Το μήνυμα του Χριστού, η "καλή αγγελία" το Ευαγγέλιο δηλαδή, είναι
α) ότι η ψυχή του ανθρώπου είναι αιώνια και
β) θα ζει, θα είναι μέρος, κομμάτι, θα είναι πλήρης, όσο ζει κοντά στον δημιουργό της, ο Οποίος είναι αγάπη. Γι' αυτό και ο Χριστός είπε στους μαθητές του το γνωστό "αγαπάτε αλληλους" στην προσπάθεια Του να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να κερδίσουν με την αξία τους, γνωρίζοντας από αυτήν την ζωή την αξία της αγάπης, τον Παράδεισο. Αυτό όμως είναι αναπόφεκτο όσο ο άνθρωπος έχει στην καρδιά του μόνο τον εαυτό του και κοιτάζει μονο το τομάρι του. Ουσιαστικά λοιπόν το μήνυμα Του είναι "αφήστε στην άκρη τον εγωισμός σας".
Σε αυτό το σημείο θα κάνω μια παρένθεση για να εξηγήσω τι σημαίνει η γλωσσική ρίζα -ism.
Η ρίζα -ism αν και σανσκριτική (αρχαία εβραϊκή) συναντάται πολλές φορές στις ελληνικές λέξεις. Το νόημα της σημαίνει "αυτό που είναι", "έτσι όπως είναι", "by default", "κάτι που δε αλλάζει".
Αυτό που "δεν αλλάζει" λοιπόν, είναι άκρως επικίνδυνο, αν το πρώτο συνθετικό της λέξης είναι το "εγώ", δηλαδή ο εγωισμός (εγώ + ism + η αρσενική κατάληξη 'ος' = εγωισμός) μιας και πάει κόντρα στο μήνυμα του Χριστού.
Κλείνω την παράνθεση και πάω στο κείμενο της Blavatsky που παρέθεσες:
"Ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξευμενίσει ούτε να διατάξει τους Ντεβά (εννοεί τους θεούς, βλ. Deus, Δίας κλπ). Αλλά ακινητοποιώντας την κατώτερη προσωπικότητά του και φτάνοντας με αυτό τον τρόπο στην πλήρη γνώση της μη χωριστικότητας του Ανώτερου Εαυτού του από τον 'Ενα Απόλυτο Εαυτό, ο άνθρωπος μπορεί - ακόμα και κατά τη διάρκεια της γήινης ζωής του - να γίνει σαν ένας "'Ενας από μας". 'Ετσι τρώγοντας τον καρπό της Γνώσης που εξαφανίζει την άγνοια, ο άνθρωπος γίνεται σαν ένας από τους Ελοίμ κι αφού βρίσκεται στο δικό τους πεδίο, το πνεύμα της αλληλεγγύης και της τέλειας αρμονίας που βασιλεύει σε κάθε ιεραρχία, πρέπει να απλωθεί πάνω του και να τον προστατεύσει σε κάθε περίπτωση". (H.P.Blavatsky, Μυστική Δοξασία).
Αν κοιτάξεις όλο το αποπάνω κείμενο και συγκεκριμένα αυτά:
1) Ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξευμενίσει, να διατάξει
2) ακινητοποιώντας την κατώτερη προσωπικότητά του
3) φτάνοντας στην πλήρη γνώση
4) Ανώτερου Εαυτού
5) Ενα Απόλυτο Εαυτό
6) ο άνθρωπος μπορεί
7) ο άνθρωπος γίνεται σαν ένας από τους Ελοίμ
8 ) πρέπει να απλωθεί πάνω του
πες μου.... που; σε ποιο σημείο; ΠΟΥ ΔΕΝ βλέπεις την προσπάθεια να γίνει ο άνθρωπος κάτι ανώτερο, κάτι καλύτερο, κάτι που θα εκδηλώσει την σπουδαιότητα του; Στο Νο1; Που επιθυμεί να γίνει ισάξιος με τους θεούς ώστε να έχει την δυνατότητα να τους διατάξει κιόλας; Στο Ν02; Που θέλει ανάλογα με τα γούστα του να πράξει ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό να μην είναι χειρότερος ώστε να μεταβληθεί σε καλύτερο; Στο Νο3; Που επιθυμεί το τέλειο, επειδή... επειδή τι; Επειδή ειναι ανώτερος; Στο Νο4, που είναι ίδιο και με το Νο3 αλλά και όλα τα υπόλοιπα γενικότερα; Στο Νο5 που όπως και πριν έτσι και εδώ; Στο Νο6; Που δεν διαφέρει από τα Νο3, Νο4, Νο5; Στο Νο7 που είναι ίδιο με τον Νο1; Ή στο Νο8 που όχι μόνο θέλει όλα τα προηγούμενα, αλλά "πρέπει" να γίνει κιόλας αυτό που γουστάρει ο ίδιος;
ΠΟΥ δεν βλέπεις την
ζήλια που δεν είναι καλύτερος, την
απληστία που δεν έχει όλα όσα θέλει, την
αλαζονεία ότι μπορεί (και "πρέπει") να τα αποκτήσει, την
ζηλοφθονία να γίνει ίδιος με κάποιον άλλον (ποιον άραγε; ) λες και αυτός δεν είναι πλάσμα του Θεού και μάλιστα το ποιο αγαπημένο...; ΠΟΥ,σε ποιο από όλα αυτά δεν βλέπεις ένα ism με το "εγώ" μπροστά; Μοιάζει το κείμενο τη Blavatsky με το μήνυματου Χριστού; Που; Σε τι; Που είναι η αγάπη; Που είναι η έλλειψη του εγωισμού; Που είναι προσπάθεια της ταπείνωσης; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ;
ΟΧΙ λοιπόν. Η Blavatsky δεν έχει καμμία σχέση με τον Χριστό.
Αναρωτιέμαι λοιπόν, αυτό δεν προέτρεπε και ο Χριστός ; Την ακινητοποίηση της κατώτερης προσωπικότητας;;
ΟΧΙ. Σκοπός δεν είναι ακινητοποιήση, δηλαδή
η υπαρκτή αλλά μη μπορώντας να αντιδράση κατώτερη προσωπικότητα, αλλά η ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΑΛΕΙΨΗ της επιρροής του εξαποδώ από την ψυχή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος ΔΕΝ έχει κατώτερη προσωπικότητα. Ο άνθρωπος έχει
α) βούληση
β) ελευθερία να διαλέξει ΑΝ θα έχει κατώτερη προσωπικότητα, δηλαδή αν θα αφήσει την ψυχή του έρμαιο στα χέρια του σατανά, δηλαδή αν θα απομακρύνει
με την θέληση του την ψυχή του από Θεό, αφήνοντας την απροστάτευτη χωρίς Θεία Κοινωνία, Προσευχή και μετάνοια.
Γιατί το φίδι που ήταν σύμβολο και της Αθηνάς (σοφία) και του Ασκληπιού (θεραπεία) θεωρήθηκε Διάβολος ;;
1) Ως ανάμνηση της υπουλότητας (επειδή το φίδι είναι ύπουλο όπως και ο Εξαποδώ)
2) Γιατί η ίδια η Αθηνά (και ο Ασκληπιός και ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ διώχνει τον άνθρωπο μακρυά από τον Θεό) είναι σατανικό
