Η "Βασιλεία του Θεού", επί της Γης

[μαριώ]

πρωτον ηθελα να γραψω "και κατι διαφορετικο απο τα γραφομενα του αβακα" σορρυ.
επειτα εμενα ακομα και με απειρα αποθεματα και απειρη αγαπη Θεου μου φαινεται ασχημο να απολαμβανω κατι τοσο μεγαλο οπως η ζωη του παραδεισου χωρις να το εχω κερδισει.
ακομα το οτι Σεβεται το δικαιωμα της ελευθερης βουλησης (δηλαδη δεν Κατευθυνει την τελικη μας αποφαση) δεν σημαινει πως και οι δυο αποφασεις ειναι ισοδυναμες (οδηγουν σε μια ανετη ζωη). συμφωνω με ανωτερω δηλωση οτι καθε αποφαση εχει και τις συνεπειες της.
σκεψου ακομα οτι ακριβως λογω της μεγαλης αγαπης που μας Τρεφει ειναι για Εκεινον πολυ λυπηρο οτι τοσοι πολλοι ανθρωποι εχουν διαλεξει να ζουν με την αμαρτια. αν ομως επηρεασει τις αποφασεις μας ή αν ανταμοιψει ολους τους ανθρωπους το ιδιο τοτε χανεται το νοημα του διαχωρισμου.οι ανθρωποι που ζουν εναρετα ομοιαζουν στο Θεο. οι ανθρωποι που αμαρτανουν ομοιαζουν στον διαβολο (που δεν αναγνωρισε την θεση του στη βασιλεια του Θεου και αποσχιστηκε). αν τους ανταμοιβει το ιδιο ειναι σαν να ταυτιζει το καλο με το κακο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

πρωτον ηθελα να γραψω "και κατι διαφορετικο απο τα γραφομενα του αβακα" σορρυ.
επειτα εμενα ακομα και με απειρα αποθεματα και απειρη αγαπη Θεου μου φαινεται ασχημο να απολαμβανω κατι τοσο μεγαλο οπως η ζωη του παραδεισου χωρις να το εχω κερδισει.

Μα ούτως ή άλλως ο Θεός μας έπλασε για να ζούμε στον Παράδεισο. Δεν τον κερδίσαμε, μας έπλασε για να ζούμε εκεί. Ούτε είναι λογικό κάθε άνθρωπος να πληρώνει το ''λάθος της Εύας''. Τι ανόητη αλλά και χρήσιμη εφεύρεση το προπατορικό αμάρτημα. Αν κάποιος θα έπρεπε να κερδίσει ξανά τον παράδεισο αυτός είναι ο Αδάμ και η Εύα. Όλα τα υπόλοιπα παιδιά τους, αν ο Θεός ήταν δίκαιος πριν γεννηθούν θα έπρεπε να τους ρωτά αν θέλουν να ζήσουν στον Παράδεισο ή στη Γη. Καταλαβαίνεις βέβαια πως όλα αυτά είναι παράλογα και δεν στέκουν.

ακομα το οτι Σεβεται το δικαιωμα της ελευθερης βουλησης (δηλαδη δεν Κατευθυνει την τελικη μας αποφαση) δεν σημαινει πως και οι δυο αποφασεις ειναι ισοδυναμες (οδηγουν σε μια ανετη ζωη). συμφωνω με ανωτερω δηλωση οτι καθε απόφαση εχει και τις συνεπειες της.

Πρόσεξε τώρα. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, άρα αυτός φτιάχνει τις συνέπειες των πράξεών μας. Δίνοντας κακές συνέπειες σε αυτούς που διαλέγουν να ζήσουν μακριά του, όπως φθορά, θάνατο κτλ εμμέσως τους αναγκάζει να διαλέξουν αυτόν αν θέλουν να επιβιώσουν. Αυτό λέγεται χειραγώγηση και είναι παράβαση την ελεύθερης βούλησης.

σκεψου ακομα οτι ακριβως λογω της μεγαλης αγαπης που μας Τρεφει ειναι για Εκεινον πολυ λυπηρο οτι τοσοι πολλοι ανθρωποι εχουν διαλεξει να ζουν με την αμαρτια. αν ομως επηρεασει τις αποφασεις μας ή αν ανταμοιψει ολους τους ανθρωπους το ιδιο τοτε χανεται το νοημα του διαχωρισμου.οι ανθρωποι που ζουν εναρετα ομοιαζουν στο Θεο. οι ανθρωποι που αμαρτανουν ομοιαζουν στον διαβολο (που δεν αναγνωρισε την θεση του στη βασιλεια του Θεου και αποσχιστηκε). αν τους ανταμοιβει το ιδιο ειναι σαν να ταυτιζει το καλο με το κακο

Μα αυτό δεν καταλαβαίνεις, ο Θεός δεν κάνει διαχωρισμό καλού και κακού. Είναι πανάγαθος δηλαδή αγαπά το ίδιο και το καλό και το κακό. Οι διαχωρισμοί έχουν φτιαχτεί από τους ανθρώπους. Άσε που η έννοια του καλού και του κακού είναι τελείως υποκειμενική. Επίσης γιατί υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι ή θα είμαι με το Θεό ή με το διάβολο? Δεν μπορώ δηλαδή να μην είμαι με κανέναν, να χαράξω τη δική μου ρώτα?

Αν ο Θεός όπως λένε είναι δίκαιος, τότε το να σε κρίνει μια αιωνιότητα με βάση όσα έκανες σε αυτή τη ζωή είναι η μεγαλύτερη αδικία. Οι χειρότερου εγκληματίες του κόσμου δεν φταίνε απόλυτα για τις πράξεις τους. Η συντριπτική πλειοψηφία τους έχει υποστεί τέτοια παιδική κακοποίηση που είναι λογικό να γίνουν ότι γίνανε. Καλό είναι να μην διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν διαφορετική αφετηρία και τα βιώματά τους στην παιδική ηλικία πολλές φορές καθορίζουν και την μετέπειτα ζωή τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Τι ανόητη αλλά και χρήσιμη εφεύρεση το προπατορικό αμάρτημα.

Ο κάθε άνθρωπος δεν κρίνεται εξαιτίας του προπατορικού αμαρτήματος αλλά εξαιτίας των προσωπικών του αμαρτιών. Οπότε άκυρο αυτό που λες.

Πρόσεξε τώρα. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, άρα αυτός φτιάχνει τις συνέπειες των πράξεών μας. Δίνοντας κακές συνέπειες σε αυτούς που διαλέγουν να ζήσουν μακριά του, όπως φθορά, θάνατο κτλ εμμέσως τους αναγκάζει να διαλέξουν αυτόν αν θέλουν να επιβιώσουν. Αυτό λέγεται χειραγώγηση και είναι παράβαση την ελεύθερης βούλησης.

