Αρσενικές και θηλυκές ποιότητες – χαρακτηριστικά: ποια είναι τελικά; Επιστήμη ή πολιτισμική αφήγηση;

[Scandal]

Συχνά στο forum γίνεται λόγος για "αρσενικές" και "θηλυκές" ποιότητες ή χαρακτηριστικά.

Ποιες θεωρείτε ότι είναι αυτές οι ποιότητες - χαρακτηριστικά;

Πως προέκυψαν;

Και τι εννοούμε πραγματικά με αυτούς τους όρους;
Πρόκειται για κάτι ουσιαστικό ή περισσότερο συμβολικό/πολιτισμικό;

Πόσο σοβαρά μπορεί να τα λάβει κανείς και σε ποιους τομείς (πχ προσωπική ανάπτυξη, εικόνα για τον εαυτό - ψυχολογία, σχέσεις, κοινωνία, πολιτική, χώρο εργασίας, επιλογή επαγγέλματος, διαπαιδαγώγηση) έχουν νόημα ή όρια εφαρμογής;

 

[Dias]

"αρσενικές" και "θηλυκές" ποιότητες ή χαρακτηριστικά.
Και τι εννοούμε πραγματικά με αυτούς τους όρους;

Κάτι σαν αρσενικά και θηλυκά φις και πρίζες.

​

 

[nimbus]

Υπάρχουν οι βιολογικές διαφορές που βέβαια δεν επηρεάζουν άμεσα τον χαρακτήρα του εκάστοτε ατόμου, επηρεάζουν ωστόσο τη κοινωνία. Πολλές "βιολογικές" όμως διαφορές δύναται να αναθεωρούνται ανά τα χρόνια. Για παράδειγμα, ενώ οι διαφορές IQ (αν και όχι ένα τόσο αξιόπιστο τεστ) ανάμεσα στα δύα φύλα ήταν κάποτε >10 βαθμών, πλέον δεν υπάρχει διαφορά, απλά διαφορετική κατανομή ακραίων περιπτώσεων. Ακόμα και η ανθεκτικότητα των γυναικών κάποτε αμφισβητούταν ως βιολογική πραγματικότητα, ενώ ήταν απλά μία κοινωνική αντίληψη. Δηλαδή, ενώ οι γυναίκες είναι πιο ανθεκτικές σε αρρώστιες, ακραίες καιρικές συνθήκες, λιμούς κ.ά, πριν τη μοντέρνα επιστήμη ίσχυε η αντίθετη αντίληψη.
Το κοινωνικό φύλο τώρα είναι άλλο πράγμα, αλλά αντί να βάζουμε ταμπέλες με βάση κάτι το οποίο κανένας δεν μπορεί να αλλάξει και του έλαχε στη τύχη (βιολογικό φύλο), ας κρίνουμε τον καθένα ως άτομο. Δεν είμαστε ζώα και δεν ζούμε πλέον σε ζούγκλες για να χαρακτηριζόμαστε από τη μυϊκή μας δύναμη κ.ό.κ. Φυσικά όμως η κοινωνία επηρεάζει και την εκδήλωση του κοινωνικού φύλου.

 

[ROM32]

Συχνά στο forum γίνεται λόγος για "αρσενικές" και "θηλυκές" ποιότητες ή χαρακτηριστικά.

Ποιες θεωρείτε ότι είναι αυτές οι ποιότητες - χαρακτηριστικά;

Πως προέκυψαν;

Και τι εννοούμε πραγματικά με αυτούς τους όρους;
Πρόκειται για κάτι ουσιαστικό ή περισσότερο συμβολικό/πολιτισμικό;

Πόσο σοβαρά μπορεί να τα λάβει κανείς και σε ποιους τομείς (πχ προσωπική ανάπτυξη, εικόνα για τον εαυτό - ψυχολογία, σχέσεις, κοινωνία, πολιτική, χώρο εργασίας, επιλογή επαγγέλματος, διαπαιδαγώγηση) έχουν νόημα ή όρια εφαρμογής;

