Έκτρωση: Η γνώμη σας;

[Oralee]

Κοίτα να δεις, αν φτάσουμε στο σημείο ο άντρας να ΜΗΝ το θέλει και η γυναίκα να θέλει να το κρατήσει, τότε ΔΕΝ πήραν μαζί την απόφαση άρα υπεύθυνη θα έπρεπε να είναι η γυναίκα. Δεν γίνεται επειδή αυτή θέλει να το κρατήσει, να πρέπει και ο άντρας να ακολουθήσει την απόφαση της από ένα ΚΟΙΝΟ τους λάθος. Που είναι το παράξενο;
Αν θέλει ο άντρας να το κρατήσει η γυναίκα αλλά να μην συμμετέχει με την παρουσία του στην ανατροφή, τότε ας δίνει διατροφή.

Δηλαδή ακόμα και όταν γεννηθεί το παιδί, είναι ΔΙΚΟ ΣΟΥ; Ή από τη στιγμή που βγήκε από το σώμα σου γίνεται και των δύο εξίσου; Ο άντρας είναι διακοσμητικό στοιχείο; Τι διαβάζω ρε σεις και τα πιστεύετε κιόλας... Εσύ και όσοι σου βάλανε θετικές...

Και για να το τραβήξω ακόμα περισσότερο και να βάλετε πιο άνετα τις γυναικοκρατικές αρνητικές σας στο post μου, τότε θα έπρεπε να μας δίνετε τη δυνατότητα να αφαιρούμε τα δικά μας γονίδια από το ωάριο, γιατί είναι ΔΙΚΑ ΜΑΣ! Ή θα μας πείτε, ότι μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται;

Αμάν δηλαδή. Το θέμα είναι να μετράει η άποψη και των δύο εξίσου.

Αν και με κάλυψε η Βίκυ, καλώς ή κακώς, για κάτι που είναι στο δικό μου σώμα, ΜΟΝΟ ΕΓΩ θα αποφασίσω. Ναι, οκ δεν το έβαλα μόνη μου εκεί μέσα, αλλά δεν λέει και πολλά αυτό. Φαντάσου να ήταν στο δικό σου σώμα και έλα να μου πεις τι άποψη θα είχες..

Σε ένα τέτοιο θέμα όμως προφανώς και η άποψη του ενός θα επικρατήσει. Δεν επιδέχεται συμβιβασμούς.. ή θα γίνει ή δε θα γίνει.

Με ενοχλεί όταν μία εγκυμοσύνη γίνεται μέσο εκμετάλευσης και αυτό γίνεται λόγω θέσης κυρίως από γυναίκες.
Δεν είναι λίγες οι φορές που προχωράει κάποια σε έκτρωση χωρίς την έγκριση του πατέρα μόνο και μόνο επειδή μπορεί να το κάνει αφού το σώμα είναι δικό της. Ε δεν πάει έτσι.

Προσωπικά δε θα κρατούσα ένα παιδί αν δεν ήταν επιθυμία και των δύο.
Θα το έκανα μόνο αν μου τύχαινε στα 40τόσα μου και μέχρι τότε ήμουν άτεκνη.

Συμφωνώ με όσα λες, αλλά εγώ προσωπικά αν μου προέκυπτε παιδί και το ήθελα εγώ, αλλά εκείνος όχι, σαφώς θα το κρατούσα και το μόνο που θα απαιτούσα θα ήταν να το αναγνωρίσει, ώστε να μην είναι αγνώστου πατρός. Διατροφή και άλλου είδους συμμετοχή δεν θα ήθελα.

Γιαυτό είπα με την ίδια λογική ότι αφού βγήκε από το σώμα της, μεγάλωσε με το αίμα της, τότε ακόμα και μετά τη γέννηση του έχει μεγαλύτερο δικαίωμα πάνω του από τον άντρα, κάτι που φυσικά και δεν ισχύει, άρα δεν ισχύει και το πρώτο. Καταλαβαίνω όμως τι λέτε και δεν αντιδρώ για αυτό κυρίως.

Το δέχομαι, απλά πρέπει και εσείς να δεχτείτε, όσο άσχημο και αν ακούγεται, ότι αν πάρετε την απόφαση να το κρατήσετε παρά την θέληση του άντρα, τότε δεν μπορείτε να ζητήσετε ΤΙΠΟΤΑ από αυτόν, πόσο μάλλον χρήματα, έστω και με μορφή διατροφής.

