Απιστευτες οι ιστοριες σας...
Μπραβο-μπραβο!
Λοιπον εγω εχω μια απο την πολη οπου κατοικω στην Ελλαδα...Το Αργος.
Στην παλια γειτονια που εμενα, μερικα σπιτια πιο κατω σε εναν δρομο στις αρχες του προποδα του βουνου ηταν ενα σπιτακι με μια οικογενεια μεσα.
Το σπιτακι ηταν μικρο και φτωχικο...
Εκει που εμενε αυτη η οικογενεια λοιπον,μερικα μετρα πιο κατω απο το σπιτι τους ξεκινουσε και υψωνοταν το βουνο.
Ενα πρωινο και οπως καθε μερα, ετσι και τοτε η μητερα ξεκινησε για την δουλεια, αφηνοντας στο σπιτι τα δυο μικρα αδερφακια, (Ενα κοριτσακι και ενα αγορακι λιγο πιο μεγαλο σε ηλικια.Πανω κατω 10 χρονων ηταν και τα δυο...δεν θυμαμαι.)και μια γιαγια μεγαλη σε ηλικια ομως.
Εκεινο το πρωινο λοιπον τα παιδακια αντι να βγουν να παιξουν εξω (ουσιαστικα στους προποδες του βουνου), προτιμησαν να μεινουν μεσα και να παιξουν στο δωματιο τους.
Η γιαγια τους ηταν στην κουζινιτσα και τους εφτιαγνε γαλα.
Τοτε, εκεινο το πρωινο ενας μεγαλος βραχος ξεκωλησε απο το βουνο, κυλισε μπηκε μεσα στο υπνοδωματιο και πλακωσε τα δυο αδερφακια.
Οπως ειναι φυσικο τα ελιωσε και βρηκανα τον θανατο.
Ακομα και τωρα ο βραχος εχει μεινει εκει.
Κατι προσπαθειες που εγιναν να τον μετακινησουν απεβησαν ματαιες μιας και παντα τα μηχανηματα ή χαλαγαν ή κατι παθαιναν (βουλιαζε το υπεδαφος εκει που στεκονταν).
Και οι κατοικοι της περιοχης λενε πως αν πας το βραδυ ή το πρω κατα τις 8 που εγινε το μοιραιο και δεν εχει θορυβο, μπορεις ακομα και τωρα να ακουσεις τις παιδικες τους συνομιλιες και τα γελια απο τα δυο αδελφακια...
