Όσο μεγαλώνεις ερωτεύεσαι πιο δύσκολα;

[trampoline]

Είναι αλήθεια ότι μετά τα 30 βλέπεις αλλιώς τη ζωή. Έχεις περάσει το ψυχολογικό όριο που προηγούμενες γενιές όρισαν ώστε να αρχίσεις να κάνεις οικογένεια. Πλέον δεν έχεις πολλά περιθώρια για σχέσεις χωρίς νόημα, χωρίς μέλλον. Αυτό τουλάχιστον για έναν άνθρωπο της λογικής δεν του δίνει επιλογές να αφεθεί σε μία σχέση. Σε περιορίζει υποσυνείδητα και δεν ερωτεύεσαι. Γνωρίζεις κόσμο και τους περνάς αυτόματα από κόσκινο. Πλέον ξέρεις τι θέλεις από μία σχέση, ποια μικρά θεματάκια δε μπορείς να παραβλέψεις, ποιες λεπτομέρειες σου αρέσουν περισσότερο αλλά δεν τις βρίσκεις. Έχεις κάνει τόσες και τέτοιες σχέσεις που σχεδόν μπορείς να προδιαγράψεις ποια επόμενη σχέση θα είχε επιτυχία και ποια όχι.

Απέναντι σου κάθεται μία αντίστοιχα ώριμη γυναίκα με αντίστοιχες ανησυχίες που απορεί επίσης γιατί είσαι ακόμα ελεύθερος, ποιο είναι το ελάττωμα σου; Ποιο είναι το κρυφό βάρος σου; Και ούτε αυτή αφήνεται.

Άντε τώρα εσύ να ερωτευτείς όπως έκανες 10 χρόνια νωρίτερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νάγια Τ.]

Δεν υπάρχει ερωτεύεσαι εύκολα ή δύσκολα! Απλά ερωτεύεσαι... Προσοχή! Μιλώ για έρωτα, όχι: είδα κάποιον, μπάνικο γκομενάκι, α ρε καρακαψούρα!
Τα άλλα που περιγράφεις είναι <<χρυσό κουφέτο>>, σόρι κιόλας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nelliel]

Δε σε βρισκω αρκετα αισιοδοξο στη ζωη σου. Αν καθεσαι και το αναλυεις ή το σκεφτεσαι με τετοιο τροπο, χανεις και απο τον ερωτα και απο την ζωη. Ζησε τη ζωη σου και ασε τους αριθμους στην ακρη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Καταννοω πως μεγαλωνοντας αφηνεσαι δυσκολοτερα και συμφωνω μαζι σου. Η εποχη των φυσαλιδων εχει αλλωστε περασει. Ομως αν προχωρας σφιγμενος, θα δυσκολευεσαι ολο και περισσοτερο. Εκτος αν εισαι τυχερος και πεσεις σε μια γυναικα που να θελησει να ξεκλειδωσει. Για να γινει αυτο, θα πρεπει να την αφησεις να σε γνωρισει ομως. Με την 'ομοια' σου το πιθανοτερο ειναι να γυρισετε την πλατη τελικα. Αν και ποτε δεν ξερεις.
Εσυ ξερεις τον εαυτο σου και ποση βοηθεια ζητας, ενα χερι που θα σου απλωσει μια γυναικα. Ανθρωποι σαν εσενα μολις βρουν το αναποδο τους, δινονται. Στο ευχομαι! Το μονο που χεις να κανεις ειναι να το ζητησεις ευχαριστα!
Σε καμμια περιπτωση ομως μην δοκιμασεις να γινεις καποιος που δεν εισαι!

Ειναι και λιγο τυχη, ε? Τι λες? Αλλα μολις σου χτυπησει την πορτα η τυχη, δεν ειναι αδικο να μην ρισκαρεις? Αλλωστε τι εχεις να χασεις?

Δεν υπάρχει ερωτεύεσαι εύκολα ή δύσκολα! Απλά ερωτεύεσαι... Προσοχή! Μιλώ για έρωτα, όχι: είδα κάποιον, μπάνικο γκομενάκι, α ρε καρακαψούρα!
Τα άλλα που περιγράφεις είναι <<χρυσό κουφέτο>>, σόρι κιόλας!