Για την ακρίβεια, δεν είναι απλά ένα κομμάτι, είναι ουσιαστικά το μισό, οπότε πρέπει να έχει όχι απλά μέρος της απόφασης, αλλά ισάξιο μέρος. Κατανοώ όμως την θέση σας μέχρι ένα σημείο

Είναι παράλογο να μετράει το ίδιο η δική σου γνώμη τη στιγμή που μιλάμε για το δικό μου σώμα. Καταλαβαίνω απόλυτα πως σκέφτεσαι, αλλά δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να μετρήσουν οι δύο απόψεις το ίδιο. Φαντάσου να σε υποχρέωναν δλδ να κάνεις ένα χειρουργείο που δεν θες (διότι χειρουργείο είναι η έκτρωση) μόνο και μόνο επειδή αυτός που συνέβαλλε στο "ατύχημα" που σε οδηγεί στο χειρουργείο το θέλει. Παράλογο απλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Ξέρεις, η έκτρωση δεν είναι πάντα η εύκολη λύση. Και είμαι σίγουρη ότι εσύ ειδικά ξέρεις ότι μπορεί να συντρέχουν έως και ιατρικοί λόγοι που κάποια δεν κάνει έκτρωση

Δεν μιλαμε για τετοιες αυτονοητες περιπτωσεις ομως..

Κάθε ΜΗ γενόμενη έκτρωση, δεν είναι απαραίτητα κι ένας εκβιασμός προς τον άτυχο πατέρα που δεν ήθελε να κρατήσει το παιδί άρα γιατί να πληρώνει!

Δεν ειναι ηθελημενος εκβιασμος εννοεις. Αλλα ειναι εκβιασμος..

Αμαν πια! Το παιδί δεν συλλαμβάνεται από έναν! Από δύο γίνεται! Αν γίνει ατύχημα, δεν θα το πληρώσει ΜΟΝΟ η γυναίκα, είτε κυριολεκτικά, είτε σωματικά, είτε ψυχολογικά! Ας δώσει κι ο άλλος κάτι!

Δε τα λες καλα. Αν γινει ατυχημα και αντιλαμβανονται και οι 2 οτι πρεπει να γινει εκτρωση, ολα καλα. Αν ομως η γυναικα για τον χ ψ λογο, αποφασισει ξαφνικα να το κρατησει ενω ο ανδρας ουτε το επιθυμει ουτε μπορει να εχει το ρολο του, δεν του διδεται δυνατοτητα επιλογης ! Και οπως πολυ καλα θα ξερεις, ειναι τεραστιος "μοχλος" πιεσης απο τη γυναικα στον ανδρα, οταν μιλαμε για ατυχημα. Μπορει να του κανει τη ζωη ανω κατω. Κατι αδικο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pote ksana]

Μετά απ'αυτό πραγματικά νομίζω οτι μιλάμε όλοι πολύ θεωρητικά. Όποιος αντέχει ας δει τα παρακάτω. Εγώ πάλι δεν ασχολούμαι περισσότερο με το θέμα. Μετά απ'αυτά ξέμεινα απο απόψεις και επιχειρήματα.
https://www.youtube.com/watch?v=GauAWGha8lY


https://www.youtube.com/watch?v=us_y9GP_-DA

https://www.youtube.com/watch?v=RyKc6nPw6C4

https://www.youtube.com/watch?v=QBOAPleF1t0

.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Δε τα λες καλα. Αν γινει ατυχημα και αντιλαμβανονται και οι 2 οτι πρεπει να γινει εκτρωση, ολα καλα. Αν ομως η γυναικα για τον χ ψ λογο, αποφασισει ξαφνικα να το κρατησει ενω ο ανδρας ουτε το επιθυμει ουτε μπορει να εχει το ρολο του, δεν του διδεται δυνατοτητα επιλογης ! Και οπως πολυ καλα θα ξερεις, ειναι τεραστιος "μοχλος" πιεσης απο τη γυναικα στον ανδρα, οταν μιλαμε για ατυχημα. Μπορει να του κανει τη ζωη ανω κατω. Κατι αδικο...