Ναι, ναι...! Και το ψυγείο μου είναι παντοδύναμο και αν δεν πάω κοντά του τότε μου στέλνει πείνα και ασιτία. Τι άκαρδο πλάσμα! Αυτό λέγεται χειραγώγηση και παράβαση της ελεύθερης βούλησης. Δεν φταίω εγώ ο καημένος... εγώ είμαι ελεύθερος, άρα θα έπρεπε είτε επιλέγω να τρώω είτε επιλέγω να μην τρώω, να μην παθαίνω τίποτα. Σωστά; Το ψυγείο μου λοιπόν με αναγκάζει να το πλησιάσω για να ζήσω. Εγώ δεν έχω καμία ευθύνη των πράξεών μου!

Αν ο Θεός όπως λένε είναι δίκαιος, τότε το να σε κρίνει μια αιωνιότητα με βάση όσα έκανες σε αυτή τη ζωή είναι η μεγαλύτερη αδικία. Οι χειρότερου εγκληματίες του κόσμου δεν φταίνε απόλυτα για τις πράξεις τους. Η συντριπτική πλειοψηφία τους έχει υποστεί τέτοια παιδική κακοποίηση που είναι λογικό να γίνουν ότι γίνανε. Καλό είναι να μην διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν διαφορετική αφετηρία και τα βιώματά τους στην παιδική ηλικία πολλές φορές καθορίζουν και την μετέπειτα ζωή τους.

Μόνο που τα βιώματα αγαπητέ μου είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που συντείνουν στο να γίνει κάποιος κακοποιός. Δεν είναι ο αποκλειστικός παράγοντας πρώτα απ' όλα διότι δεν είμαστε προγραμματισμένα ρομπότ αλλά νοήμονες άνθρωποι και δεύτερον επειδή υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων με αρνητικότατα βιώματα που δεν έγιναν ποτέ εγκληματίες και άλλοι με μια χαρά βιώματα που έγιναν κακοποιοί.

Μα αυτό δεν καταλαβαίνεις, ο Θεός δεν κάνει διαχωρισμό καλού και κακού. Είναι πανάγαθος δηλαδή αγαπά το ίδιο και το καλό και το κακό. Οι διαχωρισμοί έχουν φτιαχτεί από τους ανθρώπους. Άσε που η έννοια του καλού και του κακού είναι τελείως υποκειμενική.

Γενικά βλέπω ότι επαναλαμβάνεις πολλά τα οποία έχουν ήδη συζητηθεί και απαντηθεί. Μάλλον θα πρέπει να ξαναδιαβάσεις προσεκτικά τα προηγούμενα post διότι κι εσύ έχεις αφήσει πολλά πράγματα αναπάντητα και ταυτόχρονα οδηγείς αλλού την κουβέντα. Όσον αφορά αυτό που λες, είναι απλώς μια φθηνή λογική για να βγάλεις το Θεό άδικο.

Πάντως μου κάνει εντύπωση που εκφράζεσαι με τόση βεβαιότητα για το τι κάνει και τι δεν κάνει ο Θεός χωρίς να Τον έχεις γνωρίσει ή έστω να έχεις ασχοληθεί. Μοιάζεις με έναν ασθενή που του συστήνουν έναν πολύ καλό γιατρό αλλά αυτός, χωρίς να έχει πάει να τον επισκεφθεί, εκφράζει γνώμη ή ακόμη και τον κατηγορεί. Γιατί όλα αυτά; Φθηνές δικαιολογίες επειδή μάλλον δεν έχει όρεξη να πάει στο γιατρό και να θεραπευτεί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Ο κάθε άνθρωπος δεν κρίνεται εξαιτίας του προπατορικού αμαρτήματος αλλά εξαιτίας των προσωπικών του αμαρτιών. Οπότε άκυρο αυτό που λες.

Τότε γιατί υπάρχει το προπατορικό αμάρτημα και τι ρόλο παίζει?

Ναι, ναι...! Και το ψυγείο μου είναι παντοδύναμο και αν δεν πάω κοντά του τότε μου στέλνει πείνα και ασιτία. Τι άκαρδο πλάσμα! Αυτό λέγεται χειραγώγηση και παράβαση της ελεύθερης βούλησης. Δεν φταίω εγώ ο καημένος... εγώ είμαι ελεύθερος, άρα θα έπρεπε είτε επιλέγω να τρώω είτε επιλέγω να μην τρώω, να μην παθαίνω τίποτα. Σωστά; Το ψυγείο μου λοιπόν με αναγκάζει να το πλησιάσω για να ζήσω. Εγώ δεν έχω καμία ευθύνη των πράξεών μου!

Τι ανοησίες δηλαδή. Συγκρίνεις ένα αντικείμενο που φτιάξαμε εμείς με το παντοδύναμο ον που λέγεται Θεός. Ο Θεός έφτιαξε τα πάντα και αυτός αποφάσισε να έχουμε ζωή μόνο κοντά του. Ο Θεός είναι, παντοδύναμος, μπορούσε κάλλιστα να μας έχει κάνει να μπορούμε να ζούμε και μακριά του.

Μόνο που τα βιώματα αγαπητέ μου είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που συντείνουν στο να γίνει κάποιος κακοποιός. Δεν είναι ο αποκλειστικός παράγοντας πρώτα απ' όλα διότι δεν είμαστε προγραμματισμένα ρομπότ αλλά νοήμονες άνθρωποι και δεύτερον επειδή υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων με αρνητικότατα βιώματα που δεν έγιναν ποτέ εγκληματίες και άλλοι με μια χαρά βιώματα που έγιναν κακοποιοί.

Τα βιώματα και ιδιαίτερα τα παιδικά είναι το σημαντικότερος παράγοντας εξέλιξης του ανθρώπου. Αν διαβάσεις λίγο παιδοψυχολογία και ασχοληθείς με το θέμα, αντί απλώς να λες αυθαίρετες απόψεις του στυλ ''υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων με αρνητικότατα βιώματα που δεν έγιναν ποτέ εγκληματίες'' θα καταλάβεις ότι μοιάζουμε πάρα πολύ με προγραμματισμένα ρομπότ. Ένα παιδί που κακοποιείτε από μωρό, που το αφήνουν να πεινάει, δεν το αγκαλιάζουν, το χτυπάνε, το βιάζουν, καταστρέφεται τελείως ψυχολογικά. Ο οργανισμός του προσαρμόζεται στο περιβάλλον. Πιστεύει πως όλος ο κόσμος είναι έτσι και για να αμυνθεί δεν εμπιστεύεται κανέναν, αναπτύσσει βίαιη συμπεριφορά και υιοθετεί την φιλοσοφία ο θάνατος μου η ζωή σου. Ένα παιδί που ζει αυτά τα πράγματα για 15 χρόνια σίγουρα αναπτύσσει παραβατική συμπεριφορά και δεν φταίει καν αυτό, είναι απλά η αντίδραση αυτοπροστασίας του οργανισμού του στο περιβάλλον. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό στα πρώτα 2 χρόνια της ζωής του όσο και αν σου φαίνεται παράξενο αυτό μέσω της συναισθηματικής μνήμης.

