Έλλην Καταναλωτής

[lugar]

Σήμερα μου στείλανε αυτό το κείμενο... δεν είχε πηγή και δεν ξέρω αν είναι αληθινά τα νούμερα... Ξέρω όμως ότι πολύ συχνά κοιτώντας γύρω μου έχω την αίσθηση ότι είναι αληθινά αυτά που γράφει...

"Κάποιος Να Μας Μάθει Να Ψωνίζουμε. Επειγόντως!
Στην Ολλανδία διδάσκουν τα παιδάκια πώς να γίνουν καλοί καταναλωτές. Εδώ ποιος θα διδάξει τους ενήλικες;

Λοιπόν, διάβασε ένα στοιχείο: Η Ελλάδα είναι η Νο1 αγορά πολυτελών προϊόντων στον κόσμο. Στον Κόσμο. Στη Γη. Νούμερο ένα. Numero Uno. Δεν το λέω εγώ, private έρευνα της Nielsen το λέει για λογαριασμό μεγάλης εταιρίας. Είμαστε Νο1 σε κατά κεφαλήν κατανάλωση Porsche Cayenne, Νο2 στην κατανάλωση La Prairie, στην πρώτη πεντάδα σε όλες (όλες) τις μεγάλες και διάσημες μάρκες. Παγκοσμίως.

Παράλληλα, όπως προφανώς ξέρεις, η Ελλάδα δεν είναι η Νο1 χώρα στον κόσμο σε κατά κεφαλήν εισόδημα. Δεν είναι ούτε Νο2. Ούτε καν στην πρώτη εικοσάδα. Είναι κάπου στο Νο26-Νο28, ανάλογα με το ποια λίστα διαβάζεις. Το συμπέρασμα είναι προφανές: Είμαστε μικρομεσαίοι και ψωνίζουμε σαν μεγιστάνες. Δεύτερο συμπέρασμα (ίδιο με το πρώτο, με άλλα λόγια): Είμαστε αδαείς και ελαφρώς μπουρτζόβλαχοι, που ξοδεύουμε λεφτά που δεν έχουμε για να πάρουμε ρούχα που έχουνε απάνω το logo του brand φαρδύ-πλατύ.

Κάθε φορά που βλέπεις τη γραμματέα να σουλατσάρει με τσάντα 1500 ευρώ και παπούτσια των 500, η απορία δεν έχει να κάνει μόνο με την πηγή των χρημάτων, αλλά και με την πλήρη άγνοια της γραμματέως για την αξία του χρήματος. Είναι αλήθεια ότι ως λαός δυσκολευόμαστε λίγο με το concept, καθώς ιστορικά κουβαλάμε υπερβολικά πολλά κόμπλεξ, έχουμε ζήσει φτώχιες μεγάλες μέχρι σχετικά πολύ πρόσφατα, κι αυτό έχει περάσει με βλαβερές συνέπειες στην ψυχοσύνθεση των παππούδων και των μπαμπάδων μας και, μοιραία, και σε μας. Όλο αυτό το κιμπάρικο το Ελληνικό το στυλ, το "τα 'χω και τα πετάω, κι αν δεν τα 'χω, πάλι τα πετάω για να μοιάζει ότι τα 'χω", είναι ένα ψυχικό σύμπλεγμα με συγκεκριμένες ιστορικές καταβολές. Αλλά πρέπει να φταίει και κάτι άλλο, δεν μπορεί. Κι άλλες χώρες έχουν περάσει φτώχια, γιατί είμαστε εμείς οι πρώτοι στον κόσμο, οι χειρότεροι, οι πιο γκάου καταναλωτές της Γης;

