό..;


7. Οι επαναστάσεις εκτός από ταγούς είχαν και καροτσέρηδες που τη ψωνίζανε, επίσης κι αντί να σπρώχνουν το καρότσι, κάποιες φορές την είχαν δει πριζουνίκ (το άλλο δε το λέω, θα λογοκριθώ )

8. το άβαταρ μου δικαιολογεί απόλυτα την ύπαρξη του καθότιν καραφλούμπας αλλά όχι επαρκώς γελαδερός, μα κάνω προσπάθειες

9. Δεν είπα να σκοτώσουμε τους δύσμοιρους όπου δε κάνει μπιπ ο ευρανιχνευτής (αποτελεσματικός για όλα τα υφάσματα),
αλλά αποπειράθηκα μια κριτική του Σαντ (άρα και δική σου λόγω ταύτισης) ότι η άποψη να καταργηθούν οι προσβάσεις που έχουν οι φτωχοί δεν είναι δα και η πιο ανθρωπιστική.
Γιατί ακόμη και αν δε τους συναντάς πια σε εισόδους μετρό, παγκάκια κλπ
δε πά να πει ότι η φτώχεια εξαλείφθηκε.
Απλώς δε θα τους βλέπεις.

Αλλά το ζήτημα είναι εξόχως σύνθετο.

Δε λύνεται με ιδεαλισμούς που δυσχεραίνονται απίστευτα σε πρακτικό επίπεδο.

όπως ακριβώς η σύλληψη υψηλής ποίησης
διαφέρει δραματικά από την αποτύπωση με λέξεις...

Κι αυτοί αφού δε θα σου ενοχλούν και το οπτικό σου νεύρο,
θα μπορούν πιο εύκολα να πάνε στο διάολο...

(ε ρε πέραση που θα'χει ο Φάουστ)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Οι "διανοητικοί οδηγοί" κάθε επανάστασης όμως, λογοκρίνονται μόνον από την ιστορία, αγαπητέ μου φίλε Μπανγκς!

Πριν απο την Ιστορία λογοκρίνονται πρώτα απο σας, φίλε Νωεύς :-)

Και έτσι πρέπει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Μπαγκσάδαμος said

Αφέτε τα παιδία ελθείν πρός εμέ. Λοιπόν φίλε Δεσμώτη για να δούμε τί δεν κατάλαβες ή δεν κατάλαβα ίσως.

1. Το κατιναριό του διαδικτύου είναι η καθημερινή διασκέδαση των φτωχών. Το ποστ σου λοιπόν, το παίρνω σαν δώρο ζωής.

Θα μου χρωστάς πραγματικό δώρο ζωής μόλις διαβάσεις την Ενεργονία.

3. Καλά το κελαηδάει η Τζούλια… η μισή Αθήνα έψαχνε τον παρτεναίρ, η άλλη μισή θα δαφνοστεφανώνει τους ενεργόνιους αστρομάντηδες και οράκλ επαναστάσεων που άρχισαν ή σιγοβράζουν στο τσουκάλι απ'τη κουζίνα της μαμάς...

Η επαναστάσεις σιγοβράζουν στα μυαλά του κάθε ενα διπλα σου φίλε Δεσμώτη. Μάλλον και στο δικό σου, αν κρίνω απο το πόσα και όσα γράφεις.

4. Tη μαδήσαμε τη μαργαρίτα….:
Δεν μ' αγαπά
https://www.youtube.com/watch?v=TVs7oyYhUPQ&feature=related

Μʼαγαπά

https://www.youtube.com/watch?v=SHRGTzvav9U

Και μένει κι ένα φυλλαράκι…

Γι'αυτό το εδάφιο και μόνο θα χρειαστούμε ολόκληρη Ενεργειακή μεταρύθμιση (για να βρούμε τους ενεργειακούς πόρους ώστε να παίξουν τα υπέροχα αυτά τραγούδια όλοι όσοι θα τα δούν ταυτόχρονα στο στεκι)

......... και μια ασπρόμαυρη αφίσα που αναπαριστά αχνίζουσα φωτεινή ακτίνα, θα'ναι μάλλον η σκιά του ενεργόνιου.

Το Ενεργόνιο είναι η πρώτη παγκοσμίως μονάδα μέτρησης πολιτικής απόδοσης, (δεν είναι όπλο λέίζερ απο τον πόλεμο των άστρων.) Ομως έχεις δίκιο, κάθε απλός άνθρωπος που ακούει μια λέξη διαστημική κάπως, φερνοντας προς ενέργεια κάπως αλλιώς, υποθέτει ότι έχει να κάνει τουλάχιστον με πυρηνική φυσική. Φιλοσοφικό μέγεθος είναι.