Γενικά βλέπω ότι επαναλαμβάνεις πολλά τα οποία έχουν ήδη συζητηθεί και απαντηθεί. Μάλλον θα πρέπει να ξαναδιαβάσεις προσεκτικά τα προηγούμενα post διότι κι εσύ έχεις αφήσει πολλά πράγματα αναπάντητα και ταυτόχρονα οδηγείς αλλού την κουβέντα. Όσον αφορά αυτό που λες, είναι απλώς μια φθηνή λογική για να βγάλεις το Θεό άδικο.

Ίσως να επαναλαμβάνομαι γιατί δεν μου απαντάει κανείς λογικά σε αυτά που ρωτάω. Ο Θεός είναι άδικος γιατί αγαπάει όλους κακούς, καλούς το ίδιο. Η δικαιοσύνη είναι ανθρώπινο δημιούργημα όχι Θεϊκό. Σε ένα τέλειο κόσμο η δικαιοσύνη δεν έχει καμία θέση.

Πάντως μου κάνει εντύπωση που εκφράζεσαι με τόση βεβαιότητα για το τι κάνει και τι δεν κάνει ο Θεός χωρίς να Τον έχεις γνωρίσει ή έστω να έχεις ασχοληθεί. Μοιάζεις με έναν ασθενή που του συστήνουν έναν πολύ καλό γιατρό αλλά αυτός, χωρίς να έχει πάει να τον επισκεφθεί, εκφράζει γνώμη ή ακόμη και τον κατηγορεί. Γιατί όλα αυτά; Φθηνές δικαιολογίες επειδή μάλλον δεν έχει όρεξη να πάει στο γιατρό και να θεραπευτεί...

Και εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση πως λες με τόση βεβαιότητα ότι δεν έχω ασχοληθεί με το Θεό και δεν έχω προσπαθήσει να τον γνωρίσω. Αλλά είναι η γνωστή καραμέλα, όποιος δεν συμφωνεί με την κατεστημένη άποψη του Θεού είναι άσχετος και δεν έχει ασχοληθεί καν. Τη περίπτωση να έχει ασχοληθεί ακόμα και περισσότερο από εσένα και να έχει φτάσει απλώς σε άλλα συμπεράσματα δεν την λαμβάνεις καν υπόψιν. Όσο για τις μαλακίες με τους ασθενείς και τους γιατρούς κράτα τες για σένα, γιατί αν αποκαλείς ασθενή όποιον δεν συμφωνεί με το κοσμοθεικό μοντέλο σου χωρίς να ξέρεις τίποτα γιαυτόν, τότε μάλλον εσύ είσαι βαριά άρρωστος και χρίσεις θεραπείας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Συγκρίνεις ένα αντικείμενο που φτιάξαμε εμείς με το παντοδύναμο ον που λέγεται Θεός. Ο Θεός έφτιαξε τα πάντα και αυτός αποφάσισε να έχουμε ζωή μόνο κοντά του. Ο Θεός είναι, παντοδύναμος, μπορούσε κάλλιστα να μας έχει κάνει να μπορούμε να ζούμε και μακριά του.

LOL! Αυτό καταλαβαίνεις; Ότι συγκρίνω ένα αντικείμενο με το Θεό;
Την ανάγκη συγκρίνω και τις συνέπειες οι οποίες δημιουργούνται από τις ελεύθερες αποφάσεις του ανθρώπου. Ο Θεός δεν αποφάσισε να έχουμε ζωή κοντά Του. Απλώς Αυτός Είναι η Ζωή και δεν γίνεται να έχεις ζωή μακριά Του.

«Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή· αυτός που πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει. Και καθένας που ζει και πιστεύει σε μένα, δεν πρόκειται να πεθάνει στον αιώνα.» (κατά Ιωάννην 11:25-26)

Τα βιώματα και ιδιαίτερα τα παιδικά είναι το σημαντικότερος παράγοντας εξέλιξης του ανθρώπου. Αν διαβάσεις λίγο παιδοψυχολογία και ασχοληθείς με το θέμα, αντί απλώς να λες αυθαίρετες απόψεις του στυλ ''υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων με αρνητικότατα βιώματα που δεν έγιναν ποτέ εγκληματίες'' θα καταλάβεις ότι μοιάζουμε πάρα πολύ με προγραμματισμένα ρομπότ. Ένα παιδί που κακοποιείτε από μωρό, που το αφήνουν να πεινάει, δεν το αγκαλιάζουν, το χτυπάνε, το βιάζουν, καταστρέφεται τελείως ψυχολογικά. Ο οργανισμός του προσαρμόζεται στο περιβάλλον. Πιστεύει πως όλος ο κόσμος είναι έτσι και για να αμυνθεί δεν εμπιστεύεται κανέναν, αναπτύσσει βίαιη συμπεριφορά και υιοθετεί την φιλοσοφία ο θάνατος μου η ζωή σου. Ένα παιδί που ζει αυτά τα πράγματα για 15 χρόνια σίγουρα αναπτύσσει παραβατική συμπεριφορά και δεν φταίει καν αυτό, είναι απλά η αντίδραση αυτοπροστασίας του οργανισμού του στο περιβάλλον. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό στα πρώτα 2 χρόνια της ζωής του όσο και αν σου φαίνεται παράξενο αυτό μέσω της συναισθηματικής μνήμης.

Μα κι εσύ ο ίδιος γράφεις ότι είναι ο σημαντικότερος παράγοντας (όχι ο αποκλειστικός). Άλλωστε εγώ ο ίδιος έχω πολύ κοντινό συγγενικό μου πρόσωπο με φριχτά παιδικά, εφηβικά αλλά και μετά την ενηλικίωση βιώματα, ο οποίος ναι μεν τα κουβαλάει και τα θυμάται αλλά κατά τα άλλα είναι ένας άνθρωπος με θαυμάσια οικογένεια και σπουδαγμένα παιδιά. Διότι πήρε την απόφαση ό,τι υπέστη ο ίδιος από τους δικούς του να το έχει ως παράδειγμα προς αποφυγή για να μη το ζήσει η οικογένειά του. Βλέπεις λοιπόν ότι ναι μεν τα βιώματα έχουν ισχυρότατη επίδραση αλλά ο σημαντικότερος παράγοντας τελικά φαίνεται να είναι η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Και εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση πως λες με τόση βεβαιότητα ότι δεν έχω ασχοληθεί με το Θεό και δεν έχω προσπαθήσει να τον γνωρίσω. Αλλά είναι η γνωστή καραμέλα, όποιος δεν συμφωνεί με την κατεστημένη άποψη του Θεού είναι άσχετος και δεν έχει ασχοληθεί καν. Τη περίπτωση να έχει ασχοληθεί ακόμα και περισσότερο από εσένα και να έχει φτάσει απλώς σε άλλα συμπεράσματα δεν την λαμβάνεις καν υπόψιν.