Δεν υπαρχει "ξαφνικα". Θα υπαρχει λογος. Και δε μιλαμε για τις περιπτωσεις που το κανει η γυναικα επιτηδες για να καπαρωσει τον ανδρα, ωστε να την παντρευτει.
Απο πιεση και μονο καλο θα ειναι να μην κανει απολυτως τιποτα.
Στην εποχη μας, η γυναικα που θα αποφασισει να κρατησει το παιδι, ενω ο ανδρας δεν το επιθυμει, ειναι συνειδητοποιημενη και γνωριζει καλα οτι μπορει να το μεγαλωσει και μονη της. Το εαν τωρα ο χ ανδρας ειναι αδιαφορος εκ των υστερων απεναντι στο παιδι του, κακο δικο του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Ναι βεβαια. Το ξαφνικα το λεω με την εννοια οτι δεν εχει συζητηθει κατι τετοιο, δεν προσπαθουν για παιδι, δεν ειναι καν λογικο να θεωρειται οτι μπορει να υπαρχει σκεψη για παιδι. Εκει λοιπον, αν γινει ατυχημα, περιμενει καποιος οτι η γυναικα θα κανει το σωστο και οχι το αναποδο σε ολα ενω ξερει την περισταση. Εκει παει το ξαφνικα. Αν ειναι τετοια κατασταση και η γυναικα πει "το κραταω" ειναι πολυ πιθανο να θελει ακριβως να καπαρωσει τον ανδρα. Οποτε συμφωνω μαζι σου οτι απο πιεση δε πρεπει να γινεται τιποτα σε καμια περιπτωση.

Το αδιαφορος εκ των υστερων, συμφωνω, αλλά ειναι αλλη περιπτωση, οχι αυτη που ανεφερα. Εκει, πιθανως δεν εχει ξεκαθαρισει τι θελει, ή αδιαφορει για το τι θελει η γυναικα. Αλλη ιστορια αυτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

έχω ξαναγράψει πολλάκις ότι είμαι υπερ της έκτρωσης. τελεία σε αυτό.


Ας δούμε μια περίπτωση μάλλον συνηθισμένη όμως.
Έστω ότι γίνεται το ατύχημα που συζητάμε, έστω ότι ο άντρας δε θέλει με τίποτα να κρατήσει το παιδί ενώ η γυναίκα θέλει.
Εστω ότι θα γίνει η πολυπόθητη έκτρωση επειδή μιλάμε για ισότητα στις αποφάσεις.
Ολα καλά μέχρι εδώ φαντάζομαι

ΟΜΩΣ
Οταν μιλάμε για ισότητα στις αποφάσεις, θα πρέπει να μιλάμε και για ισότητα στις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ των ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Το ερώτημα λοιπόν που θέτω είναι


ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ πληρώνει και με ποιον τρόπο ο άντρας για μία έκτρωση? (και μη μου πει κανείς τα 1000? )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fandago]

Πέρα από το βάρος της συνείδησης του, και τη πιθανή στεναχώρια του για την πιθανή στεναχώρια της συντρόφου του... τίποτα. Και;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ πληρώνει και με ποιον τρόπο ο άντρας για μία έκτρωση? (και μη μου πει κανείς τα 1000? )

Tι πληρωνει ο αντρας αν ξεχασει γενεθλεια/επετειο κοκ? Χ1.000.000...000



Οχι σοβαρα τωρα το θεμα ειναι ασκηση στην αντιδικια.

ΑΛΛΑ αν θελουμε να μιλαμε για πληρη ισοτητα πρεπει να εχουμε πληρη ισοτητα, αν ορισμενα πραγματα ειναι μονο για τις γυναικες θα πρεπει να υπαρχουν και ορισμενα που ειναι μονο για τους αντρες non?

Και μην το πηγαινεται μονο στην (ομολογουμενος πιο συνηθησμενη) περιπτωση που ο αντρας δεν θελει το παιδι, τι γινεται στην αναποδη, αν ο αντρας θελει το παιδι αλλα η γυναικα οχι?

Βασικα οποιος εχει δει το bigger and blacker του chris rock ξερει τι γινεται.

Abortion and the act of having a child is not between you and your woman, no, its between her and her girlfriends

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

E καλά βρε Λόρυ. Αν η γυναίκα σου αποφασίσει με τις φίλες της αν θα κάνει έκτρωση ή οχι, δεν θα φταίει εκείνη, εσύ θα φταις που δεν είδες νωρίτερα ποια είναι και διάλεξες κάποια που προτιμά τα σημαντικά να τ' αποφασίζει με τις φίλες της. Όπως επίσης δεν υπάρχει "ξαφνικά" αποφάσισε να κρατήσει το παιδί - προφανώς κάτι δεν είδες. Δλδ αν η άλλη είναι κοντά στα 30(ή 35) και δεν έχει παιδί, ακόμα κι αν δεν το έχετε συζητήσει, οι πιθανότητες να θέλει το παιδί είναι μεγαλύτερες από εκείνες κάποιας που είναι πχ 20(ή 25). Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη νομίζω..