Καλό ερώτημα! Δύσκολο να απαντηθεί. Αν αποδεχθούμε πχ πως η γενναιότητα είναι αντρικό χαρακτηριστικό τοτε αυτό πως το εννοούμε; Αφού υπάρχουν και γενναίες γυναίκες και αυτός ο συλλογισμός ισχύει όχι μόνο για την γενναιότητα αλλά και για κάθε χαρακτηριστικό (φιλαυτία, φιλαρέσκεια κλπ). Αν τον ακολουθήσουμε λοιπόν, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι όλα τα χαρακτηριστικά είναι ανθρώπινα και δεν έχουν σχέση με το φύλο.
Αλλά αν το δεχθούμε αυτό, πως μέσα στους αιώνες από την αυγή ίσως του ανθρώπινου πολιτισμού (προπολιτισμικα-προλεκτικα) παγιώθηκε μια τέτοια πεποίθηση αν δεν προυπήρχε μια πρωτόγονη βιοτάση διαφοροποίησης με κριτήριο το φύλο ωστε να παγιωθεί μεσα στους αιωνες; Δεν ήταν δα παρθενογένεση.

Επίσης, αν υιοθετήσουμε την πανανθρώπινη οπτική των χαρακτηριστικών, θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι οι βιολογικές διαφορές των φύλων δεν έχουν καμία επίδραση στον χαρακτήρα και στις πεποιθήσεις ενός σνθρωπου που το θεωρώ δύσκολο, αφού αυτές σχηματίζονται από πολυπαραγοντικες παραμέτρους μια εκ των οποίων είναι και η διαφοροποίηση του φύλου. Άλλωστε όλοι οι επιστήμονες λένε ότι πέρα από το περιβαλλον επηρεάζει και η βιολογία και ένα μέρος της βιολογίας είναι και το φύλο του ανθρώπου, πως μπορεί να το αποκλείουμε;

Εν κατακλείδι νομίζω πως η οπτική ότι το φύλο δεν επηρεάζει καθόλου τα χαρακτηριστικά ενός προσώπου, τη θεωρώ ισοπεδωτικη και μηδενιστική.

 

[nimbus]

Εν κατακλείδι νομίζω πως η οπτική ότι το φύλο δεν επηρεάζει καθόλου τα χαρακτηριστικά ενός προσώπου, τη θεωρώ ισοπεδωτικη και μηδενιστική.

Φυσικά και επηρεάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που σχετίζονται άμεσα με βιολογικές λειτουργίες και τη φύση. Μία γυναίκα θα είναι πιο θαρραλέα αφού γίνει μητέρα για να προστατέψει το παιδί της. Ένας άντρας θα γίνει πιο απότομος στην εφηβεία λόγω της επίδρασης της τεστοστερόνης. Μία γυναίκα θα νιώθει συναισθηματικά φορτισμένη σε ορισμένες φάσης του κύκλου της. Αλλά πάλι υπάρχουν και εξαιρέσεις γιατί η ανθρώπινη λογική και ο νους μας πολλές φορές υπερνικά αυτές τις βιολογικές "κατευθυντήριες γραμμές". Ίσως θα έπρεπε να μιλάμε για ανθρώπους πιο "αρχέγονους" και ανθρώπους πιο "πολιτισμένους". Ακούγεται φουλ ρατσιστικό έτσι όπως το έγραψα, αλλά απλά εννοώ ότι πιθανών η βιολογία να επηρεάζει κάποιους εντονότερα. Ενδιαφέρον αν υπάρχει βιβλιογραφία σε αυτό, θα το ψάξω.

 

[Scandal]

Να απαντήσω κι εγώ.

Λοιπόν, έχουμε κάποια χαρακτηριστικά που θεωρούμε αντρικά:
- γενναιότητα
- ανταγωνιστικότητα
- ρίσκο
- καλύτερη αντίληψη του χώρου
- ενεργητικότητα
κ.α.

Και κάποια χαρακτηριστικά που θεωρούμε θηλυκά:
- ενσυναίσθηση
- φροντίδα
- ευαισθησία
- παθητικότητα
κ.α.

