×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,802 μέλη και 2,440,983 μηνύματα σε 76,702 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 132 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Λορέντζος Μαβίλης

Νεογέννητος

Διάσημο Μέλος

Ο Νεογέννητος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών . Έχει γράψει 843 μηνύματα.

O Νεογέννητος έγραψε: στις 22:31, 08-02-13:

#1
Ποιητής και μεταφραστής, τελευταίος εκπρόσωπος της Επτανησιακής Σχολής.

O Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1860 στην Ιθάκη, όπου ο πατέρας του Παύλος υπηρετούσε τότε εκεί πρόεδρος των δικαστηρίων της Ιονίου Πολιτείας. Ο παππούς του ποιητή Δον Λορέντζος Μαβίλης, Ισπανός στην καταγωγή, ήταν πρόξενος της πατρίδας του στην Κέρκυρα, όπου πήρε γυναίκα Κερκυραία και εγκαταστάθηκε εκεί. Η μητέρα του ποιητή ήταν επίσης Κερκυραία και ονομαζόταν Ιωάννα Καποδίστρια - Σούφη. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια σ' ένα αγρόκτημα, όπου έμαθε κι αγάπησε τη γλώσσα του λαού, τα τραγούδια και τις παροιμίες, και την αγάπη της αυτή την μετέδωσε στο γιο της Λορέντζο. Ο ποιητής παρακολουθούσε τα γυμνασιακά μαθήματα στο εκπαιδευτήριο «Καποδίστριας», όπου είχε δάσκαλο ελληνιστή τον Ιωάννη Ρωμανό. Αυτός τον σύστησε στην Αναγνωστική Εταιρία, όπου σύχναζαν τότε όλοι οι άνθρωποι των γραμμάτων. Εκεί γνώρισε τον Ιάκωβο Πολυλά, σοφό εκδότη του Δ. Σολωμού. Έμαθε την Ιταλική, Ισπανική, Αγγλική και Γερμανική.

Το 1878 γράφτηκε στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών την οποία εγκατέλειψε μετά ένα χρόνο για να σπουδάσει στην Γερμανία φιλολογία και κυρίως γλωσσολογία και φιλοσοφία. Το 1890 στις 16 Ιουνίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Έρλαγκεν της Βαυαρίας. Και κατέβηκε στην Κέρκυρα. Δεν δέχτηκε καμία θέση για να μην παραβεί τις ηθικές αρχές του. Ένα μικρό απόσπασμα επιστολής του (προς τον Κεφαλληνό) μας δίνει συμπυκνωμένο το πρόγραμμα της περαιτέρω προοπτικής του: «Ό,τι κατορθώσω εις την ζωή μου, θα το κατορθώσω μένοντας συνεπής, χωρίς ν' απαρνηθώ ούτε μια μόνο πράξη, ούτε μια μόνο στιγμή της περασμένης μου ζωής, ή αλλιώς δεν θα κατορθώσω τίποτε».

Το 1896 η Ελλάδα αγωνίζεται για την απελευθέρωση της Ηπείρου, Μακεδονίας και Κρήτης. Ο Μαβίλης που δεν ήταν πατριώτης μόνο στο λόγο και στην ποίηση, αλλά και στην πράξη, πολεμάει εθελοντής στην Κρήτη. Το 1897 αγωνίζεται στην Ήπειρο, πάλι εθελοντής, όπου και τραυματίζεται. Το 1910 εξελέγη βουλευτής του κόμματος των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου στην αναθεωρητική Βουλή. Ιστορική θα μείνει η αγόρευσή του για την υπεράσπιση της δημοτικής γλώσσας όταν συζητιόταν το άρθρο 107 του συντάγματος. «Δεν υπάρχει γλώσσα χυδαία» είπε «μόνο χυδαίοι άνθρωποι!». Ο άκαμπτος χαρακτήρας του και το ότι δεν προσαρμόστηκε στο ρεύμα της συναλλαγής που επικρατούσε, το λεγόμενο ρουσφέτι, συντέλεσε στο να μην εκλεγεί βουλευτής στις επόμενες εκλογές.

