η φυλακή σε όλες τις χώρες παραμένει φυλακή. απλα κάποιες έχουν καλύτερο φαγητο και τιβι.
δηλαδή απο εκει δεν μπορείς να βγείς και είσαι υποχρεωμένος να μέινεις εκει. καταργήται η ελευθερία σου.
πως η στέρηση της ελευθερίας μπορει να έχει εκπαιδευτικο χαρακτήρα και να βοηθήσει στην επανένταξη?
δεν σου φαίνετε λάθος όλο αυτό? αντιφατικο..
η ίδια η στέρηση της ελευθερίας έιναι βία άλλωστε.
όσες φορές έχω παει σε δικαστήρια βλέπω παθόντες η συγγενείς τους να ζητάνε όσο τον δυνατον μεγαλύτερη τιμωρία. ακόμα και όσοι έιναι άσχετοι με την υπόθεση, ζητάνε την μεγιστη δυνατή ποινή εχοντας στο μυαλό τους μόνο την τιμωρία του δράστη και όχι το καλό του!
ας υποθέσουμε οτι ο πακιστανός που βίασε την μυρτο και την άφησε φυτο, αντι να μπει στις κακες ελληνικες φυλακές έμπαινε σε κάποιο σχολειο επανένταξης, οπου θα ηταν ελέυθερος και ωραιος θα ζωγράφιζε και θα έκανε χειροτεχνία και θα ζούσε χωρίς ''τιμωρία''
θα μας ικανοποιούσε αυτο? και οκ, εσυ είσαι τόσο μπροστα και δεν νοιώθεις αναγκη για τιμωρία του πακιστανου.
θα τον αφηνες ελεύθερο δίνοντας του μόνο συμβυλές? αν όχι τότε θα του ασκούσες και εσύ ''τιμωρία'' στερόντας του την ελευθερία!
Το τι είναι βία είναι μια μεγάλη συζήτηση που δε θα τελειώσει ποτέ γιατί τέτοιες έννοιες από τον καθένα ορίζονται διαφορετικά. Αντίστοιχα και η τιμωρία.
Δεν έχω κάνει τόσο μεγάλη διατριβή για το τι γίνεται στο εξωτερικό και το τι μπορεί να ορίζεται ως φυλακή για αυτό δε θα επεκταθώ παραπάνω. Αλλά έχω δει και 2 άρθρα για το παίζει σε άλλες χώρες και έχω καταλάβει πως δεν είναι παντού η ίδια μπανανία ακόμη ΚΑΙ σε αυτό το θέμα.
Αυτό που κοιτάς είτε το ονομάσεις τιμωρία, είτε επανένταξη είτε ό,τι άλλο είναι το αποτέλεσμα. Οι εκδικητικές μεθόδοι δεν προσφέρουν τίποτα πέρα από μια προσωρινή ηθική ικανοποίηση στους θιγόμενους. Κάθε ένας εγκληματίας είναι παράλληλα και ένας άνθρωπος και ως άνθρωπος έχει συγκεκριμένα δικαιώματα και ανάγκες. Όπως όταν εντοπίζεις ένα χρήστη ναρκωτικών δεν τον βάζεις στη φυλακή γιατί έτσι δε θα λύσεις κανένα πρόβλημα, αντ αυτού τον βάζεις σε ένα πρόγραμμα και τον βοηθάς να απεξαρτηθεί, έτσι και θα πρέπει να χειριστείς έναν εγκληματία.
Πρέπει να δεις πού υπάρχει πρόβλημα και να βρεις μια λύση. Είτε αν είναι κάτι καθαρά ψυχολογικό, να μπει σε μια κλινική, είτε είναι κάτι συνειδητό, που αντιβαίνει όμως με τις αρχές της πολιτείας. Στη δεύτερη περίπτωση θα πρέπει πρωτίστως να εξασφαλίσεις ως πολιτεία πως δεν θα αποτελέσει δημόσιο κίνδυνο ξανά για κανέναν, και πως θα τον κάνεις να υιοθετήσει έναν άλλο τρόπο ζωής, μαζί και με ανθρώπους στην ίδια κατάσταση ( μπορεί να ακούγεται αστείο αλλά υπάρχει ένας παραλληλισμός εδώ με ομάδες αλκοολικών και χρηστών ναρκωτικών ).
Για αυτό και είναι σημαντικό κάθε κρατούμενος εφόσον ήδη ζει κάτω απο συνθήκες που δεν του επιτρέπουν να σκοτώσει, ληστέψει ( ή ότι άλλο τον έβαλε σε αυτή τη θέση ), να ζήσει με όσο το δυνατόν καλύτερο επίπεδο ζωής. και αυτό μετράει και για τον ίδιο. Δεν είναι χαζοί οι κρατούμενοι, είναι διαφορετικό όταν βλέπεις πως το κράτος σου φέρεται εκδικητικά, σε βάζει να ζεις σε τριτοκοσμικές συνθήκες, σε κακομεταχειρίζεται κλπ και διαφορετικό όταν σου καθιστά σαφές πως προσπαθεί να σε βοηθήσει να αλλάξεις. Και ναι όπως λένε πιο κάτω μπορεί μια χαρά να θεσπιστεί κάποιο επιμορφωτικό πρόγραμμα για κρατούμενους ώστε από τη μία πάρουν μια Χ εκπαίδευση από την άλλη να έχουν τα εφόδια να κάνουν ένα ξεκίνημα όταν βγουν από τη φυλακή. Ποιανού ευθύνη είναι να μεριμνήσει για αυτά;
Αυτά που λες για τον καθένα που εύχεται τα χειρότερα στον κάθε εγκληματία είναι συνήθως αλήθεια και δείχνει τέλεια γιατί ζούμε σε κράτη με νόμους που επιβάλλονται σε όλους από συγκεκριμένα θεσμικά όργανα και δεν μπορεί ο καθένας να κάνει του κεφαλιύ του και να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Γιατί πρώτα πρώτα οι περισσότεροι δυστυχώς έχουν μια πολύ στρεβλή άποψη για το τι είναι καταλληλότερο σε τέτοια θέματα ( δε θα θέσω θέμα δικαιοσύνης γιατί είναι μια παρεξηγημένη έννοια ). Και πέρα προφανώς από το ότι καμία άποψη που προκύπτει συναισθηματικά δεν είναι λογική.
