Επειδή ο όρος "ανωμαλία" υποκρύπτει επιθετικότητα και επίσης δεν πιστεύω ότι μπορεί να οριστεί επαρκώς στον άνθρωπο, αφού η νοημοσύνη του τον οδηγεί σε δραστηριότητες που δεν έχουν ως άμεσο στόχο την επιβίωση και την αναπαραγωγή του είδους κι επίσης αυτό που ορίζει ο μέσος όρος ως φυσιολογικό είναι κάτι που αλλάζει ανά εποχή (o tempora, o mores), μήπως θα ήταν καλύτερα να χρησιμοποιούμε τον όρο "παρέκκλιση" ή "απόκλιση";
Αυτό το λέω, γιατί με βάση τα όσα διάβασα στις λίγες τελευταίες σελίδες, ως ανωμαλία μπορεί να στοιχειοθετηθεί ακόμη και η τέχνη ή η αισθητική, αφού δεν παράγουν κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα υπέρ της διαιώνισης του είδους.
Θα ήθελα επίσης να καταθέσω την αντίρρησή μου για το κατά πόσον ένας ομοφυλόφιλος γεννιέται. Οι περιπτώσεις που συμβαίνει κάτι τέτοιο για καθαρά γενετικούς λόγους είναι εξαιρετικά σπάνιες, δεν γνωρίζω καν αν κάτι τέτοιο έχει αποδειχτεί ξεκάθαρα. Ωστόσο, η επιλογή της σεξουαλικότητας στον άνθρωπο, όπως και σε άλλα θηλαστικά και πτηνά, γίνεται σε πολύ μικρή ηλικία, ακολουθώντας κάποιους αυτοματισμούς, στους οποίους συμμετέχει και το περιβάλλον, ώστε πράγματι σε πολλούς φαίνεται ότι γεννήθηκαν έτσι.
Ουσιαστικά βέβαια λέμε το ίδιο πράγμα, αφού ο αυτοματισμός της σεξουαλικής επιλογής σε ηλικία που οι περισσότεροι δυσκολευόμαστε καν να θυμηθούμε, δεν μπορεί να ισοδυναμεί με πραγματική συνειδητή επιλογή, όπως το εννοούμε ως ενήλικες.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