Πως προέκυψαν;
Πιστεύω εν γένει από την εξέλιξή μας από τα προ-ιστορικά χρόνια σε έναν μη φιλικό στην επιβίωση πλανήτη όπου οι ρόλοι έπρεπε να μοιραστούν καθώς και στις ορμόνες (που βέβαια κι αυτές εξελικτικά θα πηγαίνουν).

Πχ ο άντρας είχε τη σωματική ρώμη, οπότε επιβλήθηκε - και ήταν ο μόνος που μπορούσε να επιβληθεί - στα άλλα αρσενικά και στον θηλυκό πληθυσμό και ήταν ο κουβαλητής.
Το ότι πχ κυνηγούσε ζώα τον έκανε να έχει καλύτερη αντίληψη του χώρου.
Οι γυναίκες από την άλλη ήταν οι φροντιστές, οι μητέρες που ήταν εκεί για τα μωρά τους (ένα μωρο χωρίς έναν άνθρωπο δίπλα ήταν καταδικασμένο, πράγμα που δεν βλέπουμε σε άλλα είδη ζώων) κι εκεί για τα ηλικιωμένα άτομα της φυλής.

Κάπου βέβαια στην αγροτική επανάσταση ως αγρότες υπήρξε μια καλύτερη ισότητα στη ζωή ανδρών - γυναικών καθώς στην καλλιέργεια της γης ήταν παρόντα και τα δύο φύλα.

Η επιβίωση είναι αυτή που μας κατάνειμε κάποια χαρακτηριστικά και η εξέλιξη.

Μετά φυσικά αρχίσαμε να φιλοσοφούμε και αποδώσαμε θηλυκά και αρσενικά χαρακτηριστικά σε σύμβολα και αρχέτυπα.
Πχ ήλιος - πατέρας - αρσενικό, σελήνη - μητέρα - θηλυκό.

Αν πρέπει να τα πάρουμε υπόψιν σοβαρά σε διάφορους τομείς της υλικής πραγματικότητας και της σημερινής εποχής;
Όχι, είναι καθαρά συμβολικά για να περιγράφουμε σύμβολα, καταστάσεις, αρχέτυπα, να φιλοσοφούμε.

Πχ είναι ανόητο να διδάσκεις ή να πιέζεις έναν άνθρωπο ότι δεν έχει αρκετά θηλυκά ή αρσενικά χαρακτηριστικά.
Αυτά τα λέγανε οι παππούδες μας, δεν είμαστε πια σε εκείνη την κοινωνία.

Με πρόφαση αυτά τα χαρακτηριστικά η θέση της γυναίκας ήταν υπό, ούτε να συμμετέχει στα κοινά δεν της επιτρεπόταν και δεν μιλάμε καν για αρχαία χρόνια, αλλά για μέχρι πολύ πρόσφατα.

Αυτά είναι ενάντια στον σημερινό πολιτισμό μας και το κατορθώσαμε με απίστευτη κατανάλωση ενέργειας.

Από την άλλη με πρόφαση αυτά τα χαρακτηριστικά κοιτάνε και το συμφέρον τους κάποιες γυναίκες, επειδή ο άντρας πρέπει να είναι ακόμα ο κουβαλητής.

Και κάτι επίσης πολύ πρόσφατο: μου εμφάνισε το youtube παλιά συνέντευξη όπου η Μαίρη Χρονοπούλου δήλωνε ότι οι άντρες φοβούνται μια δυναμική κι ανεξάρτητη γυναίκα.

Γενικά όταν παίρνεις πολύ στα σοβαρά αυτά τα χαρακτηριστικά στις μέρες μας, σε καταπίνει, γιατί δεν είμαστε πλέον στο τότε.
Και μετά το ένα φύλο βρίζει και αδικεί το άλλο.

Το ότι υπάρχουν διαφορές στα δύο φύλα πέραν των βιολογικών σαν τάσεις: ναι, υπάρχουν.
Οι γυναίκες ακόμα ψάχνουν τον ψηλό, εύσωμο άντρα που θα τις κάνει να νιώσουν ασφάλεια.
Ο άντρας εξακολουθεί να είναι πιο επιθετικός και σωματικά και σεξουαλικά (πχ τα πιο πολλά βίαια εγκλήματα και οι βιασμοί γίνονται από τους άντρες).