Θα'γραφα (μα το Θεό) ένα τετράστιχο μικρούλι ποιηματάκι μόνο για σένα
μάλιστα το είχα μόλις επινοήσει
αλλά η τελευταία στροφή σπάει τη συμμετρία της τετρακτύος
άσε που τα ενεργόνια ενεργήστηκαν και μου προκάλεσαν υπερταλάντωση εντέρου
με τα γνωστά ριζάλτς.

Αφού είναι έτσι τραγικά πράγματα θα σε ανακουφίσει απόλυτα το διήγημα "Σχέσεις Στοργής" στην Ενεργονία. Διαβασε το και θα καταλάβεις τι εννοώ

Κανονικά να τους γ@μ@ς θα έπρεπε γιατι εκτός απο εκδότες βιβλίων είναι και εκδότες των δικών τους ψυχών κι αν τόσο αναίμακτα αυτοεκδίδονται φαντάσου που είναι ικανοί να φτάσουν για συγγραφείς σαν εσένα, ενεργόνιε Buggs...

Ενεργόνιος Μπαγκς.... μ'αρέσει δεδομένου ότι η Ενεργονία είναι τόσο προσωπικό δημιούργημα μου. Ομως το Μπαγκσάδαμος λέει περισσότερα στον αναγνώστη για την ιδιότητα μου ως προφήτη. Ποιό να διαλέξω ; Ευχαριστώ με κολακεύεις.

Τη μάνα τους μοσχοπουλάνε για να...διαδώσουν (με αγγελιοφόρο τον Ξενοφώντα) ιδέες επαναστατικότητας? Αυτό πιστεύεις?

Άκου τι πιστεύω για τους εκδότες. Οι εκδότες είναι παίκτες. Πουλάνε σκέψη. Δυο ειδών σκέψη πουλάει. Η σκέψη που είναι αποδεκτή και η σκέψη που προκαλεί. Η κάθε μία έχει το δικό της κοινό και οι δυο είναι απαραίτητες. ωστε ο κόσμος να διατηρεί μια τάξη, όμως ταυτόχρονα και να αναπτύσσεται, να μην μένει στάσιμος. Ομως πρόσεξε τι γίνεται.

Στην σκέψη που είναι αποδεκτή συνοστίζονται όλοι μα όλοι μα όλοι οι συγγραφείς και εκδότες. Ετσι άν είναι η αγοράστικη μερίδα 100 εκ. δυνητικοί αναγνώστες όμως μοιράζονται αυτά σε 10 εκ συγγραφείς και εκδότες τους, χέσε μέσα για τον κάθε ένα τους. Ομως αυτό είναι το δημοσιουπαλληλίκι, ας το πουμε έτσι, των συγγραφέων. Λιγα λεφτά αλλά σίγουρα και για τους συγγραφείς αυτούς και για τους εκδότες τους.

Η άλλη πιάτσα είναι η δύσκολη όμως και η πλέον προσοδοφόρα. Γράφεις κάτι που θα σπάσει τ'αρχίδια πολύ κόσμου. Οσους δεν τους εκνευρίσει, ούτε αυτούς τους αφήνεις ήσυχους. Τους σπάς τα νεύρα ή τους καίς τον εγκέφαλο. Είναι συναρπαστικό δεξου το μια φορά, κάντο, και θα δείς. Ασε τα στεγανά σου. Διάβασε την Ενεργονία π.χ. που είναι ενα βιβλίο αυτής της κατηγορίας.

Σ'αυτή τη μερίδα αγοράς τα πόσοστά που αναλογούν στον κάθε ένα συγγραφέα και εκδότη είναι αστρονομικά μεγαλύτερα απο την προηγούμενη. Οι συγγραφείς που κουβαλάνε τέτοια τρέλα λίγοι, και οι εκδότες που σκοπεύουν να ποντάρουν πάνω τους ακόμη λιγότεροι. Ομως ξέρεις, και όταν ο πρώτος ουρακοτάγκος σχεδόν΄ανθρωπόμορφος, πλησίασε εκείνο το έρημο δέντρο με το κλαδί που φλεγόταν, για να το πάρει στο χέρι του, όλοι οι άλλοι πίθηκοι τρελό τον νομίζανε.

Οπότε δεν είναι μόνο για τα λεφτά, είναι και για τη δόξα, και για την πρόκληση ...