Σύμφωνα με τη Nielsen, πουθενά στον κόσμο δεν γίνονται αυτά, ούτε στο Ντουμπάι, ούτε στις Μόσχες, ούτε στα Λονδίνα. Πουθενά. Μόνο εδώ είναι το φαινόμενο τόσο έντονο. Είναι, ομολογουμένως, περίεργο. Και στους καιρούς που ζούμε, είναι και τρομερά επικίνδυνο. Βλέπεις τις πανέμορφες, αψεγάδιαστες χαζοβιόλες να φορτώνουν τις κάρτες στους στο Attica (ή τις κάρτες των χαζοχαρούμενων τζιτζιφιόγκων από δίπλα) χωρίς να σκέφτονται αν θα έχουν δουλειά σε τρεις μήνες, ή αν θα έχουν τον τζιτζιφιόγκο, ή αν ο τζιτζιφιόγκος θα έχει δουλειά, αλλά τη ζώνη των 350 ευρώ πρέπει να την πάρουν οπωσδήποτε, είναι φοβερή. Την ώρα που η ίδια η χώρα κινδυνεύει με πτώχευση (δεν είναι αστείο), μια πιο υπεύθυνη καταναλωτική συμπεριφορά θα ήταν αυτονόητη -αλλά πού ξέραμε ποτέ το μέτρο για να το έχουμε στην καταναλωτική συμπεριφορά;
Στην Ολλανδία (Νο11 πλουσιότερη χώρα), όπου ως γνωστόν οι άνθρωποι είναι φρικτά τσιγκούνηδες, είχαν μια καλή ιδέα: Ένα μάθημα/σεμινάριο που διδάσκεται σε παιδάκια, ώστε να μάθουν να καταναλώνουν και να μην επηρεάζονται από τις διαφημίσεις. Κάτι παρόμοιο δεν θα ήταν και πολύ αποτελεσματικό στην Ελλάδα, βέβαια, όπου οι γονείς είναι η καταλυτική επιρροή στο θέμα. Τα δικά μας τα παιδάκια μαθαίνουν μια χαρά να σπαταλάνε ασύστολα (καθώς η οικονομία καταρρέει), αλλά τουλάχιστον οι διαδηλώσεις τους είναι οι πιο στυλιστικά άψογες στην ιστορία των μαζικών αγώνων -και έχουν κάνει και δώδεκα χρόνια θρησκευτικά στο σχολείο.

Ενώ δεν μου αρέσει το ύφος που είναι γραμμένο φοβάμαι μήπως αντανακλά την αλήθεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DreamsRevenge]

... η άλλη πλευρά του φεγγαριού...

Διαφημίσεις σε σχολικά διαγωνίσματα στις ΗΠΑ!



Αμφιλεγόμενη εφευρετικότητα επέδειξε ο καθηγητής μαθηματικών Τομ Φάρμπερ σε λύκειο του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια, όταν η διοίκηση του σχολείου ανακοίνωσε ότι θα μειωθεί ο ετήσιος προϋπολογισμός για τις φωτοτυπίες των διαγωνισμάτων.

Εφόσον κάθε σελίδα κοστίζει τρία σεντς, το ετήσιο κόστος των φωτοτυπιών για τα διαγωνίσματα αγγίζει τα 500$. Μετά τις περικοπές, όμως, το σχολείο παρέχει μόνον 316$ γι' αυτό το σκοπό. Ο Φάρμπερ, λοιπόν, αναγκάστηκε να βρει τρόπο να καλύψει τη διαφορά, προκειμένου να μην μειώσει τον αριθμό των διαγωνισμάτων.

«Οι δύσκολοι καιροί απαιτούν δύσκολες λύσεις. Απαιτείται από εμάς να κάνουμε πολλά με λίγες παροχές» δηλώνει ο 47χρονος καθηγητής, ο οποίος κατέφυγε στη χρήση διαφημίσεων στα διαγωνίσματα!

Τιμολόγιο: 10$ για καταχώρηση σε τεστ, 20$ σε τεστ ανακεφαλαίωσης και 30$ για καταχώρηση σε τελικό διαγώνισμα εξαμήνου.

Μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής του σε τοπική εφημερίδα, ο καθηγητής έλαβε πλήθος email ενδιαφερόμενων και μέχρι στιγμής έχει ήδη συγκεντρώσει 350$, καλύπτοντας τα έξοδα για το τρέχον εξάμηνο.

Οι περισσότεροι πελάτες είναι γονείς οι οποίοι δημοσιεύουν μηνύματα στα τεστ των παιδιών τους, αλλά το ένα τρίτο είναι τοπικοί επιχειρηματίες , όπως κατασκευαστικές εταιρείες, οδοντίατροι κ.ά.