Ο ποιητής Μαβίλης, εκτός από μερικά ποιήματα που δημοσίευσε σε περιοδικά της εποχής, δεν εξέδωσε καμία ποιητική συλλογή όσο ζούσε. Τα άπαντά του κυκλοφόρησαν με την φροντίδα του φίλου του Κ. Θεοτόκη στην Αλεξάνδρεια το 1915. Η μετριοφροσύνη χαρακτήριζε πάντα τον Μαβίλη όσον αφορά το έργο του. Αυτός ο εκπληκτικός μάστορας του σονέτου (δεκατετράστιχο ποίημα που αποτελείται από δύο τετράστιχα και δύο τρίστιχα) έστελνε τους στίχους του στον Παλαμά με την υποσημείωση: «Για το συρτάρι σου».
Οι κριτικοί του καιρού του αναγνώρισαν στο πρόσωπό του έναν τεχνίτη απαράμιλλο. Ορισμένοι τον κατηγόρησαν γι' αυτή του την τελειομανία, χαρακτηρίζοντάς την σαν μια νεκρή πεταλούδα που μπορείς να θαυμάσεις τα ψυχρά φτερά της. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος πιο εύστοχα, ίσως, απ' όλους παρατήρησε: «Ο Μαβίλης στάθηκε ένας απ' τους σπάνιους εκείνους ποιητές που το καλύτερό τους ποίημα είναι η ζωή τους».

Και πράγματι:
Στον Βαλκανικό πόλεμο του 1912 ο Μαβίλης παρά τα 53 του χρόνια κατετάγη εθελοντής λοχαγός των Γαριβαλδινών ερυθροχιτώνων. (Ονομαζόταν Γαριβαλδινοί οι εθελοντές Έλληνες και ξένοι από το όνομα του αρχηγού τους, Ιταλού στρατηγού, Γαριβάλδη. Ερυθροχίτωνες λέγονταν λόγω του κόκκινου χιτώνα που φορούσαν.) Εκείνη την εποχή ο Μαβίλης ήταν το βασιλόπουλο του παραμυθιού για μια μεγάλη ποιήτρια, την κυρία Θεώνη Δρακοπούλου ή Μυρτιώτισσα, όπως φιλολογικά επέλεξε να ονομάζεται. Η αγάπη αυτή, όσο σαγηνευτικό δόλωμα κι αν ήταν, δεν μπόρεσε να τον κρατήσει κοντά της. Η φωνή της πατρίδας κάλυψε τη φωνή της καρδιάς. «Σ' αγαπώ/ δεν μπορώ/ τίποτ' άλλο να πω/ πιο βαθύ, πιο απλό, πιο μεγάλο!» έγραφε για 'κείνον η ερωτευμένη ποιήτρια. Μα αυτός τραβούσε για τα μεγάλα ιδανικά «στην κορφή της ζωής, όπου ροδίζει/ της Λευτεριάς αμόλευτος αγέρας/ και σαν ήχος αθάνατης φλογέρας/ η ποίηση, αηδόνι θείο, καλοκαρδίζει&» Όχι πως δεν αγαπούν και οι ποιητές «μα τους θεριεύει ο πόθος του θανάτου/ με τ' αγιασμένα δαφνοστέφανά του».

Στις 28 Νοεμβρίου 1912 στο χωριό Δρίσκος, κοντά στα Γιάννενα, οι Τούρκοι εξαπέλυσαν σφοδρή αντεπίθεση κατά των Γαριβαλδινών εθελοντών που ήδη είχαν προχωρήσει πολύ. Ο Μαβίλης μάχεται ηρωικά, επικεφαλής των στρατιωτών του που αποδεκατίζονται απ' τα εχθρικά βόλια.
Σε μια στιγμή της μάχης μια σφαίρα του διατρυπά τα δύο μάγουλα χαλώντας και πολλά δόντια του. Ενώ μεταφέρεται αιμόφυρτος στο προσωρινό νοσοκομείο ένα δεύτερο βόλι τον βρήκε στο στόμα. Εκείνη τη στιγμή έφτανε στο χειρουργείο και ο αρχηγός, Αλέξανδρος Ρώμας. Είδε τον Μαβίλη και κατάλαβε. «Σε συγχαίρω απ' την καρδιά μου!» λέει δίνοντάς του το χέρι. Ο Μαβίλης μάζεψε τις στερνές του δυνάμεις, στάθηκε προσοχή και πήρε το χέρι του αρχηγού. Το αίμα που έτρεχε σ' όλο το δρόμο απ' τις πληγές των παρειών του πάγωνε το λαιμό του και του δυσκόλευε την αναπνοή. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Τους κάνει νοήματα να του δώσουν χαρτί, να γράψει. Τα αίματα στάζουν απ' όλες τις μεριές και οι βολές του πυροβολικού ακούγονται τώρα κοντύτερα. Αλλά δεν προφταίνει ούτε να γράψει. Ο παπα-Φώτης του κλείνει τα μάτια. Ο Πιπίνος Γαριβάλδης, ο μόνος εκείνη τη στιγμή στρατιωτικός, στέκεται προσοχή και τον χαιρετάει. Οι άλλοι σταυροκοπιούνται. Ο Μαβίλης είναι πλέον νεκρός, ξαπλωμένος στο πεζούλι της Αγίας Παρασκευής. Τον έχουν σκεπάσει με τον ματωμένο μανδύα του. Έχει περάσει πλέον στην αιωνιότητα κερδίζοντας "δώρα άγια τρία: Θάνατο - Αθανασία - Ελευθερία".
Η ανώτατη πράξη του βίου του υπήρξε ο θάνατός του στο πεδίο της μάχης.


