Σίγουρα όλοι το έχουμε νιώσει αυτό το αίσθημα, σαν να πνίγεσαι και να σκέφτεσαι ότι δεν έχεις αντοχές για να συνεχίσεις.. Όμως προσωπικά που αρέσει όταν κουράζομαι, μου αρέσει όταν νιώθω ηθική ικανοποίηση γι αυτά που έχω κάνει, μου αρέσει να δοκιμάζω τον εαυτό μου στα δύσκολα, να βλέπω πόσο δυνατή είμαι και να νιώθω ωραία όταν μπορώ και λέω ότι αυτή η μέρα ήταν όλη δική μου, ήταν δύσκολή, αλλά πέρασε, και είμαι καλά, εδώ!
Κάνε θετικές σκέψεις, εμένα με βοηθάει πολύ να σκέφτομαι ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο, και αύριο μια άλλη μέρα ξημερώνει, που θα φέρει κάτι καινούργιο..
Επίσης ο καθένας είναι αρχιτέκτονας της ζωής του, την σχεδιάζει όπως θέλει.. Αν νιώθεις δυσαρεστημένη απ' αυτή τη κατάσταση, προσπάθησε να τη διορθώσεις, να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στον εαυτό σου, να χαλαρώσεις λίγο το πρόγραμμά σου.. Αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι (ναι, έχω αρκετούς στο μυαλό μου) που παραπονιούνται συνεχώς για την καθημερινότητά τους, και όταν προκύψει κάτι που τους βγάζει απ' την ρουτίνα και την κούραση...πάλι παραπονιούνται γιατί εκείνη η καθημερινότητα είναι που τους γεμίζει!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.