Σε ποιο πρόσωπο σκέφτεστε;

[Ερις]

Σύμφωνα με αυτή την πρόσφατη έρευνα, είναι προτιμότερο να σκεφτόμαστε σε 3ο πρόσωπο ως σημείο αναφοράς για τον εαυτό μας. Φαίνεται ότι έτσι, αποστασιοποιούμαστε από τα προβλήματά μας, έχοντας συνολικά μια πιο ξεκάθαρη αντίληψη των πραγμάτων. Η συγκεκριμένη τακτική, επίσης, φαίνεται να οδηγεί σε μείωση του στρες και των αρνητικών αισθημάτων.

Εσείς σε ποιο πρόσωπο σκέφτεστε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scandal]

Εγώ το βρίσκω διασκεδαστικό, και το κάνω συχνά, να μιλάω στους άλλους για τον εαυτό μου, σε πρώτο πληθυντικό (μου το είχε κολλήσει ένας φίλος από παλιά).

Αλλά όχι, όταν μιλάω στον εαυτό μου, μιλάω σε πρώτο ενικό, ίσως για να νιώθω μια αμεσότητα και να υπερτονίζω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giovanni_]

β ενικό ή α πληθυντικό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Alex_t]

Συνήθως στο β' ενικό, και πιο σπάνια στο α' πληθυντικό. Στο γ' ενικό, αν και προτιμότερο σύμφωνα με την έρευνα, δε μιλάω ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Α' ενικό κανείς; Τόσο εγωπαθής είμαι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Θησεύς]

Β' ενικό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[harry akritas]

Α ενικό φυσικά. Μα καλά όλοι σκέφτεστε για τον εαυτό σας σε άλλα πρόσωπα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Πάντως, αυτό που βρήκαν στην έρευνα, με μια πρώτη ματιά μου είχε φανεί τόσο μα τόσο creepy!

Πλέον, το βλέπω ως κάτι πανέξυπνο! Πράγματι, πόσες φορές έχουμε παραδεχτεί ότι στους άλλους δίνουμε (και μπορούμε και δίνουμε) τις πιο καλές μας συμβουλές, ενώ όταν έρχεται η σειρά μας τα κανουμε κυριολεκτικά σκατά; Αυτό ακριβώς νομίζω ότι είναι. Να δούμε τον εαυτό μας ως τρίτο πρόσωπο και το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σαν να είναι πρόβλημα κάποιου τρίτου. Δηλαδή να ξεφύγουμε από οποιοδήποτε bias δε μας αφήνει να δούμε τα πράγματα καθαρά. Νομίζω είναι πολύ ενδιαφέρον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πύρος]

Συνήθως σε Α' ενικό.
Νιώθω πλήρως συνδεδεμένος με τον εαυτό μου έτσι.

Επίσης κάνω και κάτι μουρλό

Καμιά φορά μου μιλάω σε Α' πληθυντικό
Μη ρωτήσετε γιατί ούτε εγώ ξέρω το λόγο που το κάνω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Πάντως, αυτό που βρήκαν στην έρευνα, με μια πρώτη ματιά μου είχε φανεί τόσο μα τόσο creepy!

Πλέον, το βλέπω ως κάτι πανέξυπνο! Πράγματι, πόσες φορές έχουμε παραδεχτεί ότι στους άλλους δίνουμε (και μπορούμε και δίνουμε) τις πιο καλές μας συμβουλές, ενώ όταν έρχεται η σειρά μας τα κανουμε κυριολεκτικά σκατά; Αυτό ακριβώς νομίζω ότι είναι. Να δούμε τον εαυτό μας ως τρίτο πρόσωπο και το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σαν να είναι πρόβλημα κάποιου τρίτου. Δηλαδή να ξεφύγουμε από οποιοδήποτε bias δε μας αφήνει να δούμε τα πράγματα καθαρά. Νομίζω είναι πολύ ενδιαφέρον.

Νομίζω πως μπορούμε να σκεφτούμε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε όταν δίνουμε συμβουλές σε άλλους. Εγώ τουλάχιστον το κάνω, απλά δεν είναι εύκολο να ακολουθήσεις τη δική σου συμβουλή όταν το συναίσθημα σε στρέφει αλλού...
Πάντως κι εγώ στο πρώτο ενικό μιλάω στον εαυτό μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Stitchpunk]

Αυτό που μας είχαν πει στο μάθημα ΠΨ είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να μιλάνε σε α ενικό. Γιατί όταν μιλάς σε β ενικό, γινεσαι πιο αυστηρος με τον εαυτό σου γιατί είναι σαν να κρινεις άλλο άτομο. Πχ πιο εύκολα θα πεις "είσαι ηλιθιος" παρά "είμαι ηλιθιος". Και το "θα πας" δεν έχει την ίδια βαρύτητα με το "θα πάω".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Νομίζω πως μπορούμε να σκεφτούμε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε όταν δίνουμε συμβουλές σε άλλους. Εγώ τουλάχιστον το κάνω, απλά δεν είναι εύκολο να ακολουθήσεις τη δική σου συμβουλή όταν το συναίσθημα σε στρέφει αλλού...
Πάντως κι εγώ στο πρώτο ενικό μιλάω στον εαυτό μου.

