Η εκκλησία είναι αλάθητη σαν οργανισμός. Κανένας άνθρωπος δεν είναι αλάθητος.
Όμως η εκκλησία είναι σύνολο ανθρώπων, εξ ορισμού της ίδιας της λέξης.
Από Τεγόπουλο-Φυτράκη: Εκκλησία: το σύνολο των ανθρώπων που ανήκουν στο ίδιο χριστιανικό δόγμα.
Όταν ο Χριστός έλεγε στον Απ. Πέτρο "Συ ει Πέτρος και επί ταύτην την πέτραν οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής" εννοεί ότι η Εκκλησία θα οικοδομηθεί πάνω στην ομολογία που είχε κάνει πριν ο Πέτρος ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος. Άρά εφ' όσον η Εκκλησία είναι θεμελιωμένη πάνω στη θεότητα του Χριστού, κανείς δε θα μπορέσει να την καταργήσει μέχρι τέλους των αιώνων.
Αυτό είναι σωστό, αλλά τι σημαίνει στ' αλήθεια; Ο Χριστός είναι η Οδός, είναι η Αλήθεια και η Ζωή. Η έννοια όμως της Οδού, δεν αφήνει περιθώρια σε στατικές αντιλήψεις. Η ίδια η ζωή και όσες ακτίνες της Αλήθειας μπορούν ν' αντέξουν οι οφθαλμοί μας, μας δείχνουν περίτρανα ότι καθετί που μένει στατικό είναι εκ προοιμίου νεκρό. Συνεπώς, η εκκλησία που έχει ως θεμέλιο λίθο της τη ζώσα θεότητα του Χριστού, αναδομείται και αναστηλώνεται καθημερινά. Η Οδός θεμελιώνεται στο βίωμα. Η πίστη λοιπόν, ότι εφόσον κάποτε η εκκλησία θεμελιώθηκε από το Χριστό, διατηρεί κληρονομικώ δικαιώματι το αλάθητο, είναι όχι μόνο λανθασμένη, αλλά και κατά τη γνώμη μου βαθύτατα αμαρτωλή. Αντίθετα, πράγματι η εκκλησία που θεμελιώνεται στην Αγάπη, την ανεξικακία, την πραότητα και πάνω απ' όλα την ταπεινοφροσύνη που δίδαξε ο Ιησούς, αυτή που σπάει τα στεγανά του Εγώ, για να μας φτάσει στο Εμείς, δεν μπορεί ποτέ να καταργηθεί μέχρι το τέλος των αιώνων.
Το αλάθητο της Εκκλησίας στηρίζεται στη θεόπνευστη Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση όπως αυτή εκφράζεται από τα γραπτά των Αγίων Πατέρων (Αγίων της Εκκλησίας οι οποίοι διετύπωσαν με τη θεία φώτιση τα δόγματα της Εκκλησίας) και τις Οικουμενικές συνόδους οι οποίες εν Πνεύμάτι Αγίω (το οποίο στάλθηκε στους Αποστόλους κατά την Πεντηκοστή) διετύπωσαν με σαφήνεια τα δόγματα.
Αυτό που γράφεις εδώ, μου φαίνεται εντελώς γραφειοκρατικό, ας μου επιτραπεί ο όρος. Μου θυμίζει την ατάκα ενός βουλευτή σε μια ελληνική ταινία: "Εδώ υπάρχουν βουλευταί, δηλαδή οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου ελληνικού λαού, δηλαδή ο ίδιος ο κυρίαρχος λαός"!! Πρόκειται για μια σειρά συνεπαγωγών, η οποίες τείνουν να αυτοεπιβεβαιώνονται εξ ορισμού, δημιουργώντας έτσι ένα "αυτοσυνεπές" σύστημα. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η Αγία Γραφή είναι πράγματι θεόπνευστη, που θα το δεχτώ για χάρη της συζήτησης, από εκεί κι ύστερα ξεκινά μια σειρά ορισμών, τους οποίους οι ίδιοι οι άνθρωποι επιφύλαξαν για τους εαυτούς τους, όπως Άγιος, με θεία φώτιση, εν Πνεύματι αγίω, κλπ. Ωστόσο θα σου παραθέσω ένα σημείο του ποστ του φίλου D_G, που διασπά ανελέητα τη σειρά των συνεπαγωγών αυτών:
Αρχική Δημοσίευση από D_G:
Αν διαβάσει κανείς το Ευαγγέλιο, θα διαβάσει τα λάθη που έκανε ο απόστολος Πέτρος, στο να αρνηθεί π.χ. τον ίδιο τον Κύριό του από τον φόβο των Ιουδαίων, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο να ζητούν από τον Κύριο να τον χρησιμοποιήσουν σαν μέσον για να καθίσουν δίπλα του στον θρόνο Του και αρκετά λάθη ακόμα των αγίων, και να τους χαρακτηρίζει σαν ανθρώπους ίδιους με εμάς με λάθη και ελαττώματα.
Έτσι λοιπόν, εφόσον το Ευαγγέλιο είναι κατά την πίστη σου θεόπνευστο και αναφέρει λάθη ακόμη και των αγίων, ακόμη και του κατά τη λαϊκή παράδοση κλειδοκράτορα του παραδείσου και θεμελίου λίθου της εκκλησίας αγίου Πέτρου, αφού χαρακτηρίζει τους αγίους ως ανθρώπους ίδιους με εμάς, με λάθη κι ελαττώματα, τότε η συνεπαγωγή σου έρχεται σε αντίθεση με την ίδια τη βάση της πίστης σου. Τελικά η θέρμη και ο ζήλος σου κινδυνεύουν να σε οδηγήσουν σε αίρεση...
Φυσικά όλα αυτά τα πράγματα για κάποιον ο οποίος δεν πιστεύει στην Ορθ. Εκκλησία δε λένε απολύτως τίποτα, αλλά για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει ποιά είναι τέλος πάντων η θεολογία της Ορθ. Εκκλησίας νομίζω είναι μια καλή εισαγωγή.
Η τυφλή πίστη δεν είναι καλός σύμβουλος, αφού δείχνει, εκτός των άλλων, πνευματική οκνηρία. Ο πραγματικός πιστός που πορεύεται την Οδό, κάθε του μέρα, με κάθε βίωμα που του στέλνει ο Θεός για να τον διδάξει, κάνει ένα βήμα προς την κατανόηση της αλήθειας των γραφών, ενώ δεν θεωρεί πως επειδή διάβασε τις γραφές έχει κατακτήσει πράγματι την αλήθεια. Πρόσεξε, γιατί ο γέρων Παΐσιος δίδασκε ότι ο διάβολος συχνά εμφανίζεται εν μέσω αγγελικών οραμάτων...