Κανείς σας βέβαια δεν απάντησε στο πως θα αισθανόταν αν αναγκαζόταν να κάνει χειρουργείο παρά την θέλησή του, ενώ μπορούσε να το αποφύγει.

Όσο για το σενάριο του θέλει ο άντρας το παιδί, αλλά όχι η γυναίκα, αν και το καταλαβαίνω, σκεφτείτε λογικά. Η γυναίκα δεν είναι χώρος τοποθέτησης και ανάπτυξης εμβρύων.

Και σόρρυ κιόλας, αλλά μου φαίνεται αστείο να διεκδικείτε τόσα δικαιωμάτα, μονο και μόνο γιατί πηδήξ@τε και το ευχαριστηθήκατε κιόλας! Και η άλλη δλδ ή να πρέπει να περάσει χειρουργείο ή να πρέπει να περάσει ζαλάδες, καούρες, δυσφορίες, εξετάσεις και δεν ξέρω κι εγώ τι για να υπάρχει ισότητα στις αποφάσεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, πως να υπάρχει ισότητα αλλού;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cibyllian]

Πέρα από το βάρος της συνείδησης του, και τη πιθανή στεναχώρια του για την πιθανή στεναχώρια της συντρόφου του... τίποτα. Και;

Ακόμα κι έτσι Φαν, δεν είναι το ίδιο για τον άντρα και τη γυναίκα, ...έτσι δεν είναι;

Για σκέψου λίγο, οι τύψεις και η στεναχώρια, δε λέω είναι σοβαρό,..... όμως δεν είναι εγχείρηση, δεν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή σου, δεν δημιουργεί πιθανότητα να μην μπορέσεις να κάνεις παιδιά αργότερα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηρώ]

Και σόρρυ κιόλας, αλλά μου φαίνεται αστείο να διεκδικείτε τόσα δικαιωμάτα, μονο και μόνο γιατί πηδήξ@τε και το ευχαριστηθήκατε κιόλας! Και η άλλη δλδ ή να πρέπει να περάσει χειρουργείο ή να πρέπει να περάσει ζαλάδες, καούρες, δυσφορίες, εξετάσεις και δεν ξέρω κι εγώ τι για να υπάρχει ισότητα στις αποφάσεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, πως να υπάρχει ισότητα αλλού;

Βρε kajira υπερβάλλεις.
Λες και εμείς δεν το υχαριστιόμαστε.. αγγαρία κάνουμε;
Δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα προφανώς στην κατάσταση αλλά μπορεί να υπάρξει από κοινού απόφαση, όπως θα έπρεπε να παίρνονται όλες οι σοβαρές αποφάσεις ανάμεσα σε ένα ζευγάρι.
Να τους βάλουμε να γεννάνε για να υπάρχει ισότητα, ε δε γίνεται πως να το κάνουμε;

Και μην περιγράφεις την εγκυμοσύνη με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν είμαστε καταραμένες από τη φύση, ευνοημένες είμαστε για να μπορούμε να απολαμβάνουμε ένα τέτοιο δώρο.
Εκτός από αυτά που περιγράφεις θα απολαύσεις συναισθήματα που ποτέ κανείς άντρας δε θα νιώσει.

Για σκέψου λίγο, οι τύψεις και η στεναχώρια, δε λέω είναι σοβαρό,..... όμως δεν είναι εγχείρηση, δεν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή σου, δεν δημιουργεί πιθανότητα να μην μπορέσεις να κάνεις παιδιά αργότερα.....

Και η γέννα εγχείρηση δεν είναι ειδικά αν γίνεται με καισαρική;
Και πάλι περνάς μια διαδικασία επώδυνη, δεν το γλιτώνεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cibyllian]

Όσο για το σενάριο του θέλει ο άντρας το παιδί, αλλά όχι η γυναίκα, αν και το καταλαβαίνω, σκεφτείτε λογικά. Η γυναίκα δεν είναι χώρος τοποθέτησης και ανάπτυξης εμβρύων.

