Kαι τώρα θα μιλήσουμε για μια κάκιστη ταινία που προήλθε από κάκιστα βιβλία, το Twilight. Η συγγραφέας λοιπόν είναι μια τυπικότατη WASP(white anglo-saxon protestant, αν και αυτή είναι μορμόνος or whatever) κυρία που όπως έχει δηλώσει η ίδια, ΔΕΝ έχει διαβάσει ποτέ της το παραμικρό για βαμπίρ γιατί "δε θέλει να δει ότι κάποιος άλλος χρησιμοποίησε
ιδέα της" (ναι ναι, ο Bram Stoker από εσένα έκλεψε τον έρωτα του Vlad για τη Μίνα!! DUH!!), δεν έχει δει ποτέ της ταινία με βρυκόλακες (την "αγριεύουν", λέει) και παρ' όλα αυτά επέλεξε ένα μέσο όπως η λογοτεχνία του φανταστικού για να γράψει το βδελυρό άρλεκιν που είχε στο μυαλό της....ο φλώρ...εεεε....το παλικάρι, η "είμαι ηλίθια και κυκλοθυμική" ηρωίδα, ο έρωτας, ο κακός dominant male κλπ κλπ...
Βγές έξω από το fantasy θείτσα, δε σε θέλουμε. Αν αυτές είναι οι ονειρώξεις μιας κυρίας στην αμερική, εμείς εδώ οι κοπέλες ΔΕ θέλουμε τον "άνδρα" Edward. Όχι. Είναι χάλιας (και χάλια φάτσα, απαπα...)
0 από 0 μας κάνει....0
(god εχει διαβασει κανενας τα vampire chronicles? ΚΑΚΙΣΤΑ βιβλια...) υπαρχει λογος να ΜΗΝ εισαι
όχι κοπελιά, αν και τα είπες ολόσωστα για το twilight εδώ έκανες φάουλ πιστεύω και επέτρεψέ μου, η Αννούλα είναι υπέροχη συγγραφέας. Ιστορικά και μόνο, οι ιδέες και ο αέρας που έδωσε στο vampire fiction είναι αμίμητες. Υπέροχοι χαρακτήρες (χρόνια ερωτευμένη με το Lucifer στο "Mέμνοχ ο διάβολος"


), ζωντανότατη γραφή. Decadence αισθητική. Ε, αυτό δε το λες κάκιστο... Κάκιστο λες το άρλεκιν της Mάγιερ...