Άντρες και τρυφερότητα

Γίδι · 2008-01-13T00:05:09+0200

Γιατί υπάρχει το στερεότυπο, ότι οι άντρες είναι ανίκανοι να προσφέρουν σωστά τρυφερότητα;
Τα αιώνια γλυκόλογα, τα τρυφερά αλλά όχι πολύ σοροπιαστά λόγια, κλπ...; Το ζήσατε κι εσείς, είχατε αυτό το παράπονο; Και είναι αληθινό παράπονο, που τελικά όντως μας καταπιέζει και χαλάει η σχέση, ή απλά ένα αστειάκι;

Αναρωτιέμαι, η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα;
Εννοώ, κάποιοι άντρες όντως έχουν μεγάλη δυσκολία, στο να εκφραστούν, ή ακόμα και να συνειδητοποιήσουν κάτι βαθύ που νιώθουν.
Άλλοι βέβαια, ειδικά σε κάποιες περιοχές, είναι πολύ πρόθυμοι να περάσουν σε δηλώσεις, χωρίς να μπορούν απαραίτητα να κάνουν πράξη ό,τι λένε.
Τι είναι όμως τελικά αυτό που μπορεί, "δικαιούται" να περιμένει μία γυναίκα σήμερα από το σύντροφό της;

Κακή Επιρροή · 2008-01-13T00:09:24+0200

Για τον ίδιο λόγο που υπάρχει και το στερεότυπο ότι οι άντρες δεν κλαίνε...

Γενικώς σε αυτό το σημείο τους λυπάμαι πολύ τους άντρες...
τους μεγαλώνουν και τους μαθαίνουν ότι η έκφραση των συναισθημάτων τους είναι ντροπή για το φύλο τους
Τους μαθαίνουν ότι η ένδειξη τρυφερότητας είναι σημάδι αδυναμίας ... με τι δύναμη λοιπόν να πετάξουν από πάνω τους τόσων χρόνων πλύση εγκεφάλου?

underwater · 2008-01-13T00:12:06+0200

Εμένα πάντως μου έχει τύχει να γνωρίσω άντρες μίλια μακριά από αυτό το στερεότυπο. Και μου άρεσε πολύ να είμαι μαζί τους, κάθε άλλο παρά ξενέρωτο το βλέπω. Αν κάνω αγόρι θα προσπαθήσω να μην του μεταδώσω προκαταλήψεις και μ@λ@κίες. Η έκφραση συναισθήματος είναι από τα πιο ωραία, λυτρωτικά πράγματα που μπορεί να κάνει 1 άτομο!

Subject to change · 2008-01-13T00:13:01+0200

Είναι το ίδιο στερεότυπο με αυτό που θέλει τις γυναίκες χαμηλών τόνων και αδύναμες ψυχολογικά.
Τα στερεότυπα σίγουρα συμβαίνουν σε αρκετούς/ες, αλλιώς δεν θα υπήρχαν. Το πρόβλημα με τα στερεότυπα είναι ότι δεν ισχύουν για όλους, και προκαλούν πρόβλημα σε αυτούς για τους οποίους δεν ισχύουν.

Γίδι · 2008-01-13T00:14:01+0200

Το έχεις ζήσει όμως κι εσύ Κουέ;
Εγώ έχω ζήσει και τις δύο όψεις και δεν προτιμώ τις μεγάλες εκδηλώσεις λατρείας, ειδικά νωρίς...

Ξαναδείτε το θέμα, έκανα έντιτ... ειδικά το bold. Θα χαρώ να ακούσω απόψεις και βιώματα.

Γιώργος · 2008-01-13T00:15:37+0200

Αρχική Δημοσίευση από Γίδι:
Εγώ έχω ζήσει και τις δύο όψεις και δεν προτιμώ τις μεγάλες εκδηλώσεις λατρείας, ειδικά νωρίς...

Να ρωτήσω γιατί;

(απλά τη δικιά σου προσωπική άποψη και πώς το βλέπεις)

Κακή Επιρροή · 2008-01-13T00:32:37+0200

Αρχική Δημοσίευση από Γίδι:
Το έχεις ζήσει όμως κι εσύ Κουέ;
Εγώ έχω ζήσει και τις δύο όψεις και δεν προτιμώ τις μεγάλες εκδηλώσεις λατρείας, ειδικά νωρίς...

Ξαναδείτε το θέμα, έκανα έντιτ... ειδικά το bold. Θα χαρώ να ακούσω απόψεις και βιώματα.

