Συμφωνώ με την ηρώ.
Αν και στην πραγματικότητα ο D_G έχει δίκιο.
Πάντως επειδή το έχω πρόσφατο απλά θα το διηγηθώ, έχει κανένα μήνα που κάτι παρόμοι έγινε στην εταιρεία μας. Έχουμε ένα τυπάκι, πάρα πολύ καλό παιδί το οποίο δούλευε ημιαπασχόληση. Μία μέρα όταν τρώγαμε, άρχισε να μιλάει για τη ζωή του.
Τα χρήματα από την ημιαπασχόληση εννοείται δεν του φτάνανε, είναι 21 χρονών, έχει γιο και γυναίκα... άνεργη! Κάπου εκεί μία κοπέλα η οποία έχει ωράριο κανονικό έβάλε τα κλάματα και έληξε εκεί. Την επόμενη μέρα ζήτησε από το μάνατζερ μου να δώσει ώρες στον άλλον παίρνοντας τες από την ίδια.
Πλέον και οι δύο δουλεύουν τριάντα ώρες την εβδομάδα, η ποιότητα της δουλειάς δεν άλλαξε. Η οικογένεια αυτουνού βγάζει 380 ευρώ παραπάνω το μήνα και η κοπέλα μάζεψε μία ποσότητα καλού κάρμα!
Προφανής και η θέση μου νομίζω, υπό προυποθέσεις θα το έκανα.
"Γιατί να διαχωρίζουμε τον ανθρωπισμό από τον επαγγελματισμό";
Δεν είμαι βουδίστρια αλλά γενικά πιστεύω όντως στις θετικές ενέργειες.
Αν κάνεις μια "καλή πράξη" αυτό δημιουργεί θετική ενέργει στο περιβάλλον σου και αυτή μπορεί να εξαπλωθεί (μπορεί και όχι βεβαίως βεβαίως).
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.