Εκτιμάμε κάποιον μόνο όταν τον χάσουμε τελικά;

[iJohnnyCash]

Με αφορμή αυτό το θέμα, θεωρώ ότι έχει νόημα να διαπραγματευτούμε αν κάποιον τον εκτιμάμε όταν τον χάσουμε.

Προσωπικά διαφωνώ. Αν δεν εκτιμούμε κάποιον στην καθημερινότητα και εκτιμήσουμε όταν "χαθεί" από την ζωή μας τότε τα κίνητρα μας δεν είναι υγιή και ανιδιοτελή. Μάλιστα ίσως θα μπορούσαμε να τα παρομοιάσουμε με τους λόγους που θρηνούμε τον θάνατο κάποιου

Ειδικά σε θέματα σχέσεις ο κυριότερος παράγοντας που καθορίζει την ύπαρξη της εκτίμησης είναι διαχείριση της καθημερινότητας. Το έργο του συντρόφου δυστυχώς δεν μπορεί να απομονωθεί και να αποτυπωθεί στην σκέψη, στις λέξεις ή και στις εικόνες. Όποτε αν δεν εκτιμήσουμε την παρουσία του, και εκτιμήσουμε την απουσία τότε απλά μπερδευόμαστε με κάποια πτυχή της εξιδανίκευμενης αντανάκλαση του ατόμου αυτού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Boom]

Η εκτίμηση είναι κάτι το οποίο κερδίζεται καθώς συνυπάρχεις/συζείς με τον άλλον..
Αν δεν εκτιμήσεις κάποιον όταν τον έχεις, δεν βλέπω λόγο να κερδίσει την εκτίμησή σου όταν τον χάσεις..Μια τέτοια ενέργεια δείχνει ότι δεν ξέρεις να ξεχωρίζεις κάποια πράγματα και ότι είσαι “αχάριστος” κατά μια έννοια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

Πιστεύω ότι όταν χάνουμε κάποιον, ναι, τον εκτιμάμε σίγουρα τότε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε την αληθινή του αξία του μόνο όταν τον χάσουμε.. Και τότε αν έχει φύγει ολοκληρωτικά από έμας, επειδή τον πληγώσαμε ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, δεν έχει πια νόημα να μετανιώνουμε που δεν καταλάβαμε νωρίτερα, όταν τον θεωρούσαμε δοδομένο, ότι είναι πολύ σημαντικός για μας. Αξίζει βέβαια μία προσπάθεια να διορθώσουμε την κατάσταση, αλλά είναι καλύτερα να προσπαθούμε να εκτιμήσουμε κάποιον, όσο είναι κοντά μας και να του το δείξουμε για να μην φύγει...

Το πρόβλημα είναι ότι θεωρούμε αυτόν τον ''κάποιο'' δεδομένο για εμάς και δεν σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο να τον χάσουμε. Έτσι δεν του δείχνουμε τα δικά μας αισθήματα και πολλές φορές μάλιστα τον αποθαρρύνουμε ή μιλάμε απότομα. Η υπομονή όμως κάποια στιγμή θα χαθεί, τα αποθέματα του άλλου θα στερέψουν. Και τότε ίσως είναι αργά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Speedy]

Η εκτίμιση που έχεις σε ένα άτομο είναι η ίδια και κατά τη διάρκεια της σχέσης και μετά.. Δεν αλλάζει. Το όλο θέμα του μετά τον χωρισμό είναι καθαρός εγωισμός και είναι ο μόνος λόγος που κυνηγάς κάποιον. Η εκτίμηση ούτε μεγαλώνει ούτε μικραίνει. Είναι μία και απαράλακτη όταν γνωρίσεις καλά ένα άτομο. Αν χάσεις κάποιον και δεν τον εκτιμάς τόσο ο μόνος λόγος που τον θές πίσω είναι εγωισμός. Αν χάσεις κάποιον επειδή έκανες κάποια λάθη, και τον εκτιμάς, τότε τον θές πίσω γιατί πραγματικά τον εκτιμάς. Ανθρωποι που μας εκτιμάνε φαίνονται με μία απλή ματιά, με ένα βλέμα.. Οι πράξεις τους φανερωνουν τα πάντα.. Οπότε με γνώμονα το ένστικτο του ο καθένας κάνει τις επιλογές του..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.