Ειναι ωραιο να σαι στα 20

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trampoline]

Δεν υπάρχει ερωτεύεσαι εύκολα ή δύσκολα! Απλά ερωτεύεσαι... Προσοχή! Μιλώ για έρωτα, όχι: είδα κάποιον, μπάνικο γκομενάκι, α ρε καρακαψούρα!
Τα άλλα που περιγράφεις είναι <<χρυσό κουφέτο>>, σόρι κιόλας!

Ακριβώς επειδή μιλάω και εγώ για έρωτα, θεωρώ ότι είναι πιο δύσκολο. Προφανώς όμως και πάλι ορίζουμε διαφορετικά τον "έρωτα". Ο έρωτας όπως τον ξέρω εγώ δεν έρχεται ούτε με την πρώτη ούτε με τη δεύτερη ματιά, περνάει από πολλά στάδια και σε αυτά τα στάδια δε μιλάει μόνο η καρδιά όπως νόμιζα και εγώ στα 20 μου.

Τώρα τι εννοείς με το "χρυσό κουφένο" αδυνατώ να το αντιληφθώ. Εκτός αν υποννοείς ότι ψάχνω δικαιολογίες για το ότι ερωτεύομαι πιο δύσκολα, το οποίο είναι αστείο.

Δε σε βρισκω αρκετα αισιοδοξο στη ζωη σου. Αν καθεσαι και το αναλυεις ή το σκεφτεσαι με τετοιο τροπο, χανεις και απο τον ερωτα και απο την ζωη. Ζησε τη ζωη σου και ασε τους αριθμους στην ακρη.

Τη ζωή μου τη ζω. Μια διαπίστωση κάνω από αυτό που ζω. Η διαπίστωση αυτή δεν αλλάζει τον τρόπο που σκέφτομαι, πάντα ήμουν άνθρωπος της λογικής αλλά αυτό δε με εμπόδισε να ζήσω τους έρωτες μου. Απλά βλέπω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Ειναι και λιγο τυχη, ε? Τι λες? Αλλα μολις σου χτυπησει την πορτα η τυχη, δεν ειναι αδικο να μην ρισκαρεις? Αλλωστε τι εχεις να χασεις?

Συμφωνώ, είναι τύχη.

Αυτό που λέω όμως είναι ότι παλιότερα με απασχολούσαν λιγότερα πράγματα στη ζωή, κοιτούσα πιο επιφανειακά τις σχέσεις μου στις πρώτες μας στιγμές και με τον καιρό αυτό αλλάζει. Παρατηρείς περισσότερα πράγματα για τον άλλο, πράγματα που δεν έβλεπες παλιότερα. Αν το ίδιο άτομο σου το έφερναν στα 20 και στα 30, αυτά που έβρισκες χαριτωμένα τότε, θα τα βλέπεις ανώριμα τώρα. Αυτά που σου διέφευγαν τότε στα πρώτα ραντεβού και τα διαπίστωνες μετά από 3 χρόνια σχέσης, τα βλέπεις πλέον άμεσα. Τότε θα την ερωτευόσουν και μετά από 3 χρόνια που θα καταλάβαινες επιπλέον πράγματα, απλά θα έκανες τα στραβά μάτια γιατί είσαι ερωτευμένος. Πλέον δεν θα έφτανες καν στο σημείο να ερωτευτείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Ε αλλαζουν οι αναγκες σου.Παλιοτερα κοιταγες ενα τροπο να περασεις καλα,να ικανοποιησεις την αναγκη του ερωτος,τωρα πλεον θελεις καποιον με τον οποιον θες να εχετε σχεση.Δηλαδη σχετιζεσαι περισσοτερο με τον αλλον παρα τον βλεπεις οπως παλια και αυτο ειναι καλο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Απρόσεχτος]

Ακριβώς επειδή μιλάω και εγώ για έρωτα, θεωρώ ότι είναι πιο δύσκολο. Προφανώς όμως και πάλι ορίζουμε διαφορετικά τον "έρωτα". Ο έρωτας όπως τον ξέρω εγώ δεν έρχεται ούτε με την πρώτη ούτε με τη δεύτερη ματιά, περνάει από πολλά στάδια και σε αυτά τα στάδια δε μιλάει μόνο η καρδιά όπως νόμιζα και εγώ στα 20 μου.