8. το άβαταρ μου δικαιολογεί απόλυτα την ύπαρξη του καθότιν καραφλούμπας αλλά όχι επαρκώς γελαδερός, μα κάνω προσπάθειες

Κι εγώ καραφλός είμαι. Δεν με είδες στην συνέντευξή μου στο FAQ. Πάντως δεν συμμερίζομαι απόλυτα οτι οι υφηλές κεφαλές τείνουν προς την φαλάκρα, προσωπικά νομίζω ότι είναι θέμα τεστοστερόνης.

9. Δεν είπα να σκοτώσουμε τους δύσμοιρους όπου δε κάνει μπιπ ο ευρανιχνευτής

Πάλι καλά. Να σκεφτείς ότι στην Ενεργονία ο κύριος φιλοσοφικός άξονας είναι ότι "οι φτωχοί είναι η ατμομηχανή της αγοράς". Οτι αρκεί οι φτωχοί να έχουν πάντα χρήματα ώστε να υπάρχει πάντα ανάπτυξη !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Κι εγώ καραφλός είμαι. Δεν με είδες στην συνέντευξή μου στο FAQ. Πάντως δεν συμμερίζομαι απόλυτα οτι οι υφηλές κεφαλές τείνουν προς την φαλάκρα, προσωπικά νομίζω ότι είναι θέμα τεστοστερόνης.

Το FAQ υπάρχει και στο διαδίκτυο. Δώσε τεύχος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Τεύχος 77, σελίδα 64 παρακαλώ του Faq. Φορέστε γυαλιά ηλίου για την εκτυφλωτική (Ενεργονιακή θα έλεγε ο Δεσμώτης) λάμψη της φαλάκρας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δεσμώτης]

Kαλησπέρα ξύντροφε(θουκυδιδικό) μπαγκσούλι.

Μπαγκσάδαμος said:
Αφέτε τα παιδία ελθείν πρός εμέ.

Μπαγκς: Δε συμφωνείτε πως ήρθατε σ'ένα συγγραφικό παράδεισο;

Δεσμώτης: προτιμώ την επίκληση στο συναίσθημα

Μπαγκς: δηλαδή;

Δεσμώτης: Δεν αισθάνομαι τις γάμπες μου (βουρκωμένα μάτια).

Μπαγκς: μα τι εννοείς επιτέλους;

Δεσμώτης: ήρθα τρέχοντας και φεύγω τρέχοντας.
Κι από το πολύ τρέξιμο πιαστήκανε τα μηρόνια

Θα μου χρωστάς πραγματικό δώρο ζωής μόλις διαβάσεις την Ενεργονία.

Κάποτε ονειρευόμουν να διαβάζω Νίτσε σε πουτανάδικο,
ή Ρίλκε σε σκυλάδικο, θέλω να πω το να προσπαθείς να πάρεις ενδιαφέρον
από κάτι που θεωρείται διαφορετικού ύψους έχει την πλάκα του.

Το αν είναι δώρο να σε διαβάσω δε ξέρω (φοβάμαι όταν μου κάνουν δώρα ξένοι)
αλλά πάντα πίστευα ότι εκεί στο άσχετο μπορείς να έχεις μιαν εμπειρία που σηματοδοτεί κάτι
από φαιδρό μέχρι ανυψωτικό
και επειδή γίναμε ανίατα, ενεργόνιο ήθος και ύφος και ξίφος
θέλω με την ευκαιρία να ευχαριστήσω την πυροβολημένη Ν.
που μου προσάπτει το επίθετο "αυθεντικός".

Δεν ξεχνώ ότι είναι επίθετο που περιμένει την ολοκλήρωσή του.
Πώς λέμε αυθεντικός παρλαπίπας, τρελός, μ@λ@κ@ς, ανήμπορος κλπ κλπ.

Οι επαναστάσεις σιγοβράζουν στα μυαλά του κάθε ενα διπλα σου φίλε Δεσμώτη. Μάλλον και στο δικό σου, αν κρίνω απο το πόσα και όσα γράφεις.

Άμα κοιτάξεις μέσα σου καλά
κάθε μεσσίας μοιάζει με γελωτοποιό (μιας και αναφέρθηκες στη σύνδεση επανάστασης-σωτήρος)
που ξέμαθε τον εαυτό του σε ένα διάβα οδύνης
οπότε οι επαναστάσεις που σιγοβράζουν
μπορεί να έχουν τον ήχο από το φελλό που εκτοξεύεται
εκ της σαμπάνιας που χύνεται
στη γόβα στιλέτο της από μουν@ρ@ άριστα κι από φωνάρα πάτος...

σαμπάνιας κατά τα άλλα νερόβραστης
επειδή εμένα δε με έκανε να χύσ*.

