Πολυ ενδιαφερον το βιντεο. Και το θεμα αυτο isiliel.
Εκει που εκανα φοκους προσωπικα (συνηθως κανουμε φοκους σε αυτο που μας απασχολει σε μια συγκεκριμενη φαση- στιγμη, μας ειναι περισσοτερο γνωστο και οικειο) ειναι στο σχολιασμο/ερμηνεια σχετικα με τη λεξη - κενοδοξος.
Ειναι πασιγνωστο και εμφανες πως απο μια μονο αποψη μπορει να κριθει ενας ανθρωπος.
Ειναι σωστο? Οχι. Αντικειμενικα οχι, υποκειμενικα μπορει και να ειναι.
Ας επιλεγει ο καθενας πως θα σκεφτεται και τι του κανει πιοτερο καλο.
Αντικεμενικα ή υποκειμενικα?
Θα χρησιμοποιησω απλουστευμενο παραδειγμα(διοτι με παραδειγμα μπορεις συνηθως να γινεις περισσοτερο κατανοητος)
Ζωντανο παραδειγμα κοινο για ολους τους μετεχοντες στο φορουμ αυτο, οι θετικες/αρνητικες ψηφοι.
Μπορει σε ενα θεμα η αποψη ενος να ειναι εντελως μα εντελως αντιθετη με το ευρυ κοινο και να αξιολογηθει με αρνητικη ψηφο.
Αντιστοιχα, μια αποψη που βρισκει συμφωνο πολυ επισης κοσμο να αξιολογηθει θετικα.
Παρατηρω πως η αποψη δε μενει εκει. Εχω ακουσει -φωνες- να παραπονιουνται για τις αρνητικες(προσεξτε, οχι για τις θετικες) και δυστυχως καταβαλλω μεγαλη προσπαθεια να τους εξηγησω-δε δυναμαι τις πιο πολλες φορες κι αυτο με προκαλει ακομα περισσοτερο να προσπαθω- πως ειναι απλως μια ψηφος για ΤΗΝ αποψη κι οχι η αποψη για μια πληρη εικονα του ατομου. Επισης αυτο που παρατηρω ειναι η συνεχεια αυτων των παρατηρησεων και αρνητικων σχολιασμων σε αλλα θεματα, που δεν εχουν σχεση με το προηγουμενο.
Αυτο, το μονο που μου δειχνει ειναι η ''μικρη, περιορισμενη, ισως νοθευμενη σκεψη'' ενος ατομου. Η γνωσεις του φτανουν μεχρι εκει. Κι εκει πρεπει να εστιασει γιατι ειναι προβλημα δυστυχως για εκεινον.
Με λιγα λογια θελω να τονισω πως το μυαλο μας πρεπει να λειτουργει συνθετα. Μια αποψη(που μπορει ακομα κι αυτη να αλλαζει απο ωρα σε ωρα, απο στιγμη σε στιγμη ειτε λογω συναισθηματικης φορτισης ειτε λογω συγκυριων) να μη γινεται αιτια για την κριση ενος ατομου.
Πολλες αποψεις συνθετουν ενα ατομο.
Ειμαι υπερ της ανθρωπινης προοδου, θελω και καταβαλλω τη μεγιστη προσπαθεια να μην κρινω ποτε μεσα απο μια αποψη, κι ισως θα ηταν πιο ουσιωδες να μην κρινεται γενικοτερα το ατομο, απλως να εισακουγονται οι αποψεις του και να μενουν στη σκεψη μας.
Αυτο, ως ανθρωποι ομως γεματοι παθη κι ενστικτα, δε μπορει να επιτευχθει ευκολα, παροτι ο ορθολογισμος και το υποσυνειδητο ειναι δυο κομματια του Εγω εντελως ασυμβατα αναμεταξυ τους. Διαφορετικα, η μια ακρη και η αλλη.
Σε αυτες τις περιπτωσεις πιστευω στην ισορροπια των δυο που συνθετουν την εικονα.
Οι ανθρωποι, συν τοις αλλοις, βιαζονται να βγαλουν συμπερασματα και να τελειωσουν τη σκεψη τους με μια τελεια και καθως περνα ο χρονος συνειδητοποιουν πως η τελεια δεν μπηκε ποτε. Εκει τα χανουν, αποθαρρυνονται και συγχυζονται.
Πρεπει να γινει κατανοητο πως η εντυπωση για εναν ανθρωπο ποτε δε φτανει σε μια τελεια.
Και μολις γινει αυτο, πολλες σχεσεις θα εξομαλυνθουν, η πικρια, το παραπονο, και συναισθηματα ακραια οπως μενος, μισος, μνησικακια, λατρεια, υπερθαυμασμο, υπεραξια θα δωσουν τη θεση σε απλη συμπαθεια η αντιπαθεια.
Το βιντεο προσφερει πολλη τροφη για αναλυση κι επεκταση σκεψης.
Εμεινα σε αυτο το κομματι και θα μεινω και στο τελευταιο σκελος: Ας μην ειμαστε παντα σιγουροι για τις αποψεις μας.
Δηλαδη, οχι στην απολυταρχια των σκεψεων. Συμφωνω.
Οι ιδεες αλλαζουν, οι συνθηκες επισης, τα συναισθηματα, καθως και το περιβαλλον.
Καποιοι επιμενουν πως ο ανθρωπος δεν αλλαζει. Αλλαζει(αλλιως ποια η σημασια της υπαρξης των ψυχολογων?) και αυτο μπορει να γινει απο τη μια μερα στην αλλη.
Ο ανθρωπινος εγκεφαλος ειναι τοσο λειτουργικος, διαθετει τοσα πολλα καλωδια που εναλλασσονται μεταξυ τους και δημιουργουν ενωσεις- συνδεσεις αλλιως, πολυπλοκοτητα λοιπον στη σκεψη, συνεπως αυτο το μυαλο, οταν ταφηνεις να λειτουργησει ελευθερα χωρις καμια πιεση η περιορισμο το ονομαζω μυαλο προοδευτικο, εξελικτικο, κι οχι απολυτο.
Αυτα τα μυαλα, εγω τα θαυμαζω.
