Κοίτα, η απάντηση είναι προφανής. Σχεδόν όλοι θα πούμε ότι η ηθική πρεπέι να υπερέχει της αποτελεσματικότητας, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, οι εταιρείες οι οποίες δίνουν μισθούς της πείνας είναι κατακριτέες όπως και αυτοί οι οποίοι στο όνομα του κέρδους πάτησαν πάνω σε πτώματα.
Το θέμα είναι όμως ότι οι άνθρωποι (κρίνοντας εξ ιδίων) μερικές φορές γίνονται "ελαφρά ανήθικοι" για να πετύχουν το σκοπό τους. Από το φάγωμα της ουράς στο σούπερμαρκετ και την αντιγραφή στο σχολείο μέχρι το φάγωμα του αντίπαλου υποψήφιου για προαγωγή. Είναι δυνατό να μην ξεπέσουμε λίγο για να πετύχουμε τους σκοπούς μας; Μέχρι που φτάνει όμως ο καθένας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.