Και σόρρυ κιόλας, αλλά μου φαίνεται αστείο να διεκδικείτε τόσα δικαιωμάτα, μονο και μόνο γιατί πηδήξ@τε και το ευχαριστηθήκατε κιόλας! Και η άλλη δλδ ή να πρέπει να περάσει χειρουργείο ή να πρέπει να περάσει ζαλάδες, καούρες, δυσφορίες, εξετάσεις και δεν ξέρω κι εγώ τι για να υπάρχει ισότητα στις αποφάσεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, πως να υπάρχει ισότητα αλλού;

Επιτέλους το είπε κάποιος!
Ακριβώς αυτό είναι, δεν υπάρχει ισότητα στην κατάσταση, είτε το ρίξει κανείς, είτε το κρατήσει......
Στην περίπτωση της έκτρωσης, για όλους τους κινδύνους στους οποίους μπαίνουμε ....
Στην περίπτωση της εγκυμοσύνης, για όλες τις μεταβολές που μας συμβαίνουν, τις ορμονικές διακυμάνσεις, τους εμετούς, τα πρηξίματα, την κοιλιά που κουβαλάμε 9 μήνες, τις εξετάσεις κάθε τόσο, το διάστημα που κάνουν να επανέλθουν η σπονδυλική στήλη και τα όργανά μας στη θέση τους, το ξύπνημα το βράδυ για να θηλάσουμε, την στέρηση πραγμάτων κατά τα 2 πρώτα έτη, που είναι απολύτως εξαρτημένο από εμάς (εσείς μπορείτε και να λείψετε).... ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ....
Δεν μπορεί λοιπόν να βαρύνει το ίδιο η γνώμη σας με τη δική μας σε περίπτωση διαφωνίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DreamsRevenge]

(...), την στέρηση πραγμάτων κατά τα 2 πρώτα έτη, που είναι απολύτως εξαρτημένο από εμάς (εσείς μπορείτε και να λείψετε).... ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ....
Δεν μπορεί λοιπόν να βαρύνει το ίδιο η γνώμη σας με τη δική μας σε περίπτωση διαφωνίας.

Από 2 έως 42 μη σου πω!
Η εξάρτηση δεν εκλείπει ποτέ απλά αυξάνεται ποσοτικά μεταλασσόμενη ταυτόχρονα ποιοτικά γι αυτό και μας ξεγελάει πολλές φορές.
Και φυσικά γίνεται αμφίδρομη καθώς η εμφάνιση και ανάπτυξη της από την πλευρά του παιδιού οδηγεί στην αντίστοιχη κατάσταση από την πλευρά της μάνας με ποικίλλους τρόπους.
Παιδιά, τα παιδιά είναι απόφαση-δέσμευση ΖΩΗΣ είναι ισόβιες οι συνέπειες, και μιλάμε για τη ζωή τη δική μας κατ αρχήν και τη δική τους μετά, γι αυτό και δε γίνεται να βαρύνει εξίσου η γνώμη των δύο συντρόφων σε περίπτωση διαφωνίας. Εγκρίνω και επαυξάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lugar]