Γι'αυτό αν μιλήσεις σε 3ο ενικό, δηλ "η Μαρία (ΕΓΩ) κάνει αυτό κι αυτό, με αυτά τα δεδομένα, αυτό κι αυτό. Άρα...", κόβεσαι από το συναίσθημα. Αυτό βρήκαν στην έρευνα. Και νομίζω ότι πιάνει!

Πάντως, συχνά μιλάω σε β' πρόσωπο ή και γ' πληθ. Το γ' ενικό είναι κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό.. βλέπεις τον εαυτό σου έξω από τον εαυτό σου, σαν τρίτο πρόσωπο. Έτσι η εικόνα που έχεις είναι πιο ξεκάθαρη, πιο καθαρή από συναισθηματισμούς κτλ. Περιορίζεται και το άγχος, τα αρνητικά συναισθήματα. Τουλάχιστον, αυτό είναι που βρήκαν. Και το πιστεύω, για να πω την αλήθεια.

Γι'αυτό α' ενικό --> μεγάλη δέσμευση με τον εαυτό, ίσως δε βλέπουμε καθαρά την κατάσταση.
γ' ενικό--> αποδέσμευση
β' ενικό --> μια ενδιάμεση κατάσταση, σαν να μιλάς σε φίλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

Εγώ στο α' ενικό μιλάω όταν σκέφτομαι, αλλά όταν θέλω να μιλήσω στον εαυτό μου (εσωτερικός διάλογος δηλαδή, που πολλές φορές τον κάνω και δυνατά και νομίζω εκεί γίνομαι αρκετά creepy σε τυχόν ακροατές ), τότε β' ενικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

σε πρώτο πληθυντικό (μου το είχε κολλήσει ένας φίλος από παλιά).

To να πεις "το 'χεις πάμε!" ή "μα τώρα γιατί το έκανες αυτό;" αντί για "μα τώρα για τι το έκανα αυτό;" μου έρχεται πιο φυσικό.

Αλλά πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να λέει "θα πάμε εκεί και θα -με μπλα μπλα", εμείς, εγώ και ο εαυτός μου.
Αυτό είναι το πιο creepy για εμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Όταν απευθύνομαι στον εαυτό μου αυτό γίνεται είτε στον πρώτο ενικό, είτε στον δεύτερο, είτε στον τρίτο, καθώς επίσης και στον πρώτο πληθυντικό, ανάλογα την περίσταση.
Επίσης, του μιλάω (του εαυτού μου) μεγαλοφώνως [πάλι καλά -προς το παρόν τουλάχιστον- όταν δεν υπάρχει ακροατήριο και βρίσκομαι μόνη)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Όταν απευθύνομαι στον εαυτό μου αυτό γίνεται είτε στον πρώτο ενικό, είτε στον δεύτερο, είτε στον τρίτο, καθώς επίσης και στον πρώτο πληθυντικό, ανάλογα την περίσταση.
Επίσης, του μιλάω (του εαυτού μου) μεγαλοφώνως [πάλι καλά -προς το παρόν τουλάχιστον- όταν δεν υπάρχει ακροατήριο και βρίσκομαι μόνη)

Επική όλη η περιγραφή.

Δυνατά δεν έχω μιλήσει ποτέ. Ούτε στο γ' ενικό δεν έχω μιλήσει ποτέ. Μου φαινόταν πολύ περίεργο. Πολύ ξένο. Τώρα θα το κάνω όμως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Είναι φυσιολογικό δηλαδή το δυνατά; (ή να αρχίσω να ανησυχώ)
Extra tip: Δοκιμάστε και μπροστά σε καθρέφτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Είναι φυσιολογικό δηλαδή το δυνατά; (ή να αρχίσω να ανησυχώ)
Extra tip: Δοκιμάστε και μπροστά σε καθρέφτη.

Χαχαχαχα δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό πάντως το κάνω κι εγώ, όχι μπροστά σε καθρέφτη όμως γιατί με κομπλάρω.
Απλά κάποιες φορές καταλαβαίνω πως με ακούνε, γιατί μένω ισόγειο και τότε προσποιούμαι πως μιλάω στα γατιά μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερις]

Δεν έχω ιδέα. Καλό ακούγεται πάντως. Εξωτερικεύεις αυτά που σκέφτεσαι εσωτερικά. Και υπάρχει και η διάκριση ανάμεσα σε εσωτερική/εξωτερική γλώσσα. Ίσως βοηθάει στο να φτάνεις πιο βαθιά στις σκέψεις σου. Πχ το να γράφεις έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ καλό. Άρα κι αυτό μάλλον θετικά λειτουργεί. Δεν το έχω ψάξει, για να πω την αλήθεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Alex_t]

Και εγώ όταν απευθύνομαι στον εαυτό μου, πολλές φορές τυχαίνει να ξεχνιέμαι και να καταλήγω να μιλάω δυνατά . Και μετά συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι μόνος . Και κάπου εκεί έρχεται και η ντροπή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.