Ο διευθυντής του σχολείου δήλωσε ότι οι αντιδράσεις ήταν ανάμικτες. Φόβοι εκφράζονται ότι, με αυτό το παράδειγμα, τα σχολεία με οικονομικά προβλήματα μπορεί να καταφύγουν σε παρόμοια μέσα για εξεύρεση πόρων.

Από την Ουάσινγκτον, Διευθυντής ΜΚΟ κατά της εμπορευματοποίησης των σχολείων εξέφρασε την ανησυχία του.
«Οι διαφημιζόμενοι πληρώνουν για να προβληθούν και αποκτούν πρόσβαση στα παιδιά» δήλωσε.

Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Ένωσης για τη Μόρφωση στις ΗΠΑ, οι καθηγητές και δάσκαλοι αναγκάζονται να ξοδεύουν ετησίως περί τα 430$ από την τσέπη τους για σχολικές προμήθειες.

Η Κριστίν Βαν Ρούιτεν, καθηγήτρια σε άλλο αμερικανικό σχολείο, έχει ήδη ξοδέψει αυτό το εξάμηνο 2.000$.

Προκειμένου να αντεπεξέλθει στα έξοδα κατέφυγε σε ένα άλλο τρόπο εξεύρεσης πόρων: χρησιμοποιεί το www.DonorsChoose.org, μια ιστοσελίδα για δωρεές σε καθηγητές για την κάλυψη των αναγκών των μαθητών.

«Είναι πιο αξιοπρεπής και ουσιαστική εναλλακτική για τους καθηγητές, από το να πουλάνε ζαχαρωτά χτυπώντας πόρτες. Και σίγουρα είναι καλύτερο από το να πωλείται χώρος για διαφημίσεις στα διαγωνίσματα. Αυτό είναι απερίσκεπτο», δήλωσε η Βαν Ρούιτεν.

... και η καλή πλευρά !
Ολλανδία: Ίδρυμα για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των παιδιών προς τη διαφήμιση


Ίδρυμα για την καταπολέμηση των επιδράσεων της διαφήμισης στα παιδιά λειτουργεί στην Ολλανδία, με τον τίτλο «Reklame Rakkers», (ήτοι «Παιδιά της διαφήμισης») με στόχο να συγκεντρωθεί υλικό για το σχολικό μάθημα και για σεμινάρια, μέσα από το οποίο γονείς και εκπαιδευτικοί θα μπορέσουν να αναπτύξουν τη στρατηγική σκέψη και το κριτικό πνεύμα απέναντι στις διαφημίσεις.

Στο ίδρυμα τα παιδιά παρακολουθούν διαφημιστικά σποτ μαζί με τους εκπαιδευτικούς προσεκτικά και προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα όπως σε ποιον καταναλωτή απευθύνεται η διαφήμιση ή για ποιο λόγο τους φαίνεται αστεία και προσπαθούν να διαχωρίσουν την πραγματικότητα από το ψέμα. Τα παιδιά δηλαδή, αναλύουν τις διαφημίσεις, κάτι που δεν διδάσκεται όχι μόνο στα δημοτικά, αλλά, ούτε καν στα Πανεπιστήμια.

Η ιδρύτρια του ιδρύματος, Λίζμπεθ Χόoπ, δήλωσε στη Ντόιτσε Βέλλε: «Δεν αφήνουμε κανένα να μας επηρεάσει, ούτε από την οικονομία ούτε από την πολιτική. Αλλιώς θα είχαμε γίνει αναξιόπιστοι. Ακόμη κι εγώ δεν έχω επιρροή. Και έτσι θα πρέπει να παραμείνει» και συμπληρώνει: «Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ενημέρωση για τον κόσμο που εμείς τους φτιάξαμε. Κατά την άποψή μου, γενική απαγόρευση δεν μπορεί να αποδώσει. Πρώτον, διότι τα παιδιά δεν περιφρουρούνται, η διαφήμιση είναι παντού. Και δεύτερον, δεν πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τα παιδιά ως θύματα αλλά ως ισχυρούς και επικριτικούς καταναλωτές. Γι' αυτό και πρέπει να τα εκπαιδεύσουμε».