Χωρίς να θεωρώ ότι έχετε απαραίτητα άδικο νομίζω ότι στατιστικά οι άντρες δεν έχουν αποδείξει ότι αφού γεννηθεί το παιδί θα αναλάμβαναν πλήρη ευθύνη όπως έχουν κάνει εκατομμύρια γυναίκες μέχρι τώρα.
Έτσι αν έχετε πείσει την κοπέλα σας ότι έχετε αυτή την πιθανότητα με το μέρος σας θα μπορούσε να γεννήσει το παιδί που εκείνη δεν θέλει και που θα πάρετε εσείς και θα φύγετε (περνώντας σαφώς όλες τις ταλαιπωρίες και τους κινδύνους μιας εγκυμοσύνης ΕΚΕΙΝΗ - αυτό να μην το ξεχνάτε ποτέ).
Όμως σκεφτείτε το πραγματικά, κοιτάξτε τους φίλους σας, κοιτάξτε τους γνωστούς σας και πείτε με το χέρι στην καρδιά πόσους ξέρετε που θα το έκαναν.
Γιατί δεν υπάρχει γυναίκα στην ηλικία μου που να μην ξέρει γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά της μόνη της - από όλες τις απόψεις - γιατί ο άντρας την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. Εγώ από τις χωρισμένες που ξέρω αρκετά οι μισές είναι ολομόναχες - και για όσες ήταν επιλογή τους να μην έχουν τίποτα από το σύζυγο έμπαινε θέμα κακοποίησης. Δεν αναφέρω τις ανύπαντρες που ο άντρας δεν έχει καν αναγνωρίσει το παιδί.
Εγώ δεν ζητάω να μου πείτε άντρες που να κάνουν κάτι τέτοιο, γιατί οι συνθήκες δεν τους ευννοούν και το ξέρω, ζητάω να μου πείτε πόσοι πιστεύετε με ειλικρίνεια ότι θα το κάνανε...
Θα'ρθουν κι άλλες εποχές, όταν το σύνολο των ανθρώπων θα έχει αναγνωρίσει σαν επίτευγμα τον άντρα/ πατέρα, όταν δεν θα γίνονται ταινίες γι'αυτούς ως κάτι μοναδικό, αλλά θα'ναι κομπάρσοι, όταν κάθε αντρικό περιοδικό θα'χει και την σελίδα του πατέρα (αναλογία με cosmopolitan σελ.36, "Ποιές στάσεις επιτρέπονται 3 μέρες μετά την εγκυμοσύνη ) και τότε θα'ναι διαφορετικά τα πράγματα... αλλά δυστυχώς ακόμα δεν υπάρχει αρκετή εμπιστοσύνη ως προς αυτό για το φύλο σας.
Έτσι μόνο ατομικά θα μπορούσε να κριθεί κάθε περίσταση........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ευτυχώς που υπάρχει και η επιστήμη η οποία ενίοτε διορθώνει τις αδικίες της φύσης.
Όλα αυτά που αναφέρουμε ως αυτονόητα λέγοντας "μα δεν υπάρχει ισότητα σε αυτό το θέμα στη φύση, τι να κάνουμε", θα τα διαβάζουν οι άνθρωποι του μέλλοντος σε 500 χρόνια και θα γελάνε (ελπίζω).
Τι κρίμα που δεν θα ζω τότε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lugar]

Και σόρρυ κιόλας, αλλά μου φαίνεται αστείο να διεκδικείτε τόσα δικαιωμάτα, μονο και μόνο γιατί πηδήξ@τε και το ευχαριστηθήκατε κιόλας!

Αυτή η φράση ήταν απαξιωτική και για τους δύο στο ζευγάρι εκτός αν μιλάμε για εγκυμοσύνη μετά από one night stand που κάπου δεν νομίζω ότι ο άντρας θα σκεφτόταν να κρατήσουν το παιδί!

Για σκέψου λίγο, οι τύψεις και η στεναχώρια, δε λέω είναι σοβαρό,.....

Και σίγουρα σε σύγκριση η ενοχή αυτού που κάνει την έκτρωση είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτού που είτε συναινεί είτε την ζήτησε. Η γυναίκα είναι αυτή που λέει στον γιατρό πάμε, όχι εσείς.......

Και μην περιγράφεις την εγκυμοσύνη με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν είμαστε καταραμένες από τη φύση, ευνοημένες είμαστε για να μπορούμε να απολαμβάνουμε ένα τέτοιο δώρο.
Εκτός από αυτά που περιγράφεις θα απολαύσεις συναισθήματα που ποτέ κανείς άντρας δε θα νιώσει.

'Ομως δεν μιλάμε γι'αυτό... μιλάμε για μια εγκυμοσύνη που εσύ δεν την θέλεις... μια εγκυμοσύνη που θα την πέρναγες για τον άλλον... (δεν θα αναφερθώ καθόλου στο τι μπορεί συνεπάγεται αυτό για το έμβρυο...)... ένα παιδί που θα'θελες να το αφήσεις και να φύγεις.

Από 2 έως 42 μη σου πω!
Η εξάρτηση δεν εκλείπει ποτέ απλά αυξάνεται ποσοτικά μεταλασσόμενη ταυτόχρονα ποιοτικά γι αυτό και μας ξεγελάει πολλές φορές.
Και φυσικά γίνεται αμφίδρομη καθώς η εμφάνιση και ανάπτυξη της από την πλευρά του παιδιού οδηγεί στην αντίστοιχη κατάσταση από την πλευρά της μάνας με ποικίλλους τρόπους.
Παιδιά, τα παιδιά είναι απόφαση-δέσμευση ΖΩΗΣ είναι ισόβιες οι συνέπειες, και μιλάμε για τη ζωή τη δική μας κατ αρχήν και τη δική τους μετά, γι αυτό και δε γίνεται να βαρύνει εξίσου η γνώμη των δύο συντρόφων σε περίπτωση διαφωνίας. Εγκρίνω και επαυξάνω.