Αχ, και να με έβλεπες πως γελάω με τους
επαναστάτες που στηρίζουν την άνεση του λόγου τους,
(μια με μούντζα στη βουλή και μια με γονιδιακού τύπου προβλέψεις τρισχαριτωμένες)
στο μισθό του δημοσίου υπαλλήλου ή συνεργάζονται με
καπελωμένα έντυπα...ωστόσο γράφουν
ενδιαφέροντα διηγήματα φαντασιωσικού περιεχομένου.

Ο διαπαιδαγωγητικός ναρκισσισμός που ρίχνεις στο τραπέζι,
αντιπαρατάσσει σκυλιά στο ίδιο κόκκαλο (ή συγγραφείς στο ίδιο πακέτο), ρε συ Ξενοφώντα.

Από τη μια όσοι μας πίνουν το αίμα κι από την άλλη το "έχω προβλέψει ότι όποιου το αίμα πήζει ευκολότερα αυτός θα επιβιώσει στην ενεργονοΧώρα".

Όποιος δεν αντέχει τη ματαιότητα, που είναι για καιρό απαραίτητος σύντροφος του γραφιά,
να μη φαντάζεται πως είναι ανώτερος.
Αφελής είναι και γοητευμένος από τη γραμμένη σελίδα του.

Χαμηλά κερδίζεται το υψηλό στις μέρες μας...

Καταλαβουά;

(για προβλεψιμότητες υπάρχει ειδική στήλη στην χρυσή ευκαιρία με ειδικές γραμμές μέντιουμ. Σου προτείνω την Ορελί επειδή μου θυμίζει την αμελί, αυτή με τη σειρά της μου θυμίζει Μελιώ, η Μελιώ μου θυμίζει στέκι και στο στέκι γράφεις κι εσύ, οπότε πάρε την Ορελί. )

Το Ενεργόνιο είναι η πρώτη παγκοσμίως μονάδα μέτρησης πολιτικής απόδοσης, (δεν είναι όπλο λέίζερ απο τον πόλεμο των άστρων.) Ομως έχεις δίκιο, κάθε απλός άνθρωπος που ακούει μια λέξη διαστημική κάπως, φερνοντας προς ενέργεια κάπως αλλιώς, υποθέτει ότι έχει να κάνει τουλάχιστον με πυρηνική φυσική. Φιλοσοφικό μέγεθος είναι.

Οι πολιτικοί δε πάσχουν από ενέργεια (διαθεσιμότητα με άλλα λόγια)
πάσχουν από έλειμμα αξιοπρέπειας που δε ταυτίζεται μόνο με παραγωγή έργου (W)
αλλά και με μια ενοχοποιητική αυτενέργεια που θυμίζει πως έχουν βιδωμένους κώλους
σε καρέκλες που πιστεύουν πως είναι σαν τις καρέκλες της κουζίνας τους ή τη χέστρα του μπάνιου τους
γιατί μπορεί να είσαι αξιοπρεπής κι όταν δεν κάνεις στη περίπτωση που η απραξία είναι σχεδιασμός κι αποθήκευση δύναμης.

Μη ξεχνάμε ότι το ρουσφετιλίκι είναι υπερενέργεια...λολ

Αλλά καλά τα λες ρε μπαγκς, μονάδα μέτρησης απόδοσης...
ενέργεια + αυτενέργεια - ρουσφετομάζα = Ενεργόνιο?

Αφού είναι έτσι τραγικά πράγματα θα σε ανακουφίσει απόλυτα το διήγημα "Σχέσεις Στοργής" στην Ενεργονία. Διαβασε το και θα καταλάβεις τι εννοώ

Μπα αυτό τον καιρό ιντερνετοχαζεύω (ή μάλλον υπενθυμίζω στον εαυτό μου)
τις κίνκυ ιστορίες της - καταφρονεμένης του μπαμπά της - ξανθιάς τζούλιας
και ψάχνω στοιχηματικά σαϊτ να ποντάρω ότι ελάχιστα μετά τις Άγιες μέρες του Πάσχα
(κι αυτό για λόγους authoring)
θα κυκλοφορήσει το δεύτερο ντβντ της,
με θέμα λεσβιακά ή ίσως οδηγό του σεξ με κατοικίδια
και κυρίως με άλογα και γαϊδάρους. (τα λεφτά μπροστά και για τα άλογα έξτρα άχυρα).

Σίγουρα πάω ταμείο.

Άκου τι πιστεύω για τους εκδότες. Οι εκδότες είναι παίκτες. Πουλάνε σκέψη. Δυο ειδών σκέψη πουλάει. Η σκέψη που είναι αποδεκτή και η σκέψη που προκαλεί. Η κάθε μία έχει το δικό της κοινό και οι δυο είναι απαραίτητες ωστε ο κόσμος να διατηρεί μια τάξη, όμως ταυτόχρονα και να αναπτύσσεται, να μην μένει στάσιμος. ........Οπότε δεν είναι μόνο για τα λεφτά, είναι και για τη δόξα, και για την πρόκληση ...