Πρόσφατα υιοθετήθηκε, εθελοντικά και χωρίς νομική δέσμευση, κώδικας συμπεριφοράς με τον οποίο οι επιχειρηματίες δεσμεύονται να μην απευθύνουν διαφημίσεις σε παιδιά κάτω των 7 ετών. Το εντυπωσιακό είναι, ότι όλοι οι επιχειρηματίες κράτησαν την δέσμευσή τους. Επόμενος στόχος του ιδρύματος είναι να προβάλλεται καθαρά ως διαφήμιση, ότι αφορά σε παιδιά κάτω των 13 χρονών.

Το υλικό που έχει συγκεντρώσει το ίδρυμα έχει ήδη φτάσει σε περισσότερα από 180.000 παιδιά. Το πρωτοποριακό αυτό εγχείρημα έχει την οικονομική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ μελετάται ως μοντέλο και για άλλες χώρες.

Παρόμοιες δράσεις κρίνονται πλέον απαραίτητες, καθώς ο χρόνος που αφιερώνουν τα παιδιά μπροστά από οθόνες εικονικής πραγματικότητας (τηλεόρασης, υπολογιστής, βιντεοπαιχνίδια) είναι ιδιαίτερα μεγάλος και τα παιδιά πλέον δυσκολεύονται να διαχωρίσουν το πραγματικό από το φανταστικό.

πηγή: tvxs.gr (το οποίο συστήνω μέχρι στιγμής τουλάχιστον ανεπιφύλακτα)
links:
https://www.tvxs.gr/v859
https://www.tvxs.gr/v2237

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Κι εμένα με προβληματίζει η καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων... Αρχικά, όταν πρωτοήρθα στα ξένα, ένιωθα ότι οι φίλοι μου μιλάνε πιο πολύ για κόστη, ακρίβεια απ' ό,τι στην Ελλάδα, κι ότι τσιγγουνεύονται.
Κάποια στιγμή όμως συνειδητοποίησα ότι όσο κι αν δεν ήμουν ποτέ σπάταλη, είχα ακόμα το ταμπού του να μην πολυασχοληθώ με το κόστος.

Μακάρι να ήμαστε όλοι έτσι. Να μη δίνουμε 15 ευρώ για ένα ποτό, να σκεφτόμαστε το κόστος για τις μεταφορές μας, κλπ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[T_Chameleon]

Όταν πήγαινα σχολείο καθώς τελείωνα τις πανελλήνιες έδιναν σε όλους το βιβλίο μαθέ να επιλέγεις
Το βιβλίο τον νέων τις Ευρώπης…είχε ενδιαφέροντα θέματα και πράγματα σχετικά με την προστασία του καταναλωτή η διάφορα είναι πως τις περισσότερες χώρες τα εφαρμόζουν εδώ όχι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[@nt¤wnis|~|¤e]

... και η καλή πλευρά !
Ολλανδία: Ίδρυμα για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των παιδιών προς τη διαφήμιση

Ίδρυμα για την καταπολέμηση των επιδράσεων της διαφήμισης στα παιδιά λειτουργεί στην Ολλανδία, με τον τίτλο «Reklame Rakkers», (ήτοι «Παιδιά της διαφήμισης») με στόχο να συγκεντρωθεί υλικό για το σχολικό μάθημα και για σεμινάρια, μέσα από το οποίο γονείς και εκπαιδευτικοί θα μπορέσουν να αναπτύξουν τη στρατηγική σκέψη και το κριτικό πνεύμα απέναντι στις διαφημίσεις.

Στο ίδρυμα τα παιδιά παρακολουθούν διαφημιστικά σποτ μαζί με τους εκπαιδευτικούς προσεκτικά και προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα όπως σε ποιον καταναλωτή απευθύνεται η διαφήμιση ή για ποιο λόγο τους φαίνεται αστεία και προσπαθούν να διαχωρίσουν την πραγματικότητα από το ψέμα. Τα παιδιά δηλαδή, αναλύουν τις διαφημίσεις, κάτι που δεν διδάσκεται όχι μόνο στα δημοτικά, αλλά, ούτε καν στα Πανεπιστήμια.

Οι νέοι ίσως να μην είναι αφελείς απέναντι στη διαφήμιση, εντούτοις ούτε τα εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ελλάδα, ούτε η εμπειρία του σχολείου μαρτυρούν κάποια ανάλυση της λειτουργίας των ΜΜΕ και κατ' επέκταση της διαφήμισης και των αξιών που μεταδίδει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.