Αυτό το τόπικ όπως εξελίχθηκε είναι παράδειγμα του πόσο κλάψες μπορεί να γίνουν οι υπερασπιστές της λευκότητας και της ανδρακλοσύνης. Γιατί ούτε κλάψα, ούτε θυματοποίηση είναι να ορθώνεις το ανάστημά σου, να βρίσκεις τις αιτίες που βρίσκεσαι σε δυσμενή θέση, κλάψα είναι να κλαις ενώ είσαι παντρεμένη. Γιατί να κλαις αφού δεν έχασες κανέναν; Θες λίγη προσοχή; Εναρμόνιση με τις άλλες; Θα έλεγα να μας απαντήσει ένας ψυχολόγος αλλά κατά αυτούς άχρηστοι είναι και οι ψυχολόγοι, αν έχεις πρόβλημα ως διαταραχή, καλύτερα να ακούσεις κάποιον μισογύνη, κρυφογκέι γιουτιούμπερ ή κάποια καριόλα θείτσα και θα περάσει.
Εκεί που ο μαύρος μπορεί να μας μιλήσει για διακρίσεις και ιστορίες της γιαγιάς (ούτε ένας αιώνας δεν έχει περάσει από τη δεκαετία του 60), για το πώς φόρτωναν στα αμπάρια ανθρώπους, τους μετέφεραν στην Αμερική και τους είχαν να δουλεύουν από την αυγή ως το βράδυ, εκεί που ο Ινδιάνος θα πει για την εξόντωση εκκατομυρίων της φυλής του, για την καταστροφή των ντοκουμέντων του πολιτισμού του, για το πως επέζησε σε κάποιες περιοχές τελικά αλλά ως λατίνος και καθολικός, οι λευκοί έχουμε να αντιτάξουμε... "η Disney έκανε μαύρη τη Χιονάτη". Δεκάδες σαραντάρηδες έκαναν θέμα τη Χιονάτη που δεν ήταν χιονάτη. Δεν ήταν αυτό ήταν κάτι βαθύτερο. Ναι, δικό τους βαθύτερο. Ως εικόνα να το δεις, θα πεις τι στο καλό;
Όχι μάγκες κανένα πρόβλημα δεν έχουμε ως λευκοί. Στην Ελλάδα υφίσταται κανείς κάποια διάκριση επειδή είναι λευκός; Περνάει λιγότερο καλύτερα από ότι θα μπορούσε να περάσει επειδή είναι λευκός; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει το gntm ένας μαύρος με ιαπωνικά χαρακτηριστικά και καταγωγή από την Πολωνία από ένα λευκό. Αλλά δεν είναι και χειροπιαστή διάκριση.