Η μόνη σχέση που έχει ο εκδότης με την σκέψη είναι η εμπορική,
παρεκτός και αν εκδίδει δίχως να λαμβάνει χρήματα (υπάρχουν και τέτοιοι).

Όμως σε όποιον εκδότη και αν εκδώσει κανείς, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες,
αυτό που έχει σημασία είναι το περιεχόμενο του βιβλίου.
Και αυτό μάλιστα ανεξάρτητα από την αποδοχή του,
ανεξάρτητα από την επιτυχία ή την αποτυχία του.

Αυτός που γράφει συνεχίζει να γράφει (ακόμα και αν δεν εκδίδει),
και σαν ολοκληρώσει, όταν φύγει απʼ αυτόν τον κόσμο,
τα γραπτά του θα αρχίσουν να λειτουργούν - όσο θα μπορέσουν να λειτουργήσουν.
Τότε έρχεται η αναμέτρηση.

Πράγματα που έχουν αποδειχθεί ακράδαντα από χρόνους και χρόνους.
Στο επέκεινα οι αποδείξεις.
Δε γνωρίζω πώς λειτουργούσαν οι εκδότες στο παρελθόν, ούτε πώς λειτουργούν ακόμα και σήμερα
"Για τούτο θέλει γλέντι και έγνοια καμιά, καμιά κουβέντα.Μόνο δουλειά" έλεγε ο Μπωντλαίρ και πόσο δίκιο είχε...
και με τα εκδοτικά οφείλω να παραμείνω κουτορνίθι,
μπας και δω καμιά άσπρη μέρα,
και θέλω να ρωτήσω:

Γνώριζα μια φίλη μου που είχε έρωτα με έναν ξάδερφό της.
παρίσταναν τα ερωτευμενάκια αλλά δεν του κάθισε
και καλύτερα έτσι δηλαδή,
αλλιώς κανείς δε θα ήξερε αν ήταν σύζυγοι ή ξαδέρφια,
και ξέρεις, κάτι τέτοια μπερδέματα είναι να λες: απαπαπαπα!, όχι δηλαδή παπά.
Αλλά αυτή η απόρριψη ακόμη την τρώει, και δοκίμασε τα πάντα,
τον ψυχαναλυτή τον τρέλανε κι έγινε κομμώτρια…
και βέβαια είναι και πολλά άλλα.

Τι να κάνω λοιπόν; Να τα εκδώσω αυτά, γιατί συμπαθώ τον Άμλετ
και μʼ αρέσει να αναρωτιέμαι για το αυτονόητο, μπας και βγάλω κανά νόημα…Εεεεε;

Κι εγώ καραφλός είμαι. Δεν με είδες στην συνέντευξή μου στο FAQ. Πάντως δεν συμμερίζομαι απόλυτα οτι οι υφηλές κεφαλές τείνουν προς την φαλάκρα, προσωπικά νομίζω ότι είναι θέμα τεστοστερόνης.

Εσύ ήσουν στο εξώφυλλο?

Oh, faq!

Οι υψηλές κεφαλές δε τείνουν πουθενά παρά μονάχα στα χαμηλά ταβάνια, ωρέ.

Να σκεφτείς ότι στην Ενεργονία ο κύριος φιλοσοφικός άξονας είναι ότι "οι φτωχοί είναι η ατμομηχανή της αγοράς". Οτι αρκεί οι φτωχοί να έχουν πάντα χρήματα ώστε να υπάρχει πάντα ανάπτυξη !

και τότε η χιονάτη χαμογέλασε στους απογοητευμένους νάνους από την τόσο μικρή σοδειά
και τους είπε τρυφερά:

Αρκεί οι φτωχοί όλου του κόσμου να'ναι σαν κι εσάς και τότε σας ορκίζομαι πως θα έχουν πάντα χρήματα ώστε να υπάρχει για πάαααααααααντα ευημερία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Κάποτε ονειρευόμουν να διαβάζω Νίτσε σε πουτανάδικο,
ή Ρίλκε σε σκυλάδικο ....

Το ίδιο θα είναι αν διαβάζεις την Ενεργονία οπουδήποτε σε μια δυτική πρωτεύουσα σήμερα.

