Θα συμφωνήσω κι εγώ. Είναι ανήθικο λοιπόν. Αυτομάτως, είμαστε όλοι ανήθικοι. Πέρα για πέρα. Γιατί; Εμείς καθόμαστε στο γραφείο μας, στον καναπέ μας, στο κρεβάτι μας και αμπελοφιλοσοφούμε για το πόσο ηθικό είναι να ξοδεύουμε στο ίντερνετ, ενώ κάποιοι-όχι πολύ μακριά, στο απέναντι πεζοδρόμιο- πεινάνε, δεν έχουν σπίτι να μείνουν, πεθαίνουν από το κρύο, αν πάω και πιο μακριά θα γίνει χαμός με τα παραδείγματα-βλ. Africa. Και πριν πεταχτεί κάποιος έξυπνος να μου πει ότι η πρόσβαση στο ίντερνετ θεωρείται βασικό αγαθό πλέον και όχι είδος πολυτελείας, θα του πω αυτό να πάει να το πει σ' αυτόν που του ζήτησε 50λεπτο προχθες ή χθες ή οποτεδήποτε.
Εγώ είμαι έτοιμος να παραδεχτώ ότι είμαι ανήθικος υπό αυτό το πρίσμα, οι υπόλοιποι ηθικολόγοι είστε;


Που θέλω να καταλήξω; Όλα αυτά είναι απολύτως σχετικά. Οπότε αντί να πάμε να βάλουμε ταμπέλες, δεν πάμε καλύτερα να κοιτάξουμε πως θα καλυτερέψουμε τις ζωούλες μας και αν θέλουμε να βοηθήσουμε κάποιον να το κάνουμε όπως μπορούμε, αντί να καθόμαστε να κράζουμε αυτήν που αγόρασε φουλάρι Burberry κι αυτόν που πήρε Ferrari;; Λέω εγώ τώρα. Όσο δεν το κάνει εις βάρος σου ή κάποιου άλλου(που κι εκεί φταίει κι αυτός που το ανέχεται κυρίως), σπαταλάμε αδίκως τον χρόνο και το διαδικτυακό μας σάλιο.
Και στην τελική, ποιος σας είπε ότι οι άνθρωποι είναι καλοί; Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι και ρεμάλια και λαμόγια και κλέφτες και δολοφόνοι και εκμεταλλευτές και βιαστές και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Δεν είμαστε ούτε καλοί, ούτε κακοί επειδή είμαστε άνθρωποι. Είμαστε απλώς αυτό που είμαστε
.-