Αυτό τι σημασία έχει; Και οι κομμουνιστές με τους αναρχικούς έχουν αγεφύρωτες διαφορές αλλά αν βάλεις έναν κομμουνιστή και του πεις τι προτιμάς, τους ανάρχες ή τους φασίστες θα σε πει τους ανάρχες προφανώς. Το ίδιο ισχύει και εδώ, προτιμώ τους εθνικοσοσιαλιστές από τους antifa.
Ναι, αυτό το καταλαβαίνω. Ακόμα κι εγώ προτιμώ έναν φασίστα από έναν αναρχικό ή έναν woke (από κομμουνιστή δεν θα το πω με σιγουριά), γιατί οι δύο τελευταίοι θέλουν ξεκάθαρα να με εξαφανίσουν. Όχι εμένα προσωπικά, αλλά το τρίπτυχο Πατρίς-θρησκεία-Οικογένεια. Είναι θέμα επιβίωσής μας πλέον.
Το τι είναι ο εθνικισμός το έχω αναλύσει πολλές φορές στο φόρουμ. Ο εθνικισμός είναι η αντίληψη του έθνους, της εθνικής ταυτότητας. Πως εμένα και εσένα μας ενώνουν δεσμοί εξ ίσου σημαντικοί με τους συγγενικούς όπως το αίμα, η κοινή ιστορία, η γεωγραφική καταγωγή της χώρας μας, η γλώσσα, η θρησκεία, οι παραδόσεις και εννοείται το ευρύτερο αίσθημα του ανήκειν σε μία κοινή καταγωγή.
Ευχαριστώ για την ανάλυση. Όπως βλέπω εγώ την έννοια του έθνους, υπάρχει ξεκάθαρα μια έμφαση στο αίμα. Πρέπει να είσαι ιθαγενής για να ανήκεις στο έθνος, κατά συνέπεια να είσαι εθνικιστής, οπότε ένας μετανάστης, για παράδειγμα, μπορεί να γίνει πατριώτης, εθνικιστής δεν μπορεί να γίνει με τίποτα. Όπως, επίσης, ένας δωδεκαθεϊστής ή ακόμα και ένας Βουδιστής μπορούν να είναι εθνικιστές, εφόσον είναι Έλληνες, γιατί η καταγωγή είναι πάνω από τη θρησκεία στην έννοια του έθνους.
Όσο αφορά τις τάξεις οι εθνικιστές συνήθως χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, οι πιο μετριοπαθείς πιστεύουν στην συνεργασία των τάξεων για χάρη του έθνους κάτι που εμπνέεται από την συντεχνιακή κρατική κορπορατιστική δομή που πρότεινε ο Ιταλικός φασισμός και οι πιο ας πούμε ριζοσπαστικοί το απορρίπτουμε ως ημιτελές και πιστεύουμε στην πάλη των τάξεων υπέρ της εργατικής τάξης. Αυτό μας φέρνει πιο κοντά στον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό, σε θεωρητικό κομμάτι πάντα γιατί σε πρακτικό δεν έκανε κάτι τέτοιο δυστυχώς.
Φτάνουμε στο ζουμί. Αυτό είναι που λέω πάντα, ότι ουσιαστικά πιστεύετε στην ουτοπία του κομμουνισμού, απλά με εθνικιστική προσέγγιση. Προέρχομαι από την εργατική τάξη, μεγάλωσα σε λαϊκή γειτονιά και δούλεψα χρόνια κι εγώ σαν εργάτης. Το ότι υπάρχουν ακόμα και τώρα άνθρωποι που πιστεύουν στο ότι τα μέσα παραγωγής μπορούν να ελεγχθούν από τον λαό και ο λαός να πάρει δύναμη στα χέρια του (και το επιθυμούν κιόλας) δεν θα σταματήσει ποτέ να με εκπλήσσει. Είναι ό,τι πιο αυτοκαταστρεπτικό μπορεί να σκεφτεί ένας άνθρωπος και δεν μου απάντησες κιόλας στην ταμπακέρα του ερωτήματός μου: Πως μπορεί ένα εγγενώς ηλίθιο συλλογικό ον, που είναι ο λαός, να πάρει δύναμη στα χέρια του και αυτό να καταλήξει καλά;
(Η ερώτηση πάει φιλοσοφικά και γενικά, όχι τώρα το τι πιστεύει η κάθε ιδεολογία συγκεκριμένα. )
Και ο Πούτιν είναι όλα τα παραπάνω ακριβώς, αντιφασιστική ρητορική, κομμουνιστικά σύμβολα σε όλη τη χώρα και μνημεία σοβιετικής περιόδου αλλά και σημαία με τον δικέφαλο αετό που προμηνύει τσαρικό παρελθόν και βυζαντινή συγγένεια.
Σου ξαναείπα για τη Ρωσία. Είναι μια αχανής χώρα με διάφορα έθνη και θρησκείες. Δεν μπορεί να υπάρξει σαν έθνος-κράτος μια χώρα που έχει τα εδάφη μιας αυτοκρατορίας. Να κάνει, δηλαδή, τι; Να εκτοπίσει κατοίκους διαφορετικών εθνών; Να αρχίσει τα πογκρόμ; Είναι και στην παράδοσή της το να υπάρχουν διαφορετικά έθνη στη γη της.
Όσο καταστροφική είναι η οχλοκρατία τόσο καταστροφικό μπορεί να είναι και ένα ιεραρχικό σύστημα όπου ακατάλληλα άτομα έχουν θέσεις εξουσίας και ικανά άτομα πρέπει να σωπάνε γιατί θα υπακούν στην ιεραρχία.
Στο έχω ξαναπεί αυτό με τον ισαποστακισμό. Δεν υπάρχει πουθενά στη ζωή «όσο έτσι είναι αυτό, άλλο τόσο έτσι είναι και εκείνο.» Η οχλοκρατία είναι η τελευταία μορφή εκφυλισμού μιας οργανωμένης κοινωνίας. Εφόσον επικρατήσει κάπου, η αναρχία (με την ευρύτερη και όχι την πολιτική της έννοια) ενέχει στη φύση της την ανάδειξη της μονάδας και της ανάγκης κάθε μονάδας να υπερτονίσει την ατομικότητά της, κάτι καταστρεπτικό για το κοινωνικό σύνολο. Η υπακοή, από την άλλη, και η θυσία της ατομικής ταυτότητας για χάρη του συνόλου είναι αρετή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον ιεραρχικά και με αυστηρή δομή. Ο άνθρωπος έχει μέσα του την ανάγκη να εμπνέεται από μία ηγετική μορφή, από έναν συλλογικό «Πατέρα», γιατί γίνεται η ασυνείδητη σύνδεσή του με τον Θεό. Θεωρώ ότι ακόμα και οι άθεοι έχουν αυτή την ανάγκη σε λανθάνουσα μορφή, γιατί είναι πανανθρώπινη (κατά τη γνώμη μου.)
