«Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι» του Μπερνάντο Μπερτολούτσι μπορεί να θεωρείται για ορισμένους μια από τις πιο ερωτικές ταινίες όλων των εποχών, όμως υπήρξε ένας πραγματικός εφιάλτης για την πρωταγωνίστρια Μαρία Σνάιντερ. Κι αν όλοι θυμούνται την περιβόητη σκηνή του βιασμού της νεαρής ηρωίδας από τον μεσήλικα Πολ (Μάρλον Μπράντο) για το βούτυρο, η ίδια η ηθοποιός δεν μπόρεσε ποτέ να ξεχάσει την ταπείνωση, που αισθάνθηκε τη μέρα του γυρίσματος. Σε μια συνέντευξή της το 2007 στη Daily Mail, η Σνάιντερ είπε ότι η σκηνή δεν ήταν στο αρχικό σενάριο και πως ο Μπράντο και ο Μπερτολούτσι της την είχαν ανακοινώσει λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα.
Η Σνάιντερ, η οποία διατηρούσε και μετά από τα γυρίσματα φιλικές σχέσεις μαζί του, είχε αποκαλύψει πως δεν ήταν πραγματικός ο βιασμός της και πως δεν έγινε καμία διείσδυση, σε αντίθεση με τις φήμες που κυκλοφορούσαν τότε. Αυτό που τη σόκαρε και της δημιούργησε τραύμα, ένα τραύμα που την ακολουθούσε για χρόνια, οδηγώντας την σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές -ναρκωτικά κι απόπειρες αυτοκτονίας- ήταν ο τρόπος που την αντιμετώπιζαν.
Μετά από το «Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι», συνέχισε την καριέρα της, χωρίς μεγάλη επιτυχία, με την ίδια να αρνείται να συμμετέχει σε ερωτικές σκηνές οποιασδήποτε φύσης. Στην προσωπική της ζωή, βασανίστηκε και έπαιρνε αντικαταθλιπτικά μέχρι τέλους, μην μπορώντας να ξεπεράσει όσα της είχαν συμβεί.
Αν όμως κάτι έχει μείνει από αυτή την ιστορία, είναι πως τελικά η «πιο ερωτική ταινία όλων των εποχών» είναι απλώς η αρρωστημένη φαντασίωση ενός άνδρα -μπορεί και δυο- που καμία σχέση δεν έχει ούτε με τον έρωτα ούτε με τη σεξουαλική επιθυμία.