Αγαπητέ μου, πίστεψέ με ότι από όλα αυτά που γράφεις φαίνεται πολύ καθαρά όχι μόνο αν έχεις ασχοληθεί αλλά και το αν έχεις διάθεση να ασχοληθείς με τα πράγματα του Θεού.

Και πάρε για παράδειγμα ήδη την πρώτη κουβέντα σου. Αν είχες ασχοληθεί θα γνώριζες πολύ καλά τι ισχύει περί προπατορικού αμαρτήματος, περί δικαιοσύνης, περί αιώνιας ζωής κ.ά. που ρωτάς. Κι όλα αυτά όχι από κατέβασμα εγκυκλοπαιδειών και φιλοσόφιση του θέματος αλλά από βιωματική εμπειρία.

Εύχομαι πράγματι να ζητάς τον Θεό, απλώς θα σε συμβούλευα να ψαχτείς μήπως κοιτάζεις σε λάθος μέρος ή Τον αναζητάς με λάθος τρόπο.


(Υ.Γ. Το παράδειγμά μου δεν είχε σκοπό να σε χαρακτηρίσει ως ασθενή αλλά να καταδείξει την αναλογία).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

LOL! ... Ότι συγκρίνω ένα αντικείμενο με το Θεό;
...με τα πράγματα του Θεού.

...
Εύχομαι πράγματι να ζητάς τον Θεό, απλώς θα σε συμβούλευα να ψαχτείς μήπως κοιτάζεις σε λάθος μέρος ή Τον αναζητάς με λάθος τρόπο.


...

Τόπος και τρόπος !
Ανοίγω λοιπόν τον βιβλίο Ιστορίας των Ουρανών και διαβάζω:

...Εκείνη τη νύχτα ξεχύθηκαν μιλιούνια τα δαιμόνια, από τις θύρες που άνοιξαν οι Μαθητές Του, με την προδοσία τους. Ο ένας Τον αρνήθηκε τρεις φορές, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις κι όλοι οι άλλοι, με το φευγιό και την απόκρυψή τους...Πολλά εκ των δαιμονίων εκείνων επαχύνθησαν σφόδρα και απέκτησαν ιεράτευμα και θρήσκευμα, προς περαίτερω παίδευσιν των ανθρώπων... δια των δεινών και της διάκρισης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[abakas7]

Η επόμενη παραβολή του Ιησού Χριστού περί της Βασιλείας των Ουρανών, είναι η παραβολή του Πολύτιμου Μαργαριταριού:

«Η βασιλεία των ουρανών είναι, πάλι, όμοια με έναν άνθρωπο έμπορο, που αναζητάει καλά μαργαριτάρια· ο οποίος, βρίσκοντας ένα πολύτιμο μαργαριτάρι, πήγε και πούλησε όλα όσα είχε, και το αγόρασε» (κατά Ματθαίον 13:45-46)

Όπως ένας έμπορος ενδιαφέρεται για το συμφέρον του, ομοίως πρέπει να ενδιαφερθεί και ο κάθε άνθρωπος για το συμφέρον της ψυχής του. Και η εξασφάλιση του συμφέροντος απαιτεί δοκιμή και έρευνα για το τι είναι το καλύτερο και συμφερότερο.

Με δοκιμή και έρευνα ένας έμπορος αποκτά εμπειρία η οποία θα τον οδηγήσει να αντιληφθεί ότι υπάρχει ένα μαργαριτάρι το οποίο είναι το πολυτιμότερο από όλα. Και το μαργαριτάρι αυτό είναι ένα και όχι πολλά επειδή μία είναι η αλήθεια, ένας ο Σωτήρας και ένας ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή: ο Ιησούς Χριστός.

«Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου Εμού» (κατά Ιωάννην 14:6)

Ένας έμπορος με πείρα δεν πιάνεται κορόιδο και δεν πέφτει έξω σχετικά με το τι τον συμφέρει. Ορθώς λοιπόν ο έμπορος αυτός αντιλήφθηκε ότι η αξία του συγκεκριμένου μαργαριταριού είναι τόσο μεγάλη ώστε για την απόκτησή του αξίζει να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα.

Ομοίως και η αξία της προσωπικής σχέσης με τον ζωντανό Θεό και η σημασία της απόκτησης αιώνιας ζωής είναι τέτοια ώστε αξίζει να θυσιάσεις τον τρόπο ζωής σου τον οποίο θεωρείς πολύτιμο αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι επειδή η αμαρτία σε οδηγεί στη φθορά και το θάνατο. Και αυτή την αλλαγή πορείας δεν καλείσαι να την κάνεις στα τυφλά, αλλά όπως ο έμπορος με δοκιμή και έρευνα ώστε να πεισθείς ότι αυτό είναι το αιώνιο συμφέρον σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...

Όπως ένας έμπορος ενδιαφέρεται για το συμφέρον του, ... και συμφερότερο.

Με δοκιμή και έρευνα ένας έμπορος αποκτά εμπειρία η οποία θα τον οδηγήσει ...


Ένας έμπορος με πείρα δεν πιάνεται κορόιδο και δεν πέφτει έξω σχετικά με το τι τον συμφέρει. ....

...αλλά όπως ο έμπορος με δοκιμή και έρευνα ώστε να πεισθείς ότι αυτό είναι το αιώνιο συμφέρον σου.

:Τελικά, όπως μας δείχνει η ιστορία, μόνον ο "έμπορος"(τουτέστιν, ο κερδοσκόπος! ) και το εμπόριο φαίνεται, πως επωφελήθηκαν από τον Χριστιανισμό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάξιμος]

:Τελικά, όπως μας δείχνει η ιστορία, μόνον ο "έμπορος"(τουτέστιν, ο κερδοσκόπος! ) και το εμπόριο φαίνεται, πως επωφελήθηκαν από τον Χριστιανισμό!