εγώ νομίζω ότι απλά δε μπορούν να εκφραστούν....
επίσης γνωρίζω ότι στο παρελθόν στερούσαν απ τα αγόρια μέχρι και τα χάδια τα φιλιά και τις αγκαλιές οι γονείς τους για να μην πάρουν τον "στραβό το δρόμο"
οπότε... δεν ξέρουν κι ολας πως να δειξουν την τρυφερότητα τους κι ίσως για αυτό το λόγο κάποιοι να φτάνουν και στο άλλο άκρο της υπερβολής όπως λες (αυτοί οι οποίοι θέλουν τελικά να ξεφύγουν απ τη λούμπα και τελικώς να εκφραστούν)

Πάντως ναι, το έχω ζήσει κι εγώ αυτό... το να μην εκδηλώνει ο άλλος αυτά που νιώθει, κυρίως από φόβο για το πως θα τον δω εγώ και πως θα τα εκλάβω όλα αυτα...
Την υπερβολή δεν την έχω ζήσει και δεν ξέρω καν πως θα αντιδρούσα

Γίδι · 2008-01-13T00:41:13+0200

Να λοπόν τι είδε και οίδε το Γίδι...
1. Πρώτη σχέση, τρυφερός εφηβικός έρωτας, που κράτησε σχεδόν 4 χρόνια.
Σε μία ηλικία και μία "εποχή", που όταν βγαίναμε από την εφηβεία είχαμε ακόμα τα τραύματα της ακμής, τα μυαλα στα κάγκελα και την αφίσα του Kurt Cobain στο υπνοδωμάτιο, γνωρίζω τον Α. Είχαμε και οι δύο ανάγκη για πιο σοβαρές και "ψαγμένες" συζητήσεις, για μαθηματικά, για την ενηλικίωση, διαβάσαμε και το "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις" του Μπουσκάλια... και δέσαμε. Οπότε μου εξέφαζε αυτήν την έκπληξη, σχετικά με το πόσο διαφορετική με βρίσκει, πόσο πιο ώριμη... Αλλά μέχρι εκεί. Αφού πέρασε αυτή η φάση, λίγο μετά το εξάμηνο, έκανα πώς κι αμάν να ακούσω το "σ' αγαπώ", αν είμαι όμορφη, άλλα κοπλιμέντα... Όσο για εκδηλώσεις αγάπης σωματικές, ναι καλά. Του έλεγα "γιατί δε μιλάμε πια γλυκά, γιατί δε μου λες ότι μ' αγαπάς;" κι έλεγε "έ, ξέρεις ότι σ' αγαπάω". και το τελευταίο το μασούσε, ίσα που το πρόφερε, και με κοιτούσε αυστηρά αντί τρυφερά.
2. Μεγάλος έρωτας, μεγάλος και σε ηλικία... Μωρό μου, γλυκούλι μου, κοριτσάκι μου, "αν προσπαθήσει κάποιος να σε πειράξει δεν ξέρω κι εγώ τι θα κάνω"... ήδη από την τρίτη εβδομάδα! Το έβρισκα λίγο γελοίο, αλλά ήταν τόοοοσο ωραία η αίσθηση, που παρασύρθηκα. Εννοείται ότι πριν το εξάμηνο είχε σχεδιάσει το γάμο μας (δεν είχα κλείσει τα 22), πριν το έτος όλα τα υπόλοιπα. Απεδείχθη όμως μεγάλος φαφλατάς και επιβεβαίωσε το άλλο στερεότυπο, ότι όσο πιο πολύ μιλάει ο άντρας, τόσο λιγότερα είναι ικανός να πραγματοποιήσει.

Ο ιχλίμπεντιχ είναι κάπου ανάμεσα, στις καλές (μου) μέρες βλέπω το βλέμμα του και νιώθω θεά, στις κακές μου θέλω λουλούδια και υποσχέσεις...
Αλλά τα θέλω όντως; Μία φίλη μου έκανε γι' αυτό σκηνή στον καλό της, ότι στην τελική ούτε ένα λέλουδο δεν της φέρνει... και τη μεθεπόμενη της ήρθε με μία ωραία αζαλέα!

Lorien · 2008-01-13T01:10:35+0200

Αρχική Δημοσίευση από Γίδι:
Τι είναι όμως τελικά αυτό που μπορεί, "δικαιούται" να περιμένει μία γυναίκα σήμερα από το σύντροφό της;

Την ουσια.

Αυτο λιγο εφαπτεται με το αλλο τοπικ στο οποιο σχολιαζαμε το τι θελει να ακουει μια γυναικα.

