Είναι τόσο μεγάλη η έννοια του Θεού, η κατανόησή του, που το ανθρώπινο μυαλό είναι πολύ μικρό για να τη χωρέσει...
Θέλω να πιστεύω και νομίζω ότι καταφέρνω και πιστεύω στο Θεό, αλλά υπάρχουν και στιγμές που αμφισβητώ την ύπαρξή του. Μέσα στη ζωή μου όμως έχω αισθανθεί την παρουσία του αρκετές φορές και σε δύσκολες και σε όμορφες στιγμές και διαπιστώνω όλο και περισσότερο ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Τίποτα. Καταρχήν σκεφτείτε τα πολύ απλά καθημερινά πραγματάκια: Κοιτάξτε την ομορφιά του κόσμου μας (και όχι την ασχήμια για την οποία είμαστε υπεύθυνοι εμείς και μόνο εμείς)...Πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο τέλεια όλα; Πώς φρόντισε μόνη η Φύση και έχουμε τον Ήλιο τη μέρα και μας φωτίζει και δίνει ζωή, πώς έχουμε τη νύχτα το Φεγγάρι και τα αστέρια και δεν είμαστε στο κατασκόταδο; Πώς είναι τόσο όμορφη η φύση, τα λουλούδια, τα ζώα;; Όλα παραείναι τέλεια για να μην τα έχει φτιάξει κάποιος Θεός έτσι...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.