Δεν σας καταλαβαίνω - αυτό γιατί αλλάζει από άντρα σε γυναίκα, τα παραπάνω ισχύουν και για τους δύο γονείς που θα μπουν στην διαδικασία. Αν θεωρούμε τον άντρα απλό πάροχο χρημάτων δεν θα συζητούσαμε το θέμα "θέλει αυτός το παιδί κι εμείς όχι" - έχουμε δικαίωμα στην έκτρωση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DreamsRevenge]

(...)Δεν σας καταλαβαίνω - αυτό γιατί αλλάζει από άντρα σε γυναίκα, τα παραπάνω ισχύουν και για τους δύο γονείς που θα μπουν στην διαδικασία. Αν θεωρούμε τον άντρα απλό πάροχο χρημάτων δεν θα συζητούσαμε το θέμα "θέλει αυτός το παιδί κι εμείς όχι" - έχουμε δικαίωμα στην έκτρωση?

Όχι, δεν τον θεωρούμε απλό πάροχο χρημάτων (άσε που κι αυτό "παίζει" ενίοτε), τον θεωρούμε όμως πιο "έξω" από όλες αυτές τις διαδικασίες, και δυστυχώς είναι.
Γιατί απλά είναι η γυναίκα-μαμά που ασχολείται περισσότερο με το παιδί, αφιερώνει περισσότερο χρόνο και προσωπικούς πόρους (γνώσεις, δεξιότητες, ταλέντα) και αναπόφευκτα αυτή μπαίνει βαθύτερα στη διαδικασία της ανατροφής του. Εξ' ου και η ήσσονος σημασίας γνώμη του άνδρα-συντρόφου στο αν θα πρέπει να προχωρήσει μια εγκυμοσύνη ή όχι.
(Προσωπικά έχω δει δυστυχώς δυστυχέστατα άνδρες να διαβεβαιώνουν τις συντρόφους τους για την συνεχή παρουσία και ανάμιξη τους στην ανατροφή ενός παιδιού που έρχεται χωρίς να είναι προγραμματισμένο στη δεδομένη στιγμή και σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση να υπαναχωρούν σε παλαιότερα πρότυπα και νοοτροπίες.)
Μια ματιά μόνο στην καθημερινότητα μιας οικογένειας και στο μοίρασμα των ευθυνών νομίζω δίνει στην πλειονότητα των περιπτώσεων την απάντηση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lugar]

Γιατί απλά είναι η γυναίκα-μαμά που ασχολείται περισσότερο με το παιδί, αφιερώνει περισσότερο χρόνο και προσωπικούς πόρους (γνώσεις, δεξιότητες, ταλέντα) και αναπόφευκτα αυτή μπαίνει βαθύτερα στη διαδικασία της ανατροφής του. Εξ' ου και η ήσσονος σημασίας γνώμη του άνδρα-συντρόφου στο αν θα πρέπει να προχωρήσει μια εγκυμοσύνη ή όχι.
(Προσωπικά έχω δει δυστυχώς δυστυχέστατα άνδρες να διαβεβαιώνουν τις συντρόφους τους για την συνεχή παρουσία και ανάμιξη τους στην ανατροφή ενός παιδιού που έρχεται χωρίς να είναι προγραμματισμένο στη δεδομένη στιγμή και σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση να υπαναχωρούν σε παλαιότερα πρότυπα και νοοτροπίες.)
Μια ματιά μόνο στην καθημερινότητα μιας οικογένειας και στο μοίρασμα των ευθυνών νομίζω δίνει στην πλειονότητα των περιπτώσεων την απάντηση...