Το αν είναι δώρο να σε διαβάσω δε ξέρω (φοβάμαι όταν μου κάνουν δώρα ξένοι)
αλλά πάντα πίστευα ότι εκεί στο άσχετο μπορείς να έχεις μιαν εμπειρία που σηματοδοτεί κάτι
από φαιδρό μέχρι ανυψωτικό
και επειδή γίναμε ανίατα, ενεργόνιο ήθος και ύφος και ξίφος
θέλω με την ευκαιρία να ευχαριστήσω την πυροβολημένη Ν.
που μου προσάπτει το επίθετο "αυθεντικός".

Όλοι είναι αυθεντικοί όταν λένε ότι τους κατεβαίνει. Το πρόβλημα που είχα και εγώ είναι κατα πόσο όταν κάποιος εκφράζεται αυθεντικά, τον καταλαβαίνουν οι αλλοι.

Άμα κοιτάξεις μέσα σου καλά
κάθε μεσσίας μοιάζει με γελωτοποιό (μιας και αναφέρθηκες στη σύνδεση επανάστασης-σωτήρος)
που ξέμαθε τον εαυτό του σε ένα διάβα οδύνης
οπότε οι επαναστάσεις που σιγοβράζουν
μπορεί να έχουν τον ήχο από το φελλό που εκτοξεύεται
εκ της σαμπάνιας που χύνεται
στη γόβα στιλέτο της από μουν@ρ@ άριστα κι από φωνάρα πάτος...

Σε συγκλόνισε αυτό το DVD πια....

σαμπάνιας κατά τα άλλα νερόβραστης
επειδή εμένα δε με έκανε να χύσ*.

..... ή μήπως απέτυχε να σε συγκλονίσει ;

Αχ, και να με έβλεπες πως γελάω με τους
επαναστάτες που στηρίζουν την άνεση του λόγου τους,
(μια με μούντζα στη βουλή και μια με γονιδιακού τύπου προβλέψεις τρισχαριτωμένες)
στο μισθό του δημοσίου υπαλλήλου ή συνεργάζονται με
καπελωμένα έντυπα...ωστόσο γράφουν
ενδιαφέροντα διηγήματα φαντασιωσικού περιεχομένου.

Εμένα να έβλεπες πώς γελάω με όσους θέλουν τους «πραγματικούς» επαναστάτες σαν τον Τσε ή τον Χριστό. Είναι κι αυτό μια κουλτούρα που περνάει σκοπίμως; Πραγματικός επαναστάτης είναι….. πραγματική επανάσταση είναι…! Πολύ βολικό. Αφού βλέπεις οι αυτοκτονιακού-αυτοθυσιακού τύπου επαναστάτες δεν γράφουν, αφού ζούν μέσα στα προβλήματα την φτώχεια και τον "αγώνα", τα τινάζουν συνήθως νωρίς και ύστερα διασκευάζουν τις απόψεις τους οι καλοθελητές κατά το δοκούν. Προσβλέποντας και σε λίγη από την δόξα τους ε;
Ναι, προτιμώ να έχω την άνεση του λόγου μου.

Χαμηλά κερδίζεται το υψηλό στις μέρες μας...

Αυτό ίσχυε πάντα. Η ταπεινοφροσύνη είναι αρετή. Ομως δεν είναι ένδειξη ταπεινότητας η αφέλεια, ούτε η βλακεία βέβαια. Οι συγγραφείς έχουν υποχρέωση όχι μόνο να αντιλαμβάνονται αλλά και να γράφουν και να δημοσιοποιούν όσα αντιλαμβάνονται. Αν το θες αλλιώς, αυτή είναι κοινωνικά «η δουλειά τους» όπως του βουλκανιζατέρ είναι να μπαλώνει τα λάστιχα. Και τα δυο είναι εξίσου σημαντικά και απαραίτητηα για να (ΡΟΚ ΕΝ ) ρολάρει ο κόσμος.

(για προβλεψιμότητες υπάρχει ειδική στήλη στην χρυσή ευκαιρία με ειδικές γραμμές μέντιουμ.

Η Ενεργονία τα γράφει πιο απλά και πιο κατανοητά

Οι πολιτικοί δε πάσχουν από ενέργεια (διαθεσιμότητα με άλλα λόγια)
πάσχουν από έλειμμα αξιοπρέπειας που δε ταυτίζεται μόνο με παραγωγή έργου (W)
αλλά και με μια ενοχοποιητική αυτενέργεια που θυμίζει πως έχουν βιδωμένους κώλους
σε καρέκλες που πιστεύουν πως είναι σαν τις καρέκλες της κουζίνας τους ή τη χέστρα του μπάνιου τους….... Μη ξεχνάμε ότι το ρουσφετιλίκι είναι υπερενέργεια...λολ
.