Ο έρωτας, είναι έρωτας. Ετσι απλά. τίποτα περισότερο απο αυτό. Ομως και τίποτα λιγώτερο.
Γιατι το λιγώτερο δεν είναι έρωτας.
Ο έρωτας, σε απογειώνει. Σε κάνει να ανέχεσαι πράγματα απίστευτα, που δεν θα το συζητούσες άλλες φορές.
Απο εκεί ψηλά που σε φτάνει ο έρωτας, μπορείς αν θες να βάλεις και την λογική σου.
Τότε θα μπορέσεις να δεις, τα παιδάκια που θα κάνετε, την ζωή που θα μπορέσετε να ζήσετε, το πόσο απαραίτητη η παρουσία σας θα είναι. Αλλά, να ξέρεις οτι μετά τον έρωτα έρχεται η δέσμευση. Θυσία της προσωπικής ζωής για την οικογένεια.
Γιατι μόνο τότε θα πετύχεις στην ενδοερωτική χρονική ενασχόληση σου με τις φιλοσοφίας τις παραξενιές.

Και δεν υπάρχει απολογισμός στον έρωτα. Η τον ζεις, ή δεν τον ζεις. Με υπολογισμούς, δεν ερωτεύεσαι.
Λογιστής είσαι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trampoline]

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ξέρω τι είναι ο έρωτας, τον έχω ζήσει. Δεν βρίσκω γιατί αναλώνεστε στο να μου εξηγήσετε ή να μου θυμίσετε τι είναι.

Από την άλλη ίσως εσείς θα έπρεπε να αναλογιστείτε πως φτάσατε να ερωτευτείτε κάποιον. Γιατί αν μου πείτε ότι απλά... έγινε, τότε μάλλον δεν αντιλαμβάνεστε πως συμβαίνουν τα πράγματα στη ζωή σας και απλά... σας συμβαίνουν. Ακόμα και στον έρωτα (δε μιλάμε για ένα τσιμπηματάκι), ασυναίσθητα κάνετε σκέψεις, σκέψεις που επιβεβαιώνουν ότι θέλετε, γουστάρετε, ποθείται τον άνθρωπο που ερωτεύεστε.

Όταν σας μιλάει, σκέφτεστε πόσο έξυπνος/η είναι, πόσο ωραίο χαμόγελο έχει, πόσο τους/της πάει αυτό το μπλουζάκι, πόσο πολύ σας αρέσει να σας κοιτάει με αυτά τα τέλεια μάτια, πόσο θέλετε να αγγίξετε τα χείλη σας στα δικά του/της κτλ. Όλες αυτές τις σκέψεις τις κάνετε, απλά μάλλον όσοι θεωρείτε ότι ο έρωτας απλά... έρχεται, δεν το συνειδητοποιείτε.

Δεν πας από τη μία στιγμή που γνώρισες κάποιον, στη φάση του "είμαι ερωτευμένος", περνάνε κάποια στάδια. Ακόμα και οι κουβέντες που θα πείτε με μία φίλη, έναν φίλο σας θα σας σπρώξουν προς τον έρωτα. Οπότε ίσως θα έπρεπε εσείς να κάνετε τον απολογισμό σας για να καταλάβετε πως καταλήξατε (αν καταλήξατε) στον έρωτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ajusshi]

Μετά τα 30 ερωτεύεσαι πιο εύκολα, καθώς επίσης και σε ερωτεύονται.
Μόνο που μετά τα 30 εκτός από το να φαινόμαστε άντρες, πρέπει και να το δείχνουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trampoline]

Χαχαχαχα, καλό... Μόνος σου το σκέφτηκες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Κοιτα. Δεν ειναι ευκολο μεγαλωνοντας να αφεθεις, σιγουρα. Εχοντας μαλιστα βιωσει εντονα ολα αυτα τα συναισθηματα του απολυτου ερωτα και τρελας και ξεγνοιασιας και του δε με νοιαζει τιποτα αρκει ναμαι μαζι σου και στο τελος να τρως την μπουφλα και να μενεις μετεωρος, ε σιγουρα δεν ειναι ευκολο να αφησεις τον εαυτο σου να αφεθει... Προτιμάς να είσαι μόνος παρά με κάποια που δε σε γεμίζει εντελώς. Μπορεί να χεις και την πεποίθηση πως δε θα ρθει ποτε αυτός ο έρωτας, ίσως να νομίζεις πως έχεις κιόλας πάψει να πιστεύεις σε αυτόν, πως θα δυσκολευτείς κοκ.
Ομως, μερικα πραγματα στην ζωη ερχονται εκει που δεν τα περιμενεις...

