Η όλη τους νοοτροπία μου την έχει σπάσει.
Πρώτα μας είχανε σπασει τα νευρα να συνδέσουμε τους λογαριασμούς. Μετά το κανανε μόνοι τους. Λες ντάξει, τι να κάνουμε οκ. Μετά μας πρήξανε να δώσουμε το κινητό μας έλεος. Και όλο το inerface τους προσπαθει να ξεγελάσει το χρήστη να κάνει πράγματα.
Στο τέλος ακυρώσανε και το λογαριασμό μου που είχα χρόνια στο youtube. Μια μέρα πήγα να μπω και δεν μπορούσα. Ομοίως και στο google. Εφτιαξα καινούριο αλλά πλέον δε συμπαθώ καθόλου τη συγκεκριμένη εταιρεία.
Σαν πολλά νευράκια έχει τώρα τελευταία το Σίελο!
Σίριουσλι τώρα:
Πρώτον η ενοποίηση εξυπηρετεί και εσένα και αυτούς. Να σου φέρω ένα παράδειγμα; Το στέκι. Ήμουν γραμμένος εδώ. Κάποτε όμως πήρα γάτα. Θα έπρεπε να γραφτώ στο μαικάτ. Αν τα δυο φόρα ήταν σπασμένα ακόμα, θα έπρεπε να έχω δυο κωδικούς, πιθανόν δυο usernames κλπ κλπ. Τώρα με ένα κλικ είμαι από κει και γράφω για το γατί μου. Σε δέκα λεπτά άμα θέλω έρχομαι απο δω και σου απαντάω στο θρεντ. Κι άμα μου στείλεις και πμ; Το βλέπω και στα 2 φόρα. Απλό.
Έτσι είναι και με τη google και το youtube και το blogger, γιατί και αυτό ενώσανε μαζί με τ' άλλα. Ένας κωδικός, γρήγορη μετάβαση παντού.
Και για τη Google τα οφέλη; Μεγαλύτερη πελατειακή βάση. Καλύτερα ενοποιημένα αποτελέσματα, μείωση κόστους, υψηλή διαπραγματευτική δύναμη. Ειδικά για το τελευταίο να σου πω πως άλλη διαπραγματευτική δύναμη και απαιτήσεις έχεις με τους διαφημιστές όταν έχεις 500.000 κόσμο πελατειακή βάση μαζεμένη, και άλλο να χεις 30.000 στο ένα μέρος, 20.000 στο άλλο, και 450.000 στο άλλο, που πάλι όλα ανήκουν σε σένα. Στην ουσία βαριά επιχείρηση θα είναι μόνο το τελευταίο, και αν θες να κάνεις εισπράξεις από διαφημίσεις κλπ, θα διαφημίζεις πιό εύκολα το τελευταίο ενώ τα άλλα μένουν στείρα. Έτσι διογκώνεις τα αδύναμα μέρη σου με το να τα ενώνεις με το δυνατό.
Αναγκαστικό; Ναι. Έξυπνο μάνατζμεντ; Όχι ιδιαίτερα. Πάνω απ' όλα οι άνθρωποι, πάνω απ' όλα ο πελάτης. Πολλές εταιρείες δυστυχώς το έχουν θυσιάσει στο βωμό της κερδοφορίας.
Άμα θες όμως τη δέχεσαι αυτή την κατάσταση. Άμα δε θες, παίρνεις τη βαλιτσούλα σου και πας αλλού. Κι άλλοι τα ίδια κάνανε όταν παραβίαζαν ευρωπαϊκές νομοθεσίες περί ανταγωνισμού, όταν ενσωμάτωναν με το ετσι θέλω στα λειτουργικά τους τους φυλλομετρητές τους και τις εφαρμογές μουσικής τους, γι αυτό τον ήπιαν με φράουλες και σαντιγύ από την Κομισιόν. Κανείς δε φώναζε όμως τότε.
Όπως και να χει στη συγκεκριμένη περίπτωση, το βρίσκω πολύ εξυπηρετικό γιατί είναι καλοφτιαγμένα τα προϊόντα της Google και σου δίνουν πάντα την επιλογή άρνησης. Ουδέποτε αναγκάστηκα να δώσω κινητό, ούτε να μου κλείσουν account. Ή δεν βρήκες τις κατάλληλες επιλογές για να αποφύγεις τα εξτρά μπλιμπλίκια ή ανέβασες καμιά βλακεία στο σωλήνα (youtube) και σε κλείσανε.
Απλό.
