Στα σπιτια και τις πολυκατοικιες(σε τετοιες γειτονιες αν δε ζεις σε μονοκατοικια κι απομακρυσμενη) ναι μεν υπαρχουν κανονες και ωρες κοινης ησυχιας ομως οφειλεται να υπαρχει σεβασμος απεναντι στον ανθρωπο! Εγω μπορει να γυρνω σπιτι μου στις 11 το πρωι απο δουλεια πχ και να πρεπει να ξεκουραστω, αλλοιμονο αν ακουω ντραμς και μουσικη νταπα ντουπα!
Καποτε επαιζα στο σπιτι κιθαρα και τραγουδουσα για καποιες προβες για λιγο καιρο ομως. Κανεις δε μου χε πει τιποτα εκτος απο μια κοπελα που εδινε για πανελληνιες. Το σταματησαμε.
Καταλαβα αμεσως ποσο κοσμο μπορει να φρικαρα οταν ο αδερφος της(!) μου βαζε τα χιπ χοπ απογευματα και βραδια που καθομουν να διαβασω για τις εξετασεις μεγαλυτερη πια! Ειναι πολυ εξαντλητικο, κι οχι μονο η μουσικη αλλα και τα μαστορια κατα καιρους.
Εχω ξυπνησει μες στην ενταση και το στρες πολλες φορες εξαιτιας του, χωρις να χω πει κουβεντα. Ευτυχως μεγαλωσε και ηρεμησε...
Ας μην ξεχναμε πως στις γειονιες υπαρχουν μωρα, παιδια που διαβαζουν, ηλικιωμενοι ανθρωποι.
Και φυσικα αλλο πραμα η
μελωδια μιας μουσικης κι αλλο ο θορυβος απο τις συνεχεις προβες.
θα προτιμουσα,να πηγαινες σε
χωρο καταλληλο με καλη ηχομονωση.
Φανταζομαι δεν ειναι το πιο ευκολο του κοσμου, σε περιπτωση που δεν εχεις τη δυνατοτητα δημιουργιας δικου σου χωρου, αρχικως να επισκεπτεσαι στουντιος και με το καιρο να κανεις γνωριμιες ετσι ωστε να μην τα πληρωνεις, η να πληρωνεις λιγοτερα.
Και καλη τυχη με τη μουσικη σου

στειλε μας κανα βιντεακι να σε ακουσουμε!