Εχοντας πια τις σχεσεις σου κι εχοντας φαει τα μουτρα σου, μαζευεσαι. Στο διαστημα μοναχικοτητας σου πρεπει να καταλαβεις τι ειναι αυτο που θα σε γεμιζε που θα σε εκανε ξανα να νιωσεις με ολη τη σημασια της λεξης. Καθως τα εχεις ολα αυτα ενδομυχα μεσα σου, προφανως και θα σε απωθουν οσες σε τριγυριζουν γιατι δεν εχουν αυτο το 'κατι'. Δε μπα να πληρουν αλλες προυποθεσεις... ψαχνεις ενδομυχα τον ερωτα, στον οποιο εχεις παψει να ελπιζεις πως θα σου τυχει.

Και μια μερα... ναι ετσι οπως το ακους... αναπαντεχα, ετσι απλα, χωρις πολλα λογια και σκεψεις.. Θα την συναντησεις. Μπορει να σου παρει χρονο να το συνειδητοποιησεις. Θα αρχισεις να φοβασαι πως αν δεν ανοιχτεις, μπορει και να την χασεις. Θα την ακους, θα την κοιτας και θα νομιζεις οτι η καρδια σου θα βγει απο την θεση της. Ποιος εσυ, που στην ιδεα να αφεθεις ησουν καταδικασμενος. Θα εισαι ερωτευμενος και ΔΕΝ θα θελεις να το πιστεψεις... Ετσι απλα... Αν εισαι τυχερος θα ειναι κι εκεινη εξισου μαζι σου (το τυχερο και αμοιβαιο) κι ετσι η ζωη δεν θα αργησει να σας ανοιξει τον δρομο να πορευτειτε μαζι...


Μπορει τωρα ολα αυτα να σου μοιαζουν παραμυθακι και να λες 'σιγα μη μου τυχει', ομως πιστεψε με..το παραμυθι υπαρχει! Και θα υπαρχει! Αρκει να εισαι τυχερος και να αφησεις ενα μικρο παραθυρο στο ονειρο... Με πορτα ερμητικα κλειστη θα βαζεις συνεχως εμποδια στην καρδια σου. Και μολις ερθει... δωσε λιγο χωρο.
Ετσι απλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[trampoline]

Ευχαριστώ mindcircus για το ελπιδοφόρο σου μήνυμα και που δεν θεώρησες παράλογες τις σκέψεις μου όπως οι προηγούμενοι (με εξαίρεση του Γιώργου).

Είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί γυναίκα να ερωτευτώ, δεν αμφιβάλλω. Δε με πήραν τα χρόνια άλλωστε. Το θέμα το έφτιαξα σαν μια διαπίστωση που έκανα και ήθελα να μοιραστώ και να μαζέψω απόψεις, όχι κριτικές τύπου "χρυσό χάπι", "είσαι απαισιόδοξος", "δεν ξέρεις τι είναι ο έρωτας" ή "πρέπει να δείχνεις άντρας" οι οποίες ομολογώ με έκαναν και γέλασα. Αν μπορούσαμε να φτιάξουμε στατιστικά από αυτό το δείγμα, μάλλον τα μέλη κατά κύριο λόγο αρέσκονται στην κριτική και όχι στη συζήτηση. Κάτι αναμενόμενο βέβαια δεδομένου ότι η κριτική πίσω από ένα πληκτρολόγιο είναι πολύ εύκολη.

Και πάλι όμως ευχαριστώ mindcircus για την εποικοδομητική συνεισφορά σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Ενταξει στα φορουμς ετσι ειναι μερικα πραγματα. Μπορει κι αυτοι που σε κριτικαρουν να χουν δεχτει χειροτερη κριτικη
Οχι, τι παραλογες σκεψεις? Been there αλλωστε, done that
Ολα καλα σου ευχομαι. Οτι αλλη κουβεντα θες να ανοιξεις, εδω ειμαστε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Νιώθω 30.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Νιώθω 30.