Έχεις δίκιο, δεν λέω, συμφωνώ στο στατιστικό. Άλλωστε νομίζω ότι το ανέφερα. Άλλα αν ζητάμε να αλλάξει αυτό πρέπει κι εμείς να σπάσουμε αυτό το πρότυπο "μάνα/πηγή των πάντων" μέσα μας και να αφήσουμε τον απαραίτητο χώρο.
Μιλάω με παραδείγματα γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλοιώς: Ο άντρας μου κράταγε τα παιδιά μας κάθε πρωί μέχρι να πάνε σταθμό (στα 3) και αντιμετωπιζόταν από τις γιαγιάδες στο πάρκο ως μετανάστης άνεργος (γιατί δεν δούλευε... ούτε τους πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί να δούλευε άλλες ώρες), από κάποιες φίλες του στυλ "εσεις οι άντρες... μπλα μπλα μπλα... (χωρίς να αναλογιστούν πόσο τον ενοχλούσε και να μην είναι ο πατέρας που δεν άλλαξε στο τόσο τη ζωή του για τα παιδιά του και να τα ακούει σαν να ήταν), και από άλλους με λύπηση/εκτίμηση όχι με τιμή/εκτίμηση. Αν ήμουν στη θέση του, να κάνω το παραπάνω... το μελλοντικά αναμενόμενο και να με αντιμετωπίζουν έτσι δεν ξέρω τι θα'κανα. Και σε αντίθεση με εμάς - τις γυναίκες- μόνο σε μένα μπορούσε να πει τον πόνο του γιατί ποιός άντρας καταλάβαινε τι έλεγε?.. κανείς... στην καλύτερη απλώς τον θαυμάζανε στην κανονική τον κοιτούσαν με απορία (ποιό είναι το θέμα?).
Αν εμείς κάθε σκέψη τέτοια δεν την αφήνουμε να γίνει κίνηση γιατί θεωρούμε ότι ο άλλος ΣΙΓΟΥΡΑ δεν θα την ολοκληρώσει, δεν έχουμε καμία ελπίδα να δούμε τους μπαμπάδες που ασχολούνται ενεργά (και όχι μόνο με το να πηγαίνουν το παιδί τους στο μάθημα ποδοσφαίρου) να πληθαίνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Δεν υπαρχει ισοτητα...

Οκ αλλα αν ειναι να παιξουμε αυτο το χαρτι να το παιξουμε οπως πρεπει.

Ας μιλησουμε για την "ισοτητα".

Στατιστικα οι αντρες ειναι 20% μεγαλυτεροι απο τις γυναικες και επισις εχουν περιπου 50% μεγαλυτερο μεταβολισμο. Αυτο σημαινει οτι για να διατηρουμε την θερμοκρασια του σωματος μας και αρα την ΖΩΗ μας χρειαζομαστε 50% περισοτερη τροφη απο οτι μια γυναικα.

Πριν απο 100.000 χρονια αυτο το κανονιζαμε μονοι μας κυνηγοντας. Αλλα τωρα με την ισοτητα δεν βλεπω κανενα νομο που να λεει οτι οι αντρες πρεπει να αμοιβονται παραπανω απο τις γυναικες λογο αυξημενων ενεργειακων απαιτησεων (που ειναι ΠΟΛΥ πραγματικες).

Βασικα αυτο ακριβως που λεω ειναι οτι εγγενως τα δυο φυλα ΔΕΝ ειναι ισα, για τους λογους που αναφερθηκαν. Πρεπει το νομοθετικο συστημα να προσαρμοστει σε αυτο το γεγονος.

Οπως μια γυναικα δεν ειναι αποθηκη εναποθεσης εμβρυων, ενας αντρας δεν ειναι μηχανη παραγωγης χρηματων.

Η μηπως ειναι...? Για σκεφτητε λιγο καλυτερα τους ρολους που μας εδωσε η φυση...

P.s μελετες εδειξαν οτι παιδια που μεγαλωσαν ΜΕ μπαμπα ειναι σαφως ικανοτερα ακαδημαικα και με πιο ισοροπημενο χαρακτηρα. Και εν πασι περιπτωση αυτη η νοοτροπια των μαμαδων (το παιδι ειναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ) πρεπει να σταματησει γιατι εχει γεννησει στρατιες μαμακιδων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

άλλη έννοια το επίθετο "ισος-ίση-ίσο" και άλλη έννοια το επίθετο "όμοιος-όμοια-όμοιο"

πσ. Παρόλαυτα, όντως, αφού αποφασιστεί να έρθει ένα παιδί στη ζωή, εφόσον υπάρχουν και οι δύο γονείς το παιδί """"""ανήκει"""""" ΚΑΙ στη μαμά του ΚΑΙ στο μπαμπά του εξίσου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.