Όπως προείπα αυτό που με εκνευρίζει είναι οτι υπάρχουν άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να τα κάνουν όλα αυτά. Και τελικά φτάνουν 40 χρονών και τους πειράζει που δεν έχουν κάνει μια σχέση ή μια οικογένεια. Γιατί ο εργοδότης έχει δικαίωμα να ζητήσει τον ουρανό με τ' άστρα κι αν το βρει μαγκιά του. Το θέμα είναι οτι μας μπαίνει στο μυαλό οτι για να εργαστούμε πρέπει να έχουμε όλα αυτά τα προσόντα. Θέλουν με έναν άνθρωπο να εκπληρώνουν εργασία δύο ή τριών ανθρώπων.
Προσωπικό παράδειγμα, στην προηγούμενη δουλειά μου το αφεντικό μου είχε την απαίτηση να κάνω γραμματειακή υποστήριξη, λίγα λογιστικά (που βαριόταν να κάνει ο λογιστής που μοσχοπληρωνόταν), να βρίσκω πελάτες (που βαριόταν να κάνει ο πωλητής που μοσχοπληρωνόταν επίσης), να μου κατεβαίνουν καλές ιδέες για διαφήμιση, και εσχάτως να μάθω και πρόγραμμα για να κάνω τεχνικές στατιστικές, και φυσικά μεταφράσεις και τόσα άλλα που πλέον δε θυμάμαι. Τον παράτησα φυσικά και τώρα έχω ανεβάσει τα στάνταρ μου.
Χτες με πήρε ένας τύπος τηλέφωνο που ήθελε να κάνω πωλήσεις μέσω μέιλ και μετά συνάντηση με πελάτες, τη στιγμή που στο βιογραφικό μου ζητούσα εργασία σαν γραμματέας. Ήθελε δηλαδή να έχει πωλητή και να τον πληρώνει σαν γραμματέα.
Πρέπει να ξυπνήσουμε όλοι μας και να μη δεχόμαστε να κάνουμε δουλειά 2 και 3 ανθρώπων. Αν θέλει λογιστικά ο εργοδότης, ας προσλάβει λογιστή. Αν θέλει ιδέες για μάρκετινγκ ας προσλάβει διαφημιστή. Ξυπνήστε και μη δέχεστε την εκμετάλλευση. Αυτοί κερδίζουν εις βάρος μας.
Τα είπα και ξέσπασα.