Αυτά που λες βέβαια είναι απόρροια των πολιτικών ιδεολογιών και κυρίως του αστικού συστήματος. Οι πόλεμοι γίνονται για συμφέροντα λίγων καθώς πάντα αν το ψάξεις κάθε πόλεμος εξυπηρετεί στα βαθύτερα αίτιά του τα συμφέροντα κάποιας ομάδας. Τα εθνικά κράτη δεν έχουν να κάνουν με αυτό. Παραδέχτηκα άλλως τε ότι υπάρχει προβληματική εξωτερική επικοινωνία ανάμεσα στα έθνη του κόσμου αλλά αυτό οφείλεται στην έλλειψη διάθεσης παγκόσμιας συνεργασίας και στη υποδούλωση των πιο αδύναμων εθνών από άλλα πιο δυνατά, όσο ο κόσμος μας βασίζεται στη λογική του " το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό " τότε και διεθνισμό να φέρουμε με απαλοιφή των Εθνών πάλι τα ίδια θα έχομεν.
Ασούμε στην Κορέα, στο Βιετνάμ ήτο η σύγκρουσις δύο κόσμων ( η κομμουνιστική Ανατολή και η καπιταλιστική Δύση ). Ήτο πόλεμοι συμφερόντων για τη γεωστρατηγική σκακιέρα. Κοντά στα επιχειρήματα σου ήτο ο Κινεζικός και ο Ισπανικός εμφύλιος. Στο Κονγκό και στη Νιγηρία οι πόλεμοι δεν έγιναν λόγω των εθνικών κρατών αλλά λόγω απουσίας των. Στην Αφρική τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Δεν υπάρχουν συγκροτημένα εθνικά κράτη γιατί κάθε κράτος έχει μέσα πολλές φυλές με δικά της ήθη/έθιμα, τοπικές δοξασίες, γλώσσα και τοπικιστικά αισθήματα, δεν υπάρχει η αντίληψις ενός ενωμένου Έθνους και για αυτό σφάζονται. Στη μεγάλη γενοκτονία της Ρουάντα ασούμε η μία φύλη ( Χούτου ) κατέσφαξε την άλλη ( Τούτσι ) με 1 εκατομμύριο νεκρούς. Στην Ισπανία και στη Κίνα βρίσκεις χώρες στην επιχειρηματολογία σου. Στα εθνικά κράτη οι άνθρωποι δεν σφάζονται για λόγους θρησκείας, χρώματος κλπ αλλά απέδειξαν ότι μπορούν να σφαχτούν για πολιτικές ιδεολογίες σε δύσκολες εποχές όπως αυτές του εμφυλίου της Ισπανίας και μία δεκαετία αργότερα και της Κίνας. Η πολιτική είναι ακόμα ένα αίτιο κοινωνικής πόλωσης δεν διαφωνώ.
Για να είμαστε όμως και ειλικρινείς όσο υπάρχει Δημοκρατία δεν θα υπάρξει πλήρης ομοψυχία. Απλά τα εθνικά κράτη μπορούν να εγγυηθούν ομοιότητα σε πολλούς τομείς, θρησκεία, φυλή, ήθη και έθιμα. Οι διαφωνίες στην πολιτική είναι φταίξιμο της Δημοκρατίας και όχι των εθνικών κρατών.
Δεν ξέρω ποια θα ήταν η εναλλακτική πάντως εγώ πιστεύω απόλυτα στο Έθνος και στη Φυλή μου και θέτω τη ζωή μου στην υπηρεσία των. Αν βρεθεί καμία εναλλακτική που δεν θα είναι αντεθνική θα δούμε. Οι αλλαγές γίνονται με το πέρασμα πολλών αιώνων. Πάντως σίγουρα προτιμώ να πεθάνω παρά να ζήσω σε έναν διεθνιστικό, πολυπολιτισμικό και πολυφυλετικό κόσμο, όσο ζω θα πολεμήσω για να μην υπάρξουν αυτά.