Κι εγω καπου κει το παθα, αλλα μετα 2-3 χρονια μου φυγε κι ενιωθα 18
Στα 25 αποφασισα να ισιωσω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[italian]

'Όσο περισσότερο μεγαλώνεις, δεν ξέρω αν ερωτεύεσαι πιο δύσκολα ή απογοητεύεσαι πιο εύκολα, αλλά πιστεύω ότι οι διαπροσωπικές σχέσεις στην πλειοψηφία των ανθρώπων τείνουν να δυσκολέψουν, συχνά για επουσιώδεις λόγους. Ίσως να ευθύνεται γι'αυτό ο "ντορβάς" των χρόνων που γεμίζει από χρόνια περασμένα...φουσκώνοντας τ'απωθημένα...

Που βρίσκεται όμως η ουσία, το ζουμί;

Στο παρόν και στην προοπτική του μέλλοντος, το παρελθόν και η μέχρι τώρα διαδρομή έχουν νόημα μόνο στο κομμάτι που αφορούν-επηρεάζουν την σημερινή κατάσταση και την αυριανή προοπτική.

Από εκεί και πέρα, πιστεύω ολοένα και περισσότερο ότι αυτό που αποκαλούμε "ωριμότητα" δεν είναι κυρίως συνάρτηση της ηλικίας, αλλά του χαρακτήρα των εκάστοτε ατόμων και των ουσιαστικών τους εμπειριών.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LiViNGtheLiFE]

Όχι, αλλά σ' ερωτεύονται οι άλλοι πιο δύσκολα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dias]

Όχι, αλλά σ' ερωτεύονται οι άλλοι πιο δύσκολα

Το να το έλεγε αυτό μια μεγάλη γυναίκα θα ήταν λογικό. Όμως το να το λέει ένα κορίτσι 18 χρονών ακούγεται λιγάκι περίεργο, σαν να είναι οι γύρω της ...παιδεραστές.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LiViNGtheLiFE]

Το να το έλεγε αυτό μια μεγάλη γυναίκα θα ήταν λογικό. Όμως το να το λέει ένα κορίτσι 18 χρονών ακούγεται λιγάκι περίεργο, σαν να είναι οι γύρω της ...παιδεραστές.

​

Χαχαχα δεν αναφερόμουν στον εαυτό μου (το είπα μεταξύ αστειου και σοβαρού) εγώ τι διαφορά να δω, αλλά υποθέτω οι περισσότεροι ( έχω συναντήσει αρκετές φωτεινές εξαιρέσεις ) όσο μεγαλώνουν γίνονται λιγότερο ερωτεύσιμοι όχι τόσο λόγω εμφάνισης αλλά μάλλον γιατί γίνονται οι ίδιοι πιο μονότονοι, ζουν μια ανιαρή καθημερινότητα, επομένως παύουν να προκαλούν έλξη και στους άλλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Χαχαχα δεν αναφερόμουν στον εαυτό μου (το είπα μεταξύ αστειου και σοβαρού) εγώ τι διαφορά να δω, αλλά υποθέτω οι περισσότεροι ( έχω συναντήσει αρκετές φωτεινές εξαιρέσεις ) όσο μεγαλώνουν γίνονται λιγότερο ερωτεύσιμοι όχι τόσο λόγω εμφάνισης αλλά μάλλον γιατί γίνονται οι ίδιοι πιο μονότονοι, ζουν μια ανιαρή καθημερινότητα, επομένως παύουν να προκαλούν έλξη και στους άλλους.

Σας θερμοευχαριστουμε για το ''μονοτονοι''


Είναι απλά τα πράγματα... Απο μια ηλικία κι έπειτα, ξέρεις ακριβώς τι ζητάς κι αυτό ψάχνεις. Οπότε κάθε άλλος προσανατολισμός σε κουράζει. Λιγότερο ερωτεύσιμοι δεν είναι η σωστή έκφραση, η σωστή έκφραση είναι ''ερωτεύσιμοι'' σε μικρότερο ποσοστό πληθυσμού, εφόσον όταν ξέρεις τι θέλεις, οι δέκτες σου περιορίζονται αυτόματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.