«
Αχ αυτό το (Ελληνικό) Δημόσιο! Είναι «ακραιφνώς ανθελληνικό;;;»
Ο παραπάνω τίτλος προκύπτει από τα λόγια και φανερώνει την απόγνωση ενός «κοινού θνητού» της χώρας μας, Κτηνοτρόφου στο επάγγελμα. Το δε αιτιολογικό που τεκμηριώνει το εύλογο της απόγνωσής του αναδεικνύεται από δικαστηριακά (πλέον) δεδομένα.
Ο περί ου ο λόγος απεγνωσμένος Έλληνας Κτηνοτρόφος, κάτοικος μικρής κωμόπολης της Μακεδονίας, έλαβε για τις αγροτικές του δραστηριότητες από γνωστή ελληνική τράπεζα, και κατά το διάστημα 1972-1992, συνολικά περίπου 8,45 εκατ. Δραχμές( ή 24.811,74 ?). Οι δουλειές του ανθρώπου τελικά, όπως και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων Αγροτών, δεν πήγαν καλά. Από ρυθμίσεις σε ρυθμίσεις, από κατασχέσεις, λοιδορίες και λοιπές δοκιμασίες, υποχρεωτικές παρακρατήσεις επιδοτήσεων και εκποίησης ετήσιων εσοδειών του, εκτιμάει χονδρικά, ότι θα πρέπει να έχει πληρώσει πάνω από το διπλάσιο των δανείων αυτών. Ώσπου έφθασε η κατάσταση στις 4 Αυγούστου 2004, ημέρα που ισχύει ο Ν. 3259/2004. Ως γνωστό, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 39 του εν λόγω νόμου, ο άνθρωπος θα έπρεπε να είχε καταβάλλει για την εξόφληση των παραπάνω δανείων, και μέχρι την 4 Αυγ. 2004, όχι περισσότερα από 16,90 εκατ. Δραχμές( ή 49.623,00 ?).
Αντʼ αυτού όμως, η συγκεκριμένη ελληνική τράπεζα μέχρι εκείνη την ημέρα(04.08.2004) είχε λάβει, έναντι των παραπάνω δανείων:
-[FONT="] [/FONT]
Τουλάχιστον 10.764,00 ? μετρητά από τον ίδιο, όπως προκύπτει από τα ελλιπή σχετικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του.( Πλην είναι βέβαιος, ότι οι απευθείας καταβολές του, μαζί με τις αναγκαστικές παρακρατήσεις από διάφορες επιδοτήσεις και πωλήσεις προϊόντων, όσο και το εκπλειστηρίασμα ενός ακινήτου του, ήταν υπερδιπλάσιες του συνολικού ποσού των δανείων του!).
-[FONT="] [/FONT]Από το (Ελληνικό) Δημόσιο ως Εγγυητή, το ποσό των 122.084,00 ? και
-[FONT="] [/FONT]Από το (Ελληνικό) Δημόσιο ως Τρίτο (βάσει μίας σχετικής ρύθμισης το 2002), το ποσό των 182.338,00 ?.
Δηλαδή, για δάνεια 25.000,00 ? περίπου, τελικά η συγκεκριμένη ελληνική τράπεζα εισέπραξε (παρ. 8 άρθρου 39 ν. 3259/2004),περισσότερα από (10.764,00+122.084,00+182.338,00=)
315.186,00 ? (αντί των 49.623,00 ?!)
.
Περιχαρής ο άνθρωπος, την 5 Αυγούστου 2004, και μετά από υπερεικοσαετή δοκιμασία της οικογενειακής και προσωπικής του γαλήνης, από την όλη υπόθεση, θεώρησε ότι είχαν λήξει τα βάσανά του. Ακούει και βλέπει εκείνες τις ημέρες τη γνωστή σχετική διαφήμιση των ταβλαδόρων( της τηλεοπτικής διαφήμισης), « ένα πήρες, δύο θα δώσεις», πάει κι ανάβει μία λαμπαδάρα σε εκκλησία της κωμόπολης, «ίσα με το μπόι του Καραμανλή» (που λέει ο λόγος), «νʼ αγιάσει το παιδί!» (που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν γιος του, ηλικιακά!).
Αλίμονο όμως! Στις 12.10.2004 πηγαίνει στο τοπικό κατάστημα της συγκεκριμένης ελληνικής τράπεζας και υποβάλλει τη σχετική αίτηση, για την προβλεπόμενη (από τον Ν. 3259/2004) ρύθμιση. Με ημερομηνία 01.12.2004, η τράπεζα τον ενημερώνει, ότι μετά τον επανακαθορισμό της οφειλής του «σύμφωνα με τον νόμο για τα πανωτόκια»(δηλ. τον Ν.3259/04), το υπόλοιπο της οφειλής του προς αυτήν, από 122.666,00 ? γίνονται 48.348,00 ?. Ενώ παραμένει ανέγγιχτη η οφειλή του, ποσού 122.084,00 ? (πλέον διπλάσιων επιβαρύνσεων ), προς το (Ελληνικό) Δημόσιο, από «κατάπτωση εγγυήσεων»( και σχετικών βεβαιώσεων).
«Παλαβώνει» ο άνθρωπος! Στέλνει σχετική επιστολή στο «Μαξίμου», προσωπικά στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Φυσικά, δεν παίρνει καμία απάντηση. Στέλνει επιστολή και σχετική ιδιωτική πραγματογνωμοσύνη στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών. Του απαντούν, μετά πάροδο 7-8 μηνών: «…άλλα λόγια, νʼ αγαπιόμαστε( που λέει το λαϊκό) «εμείς δεν είμαστε αρμόδιοι», αλλά η τάδε υπηρεσία της Τράπεζας της Ελλάδας( θυμάστε τον κύριο Γκαργκάνα, με τα ραπανάκια

.
Τελικά, προσφεύγει στη λεγόμενη «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη». Δεν προλαβαίνει όμως ο Δικηγόρος του «να κόψει το παράβολο» και να ʽσου η απανταχούσα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του (Ελληνικού) Δημοσίου. Του κατάσχουν όλα τα χωράφια. Και, « η ζωή συνεχίζεται»! Μέχρι σήμερα, η δίκη για την εκδίκαση της σχετικής αγωγής του αναβλήθηκε δύο φορές. Κι ο άνθρωπος, ηλικιωμένος πια, συμπεραίνει: «Βρε τους απατεώνες! Πως μετρούν τον χρόνο. Σου λέει: κάθε μέρα που περνάει, ο χρόνος του λιγοστεύει, ενώ, ούτε η Ελλάδα πεθαίνει, ούτε η Τράπεζά της!»!
[Τα σχετικά στοιχεία και ο πλήρης φάκελος είναι στη διάθεση
κάθε νόμιμα ενδιαφερόμενου, από τον «Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Έρευνας-Τεκμηρίωσης και Υποστήριξης Δανειοληπτών»!]