Και φυσικά υπάρχουν και διαφορές στις ορμόνες (η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα).
Πχ ο ψυχίατρος ο Γιωσαφάτ έχει αναφέρει ότι οι άντρες μικρότεροι είναι πιο επιθετικοί και διεκδικητικοί λόγω της τεστοστερόνης και οι γυναίκες πιο ευαίσθητες και συναισθηματικές, πολύ πιθανόν για το ζευγάρωμα και την τεκνοποίηση.
Μετά τα 50 αντιστρέφονται οι ρόλοι - ίσως επειδή τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και δεν υπάρχει η ανάγκη - καθώς ανεβαίνουν οι αντρικές ορμόνες στη γυναίκα και κατεβαίνουν στον άντρα και γι' αυτό βλέπουμε στο γάμο η γυναίκα να γίνεται πιο δυναμική και ο άντρας πιο πράος.

Φιλοσοφώντας, πιστεύω ότι η εκθήλυνση του άντρα βοήθησε στον πολιτισμό και στο να γίνει πιο πολύ αυτό που λέμε "ανθρώπινο" σήμερα.
Πχ ειρήνη, δικαιοσύνη (κι όχι το δίκαιο της πυγμής), δημοκρατία, πρόνοια, φροντίδα αδυνάμων, το να μην βουτάς τη γυναίκα και να τη σέρνεις στη σπηλιά ξέρω εγώ (ωραίο για σενάριο πορνό και καμιά ονείρωξη, αλλά μέχρι εκεί ), περιορισμός του ότι ο δυνατός τρώει τον αδύναμο κ.α. που προσπαθούμε να περιορίσουμε μέσω του πολιτισμού, είναι πιο πολύ θηλυκές ποιότητες από την μέχρι τώρα παρουσία μας στον πλανήτη.

 

[nimbus]

Μετά τα 50 αντιστρέφονται οι ρόλοι

Νομίζω κιόλας ότι η γυναίκα είναι το μόνο πρωτεύον θηλυκό θηλαστικό του οποίο ο θάνατος δεν συμβαδίζει με το τέλος της τεκνοποιητικής ικανότητας. Τροφή για σκέψη

 

[Valder]

 

[ROM32]

Αλλά πάλι υπάρχουν και εξαιρέσεις γιατί η ανθρώπινη λογική και ο νους μας πολλές φορές υπερνικά αυτές τις βιολογικές "κατευθυντήριες γραμμές".

Δεν νομίζω οτι τις υπερνικά, αλλά τις μετασχηματίζει. Δεν εξαφανίζονται, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο απο την στιγμή που υπάρχει το υποσεινήδητο που επηρεάζει κατα πολύ την ανθρώπινη συμπεριφορά και το οποίο μάλιστα προηγείται του συνειδητού στη σκέψη και αυτό αποδεδειγμένα. Ετσι για παράδειγμα, ίσως η αρχική ζωική παρόρμηση για βία, επιθέτικοτητα και κυριαρχία μπορεί τωρα στο συλλογικό συνειδητό (πολιτισμός) να την έχουμε μετασχηματίσει (και δικαιολογήσει) στο θεσμό της ιδιοκτησίας, της αναγκαστικής σωτηρίας του ιθαγενή με τον εκχριστιανισμό του, της χωρίς όρια εκμετάλλευσης της φύσης κλπ. Ο,τι εφευρίσκει το συνειδητό το κάνει μεσα στο πλαίσιο που του ορίζει το ασυνείδητο.

