Αυτό πάντως σηκώνει από μόνο του πολύ ανάλυση. Σίγουρα, βοηθάει τα τικς του εγκεφάλου να ιονιστούν αφαιρετικά. Αλλά τι ξεκλειδώνει, η καλύτερα, αυτό που ξεκλειδώνει είναι ίδιο σε όλους τους ανθρώπους, έστω και στην κατηγορία των μυημένων;
Πολύ αμφιβάλλω, το νόημα δεν είναι ηλεκτροχημικό.... Από εκεί και πέρα το ταξίδι θα οδηγήσει σε κάποιο συμπέρασμα ή θα μας μείνει η "χαρά του Οδυσσέα";
Κατά το λεξικό:
(το) ουσ. (Κ σύμβολον) σημείο, σχήμα, εικόνα κτλ. με τα οποία υποδηλώνονται ή παριστάνονται ορισμένες έννοιες, πράγματα ή γεγονότα | (μυθολ. - κοινωνιολ.) αντικείμενο ή εικόνα με μαγική ή μυστική αξία, που έχει την ιδιότητα να δημιουργεί αλληλουχίες ιδεών: μύθοι και σύμβολα | (για πρόσ.) αυτός που ενσαρκώνει μια ιδέα, ιδιότητα κτλ. με παραδειγματικό τρόπο: σύμβολο αυτοθυσίας | έμβλημα | συντομογραφία, συνθηματική παράσταση που χρησιμοποιείται στις τέχνες και τις επιστήμες | (μουσ.) σημάδι που παριστάνει γραπτά, μουσικό φθόγγο | (θρησκ.) σύμβολο πίστεως, σύντομο κείμενο όπου αναφέρονται τα βασικά δόγματα της χριστιανικής πίστης, το «πιστεύω»
Είμαστε περιτρυγυρισμένοι από σύμβολα!
Κάποια μας ξεχωρίζουν σε Χριτιανούς, Μουσουλμάνους ή Εβραίους.
Κάποια άλλα μας ενθαρρύνουν να αγοράσουμε coca-cola ή Mercedes.
Κάποια άλλα μας κατατάσουν σε κοινωνικές τάξεις, ανάλογα με τα ρούχα μας που φέρουν ευδιάκριτα τα σύμβολα των σχεδιαστών τους.
Για να οδηγήσουμε στο δρόμο θα πρέπει να γνωρίσουμε ένα κάρο σύμβολα που θα προστατέψουν τη ζωή μας. Κόκκινο ξεκινάμε. Πράσινο σταματάμε. Πως είπατε? Ανάποδα τα είπα?
Ακόμα και έξω από τις τουαλέτες χρειαζόμαστε εύκολους και κατανοητούς συμβολισμούς για να επιλέξουμε πόρτα...
Άραγε αν δεν βολευόμασταν με τις καρδούλες πως θα ζωγραφίζαμε την αγάπη?
Ακόμα και στα επικύνδυνα χημικά προτιμήθηκαν οι νεκροκεφαλές από τις λέξεις Επικύνδυνο/Προσοχή.
Με λίγα λόγια τι σημαίνουν όλα αυτά:
Το σύμβολο είναι ένας κώδικας που μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητός σχεδόν από όλους. Αν αυτό από μόνο του δεν είναι ισχυρό, τότε τι είναι?
Οι διαφημιστές το ξέρουν καλά αυτό. Δεν είναι τυχαίο που δαπανώνται κονδύλια για τα εταιρικά Logos. Το όνομά της εταιρείας μπορεί να το ξεχάσεις, το Logo της όμως δυσκολότερα! Δεν είναι τυχαίο που κάποια εμπορικά προϊόντα έχουν κατοχυρωθεί τόσο έντονα στη μνήμη μας με το όνομά τους.
Θυμάμαι η γιαγιά μου ποτέ δεν αναφέρθηκε στο “τρυπάνι” του πατέρα μου,...κι επειδή δεν ήξερε και καλά αγγλικά το είχε ονομάσει Μπλάκι-Μπλάκι (Black nʼ Decker). Όταν πηγαίναμε για ψώνια, δε ζητούσε να φέρουμε γάλα, αλλά Νουνου.
