Με την παρούσα μορφή του, όχι, δεν συμφωνώ.
Και μάλιστα το πιστεύω αυτό ενω είμαι ανάπηρος.... Συγγνώμη, "διαφορετικά ικανός", ή "το αμέα" (πως λέμε το πηρούνι, το τραπέζι, το άψυχο αντικείμενο), ή το "ατομα με ειδικές ικανότητες".
Ολα αυτά κατά μεγάλο μέρος κατέληξαν να είναι sugarcoating των δικαιωματιστών.
Που οκ μπορεί εν μέρει κάποιοι απο αυτούς, να έχουν καλές προθέσεις, πράγματι! Δεν είναι όλοι οι δικαιωματιστές υστερικά κομματικοποιημένοι λομπίστες, υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν βαθύτατα στο σεβασμό του διαφορετικού και τη διαφορά που μπορεί να κάνει ακόμα και μια εκφραστική λεπτομέρεια. Και σε αυτό το βαθμό, συμφωνώ επί της αρχής μαζί τους (με αυτούς τους κάποιους εκ των δικαιωματιστών), ακόμα κι αν διαφωνήσω σε κάποια επιμέρους.
Όμως ένα μοντέλο δεν κρίνεται από τις προθέσεις του αλλά και την εφαρμογή του, αναφορικά με το πόσο εν τέλει επιτυχημένο ήταν.
Και το παρόν μοντέλο δεν είναι. Πιστεύω πως στην υπάρχουσα μορφή του αποτελεί ένα sugarcoating συγχωροχάρτι στους διάφορους πολιτικούς και εταιρικούς παράγοντες, να μπορούν να χρησιμοποιούν τέτοια γλωσσικά ιδιώματα ή διάφορες σχετικές δημοσιοσχεσίτικες συμπεριφορές (πχ ανάπηροι ευρωβουλευτές) ώστε να δείχνουν καλό πρόσωπο ενω στην ουσία γίνονται ελάχιστα προς την σωστή κατεύθυνση πρακτικά. Ελάχιστα αλλάζουν στην πραγματική ζωή για κάθε άνθρωπο.
Ακόμα όμως κι όταν κάτι αλλάζει, αλλάζει μόνο προς στην κατευθυνση που είναι απαραίτητη να φανεί ώστε να προωθήσει συγκεκριμένες αλλαγές (βλ. πρόσφατες ταραχές στην Αμερική με τους μαύρους, γυναίκες σε διάφορα αξιώματα στην Ευρώπη, κλπ).
Καλό όλο το φαίνεσθαι, αλλά είναι απαραίτητες οι βελτιώσεις στη ζωή α) όλων των ανθρώπων και β) επί της ουσίας.
Το α) γιατί θεωρω ότι ολος αυτός ο κατακερματισμός και η ιερή αγελάδα των quotas, αντί να ενώνει τους ανθρώπους τους διαχωρίζει σε αλληλοανταγωνιζόμενες υποκατηγορίες και δημιουργεί υποχρεωτικό ανθρωπισμό και δεν εμφυσεί αλλαγή νοοτροπίας στον καθημερινό άνθρωπο. Το δε β) γιατί είναι αυτονόητο.
Η παρούσα μορφή ωφελεί το αριστερίζον εταιρικό κρατικοδίαιτο σύστημα και τους όποιους ανθρώπους πάσχουν από απωθημενικές ψυχικές και λοιπές διαταραχές και βρίσκουν safe haven, όχι στο τι μπορούν να απολαύουν πλέον οι ίδιοι αλλά κυρίως στο τι δεν επιτρέπεται να εκφράσουν οι υπόλοιποι.
Δεν θεωρώ οτι επιδέχεται οποιεσδήποτε διορθώσεις. Πρέπει να εξοβελισθεί εις το πύρ το εξώτερον, να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη και να δημιουργηθεί ένα δικαιότερο σκεπτικό-νοοτροπία για ΚΑΘΕ ανθρωπο.
Η πολιτική κορεκτίλα είναι ο ήρωας που επέζησε αρκετά ώστε να γίνει ο μεγάλος κακός του παραμυθιού.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