Σιγουρα και το αυτι φαινεται να θελει τα δικα του, αλλά ποσο μακρια να πας , πόσο να νιωσεις κενο, πόσο να απομακρυνθείς απο κάποιον, ....επειδη δειχνει την αγαπη του εμπρακτα ή με ενα βλεμμα, ή με μια φραση στο τοσο...και οχι με τα τετριμενα ;

Γίδι · 2008-01-13T01:18:12+0200

Πού είναι το θέμα που αναφέρεις;
Και, πόσο όντως μπορούν οι γυναίκες να αφουγγράζονται την ουσία και από την άλλη, να μην παρασέρνονται από μεγάλα λόγια;

Lorien · 2008-01-13T01:35:04+0200

Το άλλο θεμα νομιζω οτι ηταν καπου μεσα σε αυτο το τοπικ https://www.e-steki.gr/showthread.php?t=3558 . Γιωργο ;

Το αλλο που λες ειναι πρακτικα το ιδιο. Αν αφουγγραζονται την ουσια...δε θα παρασερνονται απο μεγαλα λογια. Γιατι τα λογια, δεν ειναι η ουσια. Το πόσο μπορουν να το κανουν...δε ξερω. Δε νομιζω οτι ειναι πολυ δυσκολο. Αν ομως σκεφτομαστε μονο τον εαυτο μας, και δεν βλεπουμε λιγο την ουσια των πραγματων γενικα στη ζωη, δε θα την βλεπουμε ευκολα και μεσα σε μια σχεση.

Oralee · 2008-01-13T01:52:37+0200

Εμένα παρόλο που μ' αρέσουν πάρα πολύ τα ερωτόλογα, τα τρελά σχέδια, ο υπερθετικός βαθμός σε όλα όσα αφορούν συναισθήματα, εντούτοις αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε κάποιον που λέει πολλά, αλλά κάνει λίγα και σε κάποιον που λέει λίγα, αλλά δείχνει με πράξεις.. λέω πως θα διάλεγα το δεύτερο.

Από την άλλη, όρκο δεν παίρνω.. μ' αρέσουν τα άτιμα τα λόγια, τα έχω πολύ ανάγκη, με κάνει να νιώθω καλά να μου λέει ο άλλος συνέχεια πως είμαι κούκλα και με λατρεύει και άλλα τέτοια.. ναι κι ένα βλέμμα μπορεί να τα πει όλα αυτά, αλλά δεν είναι το ίδιο. Όποτε τελικά είναι μάλλον θέμα χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασίας και του τι θέλει κάποιος.

Έχω ζήσει και τα δύο πάντως, το καθένα είχε τα καλά του. Αλλά το ότι έφτυσα αίμα να κάνω εκείνον που δεν έλεγε πολλά να πει πέντε πράγματα.. ε, δεν μπορώ να πω, με κούρασε πολύ. Και πολλές φορές σκέφτηκα πως ίσως τελικά να μη νιώθει και τόσα, η σιωπή για μένα, ειδικά σε κακή ψυχολογικά περίοδο, ισοδυναμεί σχεδόν με απόρριψη.. :/:

Και ναι, ίσως τελικά να έχουν δίκιο. Όσους γνώρισα που λέγανε πολλά, συνήθως μένανε στα λόγια. Οπότε.. τι να ζητήσω;

Lorien · 2008-01-13T01:58:50+0200

Παντως πιστευω οτι τα πολυ σιροπιαστα γλυκολογα και ολα τα υποκοριστικά και μωρουδιστικα , πρεπει να τιμωρουνται απο το νομο!

Oralee · 2008-01-13T02:02:36+0200

Γιατί καλέ πιτσιποπάκι μου; Τι κακό έχει δλδ να εκφράζω στο αγαπουλονινίνιιιι μου, πόσο πολύ μ' αρέσει να είμαστε λιλίτσα ως το πρωί και να δίνουμε λιλάκια;

Γίδι · 2008-01-13T02:05:10+0200

αααα μαζί σου! Κι εγώ χοροπηδάω πάνω στον ιχλιμπεντούλη, που δεν ξέρει κι από πού θα του 'ρθει, γιατί έχει βγάλει τα γυαλιά εκείνες τις ώρες και δεν καταλαβαίνει, γιατί προτιμάω τα ελληνικά...
"άαααχου το το ιχλιμπεντιχουλίνιιιι μου, κοίιιιιιτα κάτι ματάαααααακιααααα, πάααρεεεε αγκαλίιιιιτσαααα, που είσαι γλυκούυυληηηης!!"