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ μου Λάμπη. Αντιλαμβανόμενος το «μαργαριτάρι», ως την αγάπη Του, θα σου προτείνω ένα βιβλίο του γέροντα Ιωσήφ του ησυχαστή.
Χάρισε όσα μπορούσε και είχε. Όλα όσα δίδει η πρόσκαιρη ζωή, αναζητώντας το «μαργαριτάρι» που ο έμπορος για το συμφέρον του αγόρασε.
Οσο για το «κέρδος του». Είναι δεδομένο και αποδεδειγμένο.
Κερδοσκόπος;
Από τους μεγαλύτερους «κερδοσκόπους», που έχει να δείξει η Ορθοδοξία.

Ναι! Δίχως να ζητάς, απαιτείς, δεν δίνεται τίποτα.
Όπως τα μαργαριτάρια θα πρέπει να μπορείς να κατέβεις σε βάθος υπερνικώντας την άνωση της θάλασσας, έτσι και στο θέμα της αναζήτησης Του, απαιτούνται αναγκαίες ενέργειες.
Κερδοσκοπικές; Όχι! Κερδοσκοπικότατες θα έλεγα ποιο καλά.
Μόνο που το κέρδος δεν μεταφράζεται σε καταθέσεις και συσσώρευση πλούτου.

Ελπίζω να μην καταφέρεις και ανακαλύψεις στο χριστιανικό; μικροσκόπιο σου κάποια λέξη και την ξεμπαρκάρεις κατά το δοκούν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

Μα ούτως ή άλλως ο Θεός μας έπλασε για να ζούμε στον Παράδεισο. Δεν τον κερδίσαμε, μας έπλασε για να ζούμε εκεί. Ούτε είναι λογικό κάθε άνθρωπος να πληρώνει το ''λάθος της Εύας''. Τι ανόητη αλλά και χρήσιμη εφεύρεση το προπατορικό αμάρτημα. Αν κάποιος θα έπρεπε να κερδίσει ξανά τον παράδεισο αυτός είναι ο Αδάμ και η Εύα. Όλα τα υπόλοιπα παιδιά τους, αν ο Θεός ήταν δίκαιος πριν γεννηθούν θα έπρεπε να τους ρωτά αν θέλουν να ζήσουν στον Παράδεισο ή στη Γη. Καταλαβαίνεις βέβαια πως όλα αυτά είναι παράλογα και δεν στέκουν.

Πιστευω πως το προπατορικο αμαρτημα δεν ειναι το οτι εφαγαν τον απαγορευμενο καρπο αλλα το οτι θελησαν να γινουν θεοι οι ιδιοι (οπως τους ειχε πει ο οφις οτι θα συνεβαινε).Συνεπως δεν σε βαραινει το προπατορικο αμαρτημα της ευας αλλα το δικο σου αμαρτημα (αν εχεις) που πραττεις καθε στιγμη που αψηφας αυτα που ειπε ο Κυριος και πιστευεις οτι ξερεις καλυτερα

Πρόσεξε τώρα. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, άρα αυτός φτιάχνει τις συνέπειες των πράξεών μας. Δίνοντας κακές συνέπειες σε αυτούς που διαλέγουν να ζήσουν μακριά του, όπως φθορά, θάνατο κτλ εμμέσως τους αναγκάζει να διαλέξουν αυτόν αν θέλουν να επιβιώσουν. Αυτό λέγεται χειραγώγηση και είναι παράβαση την ελεύθερης βούλησης.

Νομιζω τα ειπε ωραια ενας αλλος χρηστης. Ο ιδιος ο θεος ταυτιζεται με τη ζωη και δεν υπαρχει ζωη μακρια του. Απο την αλλη για να εχεις το δικαιωμα να ζησεις κοντα του θα πρεπει να εισαι εναρετος (να μην πραττεις το κακο στο περιβαλλον σου) να μπορεις να δεχθεις τον Κυριο χωρις εγωισμους,και γενικα να δουλεψεις τοσο με τον εαυτο σου που η ζωη σου στο τελος να μοιαζει με τη ζωη του Ιησου που ειναι το υπερτατο παραδειγμα και το δυσκολοτερο κατορθωμα.

Μα αυτό δεν καταλαβαίνεις, ο Θεός δεν κάνει διαχωρισμό καλού και κακού. Είναι πανάγαθος δηλαδή αγαπά το ίδιο και το καλό και το κακό. Οι διαχωρισμοί έχουν φτιαχτεί από τους ανθρώπους. Άσε που η έννοια του καλού και του κακού είναι τελείως υποκειμενική. Επίσης γιατί υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι ή θα είμαι με το Θεό ή με το διάβολο? Δεν μπορώ δηλαδή να μην είμαι με κανέναν, να χαράξω τη δική μου ρώτα?

Πρωτον το οτι ειναι Παναγαθος δεν σημαινει οτι αγαπα το ιδιο το καλο και το κακο. Και εκτος αυτου το καλο και το κακο δεν ειναι σαν δυο αυθυπαρκτες αντιθετες οντοτητες αλλα ειναι σαν το φως και το σκοταδι. Το καλο και η ζωη και το φως ειναι ο ιδιος ο Θεος και οτι βρισκεται μακρια του βιωνει την ελλειψη του καλου, της ζωης και του φωτος που ειναι το κακο, ο θανατος και το σκοταδι. Ακριβως οπως στην φυσικη το σκοταδι ειναι η ελλειψη του φωτος και οχι το αντιθετο του.

Αν ο Θεός όπως λένε είναι δίκαιος, τότε το να σε κρίνει μια αιωνιότητα με βάση όσα έκανες σε αυτή τη ζωή είναι η μεγαλύτερη αδικία. Οι χειρότερου εγκληματίες του κόσμου δεν φταίνε απόλυτα για τις πράξεις τους. Η συντριπτική πλειοψηφία τους έχει υποστεί τέτοια παιδική κακοποίηση που είναι λογικό να γίνουν ότι γίνανε. Καλό είναι να μην διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν διαφορετική αφετηρία και τα βιώματά τους στην παιδική ηλικία πολλές φορές καθορίζουν και την μετέπειτα ζωή τους.

