Nομιζα πως η Μπέκκα λέει 250 μονο για να πας. Τεσπαλολ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μιας και τα συζητάμε.
Εγω προτίμησα easyjet, που ειναι πιο οικονομική και πετά συχνά,
βεβαια τότε δεν είχα πολλα χρηματα, σε σχεση με τωρα που δεν εχω καθόλου.
Κατεβήκαμε χιθροου μαυρα χαράματα και κατευθείαν ακολούθησα το πολυ πληθος που έφευγε για το σαμπγουεη.
'Εβγαλα το ντεη τικετ, το έδειξα στον σεκιουριτα, και μπήκα στο χειρότερο βαγόνι που έχω μπεί ποτέ στη ζωή μ.
Μιλάμε έφαγα μεγάλη ήττα, έκτοτε η διαδρομή Μοσχάτο-Καλλιθέα μου φαίνεται βόλτα με αλογάμαξα.
Κατέβηκα στο ερλς κορτ και άλλαξα γραμμή για βικτόρια κοουτς στέησιον. Εκεί, με το που είδα το χαμό, σκέφτηκα
"τελικά το λοντον είναι σα τη χαλκίδα, μόνο λίγο καλύτερα απο κοσμο"
Πήρα το μπας και πήγα μεχρι το ντραμμερ στριτ στεησιον. Δεν είναι δύσκολο να βρισκεις τις στάσεις, έχει ηλεκτρονικές πινακίδες παντού, που αναφέρουν μέχρι και τον χρόνο που φτάνει το επομενο μπας. Εκεί, κατεβαίνοντας, μπήκα σε ένα μαγαζι της Ο2 και είπα "γκιβ σιμ καρντ μεητ, καμον σβελτα πληζ". Τη φορτωσα και με 20 κουιντ (ποτέ δεν είναι αρκετή η καρτα, ειδικά εάν πάρεις ελλάδα). Βέβαια τώρα που έχει πέσει αισθητά το κόστος του roaming ίσως δε συμφέρει, αλλά εγώ ήθελα να κανω και φαρσα σε κατι φίλους, οποτε το νεο νουμερο ηταν απαραιτητο.
Κατεβαίνοντας, ρώτησα για γιουθ χοστελ ή πλεησ το στέη δε νάητ. Είχα ψάξει βεβαια μεσω γκουγκλ αλλά οι τιμες που βρήκα για την περιοχη μου εμοιαζαν πως θα μεινω στο χιλτον ή στο σαβόι.
Ένας καλός κυριούλης, με καβουράκι στο κεφάλι και τύφλα στο μεθύσι, μου έδειξε ένα μαγαζάκι που στην αθηνα θα το πλησίαζα μόνο εμβολιασμένος.
Τελικά μπηκα, μου χρέωσε 40 κουιντ ένα ρουμ που μου θύμισε την ηρωική κατσαριδομαχια που είχα δώσει στο "χοτέλ Ερμής"στην Ομονοια.
Τεσπα, το κρεββατι ηταν καθαρο τουλαχιστον, αν και το υπολοιπο μέρος ειχε αυτη τη χαρακτηριστική μυρωδιά της μπύρας που χύθηκε και στέγνωσε σε ξύλο.
τεσπαλολ. τι ελεγα; α ναι.
Eκλεισα λοιπον στη χαμοστέρνα και βγήκα να βρω τους φίλους. Bρεθήκαμε και, ω του θαύματος, ήταν ωρα για αφτερνουν ντρινκ (μετα τις 12 ειναι αφτερνουν, τελος). Ήπια μερικά οργκάνικ σάιντερ χωρις να με απασχολει η τιμή (ειχα υποθέσει πως θα ξοδευα πολυ περισσοτερα για το ακομμοντέησιον). Το σαιντερ που λετε ειναι μπυρα απο μηλο και αποτελει την καλυτερη χρηση για ενα μηλο που μπορω να σκεφτώ, εκτός απο σκετο συνοδευτικό του ουισκι βεβαια.
Το καταραμένο όμως με πείραξε και βρέθηκα να ξερνάω (
) σε ένα ουρητήριο που έπιανε ολοκληρο τοίχο.
τεσπαλολ,
ειχα λιγο χρονο να ριγκέην κομποζιερ, πριν κανω τη δουλειά για την οποία πήγα εξαρχής.
Τελειώνοντας, είχα μερικά κουιντ στην άκρη για να μαμ κατι ...οποτε πήγα για μπυρες.
Εκανα πολυ ενδιαφερουσες συζητησεις στην παμπ ειναι η αληθεια, κριμα που δεν θυμάμαι τίποτα - παρά το ονομα μιας κοπελιας με πολυ εκφραστικά καστανα ματια. Να δεις πως την ελεγαν... ... ...
Ναιοκ. Επειδη ήμουν λιγο τυφλα, πήρα ένα ταξί, γνωρισα απο πολύ κοντά το πατωμα του, και ύστερα απο μια πανακριβη διαδρομη τριών λεπτών (
) γυρισα στο χοτέλ Ντιζαστερ, και έπεσα πανω στο (πρωτο πραγμα που) μου φανηκε σαν κρεββατι. Δεν μπορεσα να κοιμηθω ομως πολυ, τα μαζεψα (που δεν τα ειχα βγαλει καν δλδ) και γυρισα στο βικτορια κοουτς στέησιον όπου και διαπιστωσα πως, τελικά, όλα τα κτελ του πλανητη ειναι ιδια.
Και έφυγα για το δευτερο βενιου του UK tour μου.
Τεσπα. Το ηθικο διδαγμα ειναι το εξής:
- Μην αγχωνεσαι που θα μεινεις. Υπάρχουν απειρα οικονομικα και ασφαλη μερη που δεν τα αναφερει το γκουγκλ, σε ολη την πολη.
- Μην πιεις το #@$@# το οργκανικ σάηντερ.
- Η διαδρομη με τη συγκοινωνία είναι απλούστατη. Εαν μπερδευεσαι, στην τελική, πάρε ένα ταξακι.
Θα σου κοστισει ακριβα βεβαια μα ειναι σιγουρο πως θα τα σκασεις σε αυτο το ταξιδι.
τεσπα.