Επίσης γνωρίζουμε οτι το υποσεινήδητο επηρεάζεται απο παρα πολλούς subtle και μη παράγοντες που δεν γίνονται αντιληπτοί απο το συνειδητό και επηρεάζουν την συμπεριφορά του ανθρώπου. Ετσι για παράδειγμα κάποιος που μπορεί να περπατά σε ένα πολύβουο δρόμο να νιώθει ανεξήγητα έναν εκνευρισμό που θα τον ξεσπάσει εντονότερα στον/ην συντροφό του χωρίς όμως να έχει συνειδητοποιήσει την πηγή της ενόχλησης του (τον δρόμο) και αντιθέτως το συνειδητό να το δικαιολογεί στην συμπεριφορά του/ης συντρόφου. Επομένως πως μπορούμε να βγάλουμε έξω απο αυτή την επίδραση στο υποσεινήδητο και κατ'επεκταση στο συνειδητό έναν πάρα πολύ σημαντικότερο παράγοντα σε σχέση με τον πολύβουο δρόμο όπως είναι η ίδια η υλική η μορφή του ανθρώπου όπως είναι το βιολογικό του φύλο? Μια τέτοια παράλειψη είναι μυωπική και ισοπεδώνει ακόμα και την ίδια την ψυχολογική θεωρία απλοποιώντας την και περιορίζοντάς την.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Χθες στις 23:54

Πχ είναι ανόητο να διδάσκεις ή να πιέζεις έναν άνθρωπο ότι δεν έχει αρκετά θηλυκά ή αρσενικά χαρακτηριστικά.
Αυτά τα λέγανε οι παππούδες μας, δεν είμαστε πια σε εκείνη την κοινωνία.

Είναι ανόητο να πιέζεις σε οτιδήποτε συμφωνώ! Όμως δεν μπορουμε να μην ισχυριστούμε πως δεν υπάρχουν θηλυκα και αρσενικά χαρακτηριστικά διότι θα πρέπει να καταργήσουμε την οποιαδήποτε επίδραση του φύλου στις νοητικές μας διεργασίες αντίληψης του κόσμου. Θα είναι σαν να μην έχουμε καθόλου φύλο εφόσον δεν επιδρά στο μυαλό μας με την ύπαρξη του. Κάθε τι στο πραγματικό κόσμο επιδρά στην σκέψη μας και ο σεξουαλικός διμορφισμός είναι πραγματικός και εμφανής, κάπως θα πρέπει να τον δικαιολογεί η σκέψη μας αφού σίγουρα επιδρά σε αυτήν. Είναι καταδικασμένο το μυαλό να δίνει πάντα μια εξήγηση στο τι είναι το ένα (γυναίκα) και τι το άλλο (ανδρας). Η φύση μας βλέπει διαφορετικούς, για παράδειγμα ο άντρας έχει διαφορετικό μικροβίωμα από την γυναίκα όπως λένε κάποιες μελέτες αλλά και πολλά άλλα πέρα από το μικροβίωμα, γιατί να άφησε απ'έξω από αυτό τον εγκέφαλο και τον τρόπο σκέψη μας αν επιπλέον αυτή έχει και βιολογική βάση και προέρχεται απο βιολογικές διαδικασίες?

 

[Scandal]

Είναι ανόητο να πιέζεις σε οτιδήποτε συμφωνώ! Όμως δεν μπορουμε να μην ισχυριστούμε πως δεν υπάρχουν θηλυκα και αρσενικά χαρακτηριστικά διότι θα πρέπει να καταργήσουμε την οποιαδήποτε επίδραση του φύλου στις νοητικές μας διεργασίες αντίληψης του κόσμου. Θα είναι σαν να μην έχουμε καθόλου φύλο εφόσον δεν επιδρά στο μυαλό με τον τρόπο του. Κάθε τι στο πραγματικό κόσμο επιδρά στην σκέψη μας και ο σεξουαλικός διμορφισμός είναι πραγματικός και εμφανής, κάπως θα πρέπει να τον δικαιολογεί η σκέψη μας αφού σίγουρα επιδρά σε αυτήν. Είναι καταδικασμένο να δίνει πάντα μια εξήγηση στο τι είναι το ένα (γυναίκα) και τι το άλλο (ανδρας). Η φύση μας βλέπει διαφορετικούς, για παράδειγμα ο άντρας έχει διαφορετικό μικροβίωμα από την γυναίκα όπως λένε κάποιες μελέτες αλλά και πολλά άλλα πέρα από το μικροβίωμα, γιατί να άφησε απ'έξω από αυτό τον εγκέφαλο και τον τρόπο σκέψη μας?