Βρε μήπως γι' αυτό δαγκάνει τη γλώσσα του;

Πέραν τούτου...
Άλλοι, εμπειρίες;;;

Lorien · 2008-01-13T02:17:07+0200

Παρανομες ! Ντροπη σας !

Μα συγνωμη κιολας, ειπαμε , τρυφεροτητα.....οχι να βαλουμε στο μιξερ barbie dolls, pokemon, και 5 κιλα ζαχαρη !

Youki · 2008-01-13T12:19:20+0200

Αρχική Δημοσίευση από kajira:
Εμένα παρόλο που μ' αρέσουν πάρα πολύ τα ερωτόλογα, τα τρελά σχέδια, ο υπερθετικός βαθμός σε όλα όσα αφορούν συναισθήματα, εντούτοις αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε κάποιον που λέει πολλά, αλλά κάνει λίγα και σε κάποιον που λέει λίγα, αλλά δείχνει με πράξεις.. λέω πως θα διάλεγα το δεύτερο.

Θα συμφωνήσω απόλυτα.
Οι 2 μεγάλες σχέσεις μου ήταν σχεδόν στα 2 άκρα. Ο πρώην μου όλο λόγια, λογια, λόγια...Οι πράξεις του δείξαν ότι ήταν απλά και μόνο λόγια.
Ο τωρινός συντροφός μου (και μελλων σύζυγος), είναι πιο συγκρατημένος. Νταξ έχουμε τις κλασσικές "γλυκουλιές" μεταξύ μας (σαν αυτές που περιγράψαν η kajira και το Γίδι) αλλά δεν θα τον χαρακτήριζες υπερβολικά εκδηλωτικό. Ωστόσο, στα δύσκολα ήταν και είναι δίπλα μου, έμπρακτα, χωρίς πολλά λόγια, αλλά με την ουσιαστική του στήριξη.

Τώρα το τελείως άκρο, δηλαδή έναν τελείως μη εκδηλωτικό άνθρωπο δεν ξέρω αν θα το άντεχα.

Klaus · 2008-01-13T12:27:29+0200

Είμαστε γλυκούλιδες μας λέτε αδερφές, είμαστε αδιάφοροι μας λέτε γαιδούρια!Τι θέτε τέλως πάντων ?

Corpse Bride · 2008-01-13T12:33:24+0200

Δεν ξερω αν ειναι τυχαιο, αλλα οσοι εεεεεελεγαν εεεεεεελεγαν κι εεεεεεελεγαν, εντελως ξαφνικα αποφασιζαν οτι αυτα που λενε δεν ισχυουν πια

Απ'την αλλη και να χω εναν ανθρωπο που δε μου λεει τιποτα με κουραζει :S Μπορει να ξερω η να βλεπω τι αισθανεται, αλλα ρε φιλος πες και καμια κουβεντα, τσαμπα ειναι.
Για μενα και οι δυο προβληματικες περιπτωσεις ειναι, γιατι κι ο σιωπηλος αμα του τη βιδωσει, δε θα χεις κι αποδειξεις οτι κατι υπηρχε

underwater · 2008-01-13T12:34:23+0200

Αρχική Δημοσίευση από Γίδι:
Πού είναι το θέμα που αναφέρεις;
Και, πόσο όντως μπορούν οι γυναίκες να αφουγγράζονται την ουσία και από την άλλη, να μην παρασέρνονται από μεγάλα λόγια;

Νομίζω πως ύστερα από 1-2 ''παθαίνω'' έρχεται και το ''μαθαίνω''. Έχω ακούσει πολλές φορές μεγάλα λόγια, αλλά σχέση πάνω από 2 μήνες δεν έχω κάνει. Οπότε, αν και είμαι πολύ ρομαντικό άτομο, έχω βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου να μην τρελαθώ άλλη 1 φορά από αυτά που θα μου πει κάποιος. Αν γίνει πάλι θα είμαι ΚΑΘΑΡΑ και ΥΠΕΥΘΥΝΑ η φταίχτρα.

Και Γίδι, αναφέρεις 1 εμπειρία που είχες 3-4 χρόνια πριν. Θεωρείς ότι τώρα, μετά από τόσες εμπειρίες κι ωριμότητα θα την ξαναπατούσες έτσι βρε?

Άντρες και τρυφερότητα

Τιμώμενο Μέλος

Επιφανές μέλος

Περιβόητο μέλος

e-steki.gr Founder

Τιμώμενο Μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Επιφανές μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Περιβόητο μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Περιβόητο μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Περιβόητο μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Περιβόητο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Διάσημο μέλος

Διακεκριμένο μέλος

Περιβόητο μέλος