Αθάνατος, αδελφέ...

Α
πό το βιβλίο "Με ιδεολογία ελληνική - νεοέλληνες πνευματικοί ήρωες", εκδόσεις Πελασγός.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Lord Kratos : 09-02-13 στις 15:32. Αιτία: Προσθήκη Πηγής
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,867 μηνύματα.

O diotima έγραψε: στις 22:38, 08-02-13:

#2
"Καλοτυχοι οι νεκροι που λησμονανε την πικρια της ζωης"
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

pop corn

Περιβόητο Μέλος

H pop corn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,093 μηνύματα.

H pop corn έγραψε: στις 04:32, 09-02-13:

#3
Η ρήση "δεν υπάρχει γλώσσα αισχρή, μόνο αισχροί άνθρωποι" παραμένει και θα παραμένει επίκαιρη.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη pop corn : 09-02-13 στις 04:38.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Εχέμυθη

Περιβόητο Μέλος

H Εχέμυθη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 1,062 μηνύματα.

H Εχέμυθη who is waiting for the miracle.... έγραψε: στις 12:18, 09-02-13:

#4
Φετος καναμε στη Λογοτεχνια δυο ποιηματα του , το μουχρωμα και τη ληθη...Ηταν πραγματικα υπεροχα , εμενα τουλαχιστον με ενθουσιασαν. Σκεφτομαι να ψαξω και να διαβασω κι αλλα ποιηματα του (αν εχει γραψει και καποιο μυθηστορημα ακομη καλυτερα).
Παντως μπορει να ηταν απο πλουσια οικογενεια αλλα το γεγονος οτι πεθανε υπερασπιζομενος την πατριδα μου εξεπληξε θετικα ...
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε: στις 13:03, 09-02-13:

#5
Αρχική Δημοσίευση από Elena Kr
Φετος καναμε στη Λογοτεχνια δυο ποιηματα του , το μουχρωμα και τη ληθη...Ηταν πραγματικα υπεροχα , εμενα τουλαχιστον με ενθουσιασαν. Σκεφτομαι να ψαξω και να διαβασω κι αλλα ποιηματα του (αν εχει γραψει και καποιο μυθηστορημα ακομη καλυτερα).
Παντως μπορει να ηταν απο πλουσια οικογενεια αλλα το γεγονος οτι πεθανε υπερασπιζομενος την πατριδα μου εξεπληξε θετικα ...
Τότε Ἕλενα οἱ πλούσιοι ἀνταγωνίζονταν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ποιός θὰ εὐεργετήσῃ περισσότερο τὴν πατρίδα του καθώς, μεταξὺ τῶν ἄλλων, κέρδιζαν καὶ περισσότερο κῦρος. Ζάππας, Συγγρός, Ἀβέρωφ κλπ.

Ἄλλοι καιροὶ, ἄλλα ἤθη...

Νὰ συμπληρώσω ἀκόμα ὅτι ὁ Λορέντζος Μαβίλης ὑπῆρξε καὶ διάσημος σκακιστὴς καὶ ἐμπνεύσθηκε καὶ πολλὰ σκακιστικὰ προβλήματα ποὺ τὸν καθιέρωσαν στὴν ἐποχή του ὡς μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες μορφὲς στὸν χῶρο τοῦ σκακιοῦ.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πατρεύς : 09-02-13 στις 15:52.
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα



Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Dreamweaver