Ακριβως επειδη ειναι δικαιος σου δινει τοση ζωη και τετοιες συνθηκες (γονεις, χωρα, πλουτος) ωστε οι πραξεις σου να δειξουν τι ανθρωπος εισαι. Ακριβως επειδη ειναι Παντογνωστης ,για εναν ανθρωπο που τον εχει ηδη κρινει (εστω ως εναρετο), ξερει οτι και απειρα χρονια να τον αφησει να ζησει η συμπεριφορα του θα συγκλινει στο εναρετο. Πολλες φορες οι ανθρωποι κανουμε το ιδιο, δηλαδη απο καποιες καταστασεις κρινουμε ποια θα ειναι η συμπεριφορα του ανθρωπου στο μελλον, μονο που καθε φορα που το κανουμε εμεις ειναι λαθος λογω ελλειψης επαρκους γνωσης, ελλειψης σωστης κρισης κα. Αντιθετα ο Θεος οντας Παναγαθος (δηλαδη αμολυντος απο τα παθη) και εχοντας το συνολο της γνωσης ακομα και αυτων που δεν εχουν πραγματωθει
μπορει να κρινει αλανθαστα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Πιστευω πως το προπατορικο αμαρτημα δεν ειναι το οτι εφαγαν τον απαγορευμενο καρπο αλλα το οτι θελησαν να γινουν θεοι οι ιδιοι (οπως τους ειχε πει ο οφις οτι θα συνεβαινε).Συνεπως δεν σε βαραινει το προπατορικο αμαρτημα της ευας αλλα το δικο σου αμαρτημα (αν εχεις) που πραττεις καθε στιγμη που αψηφας αυτα που ειπε ο Κυριος και πιστευεις οτι ξερεις καλυτερα

Εφόσον με έκανε ελεύθερο ο Θεός, δεν έχω το δικαίωμα να τον αψηφώ? Γιατί τιμωρούμε για το πως χρησιμοποιώ την ελευθερία μου?

Νομιζω τα ειπε ωραια ενας αλλος χρηστης. Ο ιδιος ο θεος ταυτιζεται με τη ζωη και δεν υπαρχει ζωη μακρια του. Απο την αλλη για να εχεις το δικαιωμα να ζησεις κοντα του θα πρεπει να εισαι εναρετος (να μην πραττεις το κακο στο περιβαλλον σου) να μπορεις να δεχθεις τον Κυριο χωρις εγωισμους,και γενικα να δουλεψεις τοσο με τον εαυτο σου που η ζωη σου στο τελος να μοιαζει με τη ζωη του Ιησου που ειναι το υπερτατο παραδειγμα και το δυσκολοτερο κατορθωμα.

Γιατί πρέπει λοιπόν να αλλάξω εγώ? Γιατί δεν μπορεί ο Θεός να με αποδεχτεί όπως είμαι κοντά του, δηλαδή με την εγωιστική φύση μου? Αγάπα τους άλλους με τα ελαττώματά τους δεν είπε?

Πρωτον το οτι ειναι Παναγαθος δεν σημαινει οτι αγαπα το ιδιο το καλο και το κακο. Και εκτος αυτου το καλο και το κακο δεν ειναι σαν δυο αυθυπαρκτες αντιθετες οντοτητες αλλα ειναι σαν το φως και το σκοταδι. Το καλο και η ζωη και το φως ειναι ο ιδιος ο Θεος και οτι βρισκεται μακρια του βιωνει την ελλειψη του καλου, της ζωης και του φωτος που ειναι το κακο, ο θανατος και το σκοταδι. Ακριβως οπως στην φυσικη το σκοταδι ειναι η ελλειψη του φωτος και οχι το αντιθετο του.

Φυσικά αγαπά το ίδιο τους καλούς και τους κακούς, το λένε και τα ευαγγέλια άλοστε. Αυτό σημαίνει πανάγαθος, ότι αγαπά όλους το ίδιο ασχέτως των πράξεών τους. Όσο για το φως πλανάσαι. Η φυσική τάξη του σύμπαντος είναι το σκοτάδι. Το φως δεν είναι παρά φωτόνια που περνάνε μέσα από τα μάτια σου και δημιουργείτε έτσι η ψευδαίσθηση του φωτός. Με άλλα λόγια αν δεν υπάρχουν μάτια δεν υπάρχει φως. Επίσης το κακό και το κάλο είναι τελείως υποκειμενικές έννοιες, δεν μπορείς να τα ορίσεις.

Ακριβως επειδη ειναι δικαιος σου δινει τοση ζωη και τετοιες συνθηκες (γονεις, χωρα, πλουτος) ωστε οι πραξεις σου να δειξουν τι ανθρωπος εισαι. Ακριβως επειδη ειναι Παντογνωστης ,για εναν ανθρωπο που τον εχει ηδη κρινει (εστω ως εναρετο), ξερει οτι και απειρα χρονια να τον αφησει να ζησει η συμπεριφορα του θα συγκλινει στο εναρετο. Πολλες φορες οι ανθρωποι κανουμε το ιδιο, δηλαδη απο καποιες καταστασεις κρινουμε ποια θα ειναι η συμπεριφορα του ανθρωπου στο μελλον, μονο που καθε φορα που το κανουμε εμεις ειναι λαθος λογω ελλειψης επαρκους γνωσης, ελλειψης σωστης κρισης κα. Αντιθετα ο Θεος οντας Παναγαθος (δηλαδη αμολυντος απο τα παθη) και εχοντας το συνολο της γνωσης ακομα και αυτων που δεν εχουν πραγματωθει
μπορει να κρινει αλανθαστα.

Αυτό που λες δηλαδή είναι πως ο Θεός μας έχει κρίνει εκ των προτέρων αφού ξέρει το μέλλον. Οπότε τι νόημα έχει να μας αφήνει να γεννιόμαστε και να περνάμε όλα αυτά τα βάσανα? Ας μας κρίνει a priori λοιπόν να τελειώνουμε. Όπως καταλαβαίνεις τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι λογικά πράγματα. Ο Θεός από την στιγμή που μας έπλασε ελεύθερους δεν έχει καν το δικαίωμα να μας κρίνει, γιατί έτσι παραβιάζει την ελευθερία μας.

Δε μπορώ να πιστέψω πως εν έτη 2012 υπάρχουν ακόμα άτομα που τρώνε το παραμύθι του Θεού πανάγαθου, παντοδύναμου, παντογνώστη και κριτή των πάντων. Ένα ον κατασκευασμένο από τη φαντασία του ανθρώπου για λόγους εξουσιασμού των πολλών, που κάνει καλά τη δουλειά του ακόμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

Εφόσον με έκανε ελεύθερο ο Θεός, δεν έχω το δικαίωμα να τον αψηφώ? Γιατί τιμωρούμε για το πως χρησιμοποιώ την ελευθερία μου?

Εφοσον ο θεος ειναι αλανθαστος οταν τον αψηφησεις σημαινει πως θα κανεις το λαθος παροτι εκεινος σου εχει δειξει το σωστο. Αν αυτο δεν πηγαζει απο εγωισμο απο τι πηγαζει;

Γιατί πρέπει λοιπόν να αλλάξω εγώ? Γιατί δεν μπορεί ο Θεός να με αποδεχτεί όπως είμαι κοντά του, δηλαδή με την εγωιστική φύση μου?Αγάπα τους άλλους με τα ελαττώματά τους δεν είπε?Φυσικά αγαπά το ίδιο τους καλούς και τους κακούς, το λένε και τα ευαγγέλια άλοστε. Αυτό σημαίνει πανάγαθος, ότι αγαπά όλους το ίδιο ασχέτως των πράξεών τους. Όσο για το φως πλανάσαι. Η φυσική τάξη του σύμπαντος είναι το σκοτάδι. Το φως δεν είναι παρά φωτόνια που περνάνε μέσα από τα μάτια σου και δημιουργείτε έτσι η ψευδαίσθηση του φωτός. Με άλλα λόγια αν δεν υπάρχουν μάτια δεν υπάρχει φως. Επίσης το κακό και το κάλο είναι τελείως υποκειμενικές έννοιες, δεν μπορείς να τα ορίσεις.

