Είχα ακούσει ότι όλα τα προιόντα παράγονται σε ένα εργοστάσιο και μετά απλά αλλάζουν την επωνυμία στα καρτελάκια αλλά έλεγα μπααα σενάρια είναι αυτά τώρα για να ρίξει η μια εταιρία την άλλη, και γενικά όλα αυτά τα έβλεπα σαν ιστορίες για αγρίους.
Αλλά από ότι φαίνεται καθόλου ιστορίες δεν είναι.
Παραδείγματος χάρη έχουμε οικογενειακό φίλο που κατέχει κατάστημα με αθλητικά είδη, έλα όμως που μια παρτίδα που του έστειλαν από γνωστή επωνυμία παπουτσιών έγραφαν πάνω " Made in Dubai", ήταν αυθεντικό το παπούτσι, από την αντιπροσωπία το πήρε απλά αυτά δε φτιάχτηκαν στο εργοστάσιο της Αγγλίας αλλά στο Τουμπάι, εεε σαν το είδαν πελάτισσες χρόνων τους καρφώθηκε στο μυαλό ότι ο άνθρωπος τους δούλεψε και τους πουλάει μαιμού για αυθεντικό και έτσι έχασε πολύ πελατεία από αυτό.
Απλά ρε γαμώτο βλέπεις τόσα πολλά γύρω σου και έχεις αρχίσει να φοβάσαι, να πάρω από εκεί το φτηνό ή το άλλο το ακριβό; Και στη τελική παίρνεις το ακριβό πιστεύοντας ότι θα κρατήσει και πως δε θα σου δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στο δέρμα πχ.
Τι στο καλό γίνεται; Αυτοί χαίρονται και γελάνε επάνω στις δικές μας πλάτες(= πορτοφόλια) και τις δικές μας ανασφάλειες.
Γιατί οκ, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε εμείς και κάτι χειρότερης ποιότητας να πάρουμε δεν μας πειράζει τραγικά. Αλλά άντε πείσε τώρα μια μανούλα πως είτε ξοδεύει πολλά για την ένδυση του παιδιού της, είτε όχι είναι το ένα και το αυτό.
Και έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα μας κάνουν γερή πλύση εγκεφάλου, και έχουμε αρχίσει να το πιστεύομαι ότι ντε και καλά κάτι φτηνό θα σου βγάλει σπυριά στη πλάτη ή θα σου προκαλέσει καρκίνο στο δέρμα, ή δε ξέρω και εγώ τι.
Όσο για το "βλέπεις αν αξίζει", δεν είμαι σε θέση να ξέρω το κάθε τι, τι κοστολόγιο έχει. Παραδείγματος χάρη είχα σταμπάρει μια ζακέτα πλεκτή μακριά κάπου στα 80 ευρώ αν θυμάμαι καλά και κολλούσα να δώσω τόσα λεφτά για μια ζακέτα, καλύτερα να πήγαιναν σε ένα μπουφάν που θα το είχα και 2-3 χρόνια, ε μόλις το είδε το η γιαγιά μου πάτησε τα γέλια, μου είπε ότι δεν αξίζει τόσα γιατί δεν είναι καν χειροποίητο και μου έφτιαξε αυτή ακριβώς το ίδιο σχέδιο με μόνο κοστολόγιο τις κλωστές (και την κούραση της, της χρωστάω μια βόλτα για αυτό που έκανε, μιας και το θυμήθηκα.

)
Από και πέρα, όχι είμαι αρκετά τσιγκούνα και κοιτάω ψώνια να κάνω 2 φορές το χρόνο (άνοιξη-φθινόπωρο) που παίρνω ότι χρειάζομαι όλα μαζί.
Τώρα αν μου μπει κάτι ακριβό στο μάτι και δε μπορώ να αντισταθώ, εε το παίρνω
