Πάντως το να μην υπάρχει καμία ελπίδα βελτίωσης είναι εξαιρετικά σπάνιο. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση για την οποία συζητάμε δεν έχουμε ιδέα αν ο σκύλος έχει ξανά επιτεθεί στο παρελθόν και αν θα το ξανά κάνει στο μέλλον. Δεν ξέρουμε επακριβώς τι το προκάλεσε. Οπότε αυτό που λες αποτελεί γενίκευση. Όντως, αν έχει υποβληθεί σε πολλές αξιολογήσεις, αν διαπιστωθεί ότι πρόκειται για γενετικό και εγκεφαλικό θέμα, αν διογκωθούν τα περιστατικά επίθεσης, αν κριθεί στο τέλος ότι όντως δεν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης και ο σκύλος πλέον αποτελεί δημόσιο κίνδυνο, μόνο τότε μπορεί να θανατωθεί. Αν δεις, στο εξωτερικό, πόσοι σκύλοι εγκαταλείπονται επειδή δάγκωσαν μια φορά το αφεντικό τους, ένα παιδί, ένα σκυλί, το πόσο εύκολα τα παρατάνε, χωρίς να ψάξουν από που πηγάζει η ξαφνική επιθετικότητα… Είναι λυπηρό. Και δυστυχώς θανατώνονται εκατομμύρια από αυτά.Όταν γεμίσει το shelter και δεν έχουν που να βάλουν τα καινούργια και δεν μπορούν να ελευθερώσουν τα παλιά.
Το πρόβλημα είναι τεράστιο, σε παγκόσμιο επίπεδο.