Τωρα μπαινουμε σε χωραφια που δεν εχω εξερευνησει και ειμαι ακομα υπο σκεψη. Αυτο που σκεφτομαι ειναι οτι (και εκανα λαθος πριν χρησιμοποιωντας την λεξη αγαπη) πραγματι αγαπα καθε ανθρωπο αλλα μου φαινεται και δικαιωμα του και υποχρεωση του ως αλανθαστου να μην κρατα κοντα του τους ανθρωπους που διαλεγουν τη βολη τους ακομα και κανοντας κακο στους συνανθρωπους τους. Οσο για το φως υπαρχει εφοσον υπαρχει φωτονιο, ανεξαρτητα απο το ματι. Το συμπαν που βιωνουμε δεν ειναι το ιδιο με αυτο που δημιουργησε εξαρχης, εφοσον ο ανθρωπος αμαρτησε, ηρθε η πτωση, και στο συμπαν μπηκε και η αμαρτια.

Αυτό που λες δηλαδή είναι πως ο Θεός μας έχει κρίνει εκ των προτέρων αφού ξέρει το μέλλον. Οπότε τι νόημα έχει να μας αφήνει να γεννιόμαστε και να περνάμε όλα αυτά τα βάσανα? Ας μας κρίνει a priori λοιπόν να τελειώνουμε. Όπως καταλαβαίνεις τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι λογικά πράγματα. Ο Θεός από την στιγμή που μας έπλασε ελεύθερους δεν έχει καν το δικαίωμα να μας κρίνει, γιατί έτσι παραβιάζει την ελευθερία μας.

Δεν εννοουσα αυτο. Το γεγονος οτι εχει τη γνωση δεν επηρεαζει τη ροη των γεγονοτων, ουτε χανεται η ουσια πραγματωσης οσων γνωριζει. Ναι ξερει οτι εχουμε κανει και θα κανουμε αλλα παραλληλα εχουμε τη πληρη ελευθερη βουληση να αποφασισουμε τι θα κανουμε. Το νοημα του να γεννηθεις ειναι ακριβως το να εχεις την δυνατοτητα να αποφασισεις τι ζωη θα ζησεις. Αν δεν γεννηθουμε και ζησουμε πως θα παρουμε την αποφαση του τι ανθρωποι θα ειμαστε αφου την παιρνουμε μονη μας αυτην την αποφαση;Εδω νομιζω το βασικοτερο θεμα ειναι οτι δεν μπορεις να συλλαβεις την ελευθερη βουληση και την προτερη γνωση μαζι. Εγω δεν μπορω να καταλαβω γιατι παραβιαζεται η ελευθερια μας οταν μας κρινει. Οχι μονο ο θεος αλλα και οποιοσδηποτε ανθρωπος.

Κατι λιγο εκτος συζητησης. Εχω αυτη την κοσμοθεωρια και δεν εχω βρει καμια αντιφαση μεχρι στιγμης. Ως ανθρωπος με λαθη και παθη δεν μπορω μα ισχυριστω οτι κατεχω την τελεια αληθεια, αυτην πιστευω θα την βρεις στα ιδια τα πατερικα κειμενα, τα οποια δεν εχω διαβασει αλλα βασιζομαι στην μελετη της οικογενειας μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Εφοσον ο θεος ειναι αλανθαστος οταν τον αψηφησεις σημαινει πως θα κανεις το λαθος παροτι εκεινος σου εχει δειξει το σωστο. Αν αυτο δεν πηγαζει απο εγωισμο απο τι πηγαζει;

Αυτό που δεν καταλαβαίνεις είναι πως ο Θεός δεν είναι αλάνθαστος απλά και μόνο γιατί δεν υπάρχει λάθος και σωστό στη φύση. Όσο λάθος είναι για σένα να σε σκοτώσω και να σε φάω τόσο σωστό είναι για μένα που πεινάω. Η έννοια του λάθους και του σωστού είναι ανθρώπινες συμβάσεις.

Τωρα μπαινουμε σε χωραφια που δεν εχω εξερευνησει και ειμαι ακομα υπο σκεψη. Αυτο που σκεφτομαι ειναι οτι (και εκανα λαθος πριν χρησιμοποιωντας την λεξη αγαπη) πραγματι αγαπα καθε ανθρωπο αλλα μου φαινεται και δικαιωμα του και υποχρεωση του ως αλανθαστου να μην κρατα κοντα του τους ανθρωπους που διαλεγουν τη βολη τους ακομα και κανοντας κακο στους συνανθρωπους τους. Οσο για το φως υπαρχει εφοσον υπαρχει φωτονιο, ανεξαρτητα απο το ματι. Το συμπαν που βιωνουμε δεν ειναι το ιδιο με αυτο που δημιουργησε εξαρχης, εφοσον ο ανθρωπος αμαρτησε, ηρθε η πτωση, και στο συμπαν μπηκε και η αμαρτια.

Άλλο φως άλλο φωτόνιο. Το φωτόνιο είναι σωματίδιο, ως φως ορίζουμε το φάσμα των φωτονίων που συλλαμβάνουν τα μάτια μας μετά την ανάκλασή τους σε διάφορα αντικείμενα. Αλλά ας μη σταθούμε εκεί διότι εσύ χρησιμοποιείς τη λέξη φως μεταφορικά.

Δεν εννοουσα αυτο. Το γεγονος οτι εχει τη γνωση δεν επηρεαζει τη ροη των γεγονοτων, ουτε χανεται η ουσια πραγματωσης οσων γνωριζει. Ναι ξερει οτι εχουμε κανει και θα κανουμε αλλα παραλληλα εχουμε τη πληρη ελευθερη βουληση να αποφασισουμε τι θα κανουμε. Το νοημα του να γεννηθεις ειναι ακριβως το να εχεις την δυνατοτητα να αποφασισεις τι ζωη θα ζησεις. Αν δεν γεννηθουμε και ζησουμε πως θα παρουμε την αποφαση του τι ανθρωποι θα ειμαστε αφου την παιρνουμε μονη μας αυτην την αποφαση;Εδω νομιζω το βασικοτερο θεμα ειναι οτι δεν μπορεις να συλλαβεις την ελευθερη βουληση και την προτερη γνωση μαζι. Εγω δεν μπορω να καταλαβω γιατι παραβιαζεται η ελευθερια μας οταν μας κρινει. Οχι μονο ο θεος αλλα και οποιοσδηποτε ανθρωπος.

