Σε γενικές γραμμές συμφωνώ, όμως δε νομίζω ότι έθεσες με τον σωστότερο τρόπο το θέμα. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι η ηλικία και το επίπεδο γνώσεων, εμπειριών και ωριμότητας, το οποίο ανεβαίνει καθώς ένα παιδί μεγαλώνει, σχετίζεται αμέσα με την εξελικτική πορεία του ανθρώπου. Όσο για το επίπεδο πολιτισμού που θα αποκτήσει ένα παιδί, σε καμιά περίπτωση δεν εξαρτάται μόνο απ' το αντίστοιχο επίπεδο των γονιών/ατόμων του .αμεσου περιβάλλοντος, αλλά διαμορφώνεται (αναπτύσσεται ή υποβαθμίζεται) μέσα από τα βιώματα που θα αποκτήσει και θα συνεχίσει να αποκτά καθώς θα μεγαλώνει.
Συγνώμμη αν θα φύγω εκτός θέματος. Κάτι που έχω παρατηρήσει και μου έκανε μεγάλη εντύπωση, είναι ότι τα παιδιά της δικής μου γενιάς, στην βρεφική/παιδική τους ηλικία (από 1 εως 12 χρονών δηλαδή, θεωρητικά μετά τα 12 χρόνια τα παιδιά αρχίζουν και μπαίνουν στην εφηβεία) μου φαίνονταν περισσότερο ώριμα και συγκροτημένα από τα παιδία που διανύουν τώρα την παιδική τους ηλικία. Ίσως η βελτιωση των συνθήκων ζωής αλλά και οι κίνδυνοι που υπάρχουν σήμερα και είναι η μόνιμη ανησυχία των γονιών να έχουν οδηγήσει σε αυτό. Λογικό, αν σκεφτείς ότι τα παιδιά της δικής μου γενιάς έβγαιναν και έπαιζαν στο δρόμο από μικρή ηλικία, κάτι που οδηγούσε στην κοινωνικοποιήσή τους από μικρά. Και είναι αδιαμφισβήτητο ότι ένα παιδί το οποίο έχει κοινωνικοποιηθεί από μικρό ωριμάζει γρηγορότερα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.