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν, απλά λέω ότι δεν πρέπει να τα παίρνουμε στα σοβαρά και απόλυτα, γιατί θα μας καταπιούν.

Κατά την φιλοσοφία; την ψυχολογία ίσως; αρσενικές και θηλυκές πλευρές έχουν όλοι οι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες σε διαφορετική αναλογία ο καθένας ανάλογα την ιδιοσυγκρασία του. Γι' αυτό στο σημερινό πολιτισμό προωθείται να τις αποδέχονται και να μην υπάρχει πίεση αποβολής ή επιβολής τους.

 

[ROM32]

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν, απλά λέω ότι δεν πρέπει να τα παίρνουμε στα σοβαρά και απόλυτα, γιατί θα μας καταπιούν.

Κατά την φιλοσοφία; την ψυχολογία ίσως; αρσενικές και θηλυκές πλευρές έχουν όλοι οι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες σε διαφορετική αναλογία ο καθένας ανάλογα την ιδιοσυγκρασία του. Γι' αυτό στο σημερινό πολιτισμό προωθείται να τις αποδέχονται και να μην υπάρχει πίεση αποβολής ή επιβολής τους.

Οι πλευρές που λες αφορούν ενδεχομένως κάποια χαρακτηριστικά που κάποιες φορές η κοινωνία τα θεωρεί θηλυκά ή αρσενικά και εφόσον είναι ανθρώπινα χαρακτηριστικά θα ελλοχεύουν σε όλους τους ανθρώπους, από αυτήν την άποψη όλοι είμαστε θηλυκοί-αρσενικοί. Έτσι πχ ευαίσθητοι, επιθετικοί, τρυφεροί κλπ θα είναι πάντα και άντρες και γυναίκες, δεν υπάρχει χαρακτηριστικό ανθρώπινο κατά αποκλειστικότητα σε κάποιο φύλο.

Εγώ όμως μιλάω για κάτι βαθύτερο, αυθεντικό, ανεντόπιστο και ασχηματιστο και το οποίο διαφευγει των αισθητηρίων οργάνων της αντιληψής μας. Κάτι που χαρακτηρίζει κάποιον αρσενικό (και τίποτα άλλο) και κάποιον θηλυκό (και τίποτα άλλο) και προσπαθώ να αποδείξω την ύπαρξη του δια της ατόπου απαγωγής εφόσον δεν προσεγγίζεται αλλιώς, διότι δεν γίνεται αντιληπτό. Έτσι, αν οι βιολογικές μορφές του άντρα και της γυναίκας τα θεωρήσουμε ως δύο τελείως διαφορετικά πράγματα, τότε ο συλλογισμός μας επιβάλλει να δεχθούμε αυτή την διαφορετικότητα σε όλες τις πτυχές της οντότητας μας (και της σκέψης μας και της αντιληψής μας για τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων). Δεν θα μπορούσε να είναι ένας ala cart διαχωρισμός, να μας έχει κάνει η φύση να διαφέρουμε δηλαδή βιολογικά σε τόσα πράγματα αλλά στη σκέψη και κατ'επέκταση της λειτουργίας εγκεφάλου να μην διαφέρουμε, να μην έχει αφήσει κανένα ίχνος αυτή η διαφορά. Είναι δύσκολο να στηρίξουμε τον ισχυρισμό της εξαίρεσης του εγκεφάλου.

 

[Scandal]