Όταν σε κρίνω απλά χωρίς να σε καταδικάζω δε παραβιάζω την ελευθερία σου. Η κρίση του Θεού όμως συνοδεύεται και με καταδίκη όπως το να σε διώξει από κοντά του, άρα να πεθάνεις. Επαναλαμβάνω αυτός δεν ήταν που είπε μι κρίνεται για να μην κριθεί τε? Αφού λοιπόν με κρίνει αυτός μπορώ να τον κρίνω κι εγώ.

Κατι λιγο εκτος συζητησης. Εχω αυτη την κοσμοθεωρια και δεν εχω βρει καμια αντιφαση μεχρι στιγμης. Ως ανθρωπος με λαθη και παθη δεν μπορω μα ισχυριστω οτι κατεχω την τελεια αληθεια, αυτην πιστευω θα την βρεις στα ιδια τα πατερικα κειμενα, τα οποια δεν εχω διαβασει αλλα βασιζομαι στην μελετη της οικογενειας μου.

Συγνώμη που στο λέω αλλά η αλήθεια δε βρίσκεται σε κανένα πατερικό κείμενο. Η αλήθεια είναι στον κόσμο γύρω σου και ο μόνος τρόπος να την γνωρίσεις είναι να γνωρίσεις τον ίδιο τον κόσμο. Πράγμα καθόλου εύκολο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

Αυτό που δεν καταλαβαίνεις είναι πως ο Θεός δεν είναι αλάνθαστος απλά και μόνο γιατί δεν υπάρχει λάθος και σωστό στη φύση. Όσο λάθος είναι για σένα να σε σκοτώσω και να σε φάω τόσο σωστό είναι για μένα που πεινάω. Η έννοια του λάθους και του σωστού είναι ανθρώπινες συμβάσεις.

Αυτο ειναι ενα απο τα πυρηνικα σημεια διαφωνιας μας.

Όταν σε κρίνω απλά χωρίς να σε καταδικάζω δε παραβιάζω την ελευθερία σου. Η κρίση του Θεού όμως συνοδεύεται και με καταδίκη όπως το να σε διώξει από κοντά του, άρα να πεθάνεις. Επαναλαμβάνω αυτός δεν ήταν που είπε μη κρινετε για να μην κριθείτε? Αφού λοιπόν με κρίνει αυτός μπορώ να τον κρίνω κι εγώ.

Και παραβιαζει την ελευθερια σου επειδη διαλεγει ποιον θα εχει κοντα του; Τωρα για την κριση δεν βρισκεστε στην ιδια θεση. Εκεινος κρινει οντας τελειος και εσυ οντας ατελης.

Συγνώμη που στο λέω αλλά η αλήθεια δε βρίσκεται σε κανένα πατερικό κείμενο. Η αλήθεια είναι στον κόσμο γύρω σου και ο μόνος τρόπος να την γνωρίσεις είναι να γνωρίσεις τον ίδιο τον κόσμο. Πράγμα καθόλου εύκολο.

Και εδω υπαρχει σημειο διαφωνιας. Για μενα δεν ειναι ετσι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...
Κερδοσκοπικές; Όχι! Κερδοσκοπικότατες θα έλεγα ποιο καλά.
Μόνο που το κέρδος δεν μεταφράζεται σε καταθέσεις και συσσώρευση πλούτου.

...

: Μου θυμίζεις λίγο τον "Ερμή τον Κερδώο"!
: Αφότου μου μίλησε ο Ιησούς Χριστός, φίλος και αδερφός της ανάξιας μετριότητάς μου, έμαθα, ότι η πνευματικότητα των ανθρώπων κλιμακώνεται, από κάτω προς τα πάνω: με εκείνη του δούλου, εκείνη του μισθωτού και εκείνη του αδελφού. Ο αδελφός, εν προκειμένω, χρεώνεται, αλλά δεν του νοιάζει καν, αν πιστώνεται (ως Καταθέτης)!

...να γνωρίσεις τον ίδιο τον κόσμο. Πράγμα καθόλου εύκολο.

Ναι, σχεδόν ακατόρθωτο, αν πρώτα δεν φθάσεις και στο σημείο, να τον νικήσεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Και παραβιαζει την ελευθερια σου επειδη διαλεγει ποιον θα εχει κοντα του; Τωρα για την κριση δεν βρισκεστε στην ιδια θεση. Εκεινος κρινει οντας τελειος και εσυ οντας ατελης.

Αυτό ισχύει βέβαια εάν δεχτούμε αξιωματικά πως είναι τέλειος. Δεν έχουμε καμία απόδειξη για την τελειότητά του, αντίθετα αν τον κρίνουμε από τα δημιουργήματά του τα τόσο ατελή μάλλον και αυτός δεν είναι τέλειος.

Τέλειος, άλλη μια καθαρά υποκειμενική λέξη που μπορεί να δηλώνει το οτιδήποτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

με εκείνη του δούλου, εκείνη του μισθωτού και εκείνη του αδελφού.
αυτο το καναμε στα θρησκευτικα στο σχολειο

Ξεχασμενε τα χαρακτηριστικα του θεου εγω τα δετηκα αξιωματικα:δικαιος, παναγαθος, αναμαρτητος, κα. Ας δεχτουμε το τριτο σημειο διαφωνιας μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Alejandro Papas]

αυτο το καναμε στα θρησκευτικα στο σχολειο

μαζι με την οποια αλλη πλυση εγκεφαλου που μας καναν 12 χρονια σε αυτο το κωλομαθημα

απο που πηγαζει οτι ο Θεος ειναι Παναγαθος, Τελειος, Γαματος κλπ??

Spoiler

αν υποθεσουμε παντα οτι υπαρχει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mourningStar]

Πηγαζει απο το οτι ειναι μια φανταστικη οντοτητα και βολευει να εχει αυτα τα χαρακτηριστικα για να προσφερει ανακουφιση και μια ελπιδα στους ανθρωπους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

Ετσι εδιδαχθην ετσι και πιστευω και με βαση αυτο θα απανταω οταν με ρωτανε. Δεν νιωθω την αναγκη να μου δοθει μαθηματικη αποδειξη της υπαρξης και των χαρ/κων του θεου οποτε δεν μπορω να σε βοηθησω Alejandro. Επειδη πιθανως στον γραπτο λογο δεν φαινεται, ολα αυτα τα γραφω φιλικα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.