''Οχι αλλα δυσβασταχτα μετρα στον Ελληνικο λαο''
Το δημοψήφισμα της προηγούμενης Κυριακής δεν ήταν ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε άλλα επίπονα για το λαό μέτρα.
Το ερώτημα ήταν σαφές και ρωτούσε αν συμφωνούμε ή όχι με τα μέτρα ύψους 8 δις που πρότειναν οι θεσμοί. Σε αυτό, ο Τσίπρας έλαβε ξεκάθαρη απάντηση ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν συμφωνεί. Πήγε λοιπόν το Σαββατοκύριακο να διαπραγματευτεί εκ νέου με τους εταίρους, έχοντας μαζί του την απόφαση ολόκληρου του Ελληνικού λαού. Ωστόσο, ενώ όλοι περιμέναμε ότι, μετά από ολόκληρο το σκηνικό που εξελίχθηκε τις τελευταίες 3 εβδομάδες, θα υποχωρούσαν οι δεσμοί και θα συμφωνούσαν σε ευνοϊκότερους όρους, κάτι τέτοιο δεν συνέβη και, ξαφνικά, προέκυψε μια συμφωνία ύψους 13 δις, η οποία τελικά και πέρασε από την Ελληνική Βουλή. Θεωρητικά, το παιχνίδι που προσπάθησε να παίξει ο Τσίπρας ήταν πολύ καλό, απλώς έκανε ένα μεγάλο λάθος: Ρώτησε τον Ελληνικό λαό αν συμφωνεί ή όχι με τα μέτρα που προτάθηκαν στις 25 Ιουνίου
υποσχώμενος ότι σε περίπτωση επικράτησης του ΟΧΙ δεν θα υπάρξει έξοδος της Ελλάδας από την ΕΕ. Αυτή του η υπόσχεση ήταν που τον κράτησε όμηρο στο Eurogroup της Κυριακής και τον ανάγκασε να κάνει δεκτά τα μέτρα των 13 δις.
Με το που ανακοινώθηκε η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, Σάββατο πρωί όλοι έσπευσαν στις τράπεζες, προκειμένου να προλάβουν να εκταμιεύσουν τις καταθέσεις τους. Αυτό είχε ως αποτελέσματα, γύρω στις 10.00 με 11.00 πμ, πολλά ΑΤΜ να έχουν ξεμείνει από μετρητά. Προκειμένου να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αυτή ανάληψη μετρητών, επιβλήθηκαν capital controls. Διαφορετικά, υπήρχε κίνδυνος να εξαντληθούν τα, ήδη μειωμένα, αποθεματικά των Ελληνικών τραπεζών.
Σε επίπεδο διαπραγματεύσεων, όταν βλέπεις ότι οι όροι που προτείνονται από την άλλη πλευρά δεν είναι αποδεκτοί, ασκείς πίεση, προκειμένου να τους αναγκάσεις να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις. Ωστόσο, δεν είναι λογικό να περιμένεις ότι με την πρώτη δυσκολία ή αντίπερα πλευρά θα παραιτηθεί και θα συμφωνήσει. Έχει και αυτή το δικαίωμα να ασκήσει πίεση. Και ο κύκλος συνεχίζεται... Τελικά, κερδισμένος στη συμφωνία θα βγει αυτός που άσκησε με την μεγαλύτερη επιρροή.
Ο Τσίπρας προσπάθησε να ασκήσει πίεση, καλώντας τον Ελληνικό λαό να μεταδώσει την άποψή του στην Ευρώπη μέσα από ένα δημοψήφισμα. Η ανταπάντηση ήρθε πρώτα από την ΕΚΤ, που διέκοψε τη συμμετοχή των Ελληνικών τραπεζών στον μηχανισμό του ELA και μετά από τους θεσμούς, οι οποίοι μας είπαν ότι η καινούργια συμφωνία είναι χειρότερη από την προηγούμενη και απαραίτητη για την υποστήριξη του τραπεζικού μας συστήματος.
Επομένως, στο Eurogroup της Κυριακής οι εταίροι γνώριζαν ότι η Ελληνική αποστολή είχε δύο στόχους:
- Να κλείσει μια συμφωνία, με σκοπό να λάβει χρήματα, να πληρώσει τη δόση στο ΔΝΤ και να αποκαταστήσει τον μηχανισμό του ELA, προκειμένου να αυξήσει τα εγχώρια επίπεδα ρευστότητας.
- Να κλείσει μια συμφωνία, καλύτερη από αυτή που απέρριψε στις 25 Ιουνίου.
Πρώτος στόχος τους ήταν να υπάρξει συμφωνία, προκειμένου να τηρηθεί η υπόσχεση ότι δεν θα υπάρξει έξοδος της Ελλάδας από την ΕΕ και δεύτερος η επίτευξη καλύτερης συμφωνίας από αυτήν που αρνήθηκε να υπογράψει, προκειμένου να προσδοθεί νόημα στο δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε.
Σε περίπτωση που η Ελληνική αποστολή δεν κατέληγε σε υπογραφή συμφωνίας οι εταίροι θα μας έλεγαν ότι, από τη στιγμή που αρνούμαστε κατηγορηματικά κάθε νέα πρόταση που μας παρουασιάζουν, σταματούν τις διαπραγματεύσεις και μας φέρνουν αντιμέτωπους με δύο σενάρια: Το πρώτο θα ήταν να μείνουμε στην Ευρωζώνη με capital controls, μέχρι να εξαντληθούν πλήρως τα αποθεματικά των τραπεζών, όποτε και θα επανεκτιμούσαμε την κατάστασή μας. Εδώ, είτε θα διαλέγαμε να επανεκκινήσουμε τις διαπραγματεύσεις, όπου θα δεχόμασταν οτιδήποτε κι αν μας πρότειναν ή θα επιλέγαμε να δρομολογήσουμε το δεύτερο σενάριο. Δηλαδή, να εξέθλουμε της ένωσης και να επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισο, προκειμένου να αποκατασταθεί η ρευστότητα του συστήματος.
Τελικώς, τα σενάρια που είχαμε μπροστά ήταν είτε να καταλήξουμε σε μία συμφωνία, οποιασδήποτε μορφής κι ας είναι αυτή, ή να αποχωρήσουμε από τη ζώνη του Ευρώ. Και, από τη στιγμή που πρώτη προτεραιότητα της διαπραγματευτικής αποστολής ήταν η παραμονή της χώρας μας στη ζώνη του Ευρώ, καταλαβαίνει κανείς το λόγο που υπογράφηκε μια συμφωνία χειρότερη από αυτή που προηγουμένως είχαμε απορρίψει....