Εγώ όμως μιλάω για κάτι βαθύτερο, αυθεντικό, ανεντόπιστο και ασχηματιστο και το οποίο διαφευγει των αισθητηρίων οργάνων της αντιληψής μας. Κάτι που χαρακτηρίζει κάποιον αρσενικό (και τίποτα άλλο) και κάποιον θηλυκό (και τίποτα άλλο) και προσπαθώ να αποδείξω την ύπαρξη του δια της ατόπου απαγωγής εφόσον δεν προσεγγίζεται αλλιώς, διότι δεν γίνεται αντιληπτό. Έτσι, αν οι βιολογικές μορφές του άντρα και της γυναίκας τα θεωρήσουμε ως δύο τελείως διαφορετικά πράγματα, τότε ο συλλογισμός μας επιβάλλει να δεχθούμε αυτή την διαφορετικότητα σε όλες τις πτυχές της οντότητας μας (και της σκέψης μας και της αντιληψής μας για τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων). Δεν θα μπορούσε να είναι ένας ala cart διαχωρισμός, να μας έχει κάνει η φύση να διαφέρουμε δηλαδή βιολογικά σε τόσα πράγματα αλλά στη σκέψη και κατ'επέκταση της λειτουργίας εγκεφάλου να μην διαφέρουμε, να μην έχει αφήσει κανένα ίχνος αυτή η διαφορά. Είναι δύσκολο να στηρίξουμε τον ισχυρισμό της εξαίρεσης του εγκεφάλου.

Δεν καταλαβαίνω που είναι η αναγκαιότητα για κάτι τέτοιο.

ΧΧ είσαι βιολογικά γυναίκα και ΧΥ βιολογικά άντρας (δεν αναφέρομαι τώρα σε ενδεχόμενες άλλες χρωμοσωμικές παραλλαγές). Αυτή είναι η βασική διαφορά που ισχύει καθολικά και δεν είναι ανεντόπιστη.

Από εκεί και πέρα είμαστε ορμόνες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά, την ψυχολογία και το σώμα μας, άντρες = περισσότερη τεστοστερόνη, γυναίκες = περισσότερα οιστρογόνα, αλλά και τα δύο φύλα ως άνθρωποι έχουν και τα δύο.
Άνθρωπο με άνθρωπο συγκρίνουμε, όχι άνθρωπο με πορτοκάλι για να πούμε τι κάνει αυτές τις δύο υπάρξεις απόλυτα διαφορετικές.

 

[ROM32]

Δεν καταλαβαίνω που είναι η αναγκαιότητα για κάτι τέτοιο.

ΧΧ είσαι βιολογικά γυναίκα και ΧΥ βιολογικά άντρας (δεν αναφέρομαι τώρα σε ενδεχόμενες άλλες χρωμοσωμικές παραλλαγές). Αυτή είναι η βασική διαφορά που ισχύει καθολικά και δεν είναι ανεντόπιστη.

Από εκεί και πέρα είμαστε ορμόνες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά, την ψυχολογία και το σώμα μας, άντρες = περισσότερη τεστοστερόνη, γυναίκες = περισσότερα οιστρογόνα, αλλά και τα δύο φύλα ως άνθρωποι έχουν και τα δύο.
Άνθρωπο με άνθρωπο συγκρίνουμε, όχι άνθρωπο με πορτοκάλι για να πούμε τι κάνει αυτές τις δύο υπάρξεις απόλυτα διαφορετικές.

Η ερώτηση είναι η απλή, πιστεύεις ότι άντρας και γυναίκα είναι διαφορετικά όντα;

 

[Scandal]

Η ερώτηση είναι η απλή, πιστεύεις ότι άντρας και γυναίκα είναι διαφορετικά όντα;

Ναι είναι.

ΧΧ είσαι βιολογικά γυναίκα και ΧΥ βιολογικά άντρας (δεν αναφέρομαι τώρα σε ενδεχόμενες άλλες χρωμοσωμικές παραλλαγές). Αυτή είναι η βασική διαφορά που ισχύει καθολικά και δεν είναι ανεντόπιστη.

 

[dum dum boy]

οι γυναίκες ειναι ο,τι πιο ωραιο υπαρχει, μετα τη μουσικη, το αλκοολ και το τσιγαρο.

 

[parafernalia]

οι γυναίκες ειναι ο,τι πιο ωραιο υπαρχει, μετα τη μουσικη, το αλκοολ και το τσιγαρο.

πάλι καλά που δεν είπες, η γυναίκα είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου...

 

[dum dum boy]

πάλι καλά που δεν είπες, η γυναίκα είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου...

ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου ειναι οι γατες.

 

[Scandal]

Και τα ρσενικά δεν πάνε πίσω.