Από την άλλη, η κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε ουσιαστικά έχει απορρίψει οριστικά την ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, όπως προτείνει η «αντίπαλη» πλευρά. Η βασική αιτία – πέρα από το αντικειμενικό γεγονός ότι τα 400 περίπου δισ. του ESM δεν φτάνουν για όλους – είναι ότι δεν θέλει ούτε να ακούσει για τους όρους που συνοδεύουν την άντληση κεφαλαίων από αυτή τη δεξαμενή, που ισοδυναμούν με μνημόνια.
«Για την ώρα, δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε, πρόκειται για ένα παραδοσιακό εργαλείο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Κόντε. Εάν δεν δεχτούν τις προτάσεις μας, «θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας», πρόσθεσε ο Ιταλός πρωθυπουργός, στο φόντο της μεγάλης ύφεσης που απειλεί την χώρα του, η οποία μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 6,5% του ΑΕΠ – ενώ το δημόσιο χρέος αναμένεται να εκτοξευτεί πάνω από το 150%.
Ιδού, για του λόγου το αληθές, πώς αντέδρασε ο Πορτογάλος πρωθυπουργός, Αντόνιο Κόστα, στην προτροπή του Ολλανδού υπουργού Οικονομικών, Βόπκε Χόεκστρα, προς την Κομισιόν να ελέγξει γιατί μια σειρά χώρες της ευρωζώνης δεν έχουν φροντίσει να υπάρχει... δημοσιονομικό περιθώριο που θα τους επιτρέψει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση του κορονοϊού και των επιπτώσεών του.
«Αυτή η δήλωση είναι σιχαμερή όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση και το πλαίσιο λειτουργίας της. Κι αυτή είναι ακριβώς η κατάλληλη έκφραση για να τη χαρακτηρίσει – σιχαμερή», δήλωσε ο Κόστα, για να συμπληρώσει: «Κανείς δεν έχει πλέον χρόνο για να ακούει τους Ολλανδούς υπουργούς Οικονομικών, όπως είχαμε κάνει το 2008, το 2009 και το 2010».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και μια προσωπικότητα που διαθέτει σημαντικό κύρος τόσο στους Ιταλούς Δημοκρατικούς όσο και στην Ευρώπη – ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της Κομισιόν, Ρομάνο Πρόντι: Εάν προκύψει μια τέτοια κρίση, σε ποιον θα πουλούν οι Ολλανδοί τις τουλίπες τους;», αναρωτήθηκε, με εμφανή ειρωνική διάθεση.