Και εγώ σέβομαι τις δικές σου και όλων των μελών εδώ μέσα, ασχέτως αν διαφωνούμε.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 13 Νοεμβρίου 2021
Για εμένα τα Έθνη είναι απλά ένα τωρινό στάδιο που εξυπηρετεί τον διαχωρισμό των ανθρώπων. Οι άνθρωποι πάντα θα διαχωρίζονται, είναι στη φύση τους. Ο μόνος τρόπος να υπάρξει ομοψυχία στη Γη είναι να υπάρξουν εξωγήινοι λαοί, να έρθει δηλαδή νέος τρόπος διαχωρισμού. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε ενότητα του ανθρώπινου γένους και ποτέ στην ιστορία δεν θα υπάρξει.
Μπορεί να το υποκίνησε ο καπιταλισμός αλλά για αιώνες οι άνθρωποι στις πολυεθνικές Αυτοκρατορίες σφάζονταν μεταξύ τους, οπότε ο καπιταλισμός σύμφωνα με τα επιχειρήματα σου πάντα, στηρίχτηκε πάνω στη θέληση των ανθρώπων να διαχωριστούν και όχι το ανάποδο θα προσθέσω εγώ. Μα κανένα αστικό κόμμα δεν πιστεύει στα εθνικά κράτη, ούτε το ΚΚΕ. Πιστεύουν στο " κράτος" όχι στο "εθνικό κράτος" έχει διαφορά. Οι υλισταί κομμουνισταί και καπιταλισταί βλέπουν απλά το κράτος σαν έναν παροχέα υπηρεσιών, δεν αναγνωρίζουν τον εθνισμό του.
Η Φυλή είναι διάκριτη παντού στο κόσμο. Κάθε χώρα έχει τα δικά της γενετικά χαρακτηριστικά και είναι καθήκον μας να τα διατηρήσωμεν. Θεωρώ τη καθαρότητα σημαντική υπόθεση αλλά δεν είμαι και υπέρ φυλετικών νόμων όπως στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία που θα απαγορεύει το να παντρεύεσαι με αλλόφυλους/-ες. Απλά θεωρώ πως ένα κράτος πρέπει να θεωρεί πρότυπον το δικό του φυλετικό μοντέλο και αυτό να προωθεί. 100% καθαρή φυλή δεν υπάρχει αλλά δεν υπάρχει 100% βρωμιά όπως ισχυρίζονται οι αριστεροί. Τα Έθνη όπως είπα εξυπηρετούν αυτή την ανάγκη όλων των ιδεολόγων εθνικιστών, να μην έχουμε γείτονες μουσουλμάνους, μη Λευκούς κλπ. Η συνύπαρξις αυτή είναι επιβλαβής. Οι ταξικές σχέσεις είναι απόρροια των υλιστών του καπιταλισμού όχι των εθνικών κρατών. Οι εθνικιστές ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα προβάλλουν το θέμα του ταξικού διαχωρισμού. Σε χώρες όπως η Ιταλία του Μουσολίνι ή στην Ισπανία του Miguel Primo de Rivera το θέμα είχε διευθετηθεί.
Καμία σχέση όμως Χριστιανισμός και Ισλάμ. Το Ισλάμ σήμερον έχει αυστηρή πολιτική εξουσία, ο Χριστιανισμός έχει εκλείψει. Το δεύτερο έχει και πιο βάρβαρα χαρακτηριστικά καθώς το Ισλάμ είναι μία θρησκεία που επιβάλλει δική του οργάνωση στα πάντα από το πως πρέπει να είναι πολιτικά και κοινωνικοοικονομικά δομημένο ένα κράτος έως και την προσωπική ζωή του καθενός. Ο Χριστιανισμός δεν έχει τόση πελώρια έκταση. Το ζήτημα είναι απλό, κάθε λαός να ζει στη χώρα του, να κρατάει τα ήθη και τα έθιμα του και όλοι μαζί να προοδεύουν και να ζουν ειρηνικά. Είμαι απόλυτα υπέρ του ρεύματος του " Alter globalisation/Εναλλακτική Παγκοσμιοποίηση " χωρίς να λιώνονται δηλαδή οι λαοί, οι πολιτισμοί και οι φυλές τα εθνικά κράτη του κόσμου να συνεργάζονται και να προοδεύουν μαζί.