Υπάρχουν πολιτικοί που δουλεύουν για την Υπερελίτ, και άλλοι που όχι. Το ρουσφέτι είναι πολύ μικρή λέξη για τους πρώτους. Τα ποσά είναι δυσθεώρητα, δεν το κάνουν για τα λεφτά, πρόκειται για εντελώς βλαμενους τύπους.

Αλλά καλά τα λες ρε μπαγκς, μονάδα μέτρησης απόδοσης...
ενέργεια + αυτενέργεια - ρουσφετομάζα = Ενεργόνιο?

Ενεργόνιο = η ενέργεια που εν –περιέχεται σε ένα δεδομένο έργο. Η Ενέργεια δηλαδή όλων των προηγούμενων που συνεισέφεραν ώστε ενα έργο να παράγει το έργο που παράγει. Πρέπει να διαβάσεις το αντίστοιχο κεφάλαιο για περισσότερα.

Μπα αυτό τον καιρό ιντερνετοχαζεύω (ή μάλλον υπενθυμίζω στον εαυτό μου)
τις κίνκυ ιστορίες της - καταφρονεμένης του μπαμπά της - ξανθιάς τζούλιας
και ψάχνω στοιχηματικά σαϊτ να ποντάρω ότι ελάχιστα μετά τις Άγιες μέρες του Πάσχα
(κι αυτό για λόγους authoring)
θα κυκλοφορήσει το δεύτερο ντβντ της,
με θέμα λεσβιακά ή ίσως οδηγό του σεξ με κατοικίδια
και κυρίως με άλογα και γαϊδάρους. (τα λεφτά μπροστά και για τα άλογα έξτρα άχυρα).
Σίγουρα πάω ταμείο.

Πολύ σε απογοήτευσε αυτό το πρώτο DVD ρε παιδί μου. Θα σταθώ λίγο σε αυτό. Τι έγινε δεν ήταν αρκετά καλή η Τζούλια; Δεν ξεφτιλίστηκε αρκετά; Σε κάποιο σημείο στην Ενεργονία γράφω:

«Δεν χρειαζόμαστε κάποιους να αλλάξουν τον κόσμο. Χρειαζόμαστε κάποιους, να πληρώσουν κάποιους, για να αλλάξουν τον κόσμο».

Αυτοί δεν είναι αυτοί που πατροπαράδοτα ο ταλαίπωρος κοινός θνητός περιμένει να τον σώσουν. Ο μεγάλος φιλάνθρωπος ζάμπλουτος, το κράτος, ο Θεός κλπ. Εκεί είναι η μεγάλη παρεξήγηση. Αν ένας φιλάνθρωπος δώσει 4 εκ. ευρώ για ένα σκοπό, 200,000 καταναλωτές μπορούν να δώσουν το ίδιο ποσό επίσης. Από 20 ευρώ ο κάθε ένας.

Με κάθε ένα προιόν που αγοράζεις υποστηρίζεις την ιδέα που το δημιούργησε. Κι αυτή η ιδέα επιβιώνει, και είναι… ο κόσμος μέσα στον οποίο ζείς !; Αν δεν σου αρέσει το DVD της Τζούλιας λοιπόν, λυπάμαι. Δεν φτιάχτηκε για να σʼαρέσει. Φτιάχτηκε για να το αγοράσεις και να υπόστηρίξεις έμπρακτα αυτή την ιδέα. Της ξεφτίλας μιας έξυπνης και όμορφης γυναίκας. Οτι αυτό έπρεπε να κάνει για να πλουτίσει. Στελνοντας το μύνημα κι εσύ όπως όλοι οι άλλοι αγοραστές. Οτι μόνο έτσι προκόβει κανείς σ'αυτήν την μπουρδέλο για χώρα.

Εγώ δεν το αγόρασα. Ουτε κάν το είδα.

Βλέπεις Δεσμώτη, έτσι κι αλλιώς πληρώνουμε κάποιους για να αλλάξουν τον κόσμο. Στην πραγματικότητα αλλάζουμε τον κόσμο κάθε μέρα, με τα προιόντα που αγοράζουμε. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι απαραίτητα τον κάνουμε καλύτερο. Μπορούμε να τον κάνουμε και χειρότερο. Και δεν φταίνε πάντα οι κακοί πλούσιοι, το κράτος, ή ο Θεός.

και θέλω να ρωτήσω:

Γνώριζα μια φίλη μου που είχε έρωτα με έναν ξάδερφό της.
παρίσταναν τα ερωτευμενάκια αλλά δεν του κάθισε
και καλύτερα έτσι δηλαδή,
αλλιώς κανείς δε θα ήξερε αν ήταν σύζυγοι ή ξαδέρφια,
και ξέρεις, κάτι τέτοια μπερδέματα είναι να λες: απαπαπαπα!, όχι δηλαδή παπά.
Αλλά αυτή η απόρριψη ακόμη την τρώει, και δοκίμασε τα πάντα,
τον ψυχαναλυτή τον τρέλανε κι έγινε κομμώτρια…
και βέβαια είναι και πολλά άλλα.

