Πολλά έχουν δει τα μάτια μας κατά την διάρκεια αυτής της κρίσης, πλέον είμαι πεπεισμένος ότι δεν είναι μια οικονομική κρίση, μια οικονομική χρεοκοπία αλλά μια πολιτισμική χρεοκοπία. Φοβάμαι ότι στο μέλλον κανέναν δεν θα απασχολεί αν θα είναι άνεργος, αν έχουμε ευρώ ή δραχμή ή το τι αποφασίζει η τρόικα.
Μόνο τα γεγονότα της εβδομάδας είναι πολλά. Η αιματηρή επίθεση των χρυσαυγιτών εναντίον μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα, η επίθεση του ΠΑΟΚ στην χρυσή αυγή, το εγκρίνεται κατά πλειοψηφία, δεκάδες απεργίες και κινητοποιήσεις. Και σήμερα ...η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Αντικειμενικά ένα γεγονός μικρότητας, και σαφώς δεν υποτιμώ την σημασία ενός θανάτου και δολοφονίας. Αλλά είναι μικρότητα πολιτικές διαφορές να καταλήγουν σε εν ψυχρό δολοφονίες, όλο το συμβάν κέρδισε κάποια λεπτά μόνο. Και ακριβώς αυτή η μικρότητα είναι η μεγαλοσύνη του γεγονότος και η σημαντικότητα της ευθύνης του κόμματος και των ψηφοφόρων, έστω στα πλαίσια του ηθικού αυτουργού.
Ποίος θα νιώσει δικαιοσύνη όταν τιμωρηθεί, έστω και με την χείριστη ποινή, ο δράστης;
Ποία επιχειρήματα είναι ικανά να σταματήσουν αντίποινα;
Πως και ποίος είναι ικανός να σταματήσει αυτόν τον φαύλο κύκλο;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.