Η αξία ενός συμβόλου έγκειται στην ικανότητά του να επεξηγεί απλά και κατανοητά.
Υπάρχουν σύμβολα που και ένα νήπιο θα αναγνώριζε και θα διαχωριζε από αντίστοιχα σύμβολα ακόμα κι αν τα έβλεπε μισά ή σε λάθος χρώμα και μέγεθος!
Αν και συγκεκριμένο, το σύμβολο έχει τη μοναδική ικανότητα να αφήνει χώρο στο μυαλό για συνειρμούς. Και αυτοί οι συνειρμοί ποικίλουν από άτομο σε άτομο.
π.χ. για έναν Χριστιανό ο σταυρός ξυπνά μέσα του αισθήματα πίστης και αγαλίασης ενώ σε κάποιον άθεο μπορεί να προκαλεί απέχθεια και στάση επιθετική, παρόλο που και οι δύο αναγνωρίζουν τον ίδιο συμβολισμό που κρύβεται πίσω από το σύμβολο.
Δε ξερω τι ηθελες να πεις με αυτο το παραδειγμα, κατι που ειτε το καθιστα ατυχες ή εμενα χαζο. Συγκρινεις ενα εργο τεχνης που εχει ως σκοπο να διασκεδασει και να ριξει μεσα και μερικα διδαγματα......με..... φιλοσοφικες ερωτησεις και "βαρια" θεματα του γιατι ειμαστε εδω, τι ρολο εχουμε, πως βρισκεις την ευτυχια, τι ειναι φωτιση ; Ή απλα μου δικαιολογεις γιατι σου αρεσουν τα ταρο ; Ο Αρχοντας μας αρεσε γιατι ειναι ενα ωραιο, πολυ ομορφα δοσμενο (περιγραφικα) παραμυθι. Αλλα δε μας αλλαξε τη ζωη. Ουτε μας διδαξε κατι που δε ξεραμε ηδη. Αν το ιδιο ισχυει και για τα ταρο, τοτε μολις συμφωνησες μαζι μου (σαμπανια παρακαλω ! )
Μίλησα για τον Άρχοντα επειδή ξέρω πως
μας αρέσει και υπάρχει common ground στην κατανοησή του.
Οι κάρτες έχουν και καλλιτεχνική πλευρά. 78 περίτεχνα φτιαγμένες εικόνες.
Ξέρεις ότι και ο
Dali έφτιαξε ένα deck Tarot?
Αντιμετωπίζεις τις κάρτες "εχθρικά" (μη με κολλήσεις στον τοίχο, είδες το έβαλα σε quotes) επειδή ίσως νιώθεις πως κάτι κρύβεται από πίσω που σε απειλεί, που θα σε πιάσει κότσο και πρέπει να προσέξεις, ενώ παραδίνεσαι στον φανταστικό κόσμο του Τολκιν χωρις φόβους και τύψεις.
Πόσο βαθιά φτάνει η τρύπα του λαγού? Μα όσο βαθιά θες κι αντέχεις εσύ, και κάθε εσύ και εγώ να φτάσουμε.
Σάμπως και ο Τόλκιν δεν έπεσε στις μέρες μας θύμα εμπορευματοποίησης? Το ίδιο συνέβει και με τις κάρτες και με αρκετές πτυχές του new age.
Εγώ ας πούμε μάθαινα πέρυσι Ξωτικίστικα και με ρώταγαν τι θα τα κάνω...
Μικρή σημασία έχει. Σημασία είχε που αντλούσα χαρά και διασκέδαζα (σαν το Μάγο)
Δεν έχω απαντήσεις σε όλα σου τα ερωτήματα (ούτε και στα δικά μου άλλωστε!
)
Αν σου αρέσει το ταξίδι έρχεσαι μαζί μας. Κανείς από μας δεν είπε νομίζω πως θα βρεις το μεγάλο μυστικό της ζωής μέσα στις κάρτες. Ίσως πάλι και να το βρεις!
Σάμπως ξέρουμε ποιά θα είναι η επόμενη εμπειρία που θα μας κάνει το μεγάλο κλίκ?
