Είναι η ομοφυλοφιλία πάθος ή όχι; Θα βγουν βέβαια πολλοί και θα πουν ότι όχι, είναι κληρονομική, αποτέλεσμα γονιδίων κλπ. Βρήκα λοιπόν σε αυτήν τη
σελίδα κάποια στοιχεία για το πώς τα επιστημονικά συμπεράσματα μεταφέρονται τελείως διαφορετικά στα ΜΜΕ απ' ό,τι στα πανεπιστήμια.
(Η ιστοσελίδα είναι εκκλησιαστικοί περιεχομένου αλλά ας μην με κατηγορήσει κάποιος για μεροληψία. Λόγια επιστημόνων μεταφέρει και όχι Πατέρων της Εκκλησίας)
Αλλά ας αφήσουμε τους επιστήμονες και ας δούμε τί λέει ο μεγάλος ποιητής και αποδεδειγμένα ομοφυλόφιλος, Κωνσταντίνος Καβάφης για αυτό του πάθος σε ένα ποίημά του:
Ομνύει
«Ομνύει κάθε τόσο νʼ αρχίσει πιο καλή ζωή.
Aλλʼ όταν έλθʼ η νύχτα με τες δικές της συμβουλές,
με τους συμβιβασμούς της, και με τες υποσχέσεις της·
αλλʼ όταν έλθʼ η νύχτα με την δική της δύναμι
του σώματος που θέλει και ζητεί, στην ίδια
μοιραία χαρά, χαμένος, ξαναπηαίνει. »
Πώς αντιμετωπίζει την ομοφυλοφιλία του ο Κ. Καβάφης σε αυτό το ποίημα; Είναι περήφανος γι'αυτήν; Δεν νομίζω...
Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί οι οποίοι έχουν αυτό το πάθος. Δεν είμαι σε καμία περίπτωση αυτός που θα τους καταδικάσει. Έχω κι εγώ τα πάθη μου. Καταλαβαίνω ότι τους βασανίζει τόσο πολύ το πάθος τους που πολλοί προσπαθούν με νύχια και με δόντια να απεξαρτηθούν. Ελπίζω να το καταφέρουν όσο γίνεται περισσότεροι.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι οι οποίοι πλέον έχουν φθάσει στην κατάσταση της πόρωσης και πλέον έχουν χάσει κάθε «τσίπα» όπως λένε και στο χωριό μου και προσπαθούν και τους υπολοίπους να τους τραβήξουν στον βούρκο που οι ίδιοι έχουν πέσει. Να τους «απενοχοποιήσουν». Αυτοί είναι που πάνε στα «gay pride parade» ή βγαίνουν στην τηλεόραση σαν τον Βαλλιανάτο και κάποιους άλλους και προσπαθούν να μας πείσουν ότι συνιστούν «ευαίσθητη κοινωνική ομάδα» η οποία θα πρέπει να εξασφαλίσει «δικαιώματα» που δεν της δίνονται!
Πάμε όμως στις «κοινωνικές παροχές». Πότε στην Ελλάδα ο ομοφυλόφιλος αντιμετωπιζόταν με ρατσιστικό τρόπο από το κράτος; Δεν είχε τα ίδια δικαιώματα από το κράτος; Προσφάτως πέθανε ιδιοκτήτης μεγάλου συγκροτήματος ΜΜΕ ο οποίος ήταν ομοφυλόφιλος... και αυτός ανεβοκατέβαζε και κυβερνήσεις κιόλας...Μπορούν να συγκριθούν όμως τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που δίνει κάθε κράτος στους πολίτες του ανεξαρτήτως αν είναι ομοφυλόφιλοι ή όχι με το να αναγνωρισθεί η ομοφυλοφιλική σχέση ως ισόκυρη της ετεροφυλοφιλικής έστω και σε ένα κοσμικό επίπεδο (αν βγάλουμε έξω την διδασκαλία της Εκκλησίας); Πώς γίνεται μια σχέση η οποία στηρίζεται στην συνέχιση ενός τόσο τραγικού πάθους να θεωρείται ισότιμη με την σχέση ενός άντρα και μίας γυναίκας. Συγχωρήστε με, αλλά εδώ νομίζω ότι και πολλοί ομοφυλόφιλοι δεν θα έχουν την ίδια γνώμη. Διότι πολλοί, παρά το πάθος τους, καταλαβαίνουν ακόμα να διαχωρίζουν κάποια πράγματα.
Και όσον αφορά στην υιοθεσία του παιδιού: Πόσο διεστραμμένος θα είναι κάποιος που θα νομοθετήσει και θα στερήσει από ένα παιδί το δικαίωμά του να έχει πατέρα και μητέρα και θα το δώσει να υιοθετηθεί από μια οικογένεια δύο ομοφυλοφίλων; Πώς θα δεχθούν ιδρύματα όπως το «Μητέρα» κλπ να δώσουν τα παιδιά για υιοθεσία σε ένα τέτοιο «ζευγάρι»; Τί είναι το παιδί; Παιχνίδι; Ποιός θα πάρει αυτήν την ευθύνη χωρίς να σκεφτεί το παιδί;
Καταλήγοντας, θέλω να πω ότι είναι τραγικό λάθος να αντιμετωπίζεται η ομοφυλοφιλία απλώς ως μία «εναλλακτική μορφή σεξουαλικότητας». Δεν θα κρίνω εγώ κάποιον επειδή είναι ομοφυλόφιλος (σαν να είμαι εγώ ο καλύτερος), όμως δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους με αυτό το πάθος να θέλουν να το επιβάλουν ως φυσιολογική μορφή σεξουαλικότητας.