Τι να κάνω λοιπόν; Να τα εκδώσω αυτά, γιατί συμπαθώ τον Άμλετ
και μʼ αρέσει να αναρωτιέμαι για το αυτονόητο, μπας και βγάλω κανά νόημα…Εεεεε;

Είναι μεγάλη διαφορά να εκδώσεις εσύ τα γραπτά σου απο το να στα εκδώσουν άλλοι. Το πρώτο είναι προσωπικό σου βίτσιο, το άλλο σημαινει ότι κάτι αξίζουν. Αν νομίζεις ότι έχεις κάτι αξιόλογο να πείς, αντί να βρίζεις τους εκδότες, θα πρεπει να τολμήσεις να βάλεις τον εαυτό σου σ'αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης.

Εσύ ήσουν στο εξώφυλλο?

ποιο εξώφυλλο; Σελίδα 64 λέμε (αυτός με το γλυκό χαμόγελο) !! Αυτή η τάση σου να βλέπεις ένα εξώφυλλο ή έναν τίτλο και να ορμάς αμέσως και να γράφεις συμπεράσματα….

και τότε η χιονάτη χαμογέλασε στους απογοητευμένους νάνους από την τόσο μικρή σοδειά
και τους είπε τρυφερά:

Αρκεί οι φτωχοί όλου του κόσμου να'ναι σαν κι εσάς και τότε σας ορκίζομαι πως θα έχουν πάντα χρήματα ώστε να υπάρχει για πάαααααααααντα ευημερία ....

Το πρόβλημα δεν είναι πόσο ΑΕΠ (μικρή ή μεγάλη σοδειά) παράγεται αφού τα ΑΕΠ ολων των κρατών, με την τεχνολογική πρόοδο, έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από το 1900 κι ύστερα. Κατʼεπέκταση δεν είναι και το πρόβλημα πόσο μικρές ανάγκες πρέπει να έχουν οι κοινοί πολίτες , να είναι δηλαδή «νάνοι» στις ανάγκες τους. Το πρόβλημα είναι ότι η Υπερελίτ, απορροφά υπο μορφήν τόκων τόσο μεγάλο ποσοστό των ΑΕΠ ολων των κρατών της γής, με αποτέλεσμα στο τέλος στο τραπέζι να έρχονται όσα προιόντα έρχοχνταν και το 1900. Κι ας παράγονται πολλές φορές περισσότερα με πολύ μικρότερο κόστος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

τα ΑΕΠ ολων των κρατών, με την τεχνολογική πρόοδο, έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από το 1900 κι ύστερα

Ναι όμως πλέον θεωρούμε σαν βασική ανάγκη περισσότερη πολυτέλια σε σχέση 1900.
Όποτε το ΑΕΠ θα έπρεπε να είχε αυξηθεί ΤΟΣΟ ώστε να συμπεριλαμβάνει και αυτά τα νέα δεδομένα.

Επίσης πρόσεξε, από κάποια στιγμή και μετά αλλάξαμε τον τρόπο που υπολογίζουμε το ΑΕΠ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Δεν θα έλεγα ότι η πολυτέλεια που απολαμβάνουμε είναι καταναλωτική. Οι περισσότερες οικογένειες δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα κατανάλωσης. Απολαμβάνουμε "πόλυτέλεια" κατασκευαστική, υπόδομών. Υδρευση, κτήρια, φωτισμός, δρόμοι, νοσοκομεία, σε κάπόιο βαθμό, συγκοινωνίες κλπ. Κατα τα άλλα μια οικογένεια 4 ατόμων με ένα μισθό ακόμη και σχετικά υψηλό, π.χ. 1500 καθαρά, δεν έχει καλά καλά ούτε για ρούχα.

Οι υποδομές τώρα, που απολαμβάνουμε, έχουν κατασκευαστεί ΜΙΑ φορά και χρησιμοποιούνται χιλιάδες φορές. Ολο το υπόλοιπο ΑΕΠ και είναι αρκετό, εξανεμίζεται στους τόκους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Κατα τα άλλα μια οικογένεια 4 ατόμων με ένα μισθό ακόμη και σχετικά υψηλό, π.χ. 1500 καθαρά, δεν έχει καλά καλά ούτε για ρούχα

Ανουσιες υπερβολες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.