Κανείς κάποια λάθη σε αυτά που περιγράφεις, αλλά ομολογώ πως έχεις κάποιο δίκιο στην κεντρική ιδεα. Θα τα πάρω ένα-ενα.
Σίγουρα αλλά οι δείκτες ευημερίας είναι μόνο για να γεμίζουν στατιστικές αναφορές και συζητάνε με ζεστό καφέ στις διάφορες συσκέψεις. Δυστυχώς, η ευημερία δεν είναι τόσο ευημερία γιατί το κοινωνικό κράτος, οι μισθοί, η καλή και ακριβή συγκοινωνία, τα λοιπά κόστη, δεν φέρνουν την ευτυχία. Δεν είναι θέμα καιρού...είναι θέμα ότι οι Γερμανοί εκτός δουλειάς ζουν με μια μεσαιωνική κουλτούρα ζωής αν εξαιρέσουμε την τεχνολογία και φυσικά, οι ξένοι είναι απλά ξένοι. Είναι μια κοινωνία με Γερμανούς και ξένους.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά θέματα που διαφωνώ. Έχω άκουσε το ίδιο για Γερμανούς, Ολλανδούς, Αμερικανούς, Σουηδούς....Γενικά από κάθε μετανάστη φοιτητή ή μη. Θα το πως για όλους να το ακουσουν:
Δεν είναι μόνο οι Έλληνες πλάσματα που λατρεύουν τα πάρτι και τον ηδονισμό. Όλοι οι άνθρωποι είναι έτσι. Frühlingsfest, Oktoberfest, Festivals, καθε τρεις και λιγο υπαρχει μια αφορμη για να γινει της.... το καγκελο. Αν δε μετρησουμε και το τι γινεται στο Βερολινο καθημερινα, αστο Η ελλαδα μενει μετεξεταστεα στον τροπο ζωης. Το ιδιο και Ολλανδια: ενα rave party στην Ολλανδία η ζωή μας όλη στην Ελλάδα.
Παρ' όλα αυτά, το όλο ζουμί είναι στο τελος: "Είναι μια κοινωνία με Γερμανούς και ξένους."
Εδώ συνοψίζεται το βασικό πρόβλημα στη μετανάστευση. Το βάρος πέφτει σε εσένα να ενσωματώνεις, όχι σε αυτούς που μένουν ήδη εκεί. Όσον αφορά τη Γερμανία πχ, ένα βασικό πρόβλημα που βλέπω με πολλούς μετανάστες είναι ότι δε μιλάνε Γερμανικά. Ε αν δε μιλάς, τότε καληνύχτα. Δυστυχώς οι Γερμανοί δε θα βγουν από το comfort zone τους για να μιλησουν με εσενα στα αγγλικα(κανενας λαος δε θα το κανει). Θα ειναι φιλικοι στη δουλεια κλπ, και μετα θα πανε στους φιλους τους που μιλανε γερμανικα.
Ένα άλλο θέμα που βλέπω με πολλούς Έλληνες είναι ότι δεν έχουν "απογαλακτιστει" πριν μεταναστεύσουν. Με το που πάνε στη νέα χώρα, το πρώτο μέλημα τους είναι να βρουν... άλλους Έλληνες. Ε προφανώς αν κατευθείαν ψάχνεις να ξαναμπεις σε μια Ελληνική κοιτιδα και συναναστρέφεται μόνο με Έλληνες, θα είσαι πάντα "ο Ελληνας".
Στη Γερμανία και γενικά Δ.Ευρώπη υπάρχει μια καλοκουρδισμένη "ζωή" που ο καθένας δουλεύει από τη Δευτέρα έως την Παρασκευή ή το Σάββατο ανάλογα το είδος εργασίας και αυτό που επιδιώκει σε 90% είναι ένας άνισος αγώνας με την εργοδοσία για να μείνει στη δουλειά. Μετά τη δουλειά οι αντοχές συνήθως δεν επιτρέπουν και πολλά. Δεν υπάρχει ευχαρίστηση σε αυτό που κάνουν. Υπάρχει δουλειά, αλλά έχει χαθεί ο σκοπός γιατί πρέπει να βγουν καλές οι στατιστικές μετρήσεις ευημερίας. Δεν έχω ακούσει αλλοδαπό να μιλάει με λόγια ευημερίας, όλοι ξεκινούν με ένα "ναι μεν, αλλά" και τελικά κάτι είναι καλύτερο στη χώρα τους, ακόμη και το ίντερνετ. Κάτι χάλασε στην πορεία με αυτό που φαντάζονταν πριν πάνε στη Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία κτλ.
Δε συμφωνώ με την πρώτη πρόταση, ίσα ίσα θε έλεγα ότι η Γερμανία πρέπει να χαλαρώσει περισσότερο το νόμο των απολύσεων (αν περάσεις το 6μηνο Probezeit, πρακτικα δεν μπορεις να απολυθεις σε πολλες δουλειες). Παρ' ολα αυτα εχεις ενα μεγαλο δικιο στο δευτεερο σκελος: Ειδικα στη Γερμανια, το βασικο πιστευω προβλημα, ειναι η γραφειοκρατια και η ελλειψη ψηφιοποιησης. Ειναι πισω απο την Ελλαδα σιγουρα σε αυτο.
Όσοι μιλούν για ευημερία στη Γερμανία, αλλά μένουν στην Ελλάδα θα τους παρακαλούσα να πάνε να δοκιμάσουν να ζήσουν 6 μήνες ως φορολογικοί πολίτες στη Γερμανία και να δουν πως τα 3.500 ευρώ το μήνα καταλήγουν να είναι 150-200 ευρώ το μήνα όταν τα 200 γρ κιμάς σε πλαστικό μπολ κοστίζει 4.5 ευρώ. Το γεγονός ότι πολλοί Έλληνες μετανάστευσαν ή μεταναστεύουν δεν σημαίνει ότι ικανοποιούνται οι προσδοκίες με βάση τη λεξιλογική ερμηνεία της ευημερίας. Υπάρχει μια ευημερία βιτρίνας όπως την ονομάζω: όταν κλείνει η πόρτα στο διαμέρισμα, αρχίζουν τα χάπια από τα γράμματα αλληλογραφίας με τα πάγια κόστη, χρέη, ενοχλήσεις της εφορίας, της εργοδοσίας, του τάδε φορέα, κτλ που ζητεί άμεσα έναν διακανονισμό σε κάποιο γραφειοκρατικό θέμα.
Δεν ισχύει. Στη Γερμανία το σούπερ μάρκετ είναι πιο φθηνό εν γενει από την Ελλάδα. Με 3500 καθαρά, ανάλογα τη ζωή που κάνει φυσικά κάποιος, μπορούν πολύ εύκολα να σου μένουν πάνω από 1000 ευρώ στην άκρη, χωρίς παιδιά φυσικά. Εν γενεί το κόστος ζωής στη Γερμανία για ένα άτομο, σε ακριβή πόλη, κυμαίνεται από 1500 (με το να κανείς μόνο τα απαραιτητα) μέχρι και 2500 (ανάλογα ενοίκιο πόσες σπατάλες κλπ κανεις). Προφανώς μπορείς να πας και πολύ παραπάνω. Προφανώς αν είσαι investment banker και "καις" 200-300 ευρω καθε παρασκευη στα club του Westend (
), ε προφανως μιλαμε για αλλο κοστος ζωης.
Η καπιταλιστική ερμηνεία της ευημερίας δυστυχώς δεν έχει καμία σχέση με αυτό που σημαίνει η λέξη ευημερία. Έχω δει το πρόσωπο της Γερμανικής και Σουηδικής ευημερίας, να έχει -8 βαθμούς με χιόνι έξω και οι άστεγοι να κοιμούνται πάνω από το χιόνι με πλαστικό υπνόσακο από τα ΙΚΕΑ (δωρεά της κοινωνικής υπηρεσίας ή των ΜΚΟ για αστέγους).
Η καριέρα δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη με μια ευημερία και ψυχοσωματική ισορροπία ενός ατόμου. Μπορεί να σημαίνει "κρατική" ευημερία αλλά όχι του πολίτη. Αυτό θα πρέπει να το ξεχωρίσουμε.
Συμφωνώ, ειδικά με τους άστεγους.
Στη Γερμανία το γάλα (1 λίτρο) κοστίζει γενικά από 1.50 ευρώ και άνω, αλλά στα Lidl μπορείς να βγεις γάλα και με 70 λεπτά. Ανάλογα το μάρκετ τα 750 ml (δεν είδα ποτέ 500 ml) γάλα κοστίζουν σχεδόν 1 ευρώ ώστε το ένα λίτρο να έχει και 1.75-1.89 ευρώ. Βέβαια, η τιμή έχει και τις συνέπειές της στην υγεία του καταναλωτή ή στην ποιότητα αλλά και ασφάλεια του τροφίμου. Η λίστα δεν λέει ακριβώς την αλήθεια. Τέτοιες λίστες γενικά λένε το ψεματάκι τους για να δημιουργούν σκοπιμότητες μεταξύ χωρών και οικονομιών. Καμία χώρα δεν "μαθαίνεται" από την στατιστική. Πρέπει να φας στη μάπα το βαθύ κράτος και την καθημερινή ζωή για να δείτε ότι τα περισσότερα είναι ένα παραμύθι που δεν τα ξέρεις και δεν τα βλέπεις ως τουρίστας ή αναγνώστης απλά.
Στη Γερμανία το 1L γάλα έχει 1 ευρώ κατα κανόνα. Lidl, Aldi, Rewe, Edeka δεν εχει σημασια, εκει κυμαινεται. Υπαρχουν βεβαια και γαλατα με περισσοτερο η με λιγοτερο, πχ. super-ogranic, extra protein, whatever-new-trend που μπορει να κανει και 2 ευρω. Αλλα το 1L γαλα αγελαδινο κανει 1 ευρω. Οσον αφορα την ποιοτητα η ασφαλεια του τροφιμου, και εγω δεν ειμαι πολυ σιγουρος ποσο ποιοτικο ειναι το καθε προιον (ειδικα ειδη κρεατος), αλλα ομολογω πως και στην Ελλαδα δεν ημουν. Και σε καμια χωρα βασικα. Και δεν ειμαι και σιγουρος αν το πιο ακριβο ειναι και πιο ποιοτικο.
Συμφωνώ πάντως ότι μέσα από στατιστικές και "ελαφρυ" τουρισμό μια χώρα δε μαθαίνεται.
Βέβαια, στον αντίλογο γιατί κάποιοι (Έλληνες) κάνουν καριέρα στο εξωτερικό απαντώ: περί ορέξεως σπανακόπιτα. Δεν κρίνω τις επιλογές του καθενός. Ο καθένας ζει τη ζωή που επιλέγει. Όμως άσχετα τι κάνουν, ή γιατί το κάνουν, δεν έχουν βρει την ευημερία. Η αλήθεια δεν κρύβεται όσα ψεύτικα χαμόγελα και προφίλ να έχουν. Ο καθένας "πιέζεται" για διαφορετικούς λόγους ώστε να μένει μετανάστης σε μια χώρα ειδικά αν αυτή η χώρα έχει τελείως διαφορετική ιστορία και κουλτούρα κοινωνικής οργάνωσης. Κανένας δεν αφήνει το σπίτι του για να μεταναστεύσει αλλού υπό κανονικές συνθήκες. Πάντα υπάρχει μια σοβαρή αιτία και καμία εναλλακτική. Δεν είναι κατακριτέο αυτό. Απλά πρέπει να λέμε την αλήθεια και να κοιταζόμαστε στα μάτια. Για παράδειγμα, πολλοί Ιρανοί ή Κινέζοι αναγκάζονται να γίνουν μετανάστες στη Δ.Ευρώπη λόγω της κεκαλυμμένης ομοφυλοφιλίας τους, επειδή στη χώρα τους έχουν μεγάλο πρόβλημα. Φυσικά, ως αντίλογο ποτέ δεν θα το δημοσιοποιήσουν ανοιχτά και θα πουν απλά ότι η χ Ευρωπαϊκή χώρα στην οποία μένουν και εργάζονται παρέχει μια ευημερία. Αν τους γνωρίσεις καλύτερα θα δεις ότι είναι δυστυχισμένοι μέσα τους ενώ θα ήθελαν να ζουν στη χώρα τους αν μπορούσαν. Αν μπορούσαν...
Νομίζω ότι εδώ τίθεται θέμα ορισμού της "ευημεριας". Για να μιλήσεις αντικειμενικά για κάτι πρέπει να το ποσοτικοποιησεις, και έννοιες όπως η ευημερία ή η ευτυχία δεν ποσοτικοποιουνται εύκολα. Ναι, οι περισσότεροι Έλληνες μετανάστες δε θα έφευγαν αν δεν ήταν η κρίση, το θέμα τους είναι οικονομικό. Δεν είναι για όλους βέβαια μόνο αυτό, αλλά για τους περισσότερους είναι. Αλλά προφανώς, μεγάλα παιδιά είμαστε, δε νομίζω να πιστεύει κανείς ότι απλά και μόνο παίρνοντας καλύτερα λεφτά, θα βρει την ευημερία η την ευτυχία. Σε οποία χώρα και να πας. Όσα λεφτά και να βγάλεις. Διαφωνώ πάντως με το ότι όλοι οι μετανάστες θα έμεναν στη χώρα τους αν μπορούσαν. Πιστεύω πως ναι, ένα μεγάλο όσων αναγκάζονται να φύγουν δε θα ήθελαν. Αλλά ποτέ δεν είναι όλοι.
Εν γενει, θέλω να κάνω ένα δικό μου σχόλιο. Νομίζω ότι έχεις ένα πολύ μεγάλο δίκιο στην ουσία του πραγματος: το εξωτερικό δεν είναι παράδεισος. Καμία χώρα δεν είναι. υπάρχουν θετικά και αρνητικά. Πολλοί Έλληνες μετανάστες που γνωρίζω, φεύγουν από την Ελλάδα με πολύ διαστρεβλωμένη εικόνα για το τι θα συναντήσουν, ειδικά με τους μισθούς.
Για να το κάνω και συγκεκριμένο, αν κάποιος στην Ελλάδα έχει δικό του σπίτι (δώρο από τους γονείς) και μπορεί να βρει μια δουλειά 1400-1500 καθαρά, τότε είναι πιθανό να έβγαζε τα ίδια και στη Γερμανία/Ολλανδία. Στις άλλες δυο χώρες που αναφέρω μπορείς να πας και πολύ παραπάνω, αλλά πρέπει να είσαι διατεθειμένος να κανείς "καριερα", με ότι αυτό συνεπάγεται (ώρες στη δουλειά, θυσίες κλπ).
Το τι θα κάνει όμως κάποιον ευτυχισμένο, αυτό είναι κάτι που πρέπει να το βρει ο καθένας μόνος του.
ΥΓ. Μιλάω κυρίως για Γερμανία και Ολλανδία, γιατί αυτές τις χώρες τις έχω ζήσει, συνεχίζω να τις ζω, και πιστεύω πως τις ξέρω καλά
