αρραβωνιαστήκαμε
Ο γάμος είναι σε λιγότερο από χρόνο
Ευχάριστο νέο! Η ώρα η καλή
Εντιτ. Εκανα επεξεργασία, καθώς νομιζα οτι η Χιμέλα το έγραψε.. Αλλά δεν πειράζει...

Τζίλντα αν και δε γνωριζόμαστε, εύχομαι ολα κατ'ευχήν και καλούς απογόνους!
'Ωρες ώρες πιστεύω ότι μερικοί άνθρωποι ζουν για τους άλλους και την κοινωνία.
Πόσo μεγάλη αλήθεια...
Σ ευχαριστώ πάααααααααααααααρα πολύ.
Και στα δικά σου (αν δεν είσαι ήδη παντρεμένη)
Εμένα μη μου ευχηθείς σε παρακαλώ και μου θυμίσεις κάτι θειάδες σε γάμους που έχω παρευρεθεί...
Δε βιάζομαι, είμαι μικρή
μα εχει σχεση θελει δεν θελει το παιδι. Ο πατερας του παιδιου θα εχει νεα γυναικα, και με καποιον τροπο το παιδι θα δεθει σε εναν βαθμο με αυτην την γυναικα, εαν χωρισουν (που ΔΕΝ το ευχομαι) αυτο το παιδι - και καθε παιδι θα μπορουσε να σκεφτει οτι σε καποιο βαθμο φταιει το ιδιο για τον χωρισμο, κατι που πιστεψε με μπορει να καταστρεψει την ζωη ενος παιδιου.
Δε μας είπε πως το παιδί θα μένει μαζί τους. Αν υποθέσουμε -αφού δε μας έχει διευκρινήσει- πως είναι χωρισμένος και το παιδί μένει με τη μητέρα του, δεν βρίσκω τον λόγο να δεθούν αυτοί οι δύο παραπάνω
απ''οσο πρέπει, αν το χειριστεί σωστά ο πατέρας. Το παιδί είναι 10, και μέχρι ν'αποφασιστεί γάμος και γίνουν συζητήσεις γενικώς αλλά και με το παιδί, αυτό θα έχει κι άλλο μεγαλώσει. Μπορεί ν'αντιληφθεί πως ο μπαμπάς έχει μια νέα σχέση που όπως όλες οι σχέσεις έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Κι αν χωρίσουν όπως λες, πάλι λογικό θα του φανεί, εφόσον το έχουν περάσει σωστά στο παιδί και οι δύο γονείς. Οι γονείς. Οχι η νέα γυναίκα του μπαμπά. Εδώ βρε συ Χαντερ χώρισε ο μπαμπάς του με τη μαμά του και το ρύθμισαν. Αυτό δε θα μπορεί να ρυθμιστεί; Γιατί να νιώθει πως φταίει το παιδί;
Για να νιώσει κάτι τέτοιο ένα παιδί, θα πρέπει να του το έχουν έτσι περάσει. Επίσης, το συγκεκριμένο κομμάτι, δεν κάνεις λάθος που το θίγεις βέβαια, δεν νομίζω πως έχει να κάνει
άμεσα με τη θεματοθέτρια, αλλά με τον εν λόγω.
Εδώ μιλάμε για σχέση πατέρα-παιδιού. Οποιοσδήποτε άλλος μπει/βγει στη ζωή τους, η σχέση αυτή θα πρέπει να είναι ειλικρινής κι αμετάκλητη. Σαφώς ανθρωπός της είναι , σαφώς οφείλει να το σκεφτεί το ζήτημα αυτό, αλλά δεν μπορεί η ίδια τίποτα να κάνει, γιατί πολύ απλά είναι η νέα γυναίκα του μπαμπά, αγαπάει το παιδάκι, θέλει να το φροντίζει,
αλλά δεν είναι η μαμά του.
Αλλά δε μας έχει λύσει ακόμα πολλές απορίες η θεματοθέτρια. Οπως ακόμα μια που μου δημιούργηθηκε- το παιδί ζει με τον πατέρα/Ποιά είναι η οικογενειακή τους κατάσταση γενικώς; Γιατί αν αρχίσουμε τις υποθέσεις, οι απόψεις θα είναι τόσες πολλές και θα λείπει η πραγματικότητα.
εγω προσωπικα καταλαβα οτι η μητερα την πιεζει, η κοπελια ναι μεν τον θελει,αλλα απο την αλλη θελει να εχει και την μητερα της ευτυχισμενη, που και παλι προσωπικα δεν πιστευω οτι μπορει να γινει ( η καθε μανα μπορει να γινει η κακια πεθερα - εξαιρεσεις ΔΕΝ υπαρχουν δυστηχως
Τι να σου πω... ξέρω πεθερές που ανακατεύονται, ξέρω πεθερές που δεν ανακατεύονται. Δεν συμφώνω τόσο με το τελευταίο που λες. Είναι στον άνθρωπο. Το βασικό είναι τι θέλει εκείνη, αφήνοντας έξω την άποψη της μητέρας της. Δε θα τον πάρει η μάνα της, αυτή θα τον πάρει

Ποσο σίγουρη είναι γι'αυτό, πόσο πραγματικά το θέλει και ποιές οι πραγματικές απόψεις του εν λόγω (όχι οι δικαιολογίες)- οι πραγματικοί λόγοι που αποφεύγει